wat is jou grootste angst?

20-03-2013 22:59 72 berichten
Alle reacties Link kopieren
dames en heren: wat is jullie grootste angst? en om het nog even moeilijker te maken. hoe los jij dit (tijdelijk) op?



xx
Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst is mijn kinderen verliezen. Wat ik er tegen doe? Als ik er aan moet denken even flink huilen bij de gedachte dat ik ze verlies en daarna mijn kinderen eens flink knuffelen en ze zeggen dat ik meer dan,van wie of wat ook, van ze houd. Meer dan van mezelf, meer dan van hun vader: het allermeest houd ik van hen. Verder stop ik die gedachte zo ver mogelijk weg anders zou mijn angst hen verstikken.
Madammicmac: ik vermoed dat ze bij hun vader wonen. Weten doe ik het niet. Of hun vader nog woont waar hij woonde is zelfs onduidelijk. Of ze, vanwege studies(?) al uit 'huis' zijn??
Alle reacties Link kopieren
heel erge chronische pijn denk ik, zó erg dat je niets leuks meer kan beleven. Ik zag onlangs bij een aflevering van Dr. G. dat een vrouw zichzelf zoveel antipijnmedicatie toediende, en verschillende soorten tegelijk, dat ze onbedoeld overleed. De dosis die ze nodig had om de pijn afdoende te bestrijden lag heel dicht tegen de dodelijke dosis aan.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 20 maart 2013 @ 23:23:

dat badr hari toch mijn zoon blijkt te zijnHoe los je dat op
Optimist tot in de kist!
Alle reacties Link kopieren
Dat mijn man/kinderen ernstig ziek worden of nog erger overlijden. Inderdaad niet aan denken is de oplossing.
Optimist tot in de kist!
Alle reacties Link kopieren
Ze zeggen dat angst (bang zijn) een emotie is en dat je die kan uit schakelen. Nou ik kan de knop ni vinde hoa. Haha
Op dit moment dat mijn vader een hartaanval krijgt en ik er niet naartoe kan. Ben 35 weken en mag niet meer vliegen en woon in het buitenland.



Natuurlijk ben ik ook bang dat er iets niet goed is met de baby of dat vriend iets overkomt. Maar de angst voor mijn vader is momenteel een stuk reeler.
Shalimar, wil alleen even tegen je zeggen dat ik veel respect voor jou heb. Heb wel eens op het forum gelezen over je overwonnen ziekte. Je bent een sterke vrouw. Ik hoop echt dat je je kinderen weer zult zien. Knuffel.
Alle reacties Link kopieren
of ergens opgesloten raken waar niemand je vindt.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
hoe ik het oplos? Ik denk er nooit aan. Je hoort iets en dan denk je: wat erg, maar daarna glijdt het weer van me af.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
quote:Visje28 schreef op 20 maart 2013 @ 23:24:

Mijn grootste angst is mijn kinderen verliezen. Wat ik er tegen doe? Als ik er aan moet denken even flink huilen bij de gedachte dat ik ze verlies en daarna mijn kinderen eens flink knuffelen en ze zeggen dat ik meer dan,van wie of wat ook, van ze houd. Meer dan van mezelf, meer dan van hun vader: het allermeest houd ik van hen. Verder stop ik die gedachte zo ver mogelijk weg anders zou mijn angst hen verstikken.smelt! je klinkt als mijn moeder, en er is niets fijner dan te weten dat je moeder zoveel van je houdt!
Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst klinkt heel raar is: me vingers verliezen ledematen. Heb hier wat trauma's van uit me jeugd.

Mijn andere angst is: wat zal er gebeuren na mijn dood, het hiernamaals. Ben gelovig dus, hahah denk hier veel over na. En natuurlijk mijn dierbare verliezen. Nooit ware liefde vinden en het gevoel moeder te worden, te zijn en een kindje te voelen in je buik en deze te baren. En dat ik solo sterf zonder gezin en man.



Mijn oplossingen: oppassen met scherp gereedschap. Heb de klunzige neiging mij hieraan te verwonden, uitkijken voor open deuren i.v.m. dat ik in me jeugd me pink aan flatde kreeg doordat het helemaal klem zat in een beveiligingsdeur van 15 cm dik. En voor mijn andere angst, bidden, God vinden, me bijbel lezen en een goed mens en christen proberen te zijn. Klinkt miss cliche :p . Ennuhh goed kijken naar mogelijke mannelijke kanidaten.
Alle reacties Link kopieren
@Shalimar; ontzettend sterke vrouw ben jij! Wat een verschrikking om dat te moeten meemaken!!

Knap dat je elke ochtend weer de moed eruit haalt om te leven met deze onzekerheid..Ik wens met je mee dat je ze in de armen mag sluiten binnenkort.. lijken holle woorden, maar geef die moed nooit op!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
Alle reacties Link kopieren
Shalimar, wat lijkt me dat vreselijk en machteloos voor je...

Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst: dat ik dood ga, en dan niet voor mezelf, maar de angst om mijn dochtertje die zo ontzettend verknocht is aan mij haar moeder af te nemen.
Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst. Ik heb er twee. Geen kinderen kunnen/mogen krijgen en afhankelijke persoonlijkheid ontwikkelen.

Eerste loop ik voor bij een gynaecoloog en tweede heb ik een verwijsbriefje voor. (Ligt te verstoffen, maar toch.....ooit)... .
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst is dat ik mijn man op een dag dood aantref. Geen totaal irreële gedachte, hij heeft na een TIA clusterhoofdpijn gehouden. Die TIA kan zich herhalen met slechtere afloop, en clusterhoofdpijn heet in het medische circuit ook wel suicide headache.



Hoe ik er mee om ga? Niet. Ik probeer het zoveel mogelijk weg te stoppen en mijn man te geloven als hij zegt dat er uit stappen geen optie is voor hem. Jammer dat ik dat artikel ooit gelezen heb waarin wordt aangegeven dat clusterhoofdpijnpatienten die er uit stappen dat van te voren altijd ontkend hebben als optie. Op het hoogtepunt van de pijn weten ze gewoon echt niet meer wat ze doen.



Maar ik controleer iedere nacht meermaals of hij nog ademt, tel geregeld pillen en schrik als ik thuis kom en hij niet snel genoeg reageert op mijn roepen.
Alle reacties Link kopieren
- Dat ik ooit een inbreker tref, met name s'nachts als ik naar de wc loop. Vooral de angst dat diegene mij wat wilt aandoen. Is doordat er in mijn wijk veel wordt ingebroken.

- Dat ik met een man trouw die ervoor zorgt dat ik een nieuwsbericht wordt. Ik krijg er de bibbers van...



Verder:

- Dat mijn ouders overlijden terwijl ik nog leef, ondanks dat het zo 'hoort te zijn'. We zijn een hecht gezin ondanks de strubbelingen en ik kan mij niet zo snel een leven zonder mijn ouders voorstellen.

-Geen gezin kunnen stichten (lees alleenstaand zonder kinderen)

- Eindelijk huisje, boompje, beestje hebben en dan overlijden.

- Dat mijn eventuele kinderen later doodgaan.

- Dat ik later doodga en mijn kinderen moet achterlaten. Ik ben een controlfreak en sowieso weet ik dat ik hen zou beschermen met mijn leven. Ik wil mij niet hoeven afvragen of iemand anders dat ook bereid is voor hen te doen.
No love without lost
Alle reacties Link kopieren
dat we allemaal aan de bedelstaf raken door de EU, dat lijkt me ook erg. Dat ik op een dag via de radio moet horen dat we voor een appel en een ei verkocht zijn aan China. Voor "onze bestwil" natuurlijk, wat dacht je dan.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Mijn grootste angst is geloof ik iets stoms te doen wat ik niet overleef. Ik vind hoge bruggen met lage relingen eng, omdat ik daar overheen zou kunnen klimmen en te pletter zou storten. Of dat ik de deur van een rijdende auto opendoe en eruit donder. Niet dat ik nou echt denk dat ik dat ooit zou doen, maar de gedachte dat ik het zou kúnnen vind ik echt doodeng.
En wij ons maar afvragen waar die afvalberg vandaan komt.
Dat ik zelf of mijn moeder kanker krijgt.

Die angst is bij mij zo sterk aanwezig dat ik me (weer) heb laten doorverwijzen naar een psycholoog.
Alle reacties Link kopieren
Mensen in mijn buurt die moeten overgeven. Ik word er bang van.
Dank voor jullie digisteun, doet me wat...



Brrrrr, wat een enge angsten hebben we. Als een angst werkelijkheid wordt 'kunnen' we op de een of andere manier toch ( geamputeerd ) door. Heel apart.
Alle reacties Link kopieren
Een grote angst is dat na foute mannen nooit een man tegen zal komen die echt van me houd om wie ik ben.



Durf niemand te vertrouwen omdat ik vaak belogen ben geweest en daardoor mezelf helemaal kwijt ben geraakt.



En mijn grootste angst is dat ik overlijd en mijn kinderen geen ouder meer hebben.

Die klap zullen niet aan kunnen.



Ik word al naar nu ik dit type.
Alle reacties Link kopieren
voor iedereen die het nodig heeft. Wat een heftige dingen lees ik hier...



Zelf ben ik voornamelijk doodsbang voor kanker. Maak het teveel mee in mijn omgeving, er lijkt bijna geen ontsnappen meer aan voor mijn gevoel. Betrap mezelf vaak op de gedachte 'ben ik de volgende?'



Ook voor de toekomst ben ik bang. Ik ben alleenstaand zonder kinderen, stel ik word later ziek of dement en er is niemand om me te helpen of beslissingen voor me te nemen. Afschuwelijk lijkt me dat.



Ik probeer er niet aan te denken maar soms grijpt het me ineens weer vreselijk aan en zie ik de toekomst somber in.





Strong, hoe gaat 'ie meis?
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven