Wat is het beste tijd van je leven?
zaterdag 4 juni 2016 om 14:55
Ik denk zelf je 18 tot je 25ste ''the youth is wasted on the young'' hoor ik ook heel vaak. Ik heb helaas niet al mijn kansen gepakt op mijn 18e tot mijn 21e, daar heb ik veel spijt van...ook een verkeerde studiekeuze, ik heb het zelf verpest, mijn sociaal leven was ook niet geweldig. Nu ik volgend jaar al richting de 25 heb ik het gevoel dat het vanuit daar naar beneden gaat en ben ik bang dat op mijn 30ste nog steeds mijn leven niet op orde heb en alleen ga uiteindigen.... ik heb helaas niet veel mensen om mij heen die mij steunen, mijn zusje die is geen steun voor mij en denkt alleen aan zichzelf, mijn moeder...tja die is niet helemaal in orde, mijn broer heeft op zijn 32ste zijn leven verkloot en zit in de schuldsanering, mijn oudere zus is mentaal niet in orde en voor de rest heb ik niet veel vrienden waar ik naartoe kan als ik problemen heb. Zal het leven ooit beter worden? of is je leven echt over op je 30ste? Ik wil graag opnieuw beginnen op me 25ste maar hoe? geen idee....
zaterdag 4 juni 2016 om 15:02
zaterdag 4 juni 2016 om 15:15
Gedane zaken nemen geen keer. Leer van je fouten.
Maak je huidige mbo-opleiding af want dan heb je een diploma. Als je je inderdaad zo enorm verveelt op school omdat je leerniveau hoger ligt en je veel in je mars hebt, dan zal je toekomstige werkgever dat zien waardoor er kansen komen (of je moet ze zelf zien en grijpen).
Het leven is nú, dus nú moet je kijken naar je wensen en persoonlijke kwaliteiten. Met klagen en passiviteit bereik je niets.
Maak je huidige mbo-opleiding af want dan heb je een diploma. Als je je inderdaad zo enorm verveelt op school omdat je leerniveau hoger ligt en je veel in je mars hebt, dan zal je toekomstige werkgever dat zien waardoor er kansen komen (of je moet ze zelf zien en grijpen).
Het leven is nú, dus nú moet je kijken naar je wensen en persoonlijke kwaliteiten. Met klagen en passiviteit bereik je niets.
zaterdag 4 juni 2016 om 15:19
zaterdag 4 juni 2016 om 15:19
Ik ben een stuk ouder (49) en ik kan je zeggen dat je helemaal gelijk hebt! Na je 25e wordt het echt nooit meer wat. Zeker als je jouw leven nu al niet op orde hebt. De kans dat je ooit nog iemand vind om van te houden is voorgoed verkeken. Ook nieuwe mensen zul je zelden meer tegen komen. Laat staan iemand die je steunt. En jeetje! Je hebt ook al de verkeerde studie gekozen! Dan zal het met je carrière ook wel nooit meer wat worden, ben ik bang. Dat wordt de rest van je leven in je eentje, lijden op een kamertje bij je moeder.
Als ik jou was, zou ik ook maar niks meer gaan proberen, het wordt toch nooit meer wat. En je bent al 25! Dan is het volkomen hopeloos om zelfs nog maar te hopen dat je er zelf misschien nog wat aan zou kunnen doen. En waarom zou je ook? Het beste deel van je leven is toch al voorbij immers? Het ligt in ieder geval niet aan jezelf! Na je 25e kun je toch niets meer veranderen. Initiatief nemen en er voor gaan, tsja dat heeft nou eenmaal geen enkele zin! Er is namelijk helemaal niemand in de wereld die na haar 25e nog iets bereikt heeft!
Als ik jou was, zou ik ook maar niks meer gaan proberen, het wordt toch nooit meer wat. En je bent al 25! Dan is het volkomen hopeloos om zelfs nog maar te hopen dat je er zelf misschien nog wat aan zou kunnen doen. En waarom zou je ook? Het beste deel van je leven is toch al voorbij immers? Het ligt in ieder geval niet aan jezelf! Na je 25e kun je toch niets meer veranderen. Initiatief nemen en er voor gaan, tsja dat heeft nou eenmaal geen enkele zin! Er is namelijk helemaal niemand in de wereld die na haar 25e nog iets bereikt heeft!
zaterdag 4 juni 2016 om 15:21
Iedere dag is een mogelijke nieuwe start die je maakt.
Keuzes maken en ervoor gaan!
Niet uitstellen maar nu beginnen met genieten van het leven.
Anders blijf je streven naar een bepaald eindpunt cq doel en ben je niet bewust van het hier en nu, en dat is zo zonde.
Keuzes maken en ervoor gaan!
Niet uitstellen maar nu beginnen met genieten van het leven.
Anders blijf je streven naar een bepaald eindpunt cq doel en ben je niet bewust van het hier en nu, en dat is zo zonde.
Of course i talk to myself. Sometimes i need expert advice.
zaterdag 4 juni 2016 om 15:27
Nu! Ik ben boven de 50, en geniet overal zoveel meer van. Schijt aan wat anderen van mijn uiterlijk denken, bijvoorbeeld. Ik heb me daar veel te veel druk over gemaakt in het verleden. Geluk zit in hele kleine dingen, niet in een leeftijd of een levensfase. Een terrasje pakken, een goed boek, zin in een vakantie die eraan komt, terugkijken op een mooie of leuke gebeurtenis.
Ik had ook best dingen anders aan kunnen pakken, had eigenlijk best wel een universitaire studie willen doen. Is er niet van gekomen. Toch op latere leeftijd (36) aan een HBO-opleiding begonnen, en heel gelukkig met mijn werk geworden.
Als je nu al denkt dat alles verkeken is, dan ga je al liggen voordat je geslagen wordt. Het leven reikt pas cadeautjes uit als je ervoor openstaat. Geef jezelf een schop onder je kont, grijp jezelf bij je lurven en ga wat doen. Je kunt wel op de bank blijven jeremiëren dat alles zo ellendig is, maar dat gaat vanzelf niet veranderen. Doe er wat aan!
Ik had ook best dingen anders aan kunnen pakken, had eigenlijk best wel een universitaire studie willen doen. Is er niet van gekomen. Toch op latere leeftijd (36) aan een HBO-opleiding begonnen, en heel gelukkig met mijn werk geworden.
Als je nu al denkt dat alles verkeken is, dan ga je al liggen voordat je geslagen wordt. Het leven reikt pas cadeautjes uit als je ervoor openstaat. Geef jezelf een schop onder je kont, grijp jezelf bij je lurven en ga wat doen. Je kunt wel op de bank blijven jeremiëren dat alles zo ellendig is, maar dat gaat vanzelf niet veranderen. Doe er wat aan!
zaterdag 4 juni 2016 om 15:48
quote:jo12345 schreef op 04 juni 2016 @ 15:19:
Ik ben een stuk ouder (49) en ik kan je zeggen dat je helemaal gelijk hebt! Na je 25e wordt het echt nooit meer wat. Zeker als je jouw leven nu al niet op orde hebt. De kans dat je ooit nog iemand vind om van te houden is voorgoed verkeken. Ook nieuwe mensen zul je zelden meer tegen komen. Laat staan iemand die je steunt. En jeetje! Je hebt ook al de verkeerde studie gekozen! Dan zal het met je carrière ook wel nooit meer wat worden, ben ik bang. Dat wordt de rest van je leven in je eentje, lijden op een kamertje bij je moeder.
Als ik jou was, zou ik ook maar niks meer gaan proberen, het wordt toch nooit meer wat. En je bent al 25! Dan is het volkomen hopeloos om zelfs nog maar te hopen dat je er zelf misschien nog wat aan zou kunnen doen. En waarom zou je ook? Het beste deel van je leven is toch al voorbij immers? Het ligt in ieder geval niet aan jezelf! Na je 25e kun je toch niets meer veranderen. Initiatief nemen en er voor gaan, tsja dat heeft nou eenmaal geen enkele zin! Er is namelijk helemaal niemand in de wereld die na haar 25e nog iets bereikt heeft!JA....oke...maar het maken van vrienden gaat minder
Ik ben een stuk ouder (49) en ik kan je zeggen dat je helemaal gelijk hebt! Na je 25e wordt het echt nooit meer wat. Zeker als je jouw leven nu al niet op orde hebt. De kans dat je ooit nog iemand vind om van te houden is voorgoed verkeken. Ook nieuwe mensen zul je zelden meer tegen komen. Laat staan iemand die je steunt. En jeetje! Je hebt ook al de verkeerde studie gekozen! Dan zal het met je carrière ook wel nooit meer wat worden, ben ik bang. Dat wordt de rest van je leven in je eentje, lijden op een kamertje bij je moeder.
Als ik jou was, zou ik ook maar niks meer gaan proberen, het wordt toch nooit meer wat. En je bent al 25! Dan is het volkomen hopeloos om zelfs nog maar te hopen dat je er zelf misschien nog wat aan zou kunnen doen. En waarom zou je ook? Het beste deel van je leven is toch al voorbij immers? Het ligt in ieder geval niet aan jezelf! Na je 25e kun je toch niets meer veranderen. Initiatief nemen en er voor gaan, tsja dat heeft nou eenmaal geen enkele zin! Er is namelijk helemaal niemand in de wereld die na haar 25e nog iets bereikt heeft!JA....oke...maar het maken van vrienden gaat minder
zaterdag 4 juni 2016 om 15:53
Hé bedankt TO, mijn leven is dan wel afgeschreven gezien ik 30+ bent.
Ik vind dit onzin. Er is geen 'beste tijd van je leven' die voor iedereen geldt. Ieder z'n leven loopt anders. Ik ken mensen die nu op hun 40e de beste tijd van hun leven hebben en daarvoor echt kuttijden hebben gehad. Maar zo zullen er ook mensen van 60 zijn, zo zullen er mensen zijn wel hun jeugd de beste tijd vonden. Als je denkt dat het alleen bergafwaarts is vanaf hier heb je kans dat dat een self fulfilling prophecy wordt. JIJ hebt ook invloed op jouw leven.
Ik vind dit onzin. Er is geen 'beste tijd van je leven' die voor iedereen geldt. Ieder z'n leven loopt anders. Ik ken mensen die nu op hun 40e de beste tijd van hun leven hebben en daarvoor echt kuttijden hebben gehad. Maar zo zullen er ook mensen van 60 zijn, zo zullen er mensen zijn wel hun jeugd de beste tijd vonden. Als je denkt dat het alleen bergafwaarts is vanaf hier heb je kans dat dat een self fulfilling prophecy wordt. JIJ hebt ook invloed op jouw leven.
zaterdag 4 juni 2016 om 15:59
Ik had altijd gedacht dat mijn studententijd de beste tijd van mijn leven zou zijn. Zoveel vrijheid om de dingen te doen die ik leuk vond, zoveel ruimte en tijd om te reizen, zoveel vrienden om me heen, feestjes/festivals, persoonlijke ontwikkeling, etcetera. En het was inderdaad een heel leuke tijd, maar ook een tijd waarin ik onzeker was, me niet altijd gelukkig voelde, niet goed wist wat ik met mezelf en het leven aan moest. En nu ben ik 30 en heb ik een leven dat ik op mijn 20e vast saai had gevonden, ik ben getrouwd, heb een kind, woon in een doodnormaal huis, heb een heel doorsnee baan, etcetera en toch ben ik nog nooit zo gelukkig geweest als de laatste jaren.
zaterdag 4 juni 2016 om 15:59
zaterdag 4 juni 2016 om 16:01
Ik hoopte op een gezellig topic vol verhalen waarom nou juist 'die' fase zo geweldig was!
Mijn leven begon toen ik het ouderlijk huis verliet en de periode 18-23 is by far de "tijd van mijn leven". Letterlijk mijzelf en de wereld om mij heen leren kennen in het geweldige Groningen.
Periode 23-28 kwamen de verantwoordelijkheden met het vinden van een baan, betalen van rekeningen en ondertussen genieten van het leven als jonge vrije vrouw.
Van 28-34 heb ik hard gewerkt, ben ik volwassen geworden en een uitstekende basis opgebouwd.
35-45 voor mij de periode van trouwen en kinderen, tropenjaren omdat ik gewoon geen baby/peuter moeder ben.
45-nu Mijn kinderen zijn zelfstandiger, ik weet als nooit tevoren wie ik ben en laat me door niets en niemand meer gek maken.
Ik kan nu zo enorm genieten van (soms kleine) dingen en zou willen dat ik deze vrijheid in mijn hoofd eerder had gehad - maar die zal je wel moeten verdienen
TO; er zijn maar weinig mensen bij wie 'het' in de schoot geworpen wordt. Er zullen altijd externe factoren (liefde, werk, gezondheid) roet in het eten gooien. De enige constante ben jijzelf - maak er wat van!
PS: en laat ajb je leven niet beïnvloeden door een man. Is hij leuk, dan hou je hem. Is hij niet leuk, zoek je een ander.
Echt: ingewikkelder dan dat is het niet.
Mijn leven begon toen ik het ouderlijk huis verliet en de periode 18-23 is by far de "tijd van mijn leven". Letterlijk mijzelf en de wereld om mij heen leren kennen in het geweldige Groningen.
Periode 23-28 kwamen de verantwoordelijkheden met het vinden van een baan, betalen van rekeningen en ondertussen genieten van het leven als jonge vrije vrouw.
Van 28-34 heb ik hard gewerkt, ben ik volwassen geworden en een uitstekende basis opgebouwd.
35-45 voor mij de periode van trouwen en kinderen, tropenjaren omdat ik gewoon geen baby/peuter moeder ben.
45-nu Mijn kinderen zijn zelfstandiger, ik weet als nooit tevoren wie ik ben en laat me door niets en niemand meer gek maken.
Ik kan nu zo enorm genieten van (soms kleine) dingen en zou willen dat ik deze vrijheid in mijn hoofd eerder had gehad - maar die zal je wel moeten verdienen
TO; er zijn maar weinig mensen bij wie 'het' in de schoot geworpen wordt. Er zullen altijd externe factoren (liefde, werk, gezondheid) roet in het eten gooien. De enige constante ben jijzelf - maak er wat van!
PS: en laat ajb je leven niet beïnvloeden door een man. Is hij leuk, dan hou je hem. Is hij niet leuk, zoek je een ander.
Echt: ingewikkelder dan dat is het niet.
en me vriend die wilt ook nog wat zegge
zaterdag 4 juni 2016 om 16:03