Psyche
alle pijlers
wat moet ik nog doen...
woensdag 16 september 2015 om 20:59
Ik moet even mijn verhaal kwijt, misschien kunnen jullie mij nog helpen.
Ik ben 22 jaar, en zover ik weet is mijn moeder altijd alcoholist geweest. Ik ben er mee opgegroeid dus heb nooit beter geweten en heb er vroeger dus ook nooit zo last van gehad. Mede ook dankzij mijn vader die ons er natuurlijk zo min mogelijk mee belastte.
in 2009 zijn ze uit elkaar gegaan, mede dankzij dit want ook hem werd het teveel.
Ze is toen gestopt met drinken, Super goed en trots!
Maar ze is weer begonnen met drinken, en doet dit tot mijn grootste ergernis stiekem en blijft alles ontkennen.
Ze is ook haar beste vriendin hierdoor kwijt geraakt, ze weet niet dat ik weet dat ze haar is kwijt geraakt door haar drankgebruik maar ik weet dat dus wel want ik heb nog steeds contact met die vriendin.
Als ik een hele dag gewerkt heb, of weg ben geweest, en ik weet dat zij de hele dag thuis is geweest of dat zij eerder thuis was als mij die dag dan wil ik niet eens meer naar huis. ik zie er tegenop om naar huis te gaan en bedenk altijd excuses om weg te blijven. Als ik thuis ben en het is weer zover dan eet ik, douche ik, en doe ik net alsof ik ga "slapen" zodat ze me niet meer stort.
Als ze gedronken heeft wordt ze heel erg aanhankelijk, negatief, zeurderig, "zielig", vervelend, opdringerig, en stort ze haar eigen in een slachtoffer rol. Als je wat tegen haar zegt gaat het haar ene oor in en het andere uit.
Ze vraagt alles 4x achter elkaar alsof ze het nooit gevraagd heeft. Wordt boos om de stomste dingen en blijft maar discussies met mij voeren. Is daar geen aanleiding voor dan verzint of veroorzaakt ze die wel.
Ze behandeld me dan als een kind van 12 terwijl ik 22 ben.
Het is nooit is gezellig hier en ik ben altijd bezig met, hoe ik haar kan omzeilen en zo min mogelijk hoeft te praten.
Ik wil haar graag op heterdaad betrappen omdat ik weet dat als dat niet zo is ze altijd zal blijven ontkennen.
Maar dit lukt helaas niet, als ze bijvoorbeeld aan het douchen is, ga ik snel zoeken in haar kamer maar kan niks vinden.
Heb er al eens aan zitten denken om dan maar een camera in de slaapkamer te zetten ( ze gaan altijd 10 duizend keer op een avond naar boven naar haar slaapkamer om het stiekem te doen)
Ik wil ook ontzettend graag het huis uit, dan heb ik er helemaal weinig mee te maken maar dat gaat helaas nu nog niet want ik werk op basis van een 0 uren contract en mijn vriend zijn loon alleen is niet genoeg.
Mijn uitzet heb ik al helemaal bij elkaar, ik heb letterlijk alles behalve een huis.
Ik weet dat als ik haar hiermee confronteer of betrap ik volledig over de rooie ga, want ik ben echt woedend want ze verziekt echt mijn leven zo.
Ik weet ook niet hoe ik haar hier nu mee moet confronteren of benaderen zonder volledig uit me plaat te gaan want ik ben er echt 100% klaar mee.
HELP ME.
Ik ben 22 jaar, en zover ik weet is mijn moeder altijd alcoholist geweest. Ik ben er mee opgegroeid dus heb nooit beter geweten en heb er vroeger dus ook nooit zo last van gehad. Mede ook dankzij mijn vader die ons er natuurlijk zo min mogelijk mee belastte.
in 2009 zijn ze uit elkaar gegaan, mede dankzij dit want ook hem werd het teveel.
Ze is toen gestopt met drinken, Super goed en trots!
Maar ze is weer begonnen met drinken, en doet dit tot mijn grootste ergernis stiekem en blijft alles ontkennen.
Ze is ook haar beste vriendin hierdoor kwijt geraakt, ze weet niet dat ik weet dat ze haar is kwijt geraakt door haar drankgebruik maar ik weet dat dus wel want ik heb nog steeds contact met die vriendin.
Als ik een hele dag gewerkt heb, of weg ben geweest, en ik weet dat zij de hele dag thuis is geweest of dat zij eerder thuis was als mij die dag dan wil ik niet eens meer naar huis. ik zie er tegenop om naar huis te gaan en bedenk altijd excuses om weg te blijven. Als ik thuis ben en het is weer zover dan eet ik, douche ik, en doe ik net alsof ik ga "slapen" zodat ze me niet meer stort.
Als ze gedronken heeft wordt ze heel erg aanhankelijk, negatief, zeurderig, "zielig", vervelend, opdringerig, en stort ze haar eigen in een slachtoffer rol. Als je wat tegen haar zegt gaat het haar ene oor in en het andere uit.
Ze vraagt alles 4x achter elkaar alsof ze het nooit gevraagd heeft. Wordt boos om de stomste dingen en blijft maar discussies met mij voeren. Is daar geen aanleiding voor dan verzint of veroorzaakt ze die wel.
Ze behandeld me dan als een kind van 12 terwijl ik 22 ben.
Het is nooit is gezellig hier en ik ben altijd bezig met, hoe ik haar kan omzeilen en zo min mogelijk hoeft te praten.
Ik wil haar graag op heterdaad betrappen omdat ik weet dat als dat niet zo is ze altijd zal blijven ontkennen.
Maar dit lukt helaas niet, als ze bijvoorbeeld aan het douchen is, ga ik snel zoeken in haar kamer maar kan niks vinden.
Heb er al eens aan zitten denken om dan maar een camera in de slaapkamer te zetten ( ze gaan altijd 10 duizend keer op een avond naar boven naar haar slaapkamer om het stiekem te doen)
Ik wil ook ontzettend graag het huis uit, dan heb ik er helemaal weinig mee te maken maar dat gaat helaas nu nog niet want ik werk op basis van een 0 uren contract en mijn vriend zijn loon alleen is niet genoeg.
Mijn uitzet heb ik al helemaal bij elkaar, ik heb letterlijk alles behalve een huis.
Ik weet dat als ik haar hiermee confronteer of betrap ik volledig over de rooie ga, want ik ben echt woedend want ze verziekt echt mijn leven zo.
Ik weet ook niet hoe ik haar hier nu mee moet confronteren of benaderen zonder volledig uit me plaat te gaan want ik ben er echt 100% klaar mee.
HELP ME.
donderdag 17 september 2015 om 15:59
Een prettige, veilige woonplek (al is het 'maar' één kamer) lijkt mij belangrijker dan de vraag of je dan een badkamer moet delen. Deze situatie is ook niet vol te houden toch? En heb je al een gekeken naar werkmogelijkheden in de buurt van je vader?
Is er een manier om hulp in te schakelen voor je moeder (sorry, ben daar niet in thuis). Maar jij kunt dit niet oplossen. Je hebt geen invloed op haar gedrag, alleen op wat jij er wel en niet mee doet.
Is er een manier om hulp in te schakelen voor je moeder (sorry, ben daar niet in thuis). Maar jij kunt dit niet oplossen. Je hebt geen invloed op haar gedrag, alleen op wat jij er wel en niet mee doet.
