Weet het niet meer

Hallo allemaal,



Altijd heb ik geprobeerd positief te blijven maar ik merk dat ik uitgeput ben. Uitgeput door al dat best doen en maar vechten... Ok er zijn ergere dingen maar ben her echt zat. Ik wil er niet een lang verhaal van maken en jullie ermee vervelen. Het zit namelijk zo, ik ben mama van 2 prachtige kids, gelukkig getrouwd en heb sinds een maand of 4 een baan.. Klinkt allemaal mooi maar al voor zolang ik mij kan heugen heb ik een stotterprobleem. Voor de buitenwereld niet altijd zichtbaar en van alles geprobeerd. Van accepteren tot therapieen.. In het dagelijks leven valt ermee te leven maar vooral op werk begint het me op te breken. Door een een of andere reden wordt het door de telefoon meer en elke keer als ik moet bellen of gebeld wordt op werk breekt het zweet me uit. Met veel trucjes en toneel probeer ik het tot een succes te maken maar merk dat het me opbreekt. Ook heb ik het idee dat het mijn functioneren in de weg staat waardoor ik niet zo lang een baan kan houden en mezelf kan bewijzen. Ook lijkt het alsof ik de enige vrouw ben die hier last van heeft... Ik voel me onbegrepen, erg eenzaam en het vraagt zoveel energie van me dat ik op een punt ben dat ik zo eigenlijk niet verder kan maar wel moet. Ik ben best een positief persoon maar merk echt dat ik dit niet meer kan dealen... Als ik het zou vertellen op werk wordt het nog erger uit ervaring... Sorry voor mijn negativiteit maar weet het echt niet meer...

Ja heb de cursus gedaan en jammer genoeg niet beter op geworden... Alleen heel wat geld kwijt. Wil overigens niet zeggen dat het voor niemand werkt naar niet voor mij...

Sorry voor mijn late reactie. Door omstandigheden heb ik niet kunnen reageren. Bedankt voor de reacties. Inderdaad zelfspot en accepteren... Maar merk gewoon dat ik er zo klaar mee ben. Elke dav probeer ik mijn hoofd boven water te houden om niet te verdrinken. In het dagelijks leven kan ik er nog wel mee leven maar op werk is het werkelijk een obstakel. Ik bel niet graag en doe het amper omdat ik bang ben om te stotteren. Het is zovaak voorgekomen waardoor ik badend in het zweet en met hartkloppingen toch de hoorn oppak om te bellen... Ik word steeds onzekerder en lijk wel uitbehandeld. En iedereen op de afdeling praat vloeiend behalve ik. Waarschijnlijk moet ik er binnenkort ook uit. Het lijkt alsof ik alleen ben op de wereld met dit probleem. Vooral met die reden open ik deze topic. Vrouwelijke stotteraars hoe gaan jullie ermee om en zijn er tips die jullie willen delen...