Psyche
alle pijlers
Waar vind ik hulp?
maandag 9 januari 2017 om 21:32
Ik zit er doorheen. Daar is de klap. Een heftige bevalling, een vreselijke nasleep, een verplichte bedrust van een week en ondanks dat ik vervanging voor mijn werk had geregeld (kantoor aan huis), lag ik vanuit bedrust toch weer mails te dicteren en ben ik achter de schermen weer aan het werk.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
maandag 9 januari 2017 om 21:43
HA kan je doorverwijzen naar praktijkondersteuner of een psycholoog. Ik heb zelf De Klap meegemaakt (ook als controle freak) en heb tóen de controle gehouden door zelf een therapeut te kiezen waar ik mij fijn bij voelde.
Verder wil ik je vooral aanraden de tijd te nemen. Vraag of je vervanger langer kan blijven, zorg voor voldoende rust en voor hulp (bij een psycholoog)
Verder wil ik je vooral aanraden de tijd te nemen. Vraag of je vervanger langer kan blijven, zorg voor voldoende rust en voor hulp (bij een psycholoog)
maandag 9 januari 2017 om 21:45
Ik heb van de psycholoog trouwens vooral geleerd om los te laten. Los laten in mijn werk, van mijn zorgen. Dat heeft wonderbaarlijk geholpen. Heeft wel even geduurd, dat wel, maar het is een heel leerzaam en toch ook prettig traject geweest waar ik tot op de dag van vandaag erg veel aan heb gehad. Door die stip op de horizon te houden heb ik mij er makkelijker aan over kunnen geven.
maandag 9 januari 2017 om 21:50
Ik kan nu ook een klap krijgen, juist omdat ik het zo goed had geregeld. Baby doet het fantastisch, peuter van 3 doet het fantastisch. Beide slapen prima. Man en ik doen het goed samen. Mensen waren afwachtend zolang de vervanger er was. Maar nu gaat iedereen los nu ik er weer ben morgen. Mensen verwachten meteen dat ik er weer vol ben. En ik verwacht het ook van mezelf merk ik. En nu is het mis.
maandag 9 januari 2017 om 22:02
maandag 9 januari 2017 om 22:07
quote:peecee schreef op 09 januari 2017 @ 22:02:
Denk dat iedere vrouw dat wel kent.....moeder. lastige bevalling en dan weer werken. De klap is wat overdreven. Kwestie van accepteren dat je weer moet werken. En werken is soms ook lastig......om om hiervoor naar een therapeut te gaan is overdreven.
Wanneer ga jij eens hersens groeien?
Doreia, idd, zoek een therapeut en overdenk nog eens goed of je nu al voltijds weer moet gaan werken.
Denk dat iedere vrouw dat wel kent.....moeder. lastige bevalling en dan weer werken. De klap is wat overdreven. Kwestie van accepteren dat je weer moet werken. En werken is soms ook lastig......om om hiervoor naar een therapeut te gaan is overdreven.
Wanneer ga jij eens hersens groeien?
Doreia, idd, zoek een therapeut en overdenk nog eens goed of je nu al voltijds weer moet gaan werken.
maandag 9 januari 2017 om 22:10
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
maandag 9 januari 2017 om 22:13
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 21:50:
Ik kan nu ook een klap krijgen, juist omdat ik het zo goed had geregeld. Baby doet het fantastisch, peuter van 3 doet het fantastisch. Beide slapen prima. Man en ik doen het goed samen. Mensen waren afwachtend zolang de vervanger er was. Maar nu gaat iedereen los nu ik er weer ben morgen. Mensen verwachten meteen dat ik er weer vol ben. En ik verwacht het ook van mezelf merk ik. En nu is het mis.
Het komt weer goed. Alleen heb je daar nu even geen controle over en dat is moeilijk als freak.
Kun je met minder uren starten? Of toch ziek?
Heb je een bedrijfsarts?
Ik kan nu ook een klap krijgen, juist omdat ik het zo goed had geregeld. Baby doet het fantastisch, peuter van 3 doet het fantastisch. Beide slapen prima. Man en ik doen het goed samen. Mensen waren afwachtend zolang de vervanger er was. Maar nu gaat iedereen los nu ik er weer ben morgen. Mensen verwachten meteen dat ik er weer vol ben. En ik verwacht het ook van mezelf merk ik. En nu is het mis.
Het komt weer goed. Alleen heb je daar nu even geen controle over en dat is moeilijk als freak.
Kun je met minder uren starten? Of toch ziek?
Heb je een bedrijfsarts?
maandag 9 januari 2017 om 22:16
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:10:
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Ik denk dat iedereen die dit ooit heeft meegemaakt het enorm herkent. Het is in elk geval niet raar, stom en al helemaal géén gebrek van onvermogen. In tegendeel. Je wil graag zoveel en zo goed, dat je het iets overdreven hebt. Ik denk echt dat een psycholoog, waar jij je fijn bij voelt, je goed kan helpen alles weer in rustig vaarwater te krijgen. Dan kan je én je werk weer doen én goed voor je kinderen zorgen én een fijne partner zijn én ook even een nare bevalling een plek geven.
Wat mij in acute stress situaties helpt: op een stoel gaan zitten. Beide voeten op de grond. Rug tegen de leuning. Goed je zitvlak en rug voelen, alsof de stoel je steunt. Dan rustig in een uit ademen (in door neus, uit door mond) en 'uitzoomen'. Van stoel, naar huis, naar straat, naar stad, naar provincie, naar land, naar continent, naar aarde, naar stelsel, naar... etc etc
Ik ben erg van het visualiseren, dus ik ging ook wel eens onder een warme douche staan om dan alle stress met het water mee in het putje te laten stromen. Maar dat was eigenlijk pas wat later, toen ik al wat meer gewend was aan het 'oke, ik heb een Klap gehad'.
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Ik denk dat iedereen die dit ooit heeft meegemaakt het enorm herkent. Het is in elk geval niet raar, stom en al helemaal géén gebrek van onvermogen. In tegendeel. Je wil graag zoveel en zo goed, dat je het iets overdreven hebt. Ik denk echt dat een psycholoog, waar jij je fijn bij voelt, je goed kan helpen alles weer in rustig vaarwater te krijgen. Dan kan je én je werk weer doen én goed voor je kinderen zorgen én een fijne partner zijn én ook even een nare bevalling een plek geven.
Wat mij in acute stress situaties helpt: op een stoel gaan zitten. Beide voeten op de grond. Rug tegen de leuning. Goed je zitvlak en rug voelen, alsof de stoel je steunt. Dan rustig in een uit ademen (in door neus, uit door mond) en 'uitzoomen'. Van stoel, naar huis, naar straat, naar stad, naar provincie, naar land, naar continent, naar aarde, naar stelsel, naar... etc etc
Ik ben erg van het visualiseren, dus ik ging ook wel eens onder een warme douche staan om dan alle stress met het water mee in het putje te laten stromen. Maar dat was eigenlijk pas wat later, toen ik al wat meer gewend was aan het 'oke, ik heb een Klap gehad'.
maandag 9 januari 2017 om 22:18
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:10:
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.klote dat je denkt dat het zo moet. wat jij wil is toch helemaal niet haalbaar? zet je masker af en laat zien hoe het echt met je gaat. ik weet zeker dat het je lucht geeft.
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.klote dat je denkt dat het zo moet. wat jij wil is toch helemaal niet haalbaar? zet je masker af en laat zien hoe het echt met je gaat. ik weet zeker dat het je lucht geeft.
maandag 9 januari 2017 om 22:20
Joost, ik heb een eigen kantoor aan huis. Eenmanszaak. Had vervanging geregeld, ingewerkt, van tevoren alles goed gecommuniceerd. Nu is mijn mooie lachebek baby 11 weken en ga ik weer echt beginnen. Ik werk met een doelgroep dat nú, nú, nú de belangrijkste mensen zijn (vinden zij zelf en ook de hulpverleners er omheen) die er rondlopen en als ik het niet nú regel, dan zijn de poppen aan het dansen. En alles is relatief, maar voor die tijd kon ik meestal ook wel die zaken nú regelen (maar meldde ik hen dat ik dat ergens die week ging doen) maar nu krijg ik dat echt niet rond.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.
maandag 9 januari 2017 om 22:21
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:20:
Joost, ik heb een eigen kantoor aan huis. Eenmanszaak. Had vervanging geregeld, ingewerkt, van tevoren alles goed gecommuniceerd. Nu is mijn mooie lachebek baby 11 weken en ga ik weer echt beginnen. Ik werk met een doelgroep dat nú, nú, nú de belangrijkste mensen zijn (vinden zij zelf en ook de hulpverleners er omheen) die er rondlopen en als ik het niet nú regel, dan zijn de poppen aan het dansen. En alles is relatief, maar voor die tijd kon ik meestal ook wel die zaken nú regelen (maar meldde ik hen dat ik dat ergens die week ging doen) maar nu krijg ik dat echt niet rond.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.Maar kan je vervanging niet wat langer blijven? Is dat een optie?
Joost, ik heb een eigen kantoor aan huis. Eenmanszaak. Had vervanging geregeld, ingewerkt, van tevoren alles goed gecommuniceerd. Nu is mijn mooie lachebek baby 11 weken en ga ik weer echt beginnen. Ik werk met een doelgroep dat nú, nú, nú de belangrijkste mensen zijn (vinden zij zelf en ook de hulpverleners er omheen) die er rondlopen en als ik het niet nú regel, dan zijn de poppen aan het dansen. En alles is relatief, maar voor die tijd kon ik meestal ook wel die zaken nú regelen (maar meldde ik hen dat ik dat ergens die week ging doen) maar nu krijg ik dat echt niet rond.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.Maar kan je vervanging niet wat langer blijven? Is dat een optie?
maandag 9 januari 2017 om 22:21
Soms kan het helpen om te kijken hoe anderen het doen. Je schrijft "Waar vind ik hulp?" Dat zou bij een psycholoog kunnen zijn, kom je zeer waarschijnlijk wel op een wachtlijst. Zitten hun niet mee; de klanten komen toch wel. Als je naar een specialist in het ziekenhuis gaat, hetzelfde weer een wachtlijst. En er zijn maar weinig specialisten die full-time werken.
Er zullen vast wel verzoeken zijn die even kunnen wachten. Prioriteiten stellen en dan gewoon rustig het rijtje afwerken. Makkelijk gezegd maar probeer jezelf en het werk te relativeren.
Er zullen vast wel verzoeken zijn die even kunnen wachten. Prioriteiten stellen en dan gewoon rustig het rijtje afwerken. Makkelijk gezegd maar probeer jezelf en het werk te relativeren.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:24
quote:hanke321 schreef op 09 januari 2017 @ 22:15:
Rare vraag misschien maar wat zegt je man? Die kent je immers al langer dan vandaag....Die duikt sinds afgelopen vrijdag voor me weg. Ik ben dit weekend ook echt even het huis uitgestormd, lopend naar de supermarkt. Weg van de zorg voor peuter, baby en werk. Man steunt enorm, geen klagen daar. Voor die tijd een goede planning gemaakt tussen zijn werk en het mijne, hij brengt me 's avonds kopjes thee op kantoor en pakt de meeste zorg voor de peuter en ook het huishouden. Ik heb goud in handen. Daar ligt gewoon ook wel iets, ik wil hem ook laten zien dat ik dit kan. Ach, ik merk het al. Veel te veel issues die nu boven komen drijven qua onzekerheid en controle willen gebruiken als overlevingsmechanisme.
Rare vraag misschien maar wat zegt je man? Die kent je immers al langer dan vandaag....Die duikt sinds afgelopen vrijdag voor me weg. Ik ben dit weekend ook echt even het huis uitgestormd, lopend naar de supermarkt. Weg van de zorg voor peuter, baby en werk. Man steunt enorm, geen klagen daar. Voor die tijd een goede planning gemaakt tussen zijn werk en het mijne, hij brengt me 's avonds kopjes thee op kantoor en pakt de meeste zorg voor de peuter en ook het huishouden. Ik heb goud in handen. Daar ligt gewoon ook wel iets, ik wil hem ook laten zien dat ik dit kan. Ach, ik merk het al. Veel te veel issues die nu boven komen drijven qua onzekerheid en controle willen gebruiken als overlevingsmechanisme.
