Psyche
alle pijlers
Waarom?
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:28
Ik heb een beetje zitten twijfelen of ik dit onder psyche of overig moest plaatsen, maar heb uiteindelijk voor psyche gekozen, omdat ik dat het meest toepasselijk vind.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 14 augustus 2013 om 12:02
Ik vraag het me ook vaak af, maar dan andersom... Ik heb totaal geen grote, heftige ellende mee gemaakt en als ik dan wel eens van anderen hoor denk ik "wanneer komt de ellende aan mijn deur?"
Wat maakt inderdaad dat de een zo veel mee maakt (bijv: schulden, mishandeling, verkrachting etc en dan in 1 leven) en de ander helemaal niet??
Wat maakt inderdaad dat de een zo veel mee maakt (bijv: schulden, mishandeling, verkrachting etc en dan in 1 leven) en de ander helemaal niet??
woensdag 14 augustus 2013 om 12:09
Maayke, dat is deels toeval, deels het nest waar je uit geboren bent en deels gevolgen van eigen keuzes.
Dood overkomt je, maar ook niet altijd. Als je Ltijd 180km per uur rijdt, dan neem je risico op ongeluk. Dat geldt voor alle extreem ongezond gedrag.
Als je uit een nest komt wat niet zo stabiel is, dan heb je alvast een extra achterstand wat je wel of niet kunt inlopen.
Sommige dingen niet, veel dingen wel.
Het is ook afhankelijk van persoonlijkheid mzo heb je mensen die echt geen eigen verantwoording
dragen en alles de schuld van een ander is. Die 'overkomt' heel veel ellende.
Dood overkomt je, maar ook niet altijd. Als je Ltijd 180km per uur rijdt, dan neem je risico op ongeluk. Dat geldt voor alle extreem ongezond gedrag.
Als je uit een nest komt wat niet zo stabiel is, dan heb je alvast een extra achterstand wat je wel of niet kunt inlopen.
Sommige dingen niet, veel dingen wel.
Het is ook afhankelijk van persoonlijkheid mzo heb je mensen die echt geen eigen verantwoording
dragen en alles de schuld van een ander is. Die 'overkomt' heel veel ellende.
woensdag 14 augustus 2013 om 13:10
Ik vraag me hetzelfde af. Vroeger binnen het gezin 5 keer kanker, twee overleden kinderen en een aaneenschakeling van ellende die er na de sterfgevallen natuurlijk helemaal niet meer toe deed. En toch. ben ook ik positief ingesteld. Ik kan heel goed relativeren en dat houdt me op de been. Alles wat wij samen meegemaakt hebben heeft, ons nóg dichter bij elkaar gebracht. Bovendien, met zoveel pijn en verdriet in je hoofd en in je hart, leer je ook het geluk in de kleine dingen te zoeken en te vinden.
Elk eendje kwaakt zoals het gebekt is
woensdag 14 augustus 2013 om 13:25
Volgens mij is het ervaren van ellende deels afhankelijk van de balans tussen draaglast en draagkracht: wie veel deen grote draagkracht heeft zal dezelfde portie ellende (voor het geval dat al meetbaar is) als minder zwaar zien dan iemand met minder draagkracht...
Het is dus niet zo zwart-wit als veel of weinig ellende.
Het is dus niet zo zwart-wit als veel of weinig ellende.
Ik voel me zo moedellooos
woensdag 14 augustus 2013 om 16:13
Gewoon accepteren dat het leven zo is als het is, doe ik al. (en dat je het dus niet kunt veranderen)
Maar Asotut schreef dat zij beter met tegenslagen kon omgaan omdat zij bepaalde handvatten ed daarvoor had gekregen na een depressie en daar was ik dus benieuwd naar.
En ook tips van anderen, als ze deze hebben.
Ik heb overigens geen depressie, nooit gehad, dus daarover kan ik niet meepraten.
Maar vind wel dat het in elk geval zo lijkt dat het wat oneerlijk verdeeld is in het leven, en dat sommigen extra veel op hun bordje krijgen tov anderen.
Dat is waarom ik deze waarom vraag stelde, het is me inmiddels wel duidelijk dat ik lang niet de enige ben die regelmatig eea voor z'n kiezen krijgt.
Dat ik me af moet vragen waardoor, die snap ik niet, het zal best zo zijn dat bepaalde dingen je overkomen door verkeerde keuzes, maar ziekte, overlijden, dat gebeurt gewoon, en daar kan ik toch echt een reden voor verzinnen..
Maar Asotut schreef dat zij beter met tegenslagen kon omgaan omdat zij bepaalde handvatten ed daarvoor had gekregen na een depressie en daar was ik dus benieuwd naar.
En ook tips van anderen, als ze deze hebben.
Ik heb overigens geen depressie, nooit gehad, dus daarover kan ik niet meepraten.
Maar vind wel dat het in elk geval zo lijkt dat het wat oneerlijk verdeeld is in het leven, en dat sommigen extra veel op hun bordje krijgen tov anderen.
Dat is waarom ik deze waarom vraag stelde, het is me inmiddels wel duidelijk dat ik lang niet de enige ben die regelmatig eea voor z'n kiezen krijgt.
Dat ik me af moet vragen waardoor, die snap ik niet, het zal best zo zijn dat bepaalde dingen je overkomen door verkeerde keuzes, maar ziekte, overlijden, dat gebeurt gewoon, en daar kan ik toch echt een reden voor verzinnen..
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 14 augustus 2013 om 16:19
Ja dat klopt wel wat je zegt, zo iemand ken ik ook, alles is de schuld van de anderen!
Het is denk ik ook wel zo dat opvoeding ed een rol speelt, als je bijv. een slechte financiële jeugd hebt gehad, en nooit hebt kunnen sparen heb je inderdaad al een achterstand in de rest van je leven waardoor het allemaal wat moeilijker word.
En als je 180 km per uur rijd, heb je meer kans op een ongeval, dat is ook zeker waar, of als je ongezond leeft heb je meer kans op ziek zijn.
In dat licht bekeken begrijp ik die waardoor vraag wel beter.
Het is denk ik ook wel zo dat opvoeding ed een rol speelt, als je bijv. een slechte financiële jeugd hebt gehad, en nooit hebt kunnen sparen heb je inderdaad al een achterstand in de rest van je leven waardoor het allemaal wat moeilijker word.
En als je 180 km per uur rijd, heb je meer kans op een ongeval, dat is ook zeker waar, of als je ongezond leeft heb je meer kans op ziek zijn.
In dat licht bekeken begrijp ik die waardoor vraag wel beter.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 14 augustus 2013 om 16:33
Ik heb het eigenlijk andersom. Ik denk altijd: waar heb ik het toch aan verdiend dat het me zo goed gaat.
Lieve man, prachtige gezonde dochters, mooi huis, leuke baan en geen financiële zorgen (meer) . Vanaf een afstandje heb ik een droomleven.
En dat beangstigt me wel eens ("Het gaat te goed!')
Dan vergeet ik even dat ik mijn portie ook al wel gehad heb: Op mijn 17de het huis uit, financiële zorgen en daardoor 3 baantjes tegelijk moeten doen. Ik heb een vorm van reuma en recent heb ik volledig gebroken met mijn hele familie. En dat is echt nog niet alles.
Dus TO, accepteren, dat is ook mijn tip, en kijken naar de dingen die wél goed gaan.
Lieve man, prachtige gezonde dochters, mooi huis, leuke baan en geen financiële zorgen (meer) . Vanaf een afstandje heb ik een droomleven.
En dat beangstigt me wel eens ("Het gaat te goed!')
Dan vergeet ik even dat ik mijn portie ook al wel gehad heb: Op mijn 17de het huis uit, financiële zorgen en daardoor 3 baantjes tegelijk moeten doen. Ik heb een vorm van reuma en recent heb ik volledig gebroken met mijn hele familie. En dat is echt nog niet alles.
Dus TO, accepteren, dat is ook mijn tip, en kijken naar de dingen die wél goed gaan.
woensdag 14 augustus 2013 om 16:53
Accepteren, dat gaat me goed af, maar denk dat mijn leermoment dus meer moet zitten in kijken naar wat wel goed gaat.
Dat schreef een ander ook al eerder in een reactie, en dat vind ik wel een interessant oogpunt: Alleen kijken naar de dingen die wel goed gaan in je leven, zeker als je even een dip momentje hebt.
Dat schreef een ander ook al eerder in een reactie, en dat vind ik wel een interessant oogpunt: Alleen kijken naar de dingen die wel goed gaan in je leven, zeker als je even een dip momentje hebt.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 14 augustus 2013 om 17:05
Goldielocks: Fijn voor je dat het nu dan wel goed gaat verder (op de reuma na dan, want die heb je voor de rest van je leven en dat is ook niet echt fijn)
Heerlijk toch, gewoon van genieten, waarom zou het TE goed gaan? Het mag toch ook best goed gaan?
Heerlijk toch, gewoon van genieten, waarom zou het TE goed gaan? Het mag toch ook best goed gaan?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 14 augustus 2013 om 17:48
quote:lientje69 schreef op 14 augustus 2013 @ 16:13:
Maar vind wel dat het in elk geval zo lijkt dat het wat oneerlijk verdeeld is in het leven, en dat sommigen extra veel op hun bordje krijgen tov anderen.Het leven doet niet aan eerlijk of oneerlijk, laat staan een verdeling daartussen. Je dat afvragen is dus per definitie onzinnig. Het accepteren van dit feit kan wèl een handvat zijn om er beter mee om te gaan.quote:Dat ik me af moet vragen waardoor, die snap ik niet, het zal best zo zijn dat bepaalde dingen je overkomen door verkeerde keuzes, maar ziekte, overlijden, dat gebeurt gewoon, en daar kan ik toch echt een reden voor verzinnen..Omdat een waardoor-vraag je direct naar de oorzaken en redenen verwijst. (en ook helder is als die er niet zijn). Waarom-vragen zijn veel abstracter en minder praktisch en leveren vaak een niet-bevredigend of vaag antwoord op.
Maar vind wel dat het in elk geval zo lijkt dat het wat oneerlijk verdeeld is in het leven, en dat sommigen extra veel op hun bordje krijgen tov anderen.Het leven doet niet aan eerlijk of oneerlijk, laat staan een verdeling daartussen. Je dat afvragen is dus per definitie onzinnig. Het accepteren van dit feit kan wèl een handvat zijn om er beter mee om te gaan.quote:Dat ik me af moet vragen waardoor, die snap ik niet, het zal best zo zijn dat bepaalde dingen je overkomen door verkeerde keuzes, maar ziekte, overlijden, dat gebeurt gewoon, en daar kan ik toch echt een reden voor verzinnen..Omdat een waardoor-vraag je direct naar de oorzaken en redenen verwijst. (en ook helder is als die er niet zijn). Waarom-vragen zijn veel abstracter en minder praktisch en leveren vaak een niet-bevredigend of vaag antwoord op.
woensdag 14 augustus 2013 om 21:31
Lientje, bepaalde handvaten zijn nogal persoonlijk want ik was een binnenvetter dus ik heb geleerd, duurde lang voor het kwartje viel, dingen bespreekbaar maken. Eerst deed ik op papier daarna verbaal. Toen moest ik leren hoe het op een goede manier kon. Wat doe je met je emoties, wat zeg je wel, wat moet je niet doen.
Schop niet overal tegen aan. Een depressie wil je niet, vervelende gedachten wil je niet ga er niet tegen in maar doe er iets mee. Je kunt je laten hangen maar je kan ook ( en ook dat heeft tijd nodig) accepteren dat je je zo voelt, dat het overgaat en dat het belangrijk is dat je je niet afsluit, dingen doet waarvan je weet dat ze goed zijn ook al heb je er totaal geen zin of energie voor.
Acceptatie, het leren kijken naar de dingen die goed gaan. Als je iets "fout" doet jezelf geen verwijten maken maar accepteren dat die fout gemaakt is en voor jezelf kijken hoe je de volgende keer dat kan voorkomen.
Grenzen bewaken heb ik ook echt moeten leren. Ze zeggen wel een ezel stoot zich geen 2 keer aan dezelfde steen, ik deed dat wel tig keer en kreeg elke keer de deksel op mijn neus.
Vooral in relaties was ik veel te meegaand, vond een ander belangrijker dan ik zelf en deed daardoor vaak dingen tegen mijn zin en dat resulteerde in een zelfbeeld van minder dan 0 tot -10.
Eerst goed voor jezelf zorgen en dan pas voor een ander past hier ook goed bij.
Tijd voor jezelf nemen. nee, je hoeft niet op je kop te staan of eindeloos je dag analyseren maar ga iets doen wat je leuk vindt ook al vind je gezin, partner weet ik veel wie dat niet gezellig.
In bad met een boekje, een uurtje wandelen, fietsen, shoppen of gewoon in bed kruipen en een uur dutten.
heb je hier iets aan Lientje?
Schop niet overal tegen aan. Een depressie wil je niet, vervelende gedachten wil je niet ga er niet tegen in maar doe er iets mee. Je kunt je laten hangen maar je kan ook ( en ook dat heeft tijd nodig) accepteren dat je je zo voelt, dat het overgaat en dat het belangrijk is dat je je niet afsluit, dingen doet waarvan je weet dat ze goed zijn ook al heb je er totaal geen zin of energie voor.
Acceptatie, het leren kijken naar de dingen die goed gaan. Als je iets "fout" doet jezelf geen verwijten maken maar accepteren dat die fout gemaakt is en voor jezelf kijken hoe je de volgende keer dat kan voorkomen.
Grenzen bewaken heb ik ook echt moeten leren. Ze zeggen wel een ezel stoot zich geen 2 keer aan dezelfde steen, ik deed dat wel tig keer en kreeg elke keer de deksel op mijn neus.
Vooral in relaties was ik veel te meegaand, vond een ander belangrijker dan ik zelf en deed daardoor vaak dingen tegen mijn zin en dat resulteerde in een zelfbeeld van minder dan 0 tot -10.
Eerst goed voor jezelf zorgen en dan pas voor een ander past hier ook goed bij.
Tijd voor jezelf nemen. nee, je hoeft niet op je kop te staan of eindeloos je dag analyseren maar ga iets doen wat je leuk vindt ook al vind je gezin, partner weet ik veel wie dat niet gezellig.
In bad met een boekje, een uurtje wandelen, fietsen, shoppen of gewoon in bed kruipen en een uur dutten.
heb je hier iets aan Lientje?
donderdag 15 augustus 2013 om 10:26
Dank je wel Asotut.Ja, hier heb ik idd wwel iets aan, je verhaal is bij mij iig heel herkenbaar. Ben er hier nu ook op deze manier mee bezig, sinds ik 40 ben geworden 4 jaar geleden lijkt er bij mij ook wel een knop om te zijn gegaan en ben ik wat meer van me "af gaan bijten"
In mijn relatie was ik ook altijd veel te meegaand, pikte alles en kwam zelf op de laatste plaats, dat probeer ik al een tijdje te veranderen, nog een beetje moeilijk om de juiste toon te vinden bij het reageren, ik ben dan snel te fel en ze zijn het hiet thuis natuurlijk niet van me gewend nee te horen. Ben overigens al wel mijn hele leven met dezelfde partner hoor.
Het als ik iets fout doe mezelf geen verwijten maken is denk ik nog wel een groot leerpunt voor me.
Maar het fijne van het feit dat ik dit topic geopend hebt vind ik dat ik, hoewel dat soms zo lijkt, er heel veel mensen zijn die veel narigheid meemaken (op een paar geluksvogels na) en daar mee om moeten gaan en soms ook moeite mee hebben. Voel ik me daar niet zo alleen in, begrijp me niet verkeerd, ik vind het natuurlijk niet fijn dat mensen veel tegenslagen hebben, dat gun ik niemand!
Ik dacht nl dat iedereen wel eens "wat"meemaakt, maar dat er maar weinigen zijn die veel ellende overkomt, dat bleek dus een vertekend beeld van me te zijn.
En ik heb hier na alle reacties ook geleerd, dat de waardoor vraag misschien ook belangrijk is te stellen, alhoewel dat niet altijd het antwoord geeft.
Ik heb bijv. lichamelijke problemen als gevolg van een ziekte, terwijl ik wel gewoon gezond leefde, dat is dan dus portie domme pech in combinatie met toeval. Zelfde als met mijn kind met (gelukkig lichte) handicap, die moet veel operaties ondergaan, maar uiteindelijk komt alles goed. Ook zo'n gevalletje domme pech/toeval. Bij dat soort situaties kom ik met de waardoor vraag echt ook niet verder.
Asotut, bedankt voor je toelichting en alle reageerders bedankt voor jullie bijdrages, ik vond het leuk en boeiend hierover van gedachten te wisselen!
In mijn relatie was ik ook altijd veel te meegaand, pikte alles en kwam zelf op de laatste plaats, dat probeer ik al een tijdje te veranderen, nog een beetje moeilijk om de juiste toon te vinden bij het reageren, ik ben dan snel te fel en ze zijn het hiet thuis natuurlijk niet van me gewend nee te horen. Ben overigens al wel mijn hele leven met dezelfde partner hoor.
Het als ik iets fout doe mezelf geen verwijten maken is denk ik nog wel een groot leerpunt voor me.
Maar het fijne van het feit dat ik dit topic geopend hebt vind ik dat ik, hoewel dat soms zo lijkt, er heel veel mensen zijn die veel narigheid meemaken (op een paar geluksvogels na) en daar mee om moeten gaan en soms ook moeite mee hebben. Voel ik me daar niet zo alleen in, begrijp me niet verkeerd, ik vind het natuurlijk niet fijn dat mensen veel tegenslagen hebben, dat gun ik niemand!
Ik dacht nl dat iedereen wel eens "wat"meemaakt, maar dat er maar weinigen zijn die veel ellende overkomt, dat bleek dus een vertekend beeld van me te zijn.
En ik heb hier na alle reacties ook geleerd, dat de waardoor vraag misschien ook belangrijk is te stellen, alhoewel dat niet altijd het antwoord geeft.
Ik heb bijv. lichamelijke problemen als gevolg van een ziekte, terwijl ik wel gewoon gezond leefde, dat is dan dus portie domme pech in combinatie met toeval. Zelfde als met mijn kind met (gelukkig lichte) handicap, die moet veel operaties ondergaan, maar uiteindelijk komt alles goed. Ook zo'n gevalletje domme pech/toeval. Bij dat soort situaties kom ik met de waardoor vraag echt ook niet verder.
Asotut, bedankt voor je toelichting en alle reageerders bedankt voor jullie bijdrages, ik vond het leuk en boeiend hierover van gedachten te wisselen!
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
