Psyche
alle pijlers
Weinig empathie?
zondag 15 juli 2012 om 12:05
Ik forum hier al lang maar toch even een ander account gemaakt hiervoor want ik vind het zelf een vreemde kwestie en wil nog graag serieus genomen worden met mijn gebruikelijk account.
Ik val maar meteen met de deur in huis: ik voel blijkbaar weinig emoties. Ik heb de indruk gekregen dat ik niet het volledige spectrum ervaar als ik mensen hoor praten erover want op basis dingen na zoals verdriet, blijdschap en dergelijke (die ik nog niet eens sterk ervaar) is het vrij leeg. Ik maak ook regelmatig de afweging dat ik iets hoor te voelen in een bepaalde situatie en ik kan wel de correcte emoties aanduiden maar echt voelen zoals een hand op mijn arm doe ik het niet.
Waarom post ik dit hier? Omdat ik er nu pas ben achtergekomen dat mensen niet altijd voor de beleefdheid zeggen "ik leef met je mee" maar ook daadwerkelijk voelen wat een ander voelt (na een recente discussie met vrienden), of mijn vrienden zijn gewoon erg gevoelig, ik weet het niet. Ik kan me dit compleet niet inbeelden, voelen wat een ander voelt. Ik ben echt geen naar mens, ik ben aardig en beleefd maar heb de indruk nu gekregen bepaalde dingen gewoon te missen.
Voor mij hoeft het ook niet anders maar ik maak me nu wel zorgen over mijn toekomstig beroep (iets met mensen), ik zou graag mijn ding kunnen doen zonder dat ik hierin faal. Ik vind het probleem interessant, de theorie erachter en de mogelijkheden hierin, maar ja, ik heb nog wel het benul dat anderen zich misschien oncomfortabel hierin zouden voelen als ze mij als hulpverlener hebben.
Is dit herkenbaar? Hebben mijn vrienden nu gelijk wanneer ze zeggen dat je normaal gezien wel voelt wat een ander voelt of zijn zij gewoon overgevoelig?
Ik val maar meteen met de deur in huis: ik voel blijkbaar weinig emoties. Ik heb de indruk gekregen dat ik niet het volledige spectrum ervaar als ik mensen hoor praten erover want op basis dingen na zoals verdriet, blijdschap en dergelijke (die ik nog niet eens sterk ervaar) is het vrij leeg. Ik maak ook regelmatig de afweging dat ik iets hoor te voelen in een bepaalde situatie en ik kan wel de correcte emoties aanduiden maar echt voelen zoals een hand op mijn arm doe ik het niet.
Waarom post ik dit hier? Omdat ik er nu pas ben achtergekomen dat mensen niet altijd voor de beleefdheid zeggen "ik leef met je mee" maar ook daadwerkelijk voelen wat een ander voelt (na een recente discussie met vrienden), of mijn vrienden zijn gewoon erg gevoelig, ik weet het niet. Ik kan me dit compleet niet inbeelden, voelen wat een ander voelt. Ik ben echt geen naar mens, ik ben aardig en beleefd maar heb de indruk nu gekregen bepaalde dingen gewoon te missen.
Voor mij hoeft het ook niet anders maar ik maak me nu wel zorgen over mijn toekomstig beroep (iets met mensen), ik zou graag mijn ding kunnen doen zonder dat ik hierin faal. Ik vind het probleem interessant, de theorie erachter en de mogelijkheden hierin, maar ja, ik heb nog wel het benul dat anderen zich misschien oncomfortabel hierin zouden voelen als ze mij als hulpverlener hebben.
Is dit herkenbaar? Hebben mijn vrienden nu gelijk wanneer ze zeggen dat je normaal gezien wel voelt wat een ander voelt of zijn zij gewoon overgevoelig?
zondag 15 juli 2012 om 12:11
Ehh nee. Het gaat niet veel verder dan "goh, wat naar dat dit gebeurt" maar dat is meer een constatering vanuit wat ik vind dat wel hoort en niet hoort. Heb wel moeten huilen toen iemand dichtbij overleed dus ik ben niet compleet gevoelloos maar zoals mijn vrienden het nu doen lijken is het alsof ik een hoop mis.
@ Enn: ja, daar kwam het eigenlijk op neer.
@ Enn: ja, daar kwam het eigenlijk op neer.
zondag 15 juli 2012 om 12:12
Ik merk bij mezelf ook wel eens dat ik de dingen vaak niet zo sterk voel als anderen. Bij sterfgevallen, hoe naar ook, ik voel daar niet veel bij. Pas als het heel dichtbij komt, man of dochter, dan wel. Of ik nou heel nuchter ben, of een stukje gevoel mis op dat gebied, geen idee, maar af en toe voelt het wel als zijnde niet helemaal normaal...
zondag 15 juli 2012 om 12:12
zondag 15 juli 2012 om 12:13
zondag 15 juli 2012 om 12:14
zondag 15 juli 2012 om 12:14
Misschien zijn je vrienden wel overgevoelig, is natuurlijk ook een optie.
Juist wanneer je met mensen gaat werken is het wel fijn dat je wat afstand kunt houden.
En dan bedoel ik natuurlijk niet dat je je helemaal niet moet kunnen inleven in een ander.
Kun je dat wel? Is het bij jou puur het verdriet dat je van een ander niet oppikt?
Juist wanneer je met mensen gaat werken is het wel fijn dat je wat afstand kunt houden.
En dan bedoel ik natuurlijk niet dat je je helemaal niet moet kunnen inleven in een ander.
Kun je dat wel? Is het bij jou puur het verdriet dat je van een ander niet oppikt?
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zondag 15 juli 2012 om 12:14
quote:Elin_ schreef op 15 juli 2012 @ 12:12:
Ik herken dat eigenlijk wel.. Ik vind het bijvoorbeeld oprecht naar als een familielid van een goede vriendin komt te overlijden maar echt meeleven? Dat vind ik heel lastig.. Waar andere vriendinnen dan rustig een potje meejanken ben ik daar veel luchtiger in..Hier hetzelfde..
Ik herken dat eigenlijk wel.. Ik vind het bijvoorbeeld oprecht naar als een familielid van een goede vriendin komt te overlijden maar echt meeleven? Dat vind ik heel lastig.. Waar andere vriendinnen dan rustig een potje meejanken ben ik daar veel luchtiger in..Hier hetzelfde..
zondag 15 juli 2012 om 12:15
quote:Starshine schreef op 15 juli 2012 @ 12:13:
van een hulpverlener verwacht ik dat hij/zij mijn gevoelens erkent, maar dat hij/zij die gevoelens niet in de weg laat staan van de professionaliteit. Maw: ik zou jou zeer geschikt vinden als hulpverlener...je hebt niks aan bv een psycholoog die gaat huilen als een cliënt iets aangrijpends vertelt.dit dus.
van een hulpverlener verwacht ik dat hij/zij mijn gevoelens erkent, maar dat hij/zij die gevoelens niet in de weg laat staan van de professionaliteit. Maw: ik zou jou zeer geschikt vinden als hulpverlener...je hebt niks aan bv een psycholoog die gaat huilen als een cliënt iets aangrijpends vertelt.dit dus.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zondag 15 juli 2012 om 12:16
zondag 15 juli 2012 om 12:16
zondag 15 juli 2012 om 12:19
zondag 15 juli 2012 om 12:19
quote:nozelkuiken schreef op 15 juli 2012 @ 12:16:
Oef, veel reacties en verrassend genoeg met herkenning!
@ saaaar: het is een beetje met alles eigenlijk, ik kan wel lichaamstaal lezen en wat iemand vertelt zegt ook veel, maar mijn vrienden hebben het over een of ander gevoel / spanning.. Klinkt enorm zweverig nu ik erover nadenk.
Dat is eigenlijk alles wat je nodig hebt.
Ik denk vooralsnog dat je vrienden misschien iets te zweverig zijn.
Oef, veel reacties en verrassend genoeg met herkenning!
@ saaaar: het is een beetje met alles eigenlijk, ik kan wel lichaamstaal lezen en wat iemand vertelt zegt ook veel, maar mijn vrienden hebben het over een of ander gevoel / spanning.. Klinkt enorm zweverig nu ik erover nadenk.
Dat is eigenlijk alles wat je nodig hebt.
Ik denk vooralsnog dat je vrienden misschien iets te zweverig zijn.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zondag 15 juli 2012 om 12:21
quote:NouEvenNiet schreef op 15 juli 2012 @ 12:19:
Het kan zijn dat je jezelf ervoor hebt leren afsluiten. Als je nu eens in zo'n situatie, of gewoon door de dag heen, een paar keer heel diep en bewust ademhaalt en je aandacht richt op je lichaam, voel je dan nog steeds niks?
Ik dacht ook altijd dat ik weinig voelde, maar het tegendeel is waar.
Over zweverig gesproken
Ik snap serieus niet wat je nu probeert te zeggen.
Het kan zijn dat je jezelf ervoor hebt leren afsluiten. Als je nu eens in zo'n situatie, of gewoon door de dag heen, een paar keer heel diep en bewust ademhaalt en je aandacht richt op je lichaam, voel je dan nog steeds niks?
Ik dacht ook altijd dat ik weinig voelde, maar het tegendeel is waar.
Over zweverig gesproken
Ik snap serieus niet wat je nu probeert te zeggen.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zondag 15 juli 2012 om 12:24
quote:nozelkuiken schreef op 15 juli 2012 @ 12:16:
Oef, veel reacties en verrassend genoeg met herkenning!
@ saaaar: het is een beetje met alles eigenlijk, ik kan wel lichaamstaal lezen en wat iemand vertelt zegt ook veel, maar mijn vrienden hebben het over een of ander gevoel / spanning.. Klinkt enorm zweverig nu ik erover nadenk.Ik omschrijf het meestal maar als dat het bij mij gewoon niet zo rechtstreeks binnenkomt. Ik herken, erken, maar vervolgens glijdt het van me af, ik kan daar niks mee. En dan bedoel ik niet dat ik geen woorden of gebaren van troost kan bieden, dat wel, maar mijzelf, mij persoonlijk doet het niks.
Oef, veel reacties en verrassend genoeg met herkenning!
@ saaaar: het is een beetje met alles eigenlijk, ik kan wel lichaamstaal lezen en wat iemand vertelt zegt ook veel, maar mijn vrienden hebben het over een of ander gevoel / spanning.. Klinkt enorm zweverig nu ik erover nadenk.Ik omschrijf het meestal maar als dat het bij mij gewoon niet zo rechtstreeks binnenkomt. Ik herken, erken, maar vervolgens glijdt het van me af, ik kan daar niks mee. En dan bedoel ik niet dat ik geen woorden of gebaren van troost kan bieden, dat wel, maar mijzelf, mij persoonlijk doet het niks.
zondag 15 juli 2012 om 12:25
Niks mis met jou, hoor. Wat minder empathie dan de rest, dat is toch geen drama?
Ik had een projectmanager die had het inlevingsvermogen van een prullebak. Maar de klant was reuze-blij met hem, want reken maar dat die projecten op tijd waren.
Ik kon zeer slecht met dat aspect van hem omgaan, net zoals een ander teamlid. De rest had er geen probleem mee. Het hangt dus zowel van jezelf als van die ander af.
Overigens: er zijn oefeningetjes voor he? Bijv. vantevoren expliciet in die ander verplaatsen, en een fantasie bouwen alsof je die ander bent. Dan voel je echt wel die emoties van die ander, hoor. Als je dat oefeningetje 20x doet, dan word je steeds meer bewust van anderen hun emoties.
Ik had een projectmanager die had het inlevingsvermogen van een prullebak. Maar de klant was reuze-blij met hem, want reken maar dat die projecten op tijd waren.
Ik kon zeer slecht met dat aspect van hem omgaan, net zoals een ander teamlid. De rest had er geen probleem mee. Het hangt dus zowel van jezelf als van die ander af.
Overigens: er zijn oefeningetjes voor he? Bijv. vantevoren expliciet in die ander verplaatsen, en een fantasie bouwen alsof je die ander bent. Dan voel je echt wel die emoties van die ander, hoor. Als je dat oefeningetje 20x doet, dan word je steeds meer bewust van anderen hun emoties.
