waarom

hoi iedereen.



wat is dit toch allemaal... ik hoorde vandaag mn vriend zeggen dat mensen die goed voor een ander zijn worden beloond maar eerlijk gezegd merk ik er vrij weinig van... ik zal maar bij het begin beginnen. ik heb een pestverleden gehad (heb ik verwerkt) en net toen het pesten ophield overleed mijn vader met wie ik een hele goeie band had. ik had ook een onwijs lieve vriendin. ik heb nooit een goeie band met mn moeder gehad en heb altijd voor mn jongste zusje moeten zorgen omdat mn moeder wegvluchte in haar verdriet. ik was 16 toen mn vader overleed en heb toen het huishouden draaiende gehouden tot mn 19e. ik ben toen het huis uit gegaan en bij mn ex ingetrokken. ook met 2 zusjes ging het niet goed die heb ik allebei in huis genomen maar daarvoor kreeg ik geen erkenning maar een trap na. alles heb ik zelf gedaan, mn studies zelf betaald, huishouden, alles! ik ben toen gaan varen en getrouwd. mijn ex is een aardige maar ook heel pessimistisch en gaf me geen ruimte door zijn onzekerheid. tot vorig jaar heb ik geprobeerd hem eruit te trekken en voor hem te zorgen. tot het niet meer ging. er is zoveel gebeurd en ja ik heb ook fouten gemaakt en ook toegegeven maar dat mocht niet baten want mijn huwelijk liep op de klippen en mijn zusjes en moeder zoeken geen contact met met me en aangezien alles van mij uitkwam ben ik ermee gestopt want het vreet teveel energie. ik trof een andere man en ben bij hem ingetrokken, 350km verderop. net toen ik weer begon te leven en opkrabbelde kreeg ik weer een nieuwe dreun: mijn beste vriendin beweerd dat ik haar verwaardeloos (ik smste best veel met haar en nu 2 dagen wat minder) dus weer iemand die me laat vallen. mijn vriend zegt en ziet dat ik altijd klaarsta voor anderen en als ik wat fout doe dat ook toegeef. maar waar heb ik deze sh*t toch aan verdiend? mn beste vriendin zegt nu geef maar toe dat jij foutzit. net als mijn familie wijst iedereen met het vingertje naar mij en zeggen ze dat ik finaal fout zit en overal de aanstichtster van ben! ik weet het even niet meer ik lijk iedereen kwijt te raken want familie heb ik niet meer en vrienden ook niet meer... mijn vriend staat wel voor me klaar, geeft me de ruimte als ik die wil (geef ik hem ook) en hij is niet negatief tegen mij en kraakt mijn kleding niet af (zoals mn ex altijd deed) mijn vriend heeft een afspraak voor me gemaakt bij de psycholoog want ik voel me echt heel rot nu ookal ben ik echt heel gelukkig met hem, ik had gewoon graag gezien dat mijn familie en vrienden me hadden gesteund...



veel liefs werfje26

quote:mediocrity schreef op 11 april 2013 @ 19:19:

Wat een ellende meid. Je hebt het gevoel dat je alles voor iedereen goed wil doen en dam lukt dat niet. Heel frustrerend.



Laat jr vriendin je wel echt vallen? Ondanks dat jij zo je best doet, neemt kennelijk niet weg dat zij dit wel ervaart als verwaarlozing. Wet je hoe dat komt? Bern je al met haar in gesprek geweest? Je schrijft dat ze een super lieve vriendin is: is het iets voor haar om jou zo te laten vallen?ik weet het niet het enige wat ik weet is dat ik niet elke dag zo intensief terug sms en dat neemt ze me kwalijk. ze voelt zich gebruikt zegt ze. die sms kwam ineens uit het niets en mijn vriend riep dat t niet eerlijk is. ik heb dit vaker meegemaakt en dan zei ik elke keer sorry maar nu is de maat vol voor mij ik heb niks verkeerd gedaan ik heb mn handen vol ook omdat de scheiding nog niet rond is het is me teveel

als dat zo is dan moet ze dat zeggen want ik kom geregeld nog wel in friesland en voorheen was ik ook vaak weg, voor mn werk dus... ik laat t rusten want het vreet zoveel energie