Psyche
alle pijlers
Zo bang
vrijdag 25 januari 2013 om 11:16
Sinds de aanslagen op 11 sept heb ik een (enorme) angst ontwikkeld voor terrorisme. Extreme angst als in heel vaak per dag t nieuws raadplegen of er iets gebeurd is en t actuele dreigingsniveau bekijken. Af en toe vermindert mijn angst maar met actuele dreigingen uit Iran en andere landen laait mijn angst weer op. het verpest mijn levensgeluk. Ik kan slecht genieten van dingen en vooral van mijn kinderen omdat ik bang ben dat zij in een rotwereld opgroeien.
Heeft iemand tips/trucs om hier mee om te gaan. ? Ik heb al div hulpverleners bezocht maar de bezoeken hadden helaas niet t gewenste resultaat.
Ik voel me zo rot en wil weer zo graag genieten van alles. Grote en kleine dingen.
Bedankt voor t lezen.
Heeft iemand tips/trucs om hier mee om te gaan. ? Ik heb al div hulpverleners bezocht maar de bezoeken hadden helaas niet t gewenste resultaat.
Ik voel me zo rot en wil weer zo graag genieten van alles. Grote en kleine dingen.
Bedankt voor t lezen.
vrijdag 25 januari 2013 om 11:18
vrijdag 25 januari 2013 om 11:22
vrijdag 25 januari 2013 om 11:26
Niet meer naar het nieuws kijken.
Doe ik niet meer sinds ik kinderen heb.
Zat bij elk item te janken toen ze net geboren waren, vooral bij aardbevingen en kleine kinderen die je dan hulpeloos zag zitten.
Ben een stuk gelukkiger.
Doe ik niet meer sinds ik kinderen heb.
Zat bij elk item te janken toen ze net geboren waren, vooral bij aardbevingen en kleine kinderen die je dan hulpeloos zag zitten.
Ben een stuk gelukkiger.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
vrijdag 25 januari 2013 om 11:31
Hier staan wel nuttige tips: http://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Maak_je_geen_zorgen
vrijdag 25 januari 2013 om 11:43
NLP, een therapie om dwanggedachtes te laten 'overschrijven' door positieve gedachtes.
Een van de meer therapeutische uitgangspunten van NLP is, dat er achter ieder gedrag een positieve intentie schuilt. Daarmee wordt bedoeld, dat het gedrag altijd de functie heeft om er iets anders mee te bereiken.Ook problematisch gedrag is functioneel, maar mist zijn effect of heeft ongewenste neveneffecten. De NLP-interventie die erop is gericht ongewenste gedragseffecten te verhelpen, is om te onderzoeken wat de positieve intentie van het gedrag is. De cliënt wordt uitgedaagd dit bij zichzelf na te gaan. Het doel is vervolgens om de intentie te behouden (bijvoorbeeld aandacht trekken, willen dat mensen rekening met je houden enzovoorts), maar het gedrag te veranderen, zodanig dat de ongewenste neveneffecten niet optreden.
Een van de meer therapeutische uitgangspunten van NLP is, dat er achter ieder gedrag een positieve intentie schuilt. Daarmee wordt bedoeld, dat het gedrag altijd de functie heeft om er iets anders mee te bereiken.Ook problematisch gedrag is functioneel, maar mist zijn effect of heeft ongewenste neveneffecten. De NLP-interventie die erop is gericht ongewenste gedragseffecten te verhelpen, is om te onderzoeken wat de positieve intentie van het gedrag is. De cliënt wordt uitgedaagd dit bij zichzelf na te gaan. Het doel is vervolgens om de intentie te behouden (bijvoorbeeld aandacht trekken, willen dat mensen rekening met je houden enzovoorts), maar het gedrag te veranderen, zodanig dat de ongewenste neveneffecten niet optreden.
vrijdag 25 januari 2013 om 12:12
Hallo hebbes, dat is nou echt zonde! Straks is een aantal jaren voorbij. Dus kop op! Je schrijft ik heb een aantal hulpverleners bezocht....ben je daa lang genoeg geweest? Ik heb ook angsten gehad en dat duurt een poosje voor dat je dat weg kan nemen. En hebben ze het met je over medicatie gehad? Ik weet dat klinkt niet prettig maar als je het nu eens gaat zien als een hulpmiddel? een tijdelijke? dan proef je weer even dat het anders kan. Je wilt tenslotte je oude leventje terug. De tip van geen nieuws kijken is een hele goede, en geen spannende series en films, gewoon alles lekker ontspannen en luchtig houden, dat is echt niet je hoofd in het zand steken. je bent alleen voor jezelf aan het zorgen. De angst om de angts en het dan stijf blijven zitten die groeit als je er niets aan doet. En geloof me van binnen ben je oer en oer sterk! Dus kop op, blijf zoeken naar een oplossing zodat je straks weer lekker in het leven kan staan, ontzettend veel succes ik wens je heel veel kracht en doorzetting toe! Hartelijke groeten
vrijdag 25 januari 2013 om 12:22
Jouw angst is gebaseerd op een drogreden: namelijk het idee dat de dreiging door terrorisme de afgelopen jaren is toegenomen.
Terrorisme bestond vroeger ook al maar jij had (als kind) niets in de gaten.De wereld waarin jouw kinderen opgroeien is echt niet enger dan die van jouw onbezorgde kindertijd.
Ik weet niet hoe oud jij bent, maar in de jaren zeventig waren mensen doodsbang voor Molukkers. (Treinkapingen bij De Punt/Wijster en zelfs de gijzeling van een hele basisschool in Bovensmilde, vreselijk). En bij de Lockerbie-aanslag door Libische geheim agenten kwamen in 1988 260 mensen om het leven.
Terwijl jij vrolijk met je poppen speelde en lekker op de schommel zat, was er ook nog de dreiging van die enge Russen. En met atoombommen kun je heel wat meer schade aanbrengen dan met de wapens die Al Qaida nu heeft.
Kortom: de wereld is niet enger geworden. Jij bent alleen maar banger geworden.
Mocht je weer eens in de paniek raken, denk dan terug aan jouw kindertijd. Pas dezelfde strategie toe als je als kind (onbewust) gebruikte: gewoon rustig doorleven zonder dat je telkens nieuwsberichten leest of het dreigingsniveau checkt.
Terrorisme bestond vroeger ook al maar jij had (als kind) niets in de gaten.De wereld waarin jouw kinderen opgroeien is echt niet enger dan die van jouw onbezorgde kindertijd.
Ik weet niet hoe oud jij bent, maar in de jaren zeventig waren mensen doodsbang voor Molukkers. (Treinkapingen bij De Punt/Wijster en zelfs de gijzeling van een hele basisschool in Bovensmilde, vreselijk). En bij de Lockerbie-aanslag door Libische geheim agenten kwamen in 1988 260 mensen om het leven.
Terwijl jij vrolijk met je poppen speelde en lekker op de schommel zat, was er ook nog de dreiging van die enge Russen. En met atoombommen kun je heel wat meer schade aanbrengen dan met de wapens die Al Qaida nu heeft.
Kortom: de wereld is niet enger geworden. Jij bent alleen maar banger geworden.
Mocht je weer eens in de paniek raken, denk dan terug aan jouw kindertijd. Pas dezelfde strategie toe als je als kind (onbewust) gebruikte: gewoon rustig doorleven zonder dat je telkens nieuwsberichten leest of het dreigingsniveau checkt.
vrijdag 25 januari 2013 om 12:29
Angst verlamd en maakt ongelukkig. Niet alleen jou, maar je geeft dit ook door aan je kinderen.
Ik ben na een overval ook bang geweest voor alles en hulpverlening hielp ook niet.
Totdat iemand zei;
Als je toegeeft aan al je angsten, mis je alle bijzondere dingen in het leven.
Dus terug naar de hulpverlening en kijk dan geen nieuws, focus je op je eigen wereldje.
Ik ben na een overval ook bang geweest voor alles en hulpverlening hielp ook niet.
Totdat iemand zei;
Als je toegeeft aan al je angsten, mis je alle bijzondere dingen in het leven.
Dus terug naar de hulpverlening en kijk dan geen nieuws, focus je op je eigen wereldje.
vrijdag 25 januari 2013 om 22:25
@ 2 Italy: ik kan me goed vinden in jouw stukje. Dat vertelde mijn hulpverlener ook. Dat ik uit al dit piekeren iets positiefs haal, anders zou ik t niet doen. Het enige wat ik me kan voorstellen is dat t piekeren er voor zorgt dat je je niet bezig hoeft te houden met wat er hier en nu speelt, zoals: is mijn baan nog leuk, relatie goed etc? Maar uit eindelijk is dat helemaal niet een positief iets
vrijdag 25 januari 2013 om 22:29
Bedankt voor je lieve bericht Triniteit.
Die angsten zitten al zo lang jn mij dat ik bijba niet kan geloven dat ik er van af kan komen. Of als ik van mijn terrorisme angst af kom, dat ik me dan weer ergens anders erg druk om maak. Dat piekeren js zo'n onderdeel van mijn leven geworden, dat ik t niet meer weg kan denken. Medicijnen heb ik ookt gebruikt en was toen prettig. Ik had toen alleen nog geen kinderen. Met kinderen nu vind ik t minder prettig om ze te gebruiken hoewel t nu ook geen prettige boel is.
Ik ga er over nadenken.
Nogmaals bedankt voor je mooie woorden
Die angsten zitten al zo lang jn mij dat ik bijba niet kan geloven dat ik er van af kan komen. Of als ik van mijn terrorisme angst af kom, dat ik me dan weer ergens anders erg druk om maak. Dat piekeren js zo'n onderdeel van mijn leven geworden, dat ik t niet meer weg kan denken. Medicijnen heb ik ookt gebruikt en was toen prettig. Ik had toen alleen nog geen kinderen. Met kinderen nu vind ik t minder prettig om ze te gebruiken hoewel t nu ook geen prettige boel is.
Ik ga er over nadenken.
Nogmaals bedankt voor je mooie woorden
vrijdag 25 januari 2013 om 22:33
@ flauwgeit, dat is ook zo. Het lijkt nu alleen zo heftig allemaal, maar dat is miss ook omdat ik op zoek ga naar de informatie.
Het helpt me weleens als ik zie dat andere mensen er niet te veel zorgen over maken. Waarom zal ik t dan wel doen?
Het lijkt me heerlijk om de onbezorgdheid van een kind weer te hebben.
Het helpt me weleens als ik zie dat andere mensen er niet te veel zorgen over maken. Waarom zal ik t dan wel doen?
Het lijkt me heerlijk om de onbezorgdheid van een kind weer te hebben.
vrijdag 25 januari 2013 om 22:36
@ Oreleander: wat naar vd overval en wat goed dat je hebt geleerd om er mee om te gaan.
Ik ben er bewust van dat ik veel dingen mus. Zelfs mooie dagen hebben een zwart randje omdat er telkens weer een stemmetje in mijn hoofd spreekt over wat er wel niet kan gebeuren. Gek word ik er van.
Ik ga maandag naar de huisarts om t aan te kaarten of iig te bespreken.
Iedereen waanzinnig bedankt!!!!
Ik ben er bewust van dat ik veel dingen mus. Zelfs mooie dagen hebben een zwart randje omdat er telkens weer een stemmetje in mijn hoofd spreekt over wat er wel niet kan gebeuren. Gek word ik er van.
Ik ga maandag naar de huisarts om t aan te kaarten of iig te bespreken.
Iedereen waanzinnig bedankt!!!!
zaterdag 26 januari 2013 om 01:07
Lieve hebbes, ik begon met 1 angst en toen nog 1 en nog 1 en ongemerkt slokten de angsten mij steeds verder op. Ik had een klein kindje en ik bedacht me op een dag dat ik niet zou willen dat zij hetzelfde zou gaan voelen als ik. Je kan je kinderen als drijfveer gebruiken. Jij moet beter worden om te voorkomen dat hun leven straks het zelfde is als dat van jou nu. Dat wil je niet, want ik weet zonder jou te kennen dat je die angsten je ergste vijand niet gunt. Ik weet dat je als moeder oergevoelens hebt, dat je nu alleen maar angst ziet en dus ook bang bent dat je het niet kan. En dat is de eerste angst die je nu aan moet aan pakken. De wereld is niet perfect, geen mens is perfect maar er gebeurd ook zoveel moois en mensen kunnen zo ontzettend lief zijn. Jij moet hulp krijgen om alles om te buigen anders verstikt het je. Ik lees aan je manier van schrijven dat je dat heel graag wilt en dat is al de eerste stap! Je bent al op weg! Dus pak alles aan wat mogelijk is, tegelijk desnoods. En vind jezelf terug. Een mooier kado kan je jezelf en je kinderen niet geven. Het feit dat je hier gepost hebt geeft ook aan dat je het zat bent. Ik wens je veel kracht en ik hoop dat je iemand naast je hebt staan die met jou een goed plan van aanpak kan maken waar jij je prettig mee voelt, heel veel sterkte, lieve groeten, liek
zaterdag 26 januari 2013 om 23:22
Triniteit: wat een ontzettend lief bericht van je. Je omdchrijft precies hoe ik t voel. En ik wil inderdaad niet mijn angsten aan mijn kinderen doorgeven. Nu zijn. Ze nog erg jong maar ze merken t wel als ik niet lekker in mijn vel zit. Ik kan gelukkig goed met mijn man er over praten maar ook hij weet (logisch) op een gegeven moment niet meer hoe hij mij kan helpen. Maar het is fijn dat ik altijd mijn verhaal bij hem kwijtkan.
Maandag ga ik zoals ik eerder schreef naar de huisarts. Dat is stap 1. Het voelt iig goed om er mee bezig te zijn.
Hoe ben jij over je angsten heen gekomen? Heb je er helemaal geen last meer van ?
Het klinkt stom maar op de momenten dat ik geen angsten heb voel ik me heel onrustig, ik denk omdat angsten zo'n groot onderdeel van mijn leven zijn geworden.
Nu ga ik lekker slapen.een grote knuffel nogmaals voor je lieve bericht!!!
Maandag ga ik zoals ik eerder schreef naar de huisarts. Dat is stap 1. Het voelt iig goed om er mee bezig te zijn.
Hoe ben jij over je angsten heen gekomen? Heb je er helemaal geen last meer van ?
Het klinkt stom maar op de momenten dat ik geen angsten heb voel ik me heel onrustig, ik denk omdat angsten zo'n groot onderdeel van mijn leven zijn geworden.
Nu ga ik lekker slapen.een grote knuffel nogmaals voor je lieve bericht!!!
zondag 27 januari 2013 om 16:55
Hebbes: super! De eerste stap heb je gezet! En eigenlijk vind ik dat de tweede. Want je eerste is volgens mij dat het echt onder ogen ziet dat je dit niet meer wilt en dat je er echt wat aan wilt gaan doen, de tweede stap is nu je huisarts. Bij mij ging dat ook zo, ik dacht dit kan niet langer, zoals je zegt je kinderen, in mijn geval eentje voelen het aan. Daarbij wilde ik niet dat zij dit ook ooit door zou moeten maken. Een kind vind alles gewoon waar je het mee op voed. Als dat angsten zijn dan kopieren ze die. Ik kreeg antidepressivia en een psychologe.. Maar uiteindelijk moet alles echt van jou zelf uit gaan komen. Je moet jezelf continu confronteren met je angst en dan blijven zitten, ze onr ogen zien en weet je, dan vallen ze eigenlijk wel mee.Jij maakt de angsten en jij bent diegen die ze in de kiem kan smoren.En geloof mij: dat ken je! Blijf daarvan overtuigd. Na een aantal jaar ben ik ook nog eens van de pillen af geraakt en leef ik nu mijn leven zoals ieder ander. Soms voel ik wel eens zo een kriebel komen maar.....ik ben nu zo sterk dat ik hemheel hard weer weg stop. Dat blijft een onderdeel van je maarzolang je weet dat het er is, kan je er iets aan doen. Het is gewoon een "zwakte" van ons, niets verkeerds aan, iedereen heeft wel iets. Wel heel fijn is dat je man je zo steunt, de mijne ook, gevaar is wel als ik uit eigen ervaring spreek, dat hun lief zijn maakt dat je sneller toegeeft aan je angsten omdat je man het wel regelt. Ik vind het zo ontzettend moedig van je dat je dat deel van jezelf aan gaat pakken. Langzaam aan ga je inzien dat je er weer zoveel moois voor terug krijgt en als je dan ziet hoe de angsten je leven nu beheersen dan wil je alleen nog maar sneller er van af! Ik ben ervan overtuigd, het zal niet anltijd makkelijk zijn maar....als je nu naar je leven kijkt en hoe de angst daarin regeert dan kan het eigenlijk niet rotter worden, je hebt niets te verliezen alleen een heleboel te winnen. Ook jij hebt recht op geluk en een normaal leven. Wees eerlijk tegen je huisarts, vertel hem alles, sta open voor hetgeen hij je biedt. Het zal allemaal even duren dus neem de tijd, verwacht niet gelijk wat. En dan straks kijk je ineens rond en denk je...he!....het was stil in mijn hoofd! 
ik hoop zo voor je dat het je allemaal gaat lukken, zet hem op, wat mij betreft ben je al een kanjer dat je alles zo onder ogen ziet, een knuffel en hartelijke groeten, liek
Ps, ik vind nooit iets stom en je gaf zelf al aan als er geen angst is is er onrust, weet je eigenlijk weet je het allemaal, snap je jezelf , je moet alleen iemand hebben die je aanmoedigd en de juiste handvaten geeft.
ik hoop zo voor je dat het je allemaal gaat lukken, zet hem op, wat mij betreft ben je al een kanjer dat je alles zo onder ogen ziet, een knuffel en hartelijke groeten, liekPs, ik vind nooit iets stom
en je gaf zelf al aan als er geen angst is is er onrust, weet je eigenlijk weet je het allemaal, snap je jezelf , je moet alleen iemand hebben die je aanmoedigd en de juiste handvaten geeft.
