Reizen
alle pijlers
Info over Malawi
dinsdag 6 december 2016 om 11:55
Hoi,
Ik ben een vakantieland aan het zoeken en Malawi lijkt mij een prachtig land.
Ik kan weinig vinden over dit land. Hoe je het beste vervoer kunt regelen, of je wel mag zwemmen in Malawimeer. Ja er wordt gesnorkeld, maar in Egypte mocht ik de Nijl niet in ivm enge ziektes die je op kunt lopen.
Wie heeft er ervaring met Malawi? Wat wel en met name niet doen.
Dank jullie wel alvast
Ik ben een vakantieland aan het zoeken en Malawi lijkt mij een prachtig land.
Ik kan weinig vinden over dit land. Hoe je het beste vervoer kunt regelen, of je wel mag zwemmen in Malawimeer. Ja er wordt gesnorkeld, maar in Egypte mocht ik de Nijl niet in ivm enge ziektes die je op kunt lopen.
Wie heeft er ervaring met Malawi? Wat wel en met name niet doen.
Dank jullie wel alvast
dinsdag 6 december 2016 om 13:57
Malawi is redelijk veilig, zolang je na zonsondergang maar binnen blijft. Het weer is prima, maar winter en zomer zijn uiteraard omgedraaid in dit deel van de wereld ten opzichte van onze zomers en winters. Reis liever niet midden in de winter, want het regenseizoen kan erg heftig zijn (overstromingen, delen van het land onbereikbaar, etc). Het Malawimeer is één van de grootste meren ter wereld en meet bijna 30.000 vierkante kilometer. De vraag "mag je daar zwemmen?" is dus niet te beantwoorden. Er zullen delen zijn waar je wel kunt en mag zwemmen, en delen waar dat niet kan of mag. Dat zal ook mede afhankelijk zijn van stromingen die per seizoen kunnen wisselen en de uitbraak van eventuele algenplagen ed.
dinsdag 6 december 2016 om 20:47
Ik ben er in het jaar 2000 bijna 4 weken geweest. In mijn eentje. Was goed te doen, een super reis. Je moet wel op je veiligheid letten en niet alleen of met alleen een paar andere blanken over straat als het donker is en dat is al vanaf half 7. En dus ook niet 's ochtends voordat de zon op is. En geen domme dingen doen zoals je waardevolle spullen in een bungelend tasje aan één schouder hangen.
Ik deed overdag alles wat ik wilde zien en doen. 's Avonds was het in vrijwel elk hotel gezellig, met spelletjes en soms een zwembadje. Leer zeker het bordspel Bao! Ik heb een exemplaar thuis en speel het nog steeds wel eens. Erg leuk! Ook om het met Malawianen te spelen.
Westerlingen aten en kletsten als vanzelf gezellig samen. In die hotels is vaak een relaxte sfeer. De meeste reizigers daar zijn leuke, geïnteresserde mensen en natuur- en cultuurliefhebbers, en geneeskundestudenten die daar coschappen lopen. Het is geen party-oord zoals bijvoorbeeld veel plekken in Thailand.
Het is een lekker compact land met superaardige, hartelijke, mega-behulpzame mensen. En een paar rotte appels.
Heel vaak als ik de weg vroeg, liep iemand helemaal mee! Eerst was ik wantrouwig maar ze wilden er niks voor terug en wensten me alleen een goede reis. Dan schaamde ik me voor dat wantrouwen.
Je leert wel op je intuitie vertrouwen en zo lang je onder de mensen blijft hoef je niet veel te vrezen.
Ook in de bus is het veilig en ik had telkens veel leuke praatjes met mensen die er wonen en heb zo veel gehoord en geleerd over het land en het leven daar.
Koop een Lonely Planet. Daarin vind je veel antwoorden op al je vragen.
Je kan wel zwemmen in het meer, maar laat je daarna testen op Bilharzia. Houd ook de jaren daarna eventuele symptomen in de gaten en als je ergens last van krijgt, vertel dan altijd erbij dat je daar gezwommen hebt. Lees erover online of in die Lonely Planet. Of vraag je huisarts of de GGD hoe dat zit.
Ik had geen bilharzia opgelopen, twee andere Nederlanders wel die ik later zag. Maar die hadden gedoken, ik alleen gesnorkeld.
Ik vond het Mulanje gebergte supermooi om in te wandelen met een gids / drager.
Ik heb ook met een brok in mijn keel geluisterd naar kippenvel-mooi gezang van verschillende koren in de kerk van Nkhotakota maar ik weet niet of dat nog steeds zo gebeurt. Daarna ook thee gedronken met de dominee/priester (?) en zijn vrouw. Oh ja en ik had me ook 'moeten' voorstellen aan alle kerkbezoekers, honderden mensen! Oeps, haha! Stond ik daar opeens vooraan te spreken. Als enige blanke moest ik vertellen waar ik vandaan kwam en wat ik kwam doen. Ik zei hoe mooi ik het land vond en hoe aardig de mensen. En bedankte ze in hun eigen taal (veel woordjes kende ik nog niet). Toen volgde applaus en ululeren en werd ik zo rood als een kreeft hihi...
Wat ook fijn is, vanuit Lilongwe kun je makkelijk een safari van bijvoorbeeld 4 dagen boeken naar een van de mooiste wildparken van heel Afrika: South Luangwa national park in Zambia. Ik zat in een jeep met Zuid-Afrikanen die al onwijs vaak safari's hadden gedaan, maar daar pas hun eerste luipaard in het wild zagen. Wat een mazzel had ik! Prachtig dier.
Verder ook prachtige natuur en veel andere mooie dieren groot en klein.
De Chinteche Strip in Malawi vond ik heel mooi en rustiek.
Het beetje rommelige museumpje in Blantyre had interessant spullen van ontdekkingsreizigers / missionarissen Livingstone en Stanley, bijvoorbeeld tekeningen/ zelfgemaakte plattegronden en een medicijnkist.
Mulala was een stadje in opbouw, het museumpje daar vond ik ook interessant.
Er zal veel veranderd zijn in 16-17 jaar. Maar ik denk er nog steeds aan terug als een heel fijn vakantieland. Vooral vanwege de superzonnige mensen. Nieuwsgierig, kletserig, heel beleefd en behulpzaam.
Ik deed overdag alles wat ik wilde zien en doen. 's Avonds was het in vrijwel elk hotel gezellig, met spelletjes en soms een zwembadje. Leer zeker het bordspel Bao! Ik heb een exemplaar thuis en speel het nog steeds wel eens. Erg leuk! Ook om het met Malawianen te spelen.
Westerlingen aten en kletsten als vanzelf gezellig samen. In die hotels is vaak een relaxte sfeer. De meeste reizigers daar zijn leuke, geïnteresserde mensen en natuur- en cultuurliefhebbers, en geneeskundestudenten die daar coschappen lopen. Het is geen party-oord zoals bijvoorbeeld veel plekken in Thailand.
Het is een lekker compact land met superaardige, hartelijke, mega-behulpzame mensen. En een paar rotte appels.
Heel vaak als ik de weg vroeg, liep iemand helemaal mee! Eerst was ik wantrouwig maar ze wilden er niks voor terug en wensten me alleen een goede reis. Dan schaamde ik me voor dat wantrouwen.
Je leert wel op je intuitie vertrouwen en zo lang je onder de mensen blijft hoef je niet veel te vrezen.
Ook in de bus is het veilig en ik had telkens veel leuke praatjes met mensen die er wonen en heb zo veel gehoord en geleerd over het land en het leven daar.
Koop een Lonely Planet. Daarin vind je veel antwoorden op al je vragen.
Je kan wel zwemmen in het meer, maar laat je daarna testen op Bilharzia. Houd ook de jaren daarna eventuele symptomen in de gaten en als je ergens last van krijgt, vertel dan altijd erbij dat je daar gezwommen hebt. Lees erover online of in die Lonely Planet. Of vraag je huisarts of de GGD hoe dat zit.
Ik had geen bilharzia opgelopen, twee andere Nederlanders wel die ik later zag. Maar die hadden gedoken, ik alleen gesnorkeld.
Ik vond het Mulanje gebergte supermooi om in te wandelen met een gids / drager.
Ik heb ook met een brok in mijn keel geluisterd naar kippenvel-mooi gezang van verschillende koren in de kerk van Nkhotakota maar ik weet niet of dat nog steeds zo gebeurt. Daarna ook thee gedronken met de dominee/priester (?) en zijn vrouw. Oh ja en ik had me ook 'moeten' voorstellen aan alle kerkbezoekers, honderden mensen! Oeps, haha! Stond ik daar opeens vooraan te spreken. Als enige blanke moest ik vertellen waar ik vandaan kwam en wat ik kwam doen. Ik zei hoe mooi ik het land vond en hoe aardig de mensen. En bedankte ze in hun eigen taal (veel woordjes kende ik nog niet). Toen volgde applaus en ululeren en werd ik zo rood als een kreeft hihi...
Wat ook fijn is, vanuit Lilongwe kun je makkelijk een safari van bijvoorbeeld 4 dagen boeken naar een van de mooiste wildparken van heel Afrika: South Luangwa national park in Zambia. Ik zat in een jeep met Zuid-Afrikanen die al onwijs vaak safari's hadden gedaan, maar daar pas hun eerste luipaard in het wild zagen. Wat een mazzel had ik! Prachtig dier.
Verder ook prachtige natuur en veel andere mooie dieren groot en klein.
De Chinteche Strip in Malawi vond ik heel mooi en rustiek.
Het beetje rommelige museumpje in Blantyre had interessant spullen van ontdekkingsreizigers / missionarissen Livingstone en Stanley, bijvoorbeeld tekeningen/ zelfgemaakte plattegronden en een medicijnkist.
Mulala was een stadje in opbouw, het museumpje daar vond ik ook interessant.
Er zal veel veranderd zijn in 16-17 jaar. Maar ik denk er nog steeds aan terug als een heel fijn vakantieland. Vooral vanwege de superzonnige mensen. Nieuwsgierig, kletserig, heel beleefd en behulpzaam.
You can never have too many hats, gloves and shoes
dinsdag 6 december 2016 om 22:11
Ik ben er ook geweest, ongeveer 15 jaar geleden. Ik had niet goed uitgezocht hoe het daar zou zijn qua overstromingen in de tijd dat ik zou gaan ( ik geloof februari). Dus vlak voordat we gingen werd duidelijk dat er heel veel overstromingen waren, waardoor wegen waren weggeslagen ed. En er was toen ook nog sprake van hongersnood. Tel dat op bij heftige reacties van mij op de malariatabletten, ruzie met de vriendin waar ik mee was en dan kun je je er misschien iets bij voorstellen dat ik geen fijne tijd had.
Het land is mooi, de mensen (oha) aardig, maar ik zou nooit meer gaan. Ook al zijn sommige dingen natuurlijk niet gekomen door Malawi! Maar de armoede, de nachten met heftige regens en onweer, de overstromingen: ik vond het heftig. Dus ik ben gewoon niet zo geschikt voor dit soort landen, dat eet ik nu!
De safari zoals hierboven beschreven is inderdaad echt fantastisch. Als je in je huisje ligt, hoor je om je huis de nijlpaarden rondscharrelen. Zo mooi allemaal.
Dus: zoek goed uit wanneer je gaat en ben je wel bewust van de honger en armoede.
Het land is mooi, de mensen (oha) aardig, maar ik zou nooit meer gaan. Ook al zijn sommige dingen natuurlijk niet gekomen door Malawi! Maar de armoede, de nachten met heftige regens en onweer, de overstromingen: ik vond het heftig. Dus ik ben gewoon niet zo geschikt voor dit soort landen, dat eet ik nu!
De safari zoals hierboven beschreven is inderdaad echt fantastisch. Als je in je huisje ligt, hoor je om je huis de nijlpaarden rondscharrelen. Zo mooi allemaal.
Dus: zoek goed uit wanneer je gaat en ben je wel bewust van de honger en armoede.
woensdag 7 december 2016 om 12:56
Jeetje helena2, dat is wel een heel verschil qua beleving ja.
Ik had trouwens ook niet alleen maar voorspoed, er was een benzinecrisis en daardoor strandde ik in een gat in the middle of nowhere. Maar ik kreeg een lift van twee Duitsers die een eigen jeep en nog genoeg benzine hadden. En kwam daardoor juist op supergafe plekken, o.a. een tabakveiling, een rubberplantage, een prachtig strand met zand en rotsen (Chinteche).
Ja, armoede kom je zeker tegen.
Maar laatst in Berlijn was ik ook de toerist aan het uithangen en fietste ik langs een lange rij wachtende mensen, ik denk een voedselbank, slaapplek voor daklozen of iets in die trant. Lastig... ook in m'n eigen stad zijn voedselbanken en armoede. Je kan niet de hele wereld redden... je doet je best om je geld op een wijze manier uit te geven en wat goede doelen te steunen waar hopelijk zo min mogelijk naar overbetaalde directeuren gaat (ik steun bijvoorbeeld al decennia een doel in Peru waarvan ik het werk met eigen ogen dagenlang heb gezien, in 1998 en in 2006, en waar de 'strijkstok' extreem klein is en je geld dus echt terecht komt waar je het voor bedoelt).
In Malawi kocht ik fruit, frisdrank en souvenirs bij de kleine marktkooplui, buskaartjes bij de bestelbusjes die door mensen zelf uitgebaat worden als openbaar vervoer, etc. Ik hoop zo toch niet alléén maar een passerende bezoeker te zijn waar zij zelf niks aan hebben.
Maar inderdaad, je moet er wel tegen kunnen. Kindjes zien met gaten in hun shirt en beseffen dat dat waarschijnlijk hun enige shirt is. Bolle buikjes, en niet van teveel eten.
Ongelooflijk, hoe aardig, gastvrij en oprecht geïnteresseerd veel mensen dan toch zijn. Daar kunnen wij nog een hoop van leren. Door dat soort reizen ben ik Nederland en mijn eigen absurd hoge welvaart wel veel meer gaan waarderen. Zo jammer dat veel mensen in NL helemaal niet beseffen hoe goed ze het hebben (en dan heb ik het niet over de Voedselbank-klanten maar juist de mensen die prima banen hebben en toch heel vaak ontevreden zijn).
Ik had trouwens ook niet alleen maar voorspoed, er was een benzinecrisis en daardoor strandde ik in een gat in the middle of nowhere. Maar ik kreeg een lift van twee Duitsers die een eigen jeep en nog genoeg benzine hadden. En kwam daardoor juist op supergafe plekken, o.a. een tabakveiling, een rubberplantage, een prachtig strand met zand en rotsen (Chinteche).
Ja, armoede kom je zeker tegen.
Maar laatst in Berlijn was ik ook de toerist aan het uithangen en fietste ik langs een lange rij wachtende mensen, ik denk een voedselbank, slaapplek voor daklozen of iets in die trant. Lastig... ook in m'n eigen stad zijn voedselbanken en armoede. Je kan niet de hele wereld redden... je doet je best om je geld op een wijze manier uit te geven en wat goede doelen te steunen waar hopelijk zo min mogelijk naar overbetaalde directeuren gaat (ik steun bijvoorbeeld al decennia een doel in Peru waarvan ik het werk met eigen ogen dagenlang heb gezien, in 1998 en in 2006, en waar de 'strijkstok' extreem klein is en je geld dus echt terecht komt waar je het voor bedoelt).
In Malawi kocht ik fruit, frisdrank en souvenirs bij de kleine marktkooplui, buskaartjes bij de bestelbusjes die door mensen zelf uitgebaat worden als openbaar vervoer, etc. Ik hoop zo toch niet alléén maar een passerende bezoeker te zijn waar zij zelf niks aan hebben.
Maar inderdaad, je moet er wel tegen kunnen. Kindjes zien met gaten in hun shirt en beseffen dat dat waarschijnlijk hun enige shirt is. Bolle buikjes, en niet van teveel eten.
Ongelooflijk, hoe aardig, gastvrij en oprecht geïnteresseerd veel mensen dan toch zijn. Daar kunnen wij nog een hoop van leren. Door dat soort reizen ben ik Nederland en mijn eigen absurd hoge welvaart wel veel meer gaan waarderen. Zo jammer dat veel mensen in NL helemaal niet beseffen hoe goed ze het hebben (en dan heb ik het niet over de Voedselbank-klanten maar juist de mensen die prima banen hebben en toch heel vaak ontevreden zijn).
You can never have too many hats, gloves and shoes