Psyche
alle pijlers
Zelfmoord vader
zondag 1 maart 2015 om 14:39
Hi allemaal,
Ik weet niet wat ik met het topic wil. Misschien advies als mensen hetzelfde hebben meegemaakt of gewoon even van me afschrijven.
M'n vader heeft een paar dagen geleden zelfmoord gepleegd. Ik wist al maanden dat hij dood wilde en hij is daarom ook naar het buitenland gegaan. De laatste keer, paar maanden terug, hebben we ook bewust afscheid genomen in het echt. Heb hem daarna wel nog vaak gesproken.
Nu is het dus gebeurd. Ik voel opluchting, omdat ik al zolang op dit bericht wachtte, maar ik voel me ook ontzettend boos. Niet op m'n vader want ik weet dat hij niet meer wilde, maar ik ben zo boos op m'n vrienden en familie. Eigenlijk op iedereen die er voor me wil zijn.
Ik kan niet op zijn begrafenis zijn dus ik ga zelf een afscheidsmoment houden om het af te sluiten.
Maar ik voel me de ene keer zo boos op mensen die van me houden en de andere keer voel ik weer niets en daarna loop ik weer de hele avond te huilen. Ik weet niet wat ik met al deze gevoelens aan moet.
Ik heb ook meer informatie opgezocht over de manier waarop hij uit het leven is gestapt en nu blijkt dat dat een erg langzame manier was. Ik moet er nu steeds aan denken aan wat hij heeft gedacht deze laatste minuten en hoe eenzaam hij wel niet heeft moeten zijn..
Sorry ik weet nogmaals niet helemaal wat ik hiermee wil. Zijn er mensen die deze gevoelens herkennen?
Ik reageer vanavond denk ik pas weer, want ik ga nu wat dingen regelen voor mijn eigen afscheid.
Ik weet niet wat ik met het topic wil. Misschien advies als mensen hetzelfde hebben meegemaakt of gewoon even van me afschrijven.
M'n vader heeft een paar dagen geleden zelfmoord gepleegd. Ik wist al maanden dat hij dood wilde en hij is daarom ook naar het buitenland gegaan. De laatste keer, paar maanden terug, hebben we ook bewust afscheid genomen in het echt. Heb hem daarna wel nog vaak gesproken.
Nu is het dus gebeurd. Ik voel opluchting, omdat ik al zolang op dit bericht wachtte, maar ik voel me ook ontzettend boos. Niet op m'n vader want ik weet dat hij niet meer wilde, maar ik ben zo boos op m'n vrienden en familie. Eigenlijk op iedereen die er voor me wil zijn.
Ik kan niet op zijn begrafenis zijn dus ik ga zelf een afscheidsmoment houden om het af te sluiten.
Maar ik voel me de ene keer zo boos op mensen die van me houden en de andere keer voel ik weer niets en daarna loop ik weer de hele avond te huilen. Ik weet niet wat ik met al deze gevoelens aan moet.
Ik heb ook meer informatie opgezocht over de manier waarop hij uit het leven is gestapt en nu blijkt dat dat een erg langzame manier was. Ik moet er nu steeds aan denken aan wat hij heeft gedacht deze laatste minuten en hoe eenzaam hij wel niet heeft moeten zijn..
Sorry ik weet nogmaals niet helemaal wat ik hiermee wil. Zijn er mensen die deze gevoelens herkennen?
Ik reageer vanavond denk ik pas weer, want ik ga nu wat dingen regelen voor mijn eigen afscheid.
maandag 2 maart 2015 om 11:26
Fase 2:
http://nl.wikipedia.org/w ... _volgens_K.C3.BCbler-Ross
Sterkte.
http://nl.wikipedia.org/w ... _volgens_K.C3.BCbler-Ross
Sterkte.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 2 maart 2015 om 20:06
Wat heftig voor je! Ik denk dat alle gevoelens die je nu hebt, heel normaal zijn. Ook dat boos of geirriteerd zijn op de mensen in je omgeving. Laat maar lekker gaan, ik denk dat iedereen die vanje houdt dat wel snapt. Neem je tijd en maak er maar een mooi eigen afscheid van. Weet je al wat je gaat doen? Alleen vertellen als je dat graag wilt, hoor.