zit er even doorheen

08-09-2013 19:16 9 berichten
Alle reacties Link kopieren
,
`de vraag is of het echt waar is dat je er helemaal alleen voor staat en dat er niemand is die je steunt en achter je staat.
Alle reacties Link kopieren
Misschien wel een goed idee om 'feedback' te vragen aan mensen die je al langer kent, natuurlijk alleen als je ze genoeg vertrouwt.

Succes! Goed dat he deze stap zet!
Eerst gewoon even een knuffel omdat het stoer is dat je deze stao zet



Is het inderdaad een idee om het te vragen aan mensen? Een vriendin van mij had dit idee ook (dat we haar er niet bij wilden hebben) terwijl wij dachten dat ze er gewoon niet zo veel behoefte aan had omdat het initiatief nooit van haar uit ging. Nu ze het er over heeft gehad zie ik in dat ze niet zo onafhankelijk en stoer is als ze zich voordoet en kan ik/kunnen we er rekening mee houden..
Alle reacties Link kopieren
Hoi!



Ik heb het zelfde als jou gehad. Ik heb mezelf een tijdtje afgevraagd waarom vriendinnen van mij (zijn er 3)zo een leuk sociaal leven hebben en zo geliefd zijn bij anderen. Ik heb dat niet en wilde dat ook. Ik heb altijd gedacht dat ik dat ook echt wilde. Nu hoef dat niet meer. Die behoefte is er niet meer sinds 2jaar.



Je leert jezelf kennen naarmate je ouder wordt. Ik ben er eigenlijk gewoon zelf achter gekomen dat vriendschap onderhouden sowieso niet mijn ding is. Een groepjes mens ben ik niet omdat ik bijna nooit wat interessants te melden heb en daarom liever anderen met elkaar praten.



Eigenlijk is het wel prima zo. Ik werk full-time en ben moeder. Dus zoveel tijd heb ik eigenlijk ook niet om af te spreken. Ik heb gelukkig een lieve leuke vriend en het mooiste kind ter wereld. Ik ga 3x p/w naar de sportschool en houd mijn lichaam zo fit mogelijk. Eet gezond waardoor ik me goed voel. Dat helpt allemaal. Als ik alleen thuis ben kan ik ongestoord met mijn ipad spelen, lezen en mijn series kijken.



Een soort "koffie dik" mevrouw zei 3 jaar geleden tegen mij; Je hebt weinig vrienden, maar dat is goed voor jou. Want je hebt niet veel mensen om je heen nodig. En ze heeft gewoon gelijk. Ik heb er vrede mee.



Heb jij jezelf wel eens echt afgevraagd af of die sociale leven die je zo graag zou willen ook werkelijk nodig hebt?
Alle reacties Link kopieren
Het is niet alleen de sociale contacten. Het is vooral ook het gevoel dat ik nergens bij hoor. Ik hoor niet bij een gezin, ik heb geen familie om op terug te vallen. iedereen heeft het druk met zijn eigen leven/dingen en ik hoor daar niet bij. Ik voel me nogal verloren daardoor. Ik heb dat altijd al gehad, maar heb het idee dat het gevoel steeds erger wordt.



4everyoung80 je vroeg me of ik die sociale contacten ook echt nodig hebt. Ik denk het wel omdat ik dat vroeger ook nooit gehad heb. Door het hebben van sociale contacten (bv iemand om eens te bellen of door de weeks een keertje mee af te spreken) heb ik meer het gevoel dat ik er ook toe doe. Nu heb ik dat helemaal niet. Ik voel me er verloren door.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik er niet toe doe. dat is het meer.
quote:yogonaise schreef op 08 september 2013 @ 22:15:

Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik er niet toe doe. dat is het meer.

Ja maar lieve yogonaise, jij kan dat gevoel hebben maar wat nou als dat gevoel niet klopt met de waarheid.

Ik hou niet van opgesloten zitten in kleine ruimtes, dan heb ik het gevoel dat ik stik. Maar ik stik niet. Mijn gevoel klopt dus niet, ik kan dan twee dingen doen, of blijven denken dat ik stik en bang zijn voor kleine ruimtes. Of beseffen dat mijn gedachten niet kloppen en gewoon in die kleine ruimte blijven en me ontspannen



Ik kies voor de tweede optie, dat is een stuk prettiger leven
Dus nog een keer de vraag: is het echt waar dat je er alleen voor staat, dat niemand je steunt en dat je nergens bij hoort?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven