Zo onzeker...
woensdag 3 juli 2013 om 15:53
Je wil mensen gewoon niet graag tegen je in het harnas jagen en je wil mensen graag te vriend houden. Maar dat moet natuurlijk niet ten koste gaan van jezelf (of je kind!) he? Als je terechte kritiek hebt op mensen of (nog erger misschien) hun kinderen, dan reageren ze daar niet altijd even positief op. Dat is mens-eigen denk ik, tenzij je heel volwassen in het leven staat. Maar dat is niet jouw probleem. Jij mag het zeggen als jou iets niet zint of onredelijk lijkt. En zij mogen daarvan vinden wat ze willen. Het zegt verder niets wezenlijks over jou en misschien dat de buuf je nu wat lastiger vindt dan ze had verwacht van jou (want mensen moeten er natuurlijk wel even aan wennen dat je niet meer zo lekker meegaand was als eerst ), maar dat slijt heus wel weer.
Goed van je dat je er wat van hebt gezegd hoor!
Goed van je dat je er wat van hebt gezegd hoor!
woensdag 3 juli 2013 om 17:38
Nou het is ook heel menselijk om je opgelaten te voelen als anderen kritiek op jou hebben. Ik bedoel dus: als je buuf kritiek op jou heeft omdat jij ergens iets over hebt gezegd. Dat werkt op dezelfde manier als wanneer jij kritiek op iemand anders hebt.
Maar jij weet toch waarom je het hebt gezegd? (ik denk niet dat ze het zal doorvertellen trouwens. Haar kind had jouw kind niet fijn behandeld. Zou jij dat als moeder aan de hele buurt vertellen? ) Dat is het belangrijkste. Als zij dan zo kinderachtig is om je vanaf nu te negeren, dan weet je toch meteen wat je aan haar hebt? Maar het zal allemaal best wel meevalen joh. Heb jij haar wel gedag gezegd?
Maar jij weet toch waarom je het hebt gezegd? (ik denk niet dat ze het zal doorvertellen trouwens. Haar kind had jouw kind niet fijn behandeld. Zou jij dat als moeder aan de hele buurt vertellen? ) Dat is het belangrijkste. Als zij dan zo kinderachtig is om je vanaf nu te negeren, dan weet je toch meteen wat je aan haar hebt? Maar het zal allemaal best wel meevalen joh. Heb jij haar wel gedag gezegd?
woensdag 3 juli 2013 om 17:47
Dingen die je eng vindt moet je vooral vaak doen. Dat helpt enorm. Dus goed dat je er toch iets van hebt gezegd! Als je er echt vanaf wilt komen, dan moet je er nu niet van schrik mee ophouden, maar gewoon doorgaan.
Ga anders vanaf nu elke dag iets doen dat je niet durft, hoe klein ook. Helpt echt gigantisch! In het begin voelt dat misschien vrij naar, maar echt, na twee weken is 't al heel anders.
En verder, ach ja, wat nu als de buurvrouw het tegen de andere buren vertelt? En wat nu als die het raar vinden? Nou en? Is heus niet zo erg als het lijkt.
Ga anders vanaf nu elke dag iets doen dat je niet durft, hoe klein ook. Helpt echt gigantisch! In het begin voelt dat misschien vrij naar, maar echt, na twee weken is 't al heel anders.
En verder, ach ja, wat nu als de buurvrouw het tegen de andere buren vertelt? En wat nu als die het raar vinden? Nou en? Is heus niet zo erg als het lijkt.
donderdag 4 juli 2013 om 15:06
ikzelf kreeg hierover de tip om het anders te bekijken. in de plaats van: heb ik misdaan, is ze boos,...
kunnen er andere redenen zijn waardoor ze doorliep: gehaast, ruzie met iemand, zorgen over iets...
de kans dat ze aan iets anders dacht, is reëel.
ik pas dit regelmatig toe. het lukt niet meteen, en niet altijd, maar oefening baart kunst he
kunnen er andere redenen zijn waardoor ze doorliep: gehaast, ruzie met iemand, zorgen over iets...
de kans dat ze aan iets anders dacht, is reëel.
ik pas dit regelmatig toe. het lukt niet meteen, en niet altijd, maar oefening baart kunst he
donderdag 4 juli 2013 om 17:20
Gek om te zeggen maar ik vind het wel fijn dat mensen dit herkennen. Ik vind mezelf soms zo apart daarin. Het is nu overigens overduidelijk dat het negeren is, vanochtend liep ze bijna door me heen. Maar goed, het deed me even wat en toen kon ik het redelijk blokken, maar zeer doet het wel. Heb ik eens een mening, neem ik het voor mijn kind op, krijg ik dit.
Ik heb vandaag het idee van misslexie toegepast, iets doen wat ik moeilijk vind. Juf van zoon had mijn hulp ingeroepen vorige week met iets, nu vroeg ze weer hulp maar deze week zat ik heel druk, dus het ging niet. En ik heb nee gezegd, zonder te denken, wat zal de juf nu denken.
Ik heb vandaag het idee van misslexie toegepast, iets doen wat ik moeilijk vind. Juf van zoon had mijn hulp ingeroepen vorige week met iets, nu vroeg ze weer hulp maar deze week zat ik heel druk, dus het ging niet. En ik heb nee gezegd, zonder te denken, wat zal de juf nu denken.
donderdag 4 juli 2013 om 17:41
ze zal denken: oke, nu past het niet, de volgende keer misschien wel weer.
je zal niet meer gerespecteerd worden omdat je altijd ja zegt, integendeel.
mensen die je laten vallen omdat je voor jezelf opkomt zijn het niet waard om energie in te steken!
ik heb zelf een vriendin gehad, waarvan ik dacht dat ze er voor altijd zou zijn. ik stond dag en nacht voor haar klaar. toen ik 2 jaar terug in ziekenhuis belandde, hoorde ik niets meer ervan. 1 jaar later geraakten we weer in contact.. ik liet het toe maar bewaakte mijn grens en vertrouwde haar niet meer zoals voorheen. begin mei ging ik nr communiefeest van haar zoon. mijn ex was daar ook en dat zorgde bij mij voor meer opmerkingen of wat ik zelf gedacht had. na het feest stuurde ik daar een berichtje over om me te excuseren. ik kreeg er tot nu nog steeds geen reactie op. moest het echt zo een vriendin zijn zoals ik dacht, had ze me 2 jaar terug, tijdens de zwartste tijd van mijn leven, niet in de steek gelaten en na de communie ook contact op genomen. voor mij is het afgelopen. heb haar tegen beter weten in een kans gegeven en blijkbaar heeft ze er geen behoefte aan om nog contact met me op te nemen. ok,
ik bedoel maar dat sommigen je gebuiken; door niet altijd toe te geven, merken ze dat dit niet altijd lukt en zal je zelf ondervinden wie je echte vrienden zijn. het is vaak pijnlijk te beseffen, maar het zal je goed doen als je zelf mensen kan loslaten waar je eigenlijk niets aan hebt. beter 2 goede vriendinnen dan 10 slechte!
je zal niet meer gerespecteerd worden omdat je altijd ja zegt, integendeel.
mensen die je laten vallen omdat je voor jezelf opkomt zijn het niet waard om energie in te steken!
ik heb zelf een vriendin gehad, waarvan ik dacht dat ze er voor altijd zou zijn. ik stond dag en nacht voor haar klaar. toen ik 2 jaar terug in ziekenhuis belandde, hoorde ik niets meer ervan. 1 jaar later geraakten we weer in contact.. ik liet het toe maar bewaakte mijn grens en vertrouwde haar niet meer zoals voorheen. begin mei ging ik nr communiefeest van haar zoon. mijn ex was daar ook en dat zorgde bij mij voor meer opmerkingen of wat ik zelf gedacht had. na het feest stuurde ik daar een berichtje over om me te excuseren. ik kreeg er tot nu nog steeds geen reactie op. moest het echt zo een vriendin zijn zoals ik dacht, had ze me 2 jaar terug, tijdens de zwartste tijd van mijn leven, niet in de steek gelaten en na de communie ook contact op genomen. voor mij is het afgelopen. heb haar tegen beter weten in een kans gegeven en blijkbaar heeft ze er geen behoefte aan om nog contact met me op te nemen. ok,
ik bedoel maar dat sommigen je gebuiken; door niet altijd toe te geven, merken ze dat dit niet altijd lukt en zal je zelf ondervinden wie je echte vrienden zijn. het is vaak pijnlijk te beseffen, maar het zal je goed doen als je zelf mensen kan loslaten waar je eigenlijk niets aan hebt. beter 2 goede vriendinnen dan 10 slechte!
donderdag 4 juli 2013 om 20:26
@stempels, dat heb ik ook weleens gehoord ja, het bedenken van 'alternatieven'.. dat kan soms zo zijn, maar vaak weet je gewoon dat iemand wel boos is, of verontwaardigd, of de pest in heeft of wat dan ook.
@liek, als ik jou was zou ik geen zin hebben in die ongemakkelijke situaties in de buurt, zeker niet om zoiets kleins als iets zeggen over het gedrag van de kinderen. Zou je niet willen proberen om haar aan te spreken? Maar nogmaals, zeg jij haar wel gedag? En negeert ze je dan? Of zeg jij zelf ook niets? In dat geval denkt ze misschien: ze is nog steeds boos omdat mijn kind niet lief was tegen haar kind..
Als ze jou wel negeert dan zou ik wel proberen om nogmaals uit te leggen dat het je dwars zat dat jouw kind niet happy was ergens om (als moeder moet je dat toch begrijpen?) maar dat je geen zin hebt in scheve gezichten in de buurt.. Als ze dan daarna nog raar blijft doen heb jij je best gedaan..
@liek, als ik jou was zou ik geen zin hebben in die ongemakkelijke situaties in de buurt, zeker niet om zoiets kleins als iets zeggen over het gedrag van de kinderen. Zou je niet willen proberen om haar aan te spreken? Maar nogmaals, zeg jij haar wel gedag? En negeert ze je dan? Of zeg jij zelf ook niets? In dat geval denkt ze misschien: ze is nog steeds boos omdat mijn kind niet lief was tegen haar kind..
Als ze jou wel negeert dan zou ik wel proberen om nogmaals uit te leggen dat het je dwars zat dat jouw kind niet happy was ergens om (als moeder moet je dat toch begrijpen?) maar dat je geen zin hebt in scheve gezichten in de buurt.. Als ze dan daarna nog raar blijft doen heb jij je best gedaan..
donderdag 4 juli 2013 om 21:28
donderdag 4 juli 2013 om 22:36
@ phoebe, Ik zeg haar gewoon gedag. Maar zoals vanmorgen deed ze alsof ze me niet zag, waardoor ik haar ook niet echt gedag kon zeggen. Dat zou dan klinken als gepiep ergens achter haar
. Gister zei ik haar gedag op het schoolplein, waarop ze zich omdraaide knikte en toen even flink de pas erin zette. Normaal zou ze wel wachten. Eigenlijk voel ik er ook even niet veel voor om haar gedag te zeggen. Ik vind het echt zo raar gedrag. Als ze het niet leuk vindt kan ze toch nog een keer naar me toe komen, van joh vond ik niet tof hoe het ging.
donderdag 4 juli 2013 om 22:58
ja dat denk ik ook en ik denk wel te weten dat ze vindt dat ik het teveel opneem voor mijn kind. Zij wilde zich er namelijk niet mee bemoeien en ik heb er dit keer iets van gezegd. Ik probeer ook eerlijk te kijken hoe ik zou reageren. Ik ben ook echt wel iemand die dan ook best pissig zou kunnen zijn (terecht of onterecht) maar ik geloof niet dat ik iemand kan negeren. Ik zou dan eerder zeggen dat ik het niet tof vond.
donderdag 4 juli 2013 om 23:02
Maar het gaat niet om dit ene voorval hoor. Als dit gepasseerd is dan is er wel iets anders. Daar wil ik gewoon zo graag vanaf! Man is echt nuchterheid voor ons tweeën. Die maakt zich nooit druk.
Het ergste vind ik dat ik ook gewoon nog in de rouw ben om iemand die ik verloren ben, dus ik zou me toch niet zo druk moeten maken om zulke dingen...
Het ergste vind ik dat ik ook gewoon nog in de rouw ben om iemand die ik verloren ben, dus ik zou me toch niet zo druk moeten maken om zulke dingen...
vrijdag 5 juli 2013 om 10:01
Ik denk dat je juist (nog) gevoeliger bent voor dit soort dingen nu je in de rouw bent..
"Gister zei ik haar gedag op het schoolplein, waarop ze zich omdraaide knikte en toen even flink de pas erin zette" Hier moest ik een beetje om lachen. Wat kinderachtig. Bij zoiets kan je helemaal denken: die laat ik lekker in haar eigen sop gaar koken. Zoals je zegt: er zijn wel ergere dingen om je druk om te maken. Met zoiets kan je helemaal niks.
"Gister zei ik haar gedag op het schoolplein, waarop ze zich omdraaide knikte en toen even flink de pas erin zette" Hier moest ik een beetje om lachen. Wat kinderachtig. Bij zoiets kan je helemaal denken: die laat ik lekker in haar eigen sop gaar koken. Zoals je zegt: er zijn wel ergere dingen om je druk om te maken. Met zoiets kan je helemaal niks.