Psyche
alle pijlers
Weer uitgevallen
maandag 6 juni 2016 om 08:57
Pfoe, ik moet het gewoon even van me afschrijven.
In 2010 is er bij mij een chronische angststoornis vastgesteld. Met pijn en moeite ben ik toch in 2013, netjes binnen 4 jaar, afgestudeerd aan het HBO.
Na mijn afstuderen heb ik een paar verschillende baantjes gehad, omdat er in mijn werkveld weinig tot geen werk was/is. Toch kwam de angst in 2015 hevig terug. Van januari 2015 tot ongeveer januari 2016 heb ik me volledig gericht op herstel.
Nu ben ik begin mei aangenomen bij een nieuwe baan op een tijdelijk contract, tot december dit jaar. Achteraf gezien was dit veel te hoog gegrepen, de werkdruk en prestatiegerichtheid is enorm en je werk is nooit af. Ik nam het werk mee naar huis en piekerde veel, maar volgens collega's hoort dat erbij.
En nu, na slechts 4 weekjes, ben ik gisteren weer helemaal ingestort. De hele nacht paniekaanvallen, overgeven, noem maar op. Nu voel ik me zo'n enorme loser!!! Ik heb me vandaag ziek gemeld omdat mijn werk niet te doen is op deze manier. En ik voel me zo schuldig naar werkgever en collega's. Ik weet ook dat dit niet even binnen een dag of 2 is opgelost.
Bah ik baal hier zo van! Waarom lukt me dit nou niet? Waarom stort ik helemaal in, terwijl mijn collega's gewoon door kunnen werken?
Ik moest het echt even kwijt, dank voor het lezen.
In 2010 is er bij mij een chronische angststoornis vastgesteld. Met pijn en moeite ben ik toch in 2013, netjes binnen 4 jaar, afgestudeerd aan het HBO.
Na mijn afstuderen heb ik een paar verschillende baantjes gehad, omdat er in mijn werkveld weinig tot geen werk was/is. Toch kwam de angst in 2015 hevig terug. Van januari 2015 tot ongeveer januari 2016 heb ik me volledig gericht op herstel.
Nu ben ik begin mei aangenomen bij een nieuwe baan op een tijdelijk contract, tot december dit jaar. Achteraf gezien was dit veel te hoog gegrepen, de werkdruk en prestatiegerichtheid is enorm en je werk is nooit af. Ik nam het werk mee naar huis en piekerde veel, maar volgens collega's hoort dat erbij.
En nu, na slechts 4 weekjes, ben ik gisteren weer helemaal ingestort. De hele nacht paniekaanvallen, overgeven, noem maar op. Nu voel ik me zo'n enorme loser!!! Ik heb me vandaag ziek gemeld omdat mijn werk niet te doen is op deze manier. En ik voel me zo schuldig naar werkgever en collega's. Ik weet ook dat dit niet even binnen een dag of 2 is opgelost.
Bah ik baal hier zo van! Waarom lukt me dit nou niet? Waarom stort ik helemaal in, terwijl mijn collega's gewoon door kunnen werken?
Ik moest het echt even kwijt, dank voor het lezen.
Time spent with a cat is never wasted
maandag 6 juni 2016 om 09:04
Herkenbaar, probeer hulp/begeleiding te zoeken om erachter te komen wat echt bij jou past, waar je je goed voelt... Desnoods door hier met een oude docent of studiebegeleider over te praten, een vriendin, maar praat en stel de verwachtingen aan jezelf bij.
Je kunt op basis van diploma en capaciteiten zoeken, maar je angst is dus nu ook wie jij bent. Daar heb je mee te maken. Onderschat dat niet. Zorg goed voor jezelf...
Sterkte en rust uit vandaag
Je kunt op basis van diploma en capaciteiten zoeken, maar je angst is dus nu ook wie jij bent. Daar heb je mee te maken. Onderschat dat niet. Zorg goed voor jezelf...
Sterkte en rust uit vandaag
maandag 6 juni 2016 om 09:06
Waarom wert je zeker dat dit niet binnen een dag ofvier is opgelost? Hoekan je na 4 weken al zeker wegen dat je basn te hoog gegrepen is? Oke je had een rotnacht maar dat zegt toch niks over de volgende nachten. Haal een frisse neus herhaal wat jegeleerd hebt in je therapie en begin morgen weer met frisse moed opnieuw.
maandag 6 juni 2016 om 09:10
quote:Nu voel ik me zo'n enorme loser!!!
Ik denk maar zelden: daar staat een loser, behalve als die persoon heel erg arrogant heeft gedaan en dan zelf faalt op iets waar hij kwetsend arrogant over heeft gedaan.
Ga alsjeblieft iets doen waar je hart naar uitgaat; dan kan je niet falen.
Ik denk maar zelden: daar staat een loser, behalve als die persoon heel erg arrogant heeft gedaan en dan zelf faalt op iets waar hij kwetsend arrogant over heeft gedaan.
Ga alsjeblieft iets doen waar je hart naar uitgaat; dan kan je niet falen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 6 juni 2016 om 09:11
"Ik nam het werk mee naar huis en piekerde veel, maar volgens collega's hoort dat erbij."
Maar die collega's hebben geen angststoornis he, niet zo hard voor jezelf zijn. Je moet accepteren dat je momenteel (nog) niet zoals je collega's kan functioneren..en dat bedoel ik niet rot maar kom het onder ogen en ontken je angsten niet.
Maar die collega's hebben geen angststoornis he, niet zo hard voor jezelf zijn. Je moet accepteren dat je momenteel (nog) niet zoals je collega's kan functioneren..en dat bedoel ik niet rot maar kom het onder ogen en ontken je angsten niet.
aan het typen...
maandag 6 juni 2016 om 09:12
Eens met Meds, je schept nu voor jezelf een horrorscenario, dat je hier de komende tijd niet vanaf zult kunnen komen. Dat kan, maar weet je niet. Ik zou ook niet gelijk paniekeren dat dit nu maanden gaat duren: je weet sinds de vorige keer beter hoe je met die gevoelens om moet gaan....dus probeer het eens uit, wat zou je kunnen helpen nu?
En dan niet met het oog op'ik moet zo snel mogelijk weer aan het werk' maar:"hoe kan ik me beter voelen?"
En blijf geloven in jezelf. Je hebt zoveel kwaliteiten, die je nieuwe werkgever dus ook in jou zag, anders had ie je niet aangenomen, dus vergeet niet dat je niet alleen maar 'angst' bent.
En dan niet met het oog op'ik moet zo snel mogelijk weer aan het werk' maar:"hoe kan ik me beter voelen?"
En blijf geloven in jezelf. Je hebt zoveel kwaliteiten, die je nieuwe werkgever dus ook in jou zag, anders had ie je niet aangenomen, dus vergeet niet dat je niet alleen maar 'angst' bent.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 6 juni 2016 om 09:18
quote:feeks schreef op 06 juni 2016 @ 09:04:
Je had dit gemeld tijdens de sollicitatie? Zo niet, dan heb je kans dat het contract zal beëindigen aangezien je bewust verzwegen hebt dat er sprake is van ziekte waardoor je wist dat je uit zou vallen.
Dit is veeeeel te kort door de bocht.
Met een angststoornis waar je voor behandeld bent weet je helemaal niet dat je weer uit gaan vallen. Je hoopt juist van niet.
Bovendien gaat je medische voorgeschiedenis je werkgever helemaal niets aan.
Dat is alleen anders als je van te voren 100% zeker weet dat je niet geschikt bent voor de functie, maar de voorbeelden in de jurisprudentie gingen een ober met een hernia en dat soort zaken.
Je had dit gemeld tijdens de sollicitatie? Zo niet, dan heb je kans dat het contract zal beëindigen aangezien je bewust verzwegen hebt dat er sprake is van ziekte waardoor je wist dat je uit zou vallen.
Dit is veeeeel te kort door de bocht.
Met een angststoornis waar je voor behandeld bent weet je helemaal niet dat je weer uit gaan vallen. Je hoopt juist van niet.
Bovendien gaat je medische voorgeschiedenis je werkgever helemaal niets aan.
Dat is alleen anders als je van te voren 100% zeker weet dat je niet geschikt bent voor de functie, maar de voorbeelden in de jurisprudentie gingen een ober met een hernia en dat soort zaken.
maandag 6 juni 2016 om 09:41
Je voedt zelf jouw paniek door dingen te denken als "het is te hoog gegrepen", "het werk is niet meer te doen" en "dit is niet binnen 2 dagen opgelost". Hoe realistisch zijn die gedachten?
Elke nieuwe baan is spannend - om niet te zeggen zenuwslopend - en dodelijk vermoeiend in de beginperiode. Ik moet de eerste nog tegenkomen die tijdens de eerste maand zichzelf niet minimaal 1x tegen komt. Dat is echt niet voorbehouden aan mensen met een angststoornis, maar is een heel normaal verschijnsel bij een nieuwe baan.
Je lost dit niet op door nu ziek thuis te gaan zitten. Zoek hulp en begeleiding en worstel je er doorheen. Dat is de enige manier om de paniek de baas te worden.
Elke nieuwe baan is spannend - om niet te zeggen zenuwslopend - en dodelijk vermoeiend in de beginperiode. Ik moet de eerste nog tegenkomen die tijdens de eerste maand zichzelf niet minimaal 1x tegen komt. Dat is echt niet voorbehouden aan mensen met een angststoornis, maar is een heel normaal verschijnsel bij een nieuwe baan.
Je lost dit niet op door nu ziek thuis te gaan zitten. Zoek hulp en begeleiding en worstel je er doorheen. Dat is de enige manier om de paniek de baas te worden.
maandag 6 juni 2016 om 09:50
Bedankt voor alle reacties! Het helpt me om dingen in een ander perspectief te zien. Ik denk nu meer 'straks naar de huisarts en dan zie ik wel wat daar uitkomt en wat ik met leidinggevende af kan spreken'. Uiteraard wil ik het liefst gewoon aan het werk blijven.
Tijdens mijn sollicitatie heb ik wel aangegeven een angststoornis te hebben, maar dat ik daar op dat moment geen hinder van ondervond en dat ook niet verwachtte. Dat was ook gewoon de waarheid op dat moment, ik had geen idee dat ik zo'n terugval zou krijgen.
Momenteel ben ik niet meer in behandeling, juist omdat het al even goed gaat. Vandaar ook de afspraak met de huisarts, want hier heb ik hulp bij nodig.
Die ziekmelding vind ik ook behoorlijk k.u.t. van mezelf hoor, maar ik durf op dit moment de reis naar mijn werk al niet te maken. Dus voor vandaag was dit in mijn ogen het verstandigst, want het gaat dan niet om voor een zesje of zeventje presteren maar om helemaal niet presteren (of misschien voor een drietje...). Leidinggevende was het daar wel mee eens gelukkig. Ik heb afgesproken om haar na mijn huisartsbezoek terug te bellen en verder te overleggen.
Misia, wat jij zegt "En blijf geloven in jezelf. Je hebt zoveel kwaliteiten, die je nieuwe werkgever dus ook in jou zag, anders had ie je niet aangenomen, dus vergeet niet dat je niet alleen maar 'angst' bent.", dat is het inderdaad. Ik zie even niet meer wat mijn kwaliteiten zijn en zit in een heel negatief gedachtepatroon dat alleen maar om angst draait. Daarom ook dat ik zo snel mogelijk weer hulp zoek.
Tijdens mijn sollicitatie heb ik wel aangegeven een angststoornis te hebben, maar dat ik daar op dat moment geen hinder van ondervond en dat ook niet verwachtte. Dat was ook gewoon de waarheid op dat moment, ik had geen idee dat ik zo'n terugval zou krijgen.
Momenteel ben ik niet meer in behandeling, juist omdat het al even goed gaat. Vandaar ook de afspraak met de huisarts, want hier heb ik hulp bij nodig.
Die ziekmelding vind ik ook behoorlijk k.u.t. van mezelf hoor, maar ik durf op dit moment de reis naar mijn werk al niet te maken. Dus voor vandaag was dit in mijn ogen het verstandigst, want het gaat dan niet om voor een zesje of zeventje presteren maar om helemaal niet presteren (of misschien voor een drietje...). Leidinggevende was het daar wel mee eens gelukkig. Ik heb afgesproken om haar na mijn huisartsbezoek terug te bellen en verder te overleggen.
Misia, wat jij zegt "En blijf geloven in jezelf. Je hebt zoveel kwaliteiten, die je nieuwe werkgever dus ook in jou zag, anders had ie je niet aangenomen, dus vergeet niet dat je niet alleen maar 'angst' bent.", dat is het inderdaad. Ik zie even niet meer wat mijn kwaliteiten zijn en zit in een heel negatief gedachtepatroon dat alleen maar om angst draait. Daarom ook dat ik zo snel mogelijk weer hulp zoek.
Time spent with a cat is never wasted
maandag 6 juni 2016 om 09:53
Stofmuis, je onderneemt actie, kunt dingen in perspectief zien en zoals ik je lees wordt je niet gestuurd door de angst op dit moment. Je kunt jezelf nog 'van buitenaf' bekijken en dat valt niet mee hoor, zelfs zonder angststoornis.
En als dit even wel zo is: so be it.
Je bent geen robot.
Je doet wat je kunt.
Geef jezelf hier eens credits voor. Je komt er wel!
En als dit even wel zo is: so be it.
Je bent geen robot.
Je doet wat je kunt.
Geef jezelf hier eens credits voor. Je komt er wel!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 6 juni 2016 om 09:53
En het vermoeden (oke, 'weten' was inderdaad een groot woord) dat dit niet binnen een dag of twee is opgelost komt vooral voort uit mijn eerdere twee ervaringen met paniekaanvallen. Hopelijk vergis ik me en gaat het toch heel snel beter dit keer. Vorige keren ben ik eerst drie maanden uitgevallen, de keer daarna bijna een jaar. Dus ik hoop dat ik me vergis!!
Time spent with a cat is never wasted
maandag 6 juni 2016 om 09:56
T goede nieuws is dat je hier niet over na hoeft te denken, hoe lang dit gaat duren. Neem het 1 uur en een halve dag at a time. Dan zie je vanzelf hoe lang het duurt .
Wat zijn je plannen voor vanmiddag?
Ga je bv nog wat zon opvangen, tijdens een mooie wandeling?
Wat zijn je plannen voor vanmiddag?
Ga je bv nog wat zon opvangen, tijdens een mooie wandeling?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 6 juni 2016 om 09:58
Voor vanmiddag veel slapen, ik heb al twee nachten nauwelijks geslapen dus ben echt op.
Om 3 uur heb ik een afspraak bij de huisarts en daarna een belafspraak met leidinggevende.
Verder weet ik het nog niet, ben zo gewend al aan heel hard en snel werken dat ik nu een beetje zit van 'wat nu?'. Maar dat is misschien ook wel even goed zo.
Om 3 uur heb ik een afspraak bij de huisarts en daarna een belafspraak met leidinggevende.
Verder weet ik het nog niet, ben zo gewend al aan heel hard en snel werken dat ik nu een beetje zit van 'wat nu?'. Maar dat is misschien ook wel even goed zo.
Time spent with a cat is never wasted
maandag 6 juni 2016 om 09:59
quote:feeks schreef op 06 juni 2016 @ 09:04:
Je had dit gemeld tijdens de sollicitatie? Zo niet, dan heb je kans dat het contract zal beëindigen aangezien je bewust verzwegen hebt dat er sprake is van ziekte waardoor je wist dat je uit zou vallen.
Wat een onzin. Je hoeft dat nooit te melden en zij mogen het niet vragen.
Natuurlijk is er een grote kans dat contract niet word verlengt maar dat heeft niks met bewust verzwijgen te maken. Maar eerder met het ziekzijn zelf.
Je had dit gemeld tijdens de sollicitatie? Zo niet, dan heb je kans dat het contract zal beëindigen aangezien je bewust verzwegen hebt dat er sprake is van ziekte waardoor je wist dat je uit zou vallen.
Wat een onzin. Je hoeft dat nooit te melden en zij mogen het niet vragen.
Natuurlijk is er een grote kans dat contract niet word verlengt maar dat heeft niks met bewust verzwijgen te maken. Maar eerder met het ziekzijn zelf.
maandag 6 juni 2016 om 10:00
quote:Stofmuis schreef op 06 juni 2016 @ 09:58:
Voor vanmiddag veel slapen, ik heb al twee nachten nauwelijks geslapen dus ben echt op.
Om 3 uur heb ik een afspraak bij de huisarts en daarna een belafspraak met leidinggevende.
Verder weet ik het nog niet, ben zo gewend al aan heel hard en snel werken dat ik nu een beetje zit van 'wat nu?'. Maar dat is misschien ook wel even goed zo.Succes!
Voor vanmiddag veel slapen, ik heb al twee nachten nauwelijks geslapen dus ben echt op.
Om 3 uur heb ik een afspraak bij de huisarts en daarna een belafspraak met leidinggevende.
Verder weet ik het nog niet, ben zo gewend al aan heel hard en snel werken dat ik nu een beetje zit van 'wat nu?'. Maar dat is misschien ook wel even goed zo.Succes!
maandag 6 juni 2016 om 10:04
quote:Stofmuis schreef op 06 juni 2016 @ 09:53:
En het vermoeden (oke, 'weten' was inderdaad een groot woord) dat dit niet binnen een dag of twee is opgelost komt vooral voort uit mijn eerdere twee ervaringen met paniekaanvallen. Hopelijk vergis ik me en gaat het toch heel snel beter dit keer. Vorige keren ben ik eerst drie maanden uitgevallen, de keer daarna bijna een jaar. Dus ik hoop dat ik me vergis!!Dat was voor je een jaar intensieve therapie had gehad. Je hebt veel geleerd in dat jaar, dus de kans is groot dat het dit keer beter zal gaan.
En het vermoeden (oke, 'weten' was inderdaad een groot woord) dat dit niet binnen een dag of twee is opgelost komt vooral voort uit mijn eerdere twee ervaringen met paniekaanvallen. Hopelijk vergis ik me en gaat het toch heel snel beter dit keer. Vorige keren ben ik eerst drie maanden uitgevallen, de keer daarna bijna een jaar. Dus ik hoop dat ik me vergis!!Dat was voor je een jaar intensieve therapie had gehad. Je hebt veel geleerd in dat jaar, dus de kans is groot dat het dit keer beter zal gaan.
maandag 6 juni 2016 om 10:08
