Psyche
alle pijlers
Zus met borderline
maandag 21 januari 2013 om 21:40
Hallo. Ik heb een zus die erg moeilijk is. Ze is bij een evangelische kerk, en volgens haar is ze tijdens een genezingsdienst genezen van haar borderline. Het is dus niet bespreekbaar dat dingen heel vaak aan haar liggen, ze is immers genezen! Ben samen met haar en haar gezin op vakantie geweest. Ze maakte ruzie met haar man om niets. Op een gegeven moment hadden ze al twee uur ruzie, en haar man (die twee maanden gestopt met roken was), wou een sigaret opsteken. Mijn zus dreigde om aan de coke te gaan en zich te pletter te rijden met de auto als hij dat zou doen. Het is haar derde huwelijk. Haar tweede man heeft haar volgens haar kapot gemaakt. Mijn dochter had hem op hyves, en kon goed met hem opschieten. Mijn zus eiste dat ze haar ex van hyves afhaalde, want anders was mijn zus niet belangrijk genoeg voor mijn dochter. Mijn dochter heeft het niet gedaan, en mijn zus heeft twee jaar niets aan mijn dochter laten horen van kwaadheid. Nu had ze weer ruzie met mijn dochter. En nu eiste ze van mij dat ik tegen mijn dochter zou kiezen. Niet gedaan natuurlijk. Ze was al kwaad op me trouwens. Ik had haar iets in vertrouwen verteld, en zij vertelde dat door. Toen ik haar daar op een diplomatieke manier naar vroeg ( wat altijd moet), werd ze nog kwaad op mij ook. Ik word zo gek van haar gedrag. Op haar facebook kun je precies zijn wat er is. Heeft er iemand kritiek op haar, dan schrijft ze"Ik ben top, God maakt geen rotzooi." En als ze ruzie heeft met iemand van de familie dan schrijft ze "Ik ben zo blij dat ik lid ben van de grootste familie ( haar christelijk familie). Op dit moment heb ik even geen contakt met haar. Maar hoe vervelend ze ook doet, ik ben gek met haar. Ze is mijn enigste zus, en we hebben samen een hele nare jeugd gehad. Maar ik kan er niet meer tegen. Wie heeft er tips?
maandag 21 januari 2013 om 21:50
Iemand met borderliner, heeft dat ten alle tijde. Dat gaat niet veranderen. Het is deel van haar en dat zul je moeten accepteren, compleet met narigheid ten gevolge daarvan.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.
maandag 21 januari 2013 om 21:56
Heel erg herkenbaar.
Mijn oudere zus, heeft ook borderline. Verder heb ik geen broers of zussen, dus ik heb geen keus. Zij is ook echt de meest onredelijke persoon die ik ken en ik zou soms willen dat ik zo harteloos was om geen contact meer te houden. Ik heb in elk geval afstand genomen, daar voel ik mijzelf het fijnste bij. Zij zal nooit veranderen, maar het is aan mijzelf om haar gedrag invloed te laten hebben op mijn leven. Sterkte ermee.
Mijn oudere zus, heeft ook borderline. Verder heb ik geen broers of zussen, dus ik heb geen keus. Zij is ook echt de meest onredelijke persoon die ik ken en ik zou soms willen dat ik zo harteloos was om geen contact meer te houden. Ik heb in elk geval afstand genomen, daar voel ik mijzelf het fijnste bij. Zij zal nooit veranderen, maar het is aan mijzelf om haar gedrag invloed te laten hebben op mijn leven. Sterkte ermee.
maandag 21 januari 2013 om 22:07
Sterkte. Sommige mensen zijn erg moeilijk om in huis te hebben. Daar moet je erg veel voor opofferen. Ik geloof niet dat er altijd beterschap is. Soms is het alleen maar bergafwaarts. Ergens maak je vanzelf een keer een moeilijke keus. Het is erg jammer maar zo is het volgens mij, uit ervaring. Maar ieder geval is anders.
Probeer je eigen leven op de rails te houden.
Probeer je eigen leven op de rails te houden.
maandag 21 januari 2013 om 22:15
Beste Elma,
Heel veel sterkte! Erg herkenbaar, mijn zus is schizo...
Je zult inderdaad moeten accepteren dat jouw zus borderline heeft en dus ook altijd anders zal reageren. Dat betekent echter niet dat je alles maar hoeft te accepteren en goed moet vinden. Want jij hebt jouw leven, en je kunt haar niet helpen hoe graag je het ook zou willen en wat jullie ook samen hebben meegemaakt in het verleden.
Wat mij erg heeft geholpen zijn gesprekken met ene psycholoog, o.a. over hoe om te gaan met mijn zus. Daarnaast een zekere afstand houden heeft mij ook geholpen. Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte! Erg herkenbaar, mijn zus is schizo...
Je zult inderdaad moeten accepteren dat jouw zus borderline heeft en dus ook altijd anders zal reageren. Dat betekent echter niet dat je alles maar hoeft te accepteren en goed moet vinden. Want jij hebt jouw leven, en je kunt haar niet helpen hoe graag je het ook zou willen en wat jullie ook samen hebben meegemaakt in het verleden.
Wat mij erg heeft geholpen zijn gesprekken met ene psycholoog, o.a. over hoe om te gaan met mijn zus. Daarnaast een zekere afstand houden heeft mij ook geholpen. Heel veel sterkte!
maandag 21 januari 2013 om 23:19
quote:iones schreef op 21 januari 2013 @ 21:50:
Iemand met borderliner, heeft dat ten alle tijde. Dat gaat niet veranderen. Het is deel van haar en dat zul je moeten accepteren, compleet met narigheid ten gevolge daarvan.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.
Iemand met borderline persoonlijkheidsstoornis is niet per definitie voor altijd hetzelfde. Er zijn genoeg therapieën die hun nut bewezen hebben. Er is medicatie wat er voor zorgt dat het de emoties stabieler worden en net als een mens veranderd door ervaring, kennis kan iemand met een BPS dat ook.
Ook is allang bekend dat hoe ouder iemand met een BPS wordt dat de kans groter is dat het zich steeds milder gaat uiten.
Voor allen: Zet 100 mensen met een BPS op een rij en er is er geen één hetzelfde. Gek he, net normale mensen
Kortom: generaliseren is óók een vak. Doe eens gek en verdiep je er eens in als je zo nodig wil veroordelen.
En nee, zelf heb ik geen BPS.
Iemand met borderliner, heeft dat ten alle tijde. Dat gaat niet veranderen. Het is deel van haar en dat zul je moeten accepteren, compleet met narigheid ten gevolge daarvan.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.
Iemand met borderline persoonlijkheidsstoornis is niet per definitie voor altijd hetzelfde. Er zijn genoeg therapieën die hun nut bewezen hebben. Er is medicatie wat er voor zorgt dat het de emoties stabieler worden en net als een mens veranderd door ervaring, kennis kan iemand met een BPS dat ook.
Ook is allang bekend dat hoe ouder iemand met een BPS wordt dat de kans groter is dat het zich steeds milder gaat uiten.
Voor allen: Zet 100 mensen met een BPS op een rij en er is er geen één hetzelfde. Gek he, net normale mensen
Kortom: generaliseren is óók een vak. Doe eens gek en verdiep je er eens in als je zo nodig wil veroordelen.
En nee, zelf heb ik geen BPS.
dinsdag 22 januari 2013 om 00:48
@Kwallenbal: TO vraagt hoe ze hier het beste mee om kan (leren) gaan, is geen veroordelen imo..
Het is verdomd lastig als diegene zelf zo niet (meer) ziet en de omgeving in therapie kan om ermee om te leren gaan, het te begrijpen, voorzichtig te handelen enz, terwijl diegene er zelf niks aan doet Al het negatieve wat je zelf over je heen kan krijgen, het tegen elkaar opzetten van familieleden enz..
Dat is geen veroordelen, dat is gewoon lastig. Diegene mag wel negatief doen, afwijzen, manipuleren enz maar zij als zus moet maar begripvol en rationeel blijven daaronder, ik vind dat nogal krom.
Geen 2 hetzelfde, natuurlijk niet. Net als elk mens is iedereen uniek, maar er zijn natuurlijk wel bepaalde overeenkomsten, anders kon zoiets ook niet geconstateerd worden, he. TO schrijft ook niet over alle borderliners, maar over haar zus en hoe zij dat ervaart.
TO: er zijn bijeenkomsten voor familie van.. google eens op "moeiljke mensen" oid, ik geloof dat GGZ zoiets organiseert. Een van de aanbevelingen is om een voor jou gezonde afstand te houden.
Enne, het goede nieuws is dat mensen eroverheen kunnen groeien naarmate ze ouder worden, maar er ook succesvolle therapieen zijn these days. Maar dan moet iemand het zelf wel erkennen en willen he. Er zijn hier op forum mensen die het van zichzelf weten, en er prima mee om kunnen gaan en een normaal leven en fijne relaties daarin onderhouden.
Het hoeft dus niet per se een levenslang negatief stempel te zijn!
Niettemin kunnen er ook borderliners zijn met hardnekkige ontkenning en bijbehorende problemen in hun omgeving. Dat hardop zeggen is geen veroordelen. Deze groep zit niet alleen zichzelf, maar ook relaties met anderen in de weg.
Die verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij TO, de ander in de relatie heeft ook zelf een verantwoordelijkheid. Het is juist het ontbreken van begrip van die zijde, die het zo moeilijk maakt. De omgeving maakt vaak keiharde dingen mee, en probeert al eea te begijpen of te slikken onder het mom van diegene zoveel mogelijk te accepteren zoals zij is. Het is soms andersom dat ieder spoor van medeleven of rekening houden ontbreekt. Dat maakt machteloos en diegene dan vragen om herkenning en hoe daar het beste mee om te gaan?
want natuurlijk zijn er ook heel lieve en fijne dingen aan diegene, maar onberekenbaar en TO is ook maar menselijk. Eea hakt erin, zeker als er sprake is van haat, kritiek, en erger: grote afwijzing (voor jaren!) van de kant van de borderliner.. Er wordt altijd maar vanuit gegaan dat iemand zonder zoiets dat wel allemaal kan trekken en innemen. Maar ook daar zijn grenzen aan!
@TO: je moet zelf "ferme grenzen" stellen, zoals dat je niet wil roddelen over anderen, geen loyaliteitsconflicten aangaat (moeten kiezen tegen dochter en voor zus), en proberen niet in dat soort posities te komen.
Gemeenschappelijke mensen kennen vormt vaak een probleem (omgaan met de 1 wordt uitgelegd als kiezen "tegen haar"). Eigen gevoelens ventileren en vragen om daar rekening mee te houden wordt gezien als beschuldiging of diegene afvallen.. In close periodes niet teveel vertellen over je eigen zwakheden (wordt later tegen je gebruikt, op aangevallen of emotioneel mee gechanteerd).
Het is heel moeilijk naast je neer te leggen, omdat je zus vrij spel krijgt en ongeremd kan ventileren wat haar mening is, plus bijbehorende "straffen" kan uitdelen, zoals je dochter 2 jaar uit haar leven bannen. Keihard, maar van jou wordt vaak verwacht dat je de wijste bent, mild blijft, kan nuanceren (ze bedoelt het niet kwaad) en je niks van aantrekt. Maar zo werkt het helaas niet binnenin jou.. Neem dingen niet te letterlijk of te persoonlijk op. Je moet eea langs je heen kunnen laten gaan, voor ogen houden dat je zus hier niet bewust voor kiest, maar zelf de meeste last van heeft. Probeer het met mededogen. En een voor jou gezonde afstand, discussies niet aangaan bijv.
Sterkte, er is echt wel info te vinden voor je op het internet en misschien zijn die bijeenkomsten voor jou ook heel fijn, met don'ts en do's.
Het is verdomd lastig als diegene zelf zo niet (meer) ziet en de omgeving in therapie kan om ermee om te leren gaan, het te begrijpen, voorzichtig te handelen enz, terwijl diegene er zelf niks aan doet Al het negatieve wat je zelf over je heen kan krijgen, het tegen elkaar opzetten van familieleden enz..
Dat is geen veroordelen, dat is gewoon lastig. Diegene mag wel negatief doen, afwijzen, manipuleren enz maar zij als zus moet maar begripvol en rationeel blijven daaronder, ik vind dat nogal krom.
Geen 2 hetzelfde, natuurlijk niet. Net als elk mens is iedereen uniek, maar er zijn natuurlijk wel bepaalde overeenkomsten, anders kon zoiets ook niet geconstateerd worden, he. TO schrijft ook niet over alle borderliners, maar over haar zus en hoe zij dat ervaart.
TO: er zijn bijeenkomsten voor familie van.. google eens op "moeiljke mensen" oid, ik geloof dat GGZ zoiets organiseert. Een van de aanbevelingen is om een voor jou gezonde afstand te houden.
Enne, het goede nieuws is dat mensen eroverheen kunnen groeien naarmate ze ouder worden, maar er ook succesvolle therapieen zijn these days. Maar dan moet iemand het zelf wel erkennen en willen he. Er zijn hier op forum mensen die het van zichzelf weten, en er prima mee om kunnen gaan en een normaal leven en fijne relaties daarin onderhouden.
Het hoeft dus niet per se een levenslang negatief stempel te zijn!
Niettemin kunnen er ook borderliners zijn met hardnekkige ontkenning en bijbehorende problemen in hun omgeving. Dat hardop zeggen is geen veroordelen. Deze groep zit niet alleen zichzelf, maar ook relaties met anderen in de weg.
Die verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij TO, de ander in de relatie heeft ook zelf een verantwoordelijkheid. Het is juist het ontbreken van begrip van die zijde, die het zo moeilijk maakt. De omgeving maakt vaak keiharde dingen mee, en probeert al eea te begijpen of te slikken onder het mom van diegene zoveel mogelijk te accepteren zoals zij is. Het is soms andersom dat ieder spoor van medeleven of rekening houden ontbreekt. Dat maakt machteloos en diegene dan vragen om herkenning en hoe daar het beste mee om te gaan?
want natuurlijk zijn er ook heel lieve en fijne dingen aan diegene, maar onberekenbaar en TO is ook maar menselijk. Eea hakt erin, zeker als er sprake is van haat, kritiek, en erger: grote afwijzing (voor jaren!) van de kant van de borderliner.. Er wordt altijd maar vanuit gegaan dat iemand zonder zoiets dat wel allemaal kan trekken en innemen. Maar ook daar zijn grenzen aan!
@TO: je moet zelf "ferme grenzen" stellen, zoals dat je niet wil roddelen over anderen, geen loyaliteitsconflicten aangaat (moeten kiezen tegen dochter en voor zus), en proberen niet in dat soort posities te komen.
Gemeenschappelijke mensen kennen vormt vaak een probleem (omgaan met de 1 wordt uitgelegd als kiezen "tegen haar"). Eigen gevoelens ventileren en vragen om daar rekening mee te houden wordt gezien als beschuldiging of diegene afvallen.. In close periodes niet teveel vertellen over je eigen zwakheden (wordt later tegen je gebruikt, op aangevallen of emotioneel mee gechanteerd).
Het is heel moeilijk naast je neer te leggen, omdat je zus vrij spel krijgt en ongeremd kan ventileren wat haar mening is, plus bijbehorende "straffen" kan uitdelen, zoals je dochter 2 jaar uit haar leven bannen. Keihard, maar van jou wordt vaak verwacht dat je de wijste bent, mild blijft, kan nuanceren (ze bedoelt het niet kwaad) en je niks van aantrekt. Maar zo werkt het helaas niet binnenin jou.. Neem dingen niet te letterlijk of te persoonlijk op. Je moet eea langs je heen kunnen laten gaan, voor ogen houden dat je zus hier niet bewust voor kiest, maar zelf de meeste last van heeft. Probeer het met mededogen. En een voor jou gezonde afstand, discussies niet aangaan bijv.
Sterkte, er is echt wel info te vinden voor je op het internet en misschien zijn die bijeenkomsten voor jou ook heel fijn, met don'ts en do's.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 22 januari 2013 om 00:53
quote:iones schreef op 21 januari 2013 @ 21:50:
Iemand met borderliner, heeft dat ten alle tijde. Dat gaat niet veranderen. Het is deel van haar en dat zul je moeten accepteren, compleet met narigheid ten gevolge daarvan.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.T'is borderline. Normaal zou ik het niet opmerken, maar aangezien je je mond er nogal vol van hebt verbaast het me.
Iemand met borderliner, heeft dat ten alle tijde. Dat gaat niet veranderen. Het is deel van haar en dat zul je moeten accepteren, compleet met narigheid ten gevolge daarvan.
En ja, dan ligt nooit iets aan haar maar altijd aan de ander.
Jij kunt beter jezelf afvragen hoe hier het beste mee om te gaan. Misschien eens informeren naar soort van therapie "leven met iemand met borderliner". Misschien dat ze je daar kunnen leren inzicht in haar manier van denken te krijgen, een mogelijke manier om haar te bereiken.T'is borderline. Normaal zou ik het niet opmerken, maar aangezien je je mond er nogal vol van hebt verbaast het me.
dinsdag 22 januari 2013 om 01:30
quote:elma22 schreef op 21 januari 2013 @ 21:40:
Op haar facebook kun je precies zijn wat er is. Heeft er iemand kritiek op haar, dan schrijft ze"Ik ben top, God maakt geen rotzooi." En als ze ruzie heeft met iemand van de familie dan schrijft ze," ik ben zo blij dat ik lid ben van de grootste familie ( haar christelijk familie). Wie heeft er tips?Ik zou eronder zetten; "hey, zit jij ook bij de Tros".
Op haar facebook kun je precies zijn wat er is. Heeft er iemand kritiek op haar, dan schrijft ze"Ik ben top, God maakt geen rotzooi." En als ze ruzie heeft met iemand van de familie dan schrijft ze," ik ben zo blij dat ik lid ben van de grootste familie ( haar christelijk familie). Wie heeft er tips?Ik zou eronder zetten; "hey, zit jij ook bij de Tros".
dinsdag 22 januari 2013 om 17:35
Oh, haha, okay..
Denk dat er zeker vele gradaties bestaan, ook in het zelfdestructieve of destructief naar anderen toe.. dat maakt ook nog verschil. Soms ontkom je er niet aan om (meer) voor jezelf te kiezen, uit zelfbehoud.. hoe dan ook is er vaak impact op de close kring, ook als iemand voornl zichzelf in de weg zit. Je wil diegene ook gelukkig zien en is moeilijk te begrijpen dat sommige dingen niet makkelijker kunnen, he.
Net als bij zware depressies: je kan je daar niet in inleven, als je dat zelf niet kent, terwijl die mensen zich alsmaar onbegrepen voelen. En de close dierbaren eromheen voelen zich ook onbegrepen. Dat is het wrange eraan: alsof je niet dezelfde taal spreekt.. je bereikt elkaar niet..
Denk dat er zeker vele gradaties bestaan, ook in het zelfdestructieve of destructief naar anderen toe.. dat maakt ook nog verschil. Soms ontkom je er niet aan om (meer) voor jezelf te kiezen, uit zelfbehoud.. hoe dan ook is er vaak impact op de close kring, ook als iemand voornl zichzelf in de weg zit. Je wil diegene ook gelukkig zien en is moeilijk te begrijpen dat sommige dingen niet makkelijker kunnen, he.
Net als bij zware depressies: je kan je daar niet in inleven, als je dat zelf niet kent, terwijl die mensen zich alsmaar onbegrepen voelen. En de close dierbaren eromheen voelen zich ook onbegrepen. Dat is het wrange eraan: alsof je niet dezelfde taal spreekt.. je bereikt elkaar niet..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 22 januari 2013 om 19:19
To ook hier iemand in de omgeving met Borderline. En wat jij schrijft is zeer herkenbaar. Omgeving van deze persoon heeft toen ook gesprekken gehad met de psycholoog om daarmee te leren omgaan. Aantal zaken die GGZ heeft aangegeven (en die misschien handig zijn voor jou).
- zoals beschreven iemand met Borderline heeft dat altijd en voor de rest van zijn leven. Je kunt er niet van genezen. Het kan soms wel (door het gebruik van medicatie, therapie of leeftijd) iets minder worden of (tijdelijk) iets milder van aard zijn maar het gaat niet weg.
- Zwart/wit denken. Andere mensen of situaties zijn altijd goed of slecht. Er is geen tussenweg geen relativering. Mensen zijn voor of tegen haar.
- Daarmee samenhangt een zeer groot probleem tot het aangaan en onderhouden van relaties. Zowel met een partner, familie als met werk en vrienden. Veel wisselende contacten (dus echtscheidingen, geen baan kunnen behouden, geen langdurige vriendschappen maar meer een komen en gaan van mensen). Ook vaak en veel ruzie maken met familie en heel goed zijn in manipulatie en mensen tegen elkaar opzetten.
- Overtuigd zijn van het eigen gelijk. Niet openstaan (of dit heel moeilijk vinden) voor kritiek of de mening van anderen.
Tips:
De omgang met iemand met Borderline (zeker als die niet wordt erkend) is erg moeilijk en soms zelfs onmogelijk. Belangrijk is om altijd voor jezelf en je eigen gezin te kiezen. Bewaar op alle manieren afstand (zowel in praktische zin als op emotioneel gebied). Laat je niet meeslepen in roddelen over anderen en ga niet in discussie. Pas ook op met teveel emotionele zaken te vertellen over jezelf of jullie gezinsleven. Het kan later altijd tegen je gebruikt worden of op straat komen te liggen. Letterlijk afstand nemen is soms (tijdelijk) noodzakelijk. Ik zou dus niet meer met hun gezin op vakantie gaan. En kies altijd voor je eigen dochter! Natuurlijk hoef je haar niet te laten vallen maar bijvoorbeeld in het geval van een ruzie (of dat nu tussen haar en haar partner is of tussen jullie) gewoon weglopen.
- zoals beschreven iemand met Borderline heeft dat altijd en voor de rest van zijn leven. Je kunt er niet van genezen. Het kan soms wel (door het gebruik van medicatie, therapie of leeftijd) iets minder worden of (tijdelijk) iets milder van aard zijn maar het gaat niet weg.
- Zwart/wit denken. Andere mensen of situaties zijn altijd goed of slecht. Er is geen tussenweg geen relativering. Mensen zijn voor of tegen haar.
- Daarmee samenhangt een zeer groot probleem tot het aangaan en onderhouden van relaties. Zowel met een partner, familie als met werk en vrienden. Veel wisselende contacten (dus echtscheidingen, geen baan kunnen behouden, geen langdurige vriendschappen maar meer een komen en gaan van mensen). Ook vaak en veel ruzie maken met familie en heel goed zijn in manipulatie en mensen tegen elkaar opzetten.
- Overtuigd zijn van het eigen gelijk. Niet openstaan (of dit heel moeilijk vinden) voor kritiek of de mening van anderen.
Tips:
De omgang met iemand met Borderline (zeker als die niet wordt erkend) is erg moeilijk en soms zelfs onmogelijk. Belangrijk is om altijd voor jezelf en je eigen gezin te kiezen. Bewaar op alle manieren afstand (zowel in praktische zin als op emotioneel gebied). Laat je niet meeslepen in roddelen over anderen en ga niet in discussie. Pas ook op met teveel emotionele zaken te vertellen over jezelf of jullie gezinsleven. Het kan later altijd tegen je gebruikt worden of op straat komen te liggen. Letterlijk afstand nemen is soms (tijdelijk) noodzakelijk. Ik zou dus niet meer met hun gezin op vakantie gaan. En kies altijd voor je eigen dochter! Natuurlijk hoef je haar niet te laten vallen maar bijvoorbeeld in het geval van een ruzie (of dat nu tussen haar en haar partner is of tussen jullie) gewoon weglopen.
dinsdag 22 januari 2013 om 19:36
quote:evelien2010 schreef op 22 januari 2013 @ 19:19:
To ook hier iemand in de omgeving met Borderline. En wat jij schrijft is zeer herkenbaar. Omgeving van deze persoon heeft toen ook gesprekken gehad met de psycholoog om daarmee te leren omgaan. Aantal zaken die GGZ heeft aangegeven (en die misschien handig zijn voor jou).
- zoals beschreven iemand met Borderline heeft dat altijd en voor de rest van zijn leven. Je kunt er niet van genezen. Het kan soms wel (door het gebruik van medicatie, therapie of leeftijd) iets minder worden of (tijdelijk) iets milder van aard zijn maar het gaat niet weg.
- Zwart/wit denken. Andere mensen of situaties zijn altijd goed of slecht. Er is geen tussenweg geen relativering. Mensen zijn voor of tegen haar.
- Daarmee samenhangt een zeer groot probleem tot het aangaan en onderhouden van relaties. Zowel met een partner, familie als met werk en vrienden. Veel wisselende contacten (dus echtscheidingen, geen baan kunnen behouden, geen langdurige vriendschappen maar meer een komen en gaan van mensen). Ook vaak en veel ruzie maken met familie en heel goed zijn in manipulatie en mensen tegen elkaar opzetten.
- Overtuigd zijn van het eigen gelijk. Niet openstaan (of dit heel moeilijk vinden) voor kritiek of de mening van anderen.
Tips:
De omgang met iemand met Borderline (zeker als die niet wordt erkend) is erg moeilijk en soms zelfs onmogelijk. Belangrijk is om altijd voor jezelf en je eigen gezin te kiezen. Bewaar op alle manieren afstand (zowel in praktische zin als op emotioneel gebied). Laat je niet meeslepen in roddelen over anderen en ga niet in discussie. Pas ook op met teveel emotionele zaken te vertellen over jezelf of jullie gezinsleven. Het kan later altijd tegen je gebruikt worden of op straat komen te liggen. Letterlijk afstand nemen is soms (tijdelijk) noodzakelijk. Ik zou dus niet meer met hun gezin op vakantie gaan. En kies altijd voor je eigen dochter! Natuurlijk hoef je haar niet te laten vallen maar bijvoorbeeld in het geval van een ruzie (of dat nu tussen haar en haar partner is of tussen jullie) gewoon weglopen.
Deze omschrijving is precies wat ik zijdelings ervaren heb.
Het ging niet om hoe ik door de persoon in kwestie behandeld ben. Ik zag hoe zij met anderen omging, mensen die haar na stonden. Ik stond er (gelukkig) te ver van af.
Ik ken zelfs iemand die door haar mentaal helemaal ten gronde is gericht.
Juist omdat ik er aan de zijnlijn bij sta en dus niet bij betrokken ben, denk ik dat ik toch wel objectief kan blijven in mijn inzicht op de situatie.
En zoals Evelien beschrijft, dat is zoals ik het gesignaleerd heb.
To ook hier iemand in de omgeving met Borderline. En wat jij schrijft is zeer herkenbaar. Omgeving van deze persoon heeft toen ook gesprekken gehad met de psycholoog om daarmee te leren omgaan. Aantal zaken die GGZ heeft aangegeven (en die misschien handig zijn voor jou).
- zoals beschreven iemand met Borderline heeft dat altijd en voor de rest van zijn leven. Je kunt er niet van genezen. Het kan soms wel (door het gebruik van medicatie, therapie of leeftijd) iets minder worden of (tijdelijk) iets milder van aard zijn maar het gaat niet weg.
- Zwart/wit denken. Andere mensen of situaties zijn altijd goed of slecht. Er is geen tussenweg geen relativering. Mensen zijn voor of tegen haar.
- Daarmee samenhangt een zeer groot probleem tot het aangaan en onderhouden van relaties. Zowel met een partner, familie als met werk en vrienden. Veel wisselende contacten (dus echtscheidingen, geen baan kunnen behouden, geen langdurige vriendschappen maar meer een komen en gaan van mensen). Ook vaak en veel ruzie maken met familie en heel goed zijn in manipulatie en mensen tegen elkaar opzetten.
- Overtuigd zijn van het eigen gelijk. Niet openstaan (of dit heel moeilijk vinden) voor kritiek of de mening van anderen.
Tips:
De omgang met iemand met Borderline (zeker als die niet wordt erkend) is erg moeilijk en soms zelfs onmogelijk. Belangrijk is om altijd voor jezelf en je eigen gezin te kiezen. Bewaar op alle manieren afstand (zowel in praktische zin als op emotioneel gebied). Laat je niet meeslepen in roddelen over anderen en ga niet in discussie. Pas ook op met teveel emotionele zaken te vertellen over jezelf of jullie gezinsleven. Het kan later altijd tegen je gebruikt worden of op straat komen te liggen. Letterlijk afstand nemen is soms (tijdelijk) noodzakelijk. Ik zou dus niet meer met hun gezin op vakantie gaan. En kies altijd voor je eigen dochter! Natuurlijk hoef je haar niet te laten vallen maar bijvoorbeeld in het geval van een ruzie (of dat nu tussen haar en haar partner is of tussen jullie) gewoon weglopen.
Deze omschrijving is precies wat ik zijdelings ervaren heb.
Het ging niet om hoe ik door de persoon in kwestie behandeld ben. Ik zag hoe zij met anderen omging, mensen die haar na stonden. Ik stond er (gelukkig) te ver van af.
Ik ken zelfs iemand die door haar mentaal helemaal ten gronde is gericht.
Juist omdat ik er aan de zijnlijn bij sta en dus niet bij betrokken ben, denk ik dat ik toch wel objectief kan blijven in mijn inzicht op de situatie.
En zoals Evelien beschrijft, dat is zoals ik het gesignaleerd heb.
dinsdag 22 januari 2013 om 22:14
Allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik heb er zeker wat aan. Het idee om naar een groep te gaan voor mensen die te maken hebben met borderliners, of het praten met een psycholoog om te leren hoe ik met haar kan omgaan en ook tevens mezelf te beschermen ga ik zeker doen. Op dit moment is het contakt zoals geschreven er niet. Ik had op mijn facebook geschreven dat ik trots ben op mijn dochter, (ze is net zelfstandig gaan wonen, en doet het heel goed). En ik had een paar dagen geleden met mijn zus gechat, en ze sloot af met "I love you, xxx", en ik schreef xxx terug. De volgende dag kreeg ik weer een mail terug. Ik zou haar heel erg kwetsen, want ik mag niet op facebook zetten dat ik trots op mijn dochter ben, want zij heeft immers ruzie met haar. En ook mijn liefde voor mijn zus zou er niet meer zijn, want ik heb alleen maar xxx geschreven, en niet love you xxx. Voor "straf " heeft ze me van facebook gegooid. De zoveelste keer dat ze zoiets doet. De vorige keren heb ik altijd na een tijdje weer contakt gezocht en geprobeerd om dingen uit te leggen. Maar nu ben ik er echt even klaar mee. Want echt, ik hou heel veel van mijn zus, maar nu kies ik voor rust. En ik hoop dat ze nou zelfs eens gaat nadenken.
dinsdag 22 januari 2013 om 22:40
@Elma: en stoppen met uitleggen. Doe ik ook niet meer. Is zinloos en kost alleen maar energie. Negeren werkt het beste. Niet in discussie gaan (en uitleggen interpreteren zij als in discussie gaan). Je kan beter mededelingen doen, als: ik praat niet meer met jou over x. Je eigen grenzen stevig neerzetten en dan ook niet meer accepteren dan daar.
Je niet laten manipuleren (makkelijker gezegd dan gedaan), haar ook aan haar afspraken houden. Je niet laten uitspelen tegen anderen, waaronder je dochter. Dan gooit ze je maar van Fb, nou en?! Negeren. Niet ingaan op beschuldigingen ook. Weggaan. Dat voelt als "vluchtgedrag" maar jij hebt de keuze om dat niet te willen voor jezelf. Achter je dochter staan is voor haar afwijzen van haar, soi, haar probleem.
Ik was ook jaren degene die terugkrabbelde, maar er komt een punt dat je dat niet meer doet. En dan moet zij eieren voor haar geld kiezen. Ze leert misschien toch wel van consequenties namelijk. Als die er nooit zijn, zal het gedrag iig niet veranderen. Maar met consequenties misschien ook niet, dat is het vervelende. Het kan je levenslang kwalijk genomen worden en dan ok echt levenslang.Hoe dan ook blijft het onbevredigend, als je van iemand houdt, maar afstand moet houden.
Je hebt er gewoon geen tot weinig invloed op en dat is moeilijk te accepteren. Toch moet dat, voor je eigen gemoedsrust.
Succes!
Je niet laten manipuleren (makkelijker gezegd dan gedaan), haar ook aan haar afspraken houden. Je niet laten uitspelen tegen anderen, waaronder je dochter. Dan gooit ze je maar van Fb, nou en?! Negeren. Niet ingaan op beschuldigingen ook. Weggaan. Dat voelt als "vluchtgedrag" maar jij hebt de keuze om dat niet te willen voor jezelf. Achter je dochter staan is voor haar afwijzen van haar, soi, haar probleem.
Ik was ook jaren degene die terugkrabbelde, maar er komt een punt dat je dat niet meer doet. En dan moet zij eieren voor haar geld kiezen. Ze leert misschien toch wel van consequenties namelijk. Als die er nooit zijn, zal het gedrag iig niet veranderen. Maar met consequenties misschien ook niet, dat is het vervelende. Het kan je levenslang kwalijk genomen worden en dan ok echt levenslang.Hoe dan ook blijft het onbevredigend, als je van iemand houdt, maar afstand moet houden.
Je hebt er gewoon geen tot weinig invloed op en dat is moeilijk te accepteren. Toch moet dat, voor je eigen gemoedsrust.
Succes!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 22 januari 2013 om 22:42
@iones, ik zou inderdaad even afstand nemen. Die opmerking over facebook zegt al genoeg denk ik. Ze heeft een totaal andere manier van denken en handelen dan "normale" mensen. Laat haar voorlopig met rust en richt je op je eigen gezin. Bedenk dat er altijd wel "iets" (vaak totaal onbenullig en kleins) zal voorvallen waardoor je zus weer boos wordt. Jij kunt dat op geen enkele wijze voorkomen. Dus laat haar geen invloed uitoefenen op jou of jouw gezin (bijvoorbeeld de omgang met je eigen dochter... ).
Ik zou overigens zelf niet zo snel contact zoeken. Dat is voor haar immers een bevestiging van haar "gelijk".
En er zijn goede cursussen bij iedere GGZ instelling voor familieleden van mensen met tal van stoornissen (misschien ook prettig om ervaringen uit te wisselen).
Ik zou overigens zelf niet zo snel contact zoeken. Dat is voor haar immers een bevestiging van haar "gelijk".
En er zijn goede cursussen bij iedere GGZ instelling voor familieleden van mensen met tal van stoornissen (misschien ook prettig om ervaringen uit te wisselen).
dinsdag 22 januari 2013 om 23:25
quote:elma22 schreef op 22 januari 2013 @ 22:23:
En die tip om te vragen of ze ook bij de Tros zat, die ga ik niet doen, want dan draait ze helemaal door. Maar ik heb wel schuddend van de lach achter de pc gezeten, want ik vond het een geweldige opmerking.Fijn dat ik je even heb kunnen laten lachen. En natuurlijk snap ik wel dat je dat niet gaat doen.
Veel sterkte.
En die tip om te vragen of ze ook bij de Tros zat, die ga ik niet doen, want dan draait ze helemaal door. Maar ik heb wel schuddend van de lach achter de pc gezeten, want ik vond het een geweldige opmerking.Fijn dat ik je even heb kunnen laten lachen. En natuurlijk snap ik wel dat je dat niet gaat doen.
Veel sterkte.
woensdag 23 januari 2013 om 07:43
Omgaan met iemand met borderline, die het niet onderkent, is in mijn ervaring bijna onmogelijk....het is iig vreselijk moeilijk en vergt veel incasseringsvermogen en geduld. Het is bijna altijd eenrichtingsverkeer. Nogmaals, ik schrijf alleen hoe ik het ervaar. Ik ken niet alle mensen met borderline. Ik ken er maar 2, waarvan 1 het wel erkent en dus prima contact mee en 1 niet en dat is écht niet te doen. Áltijd met de vinger naar een ander wijzen, een zooi maken van financiën,administratie,relaties,werk etc etc en het is echt altijd de schuld van een ander.
Iedereen is gek, behalve zij. Vriendschappen zijn zeldzaam en intens, tot diegene iets zegt of doet wat haar niet aanstaat, want dan is de vriendschap in 1 klap over. Smsjes wisselen per minuut van toon..diverse zelfmoordpogingen, puur om aandacht te vragen, want als het serieus was, gaf ze niet aan wat ze gaat doen, hoe en waar....kortom, bijna onmogelijk allemaal....
Nogmaals, mijn ervaring en dus niet generaliserend....sterkte ermee!
Iedereen is gek, behalve zij. Vriendschappen zijn zeldzaam en intens, tot diegene iets zegt of doet wat haar niet aanstaat, want dan is de vriendschap in 1 klap over. Smsjes wisselen per minuut van toon..diverse zelfmoordpogingen, puur om aandacht te vragen, want als het serieus was, gaf ze niet aan wat ze gaat doen, hoe en waar....kortom, bijna onmogelijk allemaal....
Nogmaals, mijn ervaring en dus niet generaliserend....sterkte ermee!
zaterdag 9 februari 2013 om 19:32
quote:elma22 schreef op 22 januari 2013 @ 22:14:
Allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik heb er zeker wat aan. Het idee om naar een groep te gaan voor mensen die te maken hebben met borderliners, of het praten met een psycholoog om te leren hoe ik met haar kan omgaan en ook tevens mezelf te beschermen ga ik zeker doen. Op dit moment is het contakt zoals geschreven er niet. Ik had op mijn facebook geschreven dat ik trots ben op mijn dochter, (ze is net zelfstandig gaan wonen, en doet het heel goed). En ik had een paar dagen geleden met mijn zus gechat, en ze sloot af met "I love you, xxx", en ik schreef xxx terug. De volgende dag kreeg ik weer een mail terug. Ik zou haar heel erg kwetsen, want ik mag niet op facebook zetten dat ik trots op mijn dochter ben, want zij heeft immers ruzie met haar. En ook mijn liefde voor mijn zus zou er niet meer zijn, want ik heb alleen maar xxx geschreven, en niet love you xxx. Voor "straf " heeft ze me van facebook gegooid. De zoveelste keer dat ze zoiets doet. De vorige keren heb ik altijd na een tijdje weer contakt gezocht en geprobeerd om dingen uit te leggen. Maar nu ben ik er echt even klaar mee. Want echt, ik hou heel veel van mijn zus, maar nu kies ik voor rust. En ik hoop dat ze nou zelfs eens gaat nadenken.
Oei wat herkenbaar. Echt zoiets haalt het bloed onder je nagels vandaan. En erop reageren heeft totaal geen nut, want ze ziet het toch niet. Idem met mijn zus.
Echt neem gewoon afstand en beter: accepteer haar gewoon niet meer op fb, ze heeft je er zelf afgegooid, ze kan niet aan de gang blijven wel? Hopelijk ben je sterk genoeg om dat te doen. Het enige wat werkt is afstand nemen en bemoei zo min mogelijk met elkaar.
Sterkte!
Allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik heb er zeker wat aan. Het idee om naar een groep te gaan voor mensen die te maken hebben met borderliners, of het praten met een psycholoog om te leren hoe ik met haar kan omgaan en ook tevens mezelf te beschermen ga ik zeker doen. Op dit moment is het contakt zoals geschreven er niet. Ik had op mijn facebook geschreven dat ik trots ben op mijn dochter, (ze is net zelfstandig gaan wonen, en doet het heel goed). En ik had een paar dagen geleden met mijn zus gechat, en ze sloot af met "I love you, xxx", en ik schreef xxx terug. De volgende dag kreeg ik weer een mail terug. Ik zou haar heel erg kwetsen, want ik mag niet op facebook zetten dat ik trots op mijn dochter ben, want zij heeft immers ruzie met haar. En ook mijn liefde voor mijn zus zou er niet meer zijn, want ik heb alleen maar xxx geschreven, en niet love you xxx. Voor "straf " heeft ze me van facebook gegooid. De zoveelste keer dat ze zoiets doet. De vorige keren heb ik altijd na een tijdje weer contakt gezocht en geprobeerd om dingen uit te leggen. Maar nu ben ik er echt even klaar mee. Want echt, ik hou heel veel van mijn zus, maar nu kies ik voor rust. En ik hoop dat ze nou zelfs eens gaat nadenken.
Oei wat herkenbaar. Echt zoiets haalt het bloed onder je nagels vandaan. En erop reageren heeft totaal geen nut, want ze ziet het toch niet. Idem met mijn zus.
Echt neem gewoon afstand en beter: accepteer haar gewoon niet meer op fb, ze heeft je er zelf afgegooid, ze kan niet aan de gang blijven wel? Hopelijk ben je sterk genoeg om dat te doen. Het enige wat werkt is afstand nemen en bemoei zo min mogelijk met elkaar.
Sterkte!
