Reizen
alle pijlers
Iran
dinsdag 15 november 2016 om 10:07
Heel graag lees ik ervaringen en tips van vrouwen die alleen door Iran hebben gereisd. Het staat al heel lang op mijn verlanglijstje en ik heb nu eenmaal nooit zo'n zin om zo'n reis met anderen te doen, maar ken weinig mensen die daar zijn geweest.
Ik hoor graag de do's en don'ts, mooie plekken, goede manier van reizen aldaar en natuurlijk ook hoe het is geweest als vrouw alleen. En is het makkelijk te regelen een visum te krijgen? Las dat het alleen op uitnodiging kan, of kan de visumdienst hierin op simpele wijze ook wat betekenen?
Kortom, heel veel vragen, maar eerst maar eens een start met dit openingsbericht!
Philein
Ik hoor graag de do's en don'ts, mooie plekken, goede manier van reizen aldaar en natuurlijk ook hoe het is geweest als vrouw alleen. En is het makkelijk te regelen een visum te krijgen? Las dat het alleen op uitnodiging kan, of kan de visumdienst hierin op simpele wijze ook wat betekenen?
Kortom, heel veel vragen, maar eerst maar eens een start met dit openingsbericht!
Philein
donderdag 19 januari 2017 om 09:03
Ik heb dus helemaal geen probleem met een hoofddoek dragen als in Iran ben.
Ik wil juist zo weinig mogelijk als tourist opvallen en zo veel mogelijk opgaan in de massa.
Dan kan ik rustig alles bekijken en geen mens die op me let.
Van mijn part trek ik een chador aan als dit mij onopvallender doet maken.
Ik wil juist zo weinig mogelijk als tourist opvallen en zo veel mogelijk opgaan in de massa.
Dan kan ik rustig alles bekijken en geen mens die op me let.
Van mijn part trek ik een chador aan als dit mij onopvallender doet maken.
zaterdag 25 februari 2017 om 14:04
quote:cactusss schreef op 25 januari 2017 @ 15:20:
Iran staat ook nog op mijn lijstje
Alleen ik ben zelf blank, mijn vriend is donker, en daar wordt niet overal even goed op gereageerd (lima, fez). Ik vraag me af hoe ze daar in Iran mee zijn.Wat voor reacties kreeg je daarop? Bedoel je met donker een neger of een Perzische of Latino man?
Iran staat ook nog op mijn lijstje
Alleen ik ben zelf blank, mijn vriend is donker, en daar wordt niet overal even goed op gereageerd (lima, fez). Ik vraag me af hoe ze daar in Iran mee zijn.Wat voor reacties kreeg je daarop? Bedoel je met donker een neger of een Perzische of Latino man?
zondag 26 februari 2017 om 19:09
quote:Robinson schreef op 25 februari 2017 @ 14:32:
Ik zou er ook nog weleens heen willen. Misschien een stomme vraag, kan je met Engels jezelf goed redden?Ik was met een groep dus dat is altijd makkelijker. In toerisme wel, maar op straat en dergelijke niet door iedereen. Er zijn wel veel mensen, vooral kinderen, die dolgraag hun Engels met je willen oefenen.
Ik zou er ook nog weleens heen willen. Misschien een stomme vraag, kan je met Engels jezelf goed redden?Ik was met een groep dus dat is altijd makkelijker. In toerisme wel, maar op straat en dergelijke niet door iedereen. Er zijn wel veel mensen, vooral kinderen, die dolgraag hun Engels met je willen oefenen.
vrijdag 3 maart 2017 om 17:36
@Desime
Van Surinaamse afkomst, dus donker donker. En de reacties varieerden. Soms werden we er op een geïnteresseerde manier op aangesproken: zeg wat gek hoe komt dat zo bij elkaar? of "ik wist niet dat je vriendin blank was" of "komen jullie echt allebei uit Nederland?" maar in het centrum en door oudere mensen werden we er verwijtende op aangesproken. In het centrum werden we zo intens nagestaard (met veroordelende blikken, niet verbaasde blikken) dat we maar weg zijn gegaan.
Van Surinaamse afkomst, dus donker donker. En de reacties varieerden. Soms werden we er op een geïnteresseerde manier op aangesproken: zeg wat gek hoe komt dat zo bij elkaar? of "ik wist niet dat je vriendin blank was" of "komen jullie echt allebei uit Nederland?" maar in het centrum en door oudere mensen werden we er verwijtende op aangesproken. In het centrum werden we zo intens nagestaard (met veroordelende blikken, niet verbaasde blikken) dat we maar weg zijn gegaan.
zaterdag 4 maart 2017 om 00:32
Ik vraag me oprecht af waarom je als vrouw vrijwillig wilt gaan reizen in een land waarin de meeste vrouwen onderdrukt worden. Waar een mannencultuur heerst. Een gevaarlijk regime.
Echt, zo ontzettend veel mooie plekken in de wereld om naar toe te gaan.
Mensen uit Iran vragen in Nederland asiel aan. Waarom Iran?
Echt, zo ontzettend veel mooie plekken in de wereld om naar toe te gaan.
Mensen uit Iran vragen in Nederland asiel aan. Waarom Iran?
zaterdag 4 maart 2017 om 13:08
Er valt iets voor te zeggen om niet naar een land te gaan waar een vreselijk regime zit. Aan de andere kant is dat soort verontwaardiging vaak redelijk selectief: Niemand stelt die vraag als je naar Cuba op vakantie gaat, terwijl je je toch echt vraagtekens kunt zetten bij het regime en vooral de gevolgen voor de bevolking.
Ik wilde zelf graag omdat ik de geschiedenis en de maatschappelijke ontwikkelingen erg interessant vind en het land graag met eigen ogen wilde zien. Ook door het lezen van boeken en het is echt een prachtig land.
Qua vrouwonvriendelijkheid: Het regime is zeker vrouwonvriendelijk. De mensen zelf is erg verschillend. Maar als vrouwelijke reiziger voelde ik me er stukken prettiger en respectvoller behandeld dan in Marokko.
Ik wilde zelf graag omdat ik de geschiedenis en de maatschappelijke ontwikkelingen erg interessant vind en het land graag met eigen ogen wilde zien. Ook door het lezen van boeken en het is echt een prachtig land.
Qua vrouwonvriendelijkheid: Het regime is zeker vrouwonvriendelijk. De mensen zelf is erg verschillend. Maar als vrouwelijke reiziger voelde ik me er stukken prettiger en respectvoller behandeld dan in Marokko.
zondag 5 maart 2017 om 20:33
Ik snap dat je je dat afvraagt Haaz, echter zo zwart-wit is het in mijn ogen niet. Er gaan hordes mensen naar Thailand waar mensen voor majesteitsschennis zomaar 30 jaar de bak indraaien, naar een all-inclusive resort in Turkije om zich vol te vr*ten terwijl het personeel voor een habbekrats 16 uur op z'n benen staat. Er zijn ontzettend veel landen die heel erg de moeite waard zijn om te bezoeken, en van die landen zijn er helaas ook een boel waar nog heel wat te behalen valt qua mensenrechten.
Ik heb om dezelfde reden als strandjuttertje voor Iran gekozen: de enorm rijke beschaving en geschiedenis van het Perzische rijk, later de omslag naar een islamitisch rijk en de recente geschiedenis, de enorme diversiteit aan landschappen, de architectuur en vooral het volk. Juist omdat het een land is dat afgelopen decennia vrijwel gesloten is geweest voor westerlingen, vind ik het belangrijk om zaken met eigen ogen te aanschouwen en een beeld te vormen, zeker omdat de media dat nogal eenzijdig inkleurt. En absoluut, ik heb geen goed woord over voor een regime dat nog altijd mensen op laat hangen, hijab bij wet verplicht en streng controleert en totaal geen weerstand tolereert. Echter hebben we het hier niet over de Iraniërs zelf, want neem 10 Iraniërs en je krijgt 10x een andere mening. En dat is in Nederland niet anders: ook hier hebben we nog steeds dorpen waar men ervan overtuigd is dat vrouwen vooral achter het aanrecht horen, dat je een rok over de knie aanmoet en een hoedje in de kerk.
Ik ben vannacht terug gekomen en heb 10 fantastische dagen achter de rug. Het is zo'n schitterend, bijzonder land en de mensen die ik heb ontmoet zijn stuk voor stuk ontzettend hartelijk en warm geweest. Ik heb me als vrouw enorm veilig en gerespecteerd gevoeld, totaal anders dan bijv. Egypte waar ik echt een mannencultuur vond heersen en ik me net een stuk vlees voelde. In Iran zie je vrouwen in alle lagen van de samenleving en ook hier in verschillende verschijningen, van inderdaad traditioneel in chador gekleed tot op het randje (en regelmatig erover) van wat toegestaan is. Iraniers zijn over het algemeen ontzettend blij met het toenemende toerisme en de mogelijkheid om contacten buiten het eigen land te leggen. Hoewel ik best moeite heb gehad met het verplicht dragen van een hoofddoek (niet om de hoofddoek zelf, maar om het feit dat een regering mij dat oplegt en dus vrouwen niet eens de keuze laat), zou ik dolgraag nog eens terug gaan.
Ik heb om dezelfde reden als strandjuttertje voor Iran gekozen: de enorm rijke beschaving en geschiedenis van het Perzische rijk, later de omslag naar een islamitisch rijk en de recente geschiedenis, de enorme diversiteit aan landschappen, de architectuur en vooral het volk. Juist omdat het een land is dat afgelopen decennia vrijwel gesloten is geweest voor westerlingen, vind ik het belangrijk om zaken met eigen ogen te aanschouwen en een beeld te vormen, zeker omdat de media dat nogal eenzijdig inkleurt. En absoluut, ik heb geen goed woord over voor een regime dat nog altijd mensen op laat hangen, hijab bij wet verplicht en streng controleert en totaal geen weerstand tolereert. Echter hebben we het hier niet over de Iraniërs zelf, want neem 10 Iraniërs en je krijgt 10x een andere mening. En dat is in Nederland niet anders: ook hier hebben we nog steeds dorpen waar men ervan overtuigd is dat vrouwen vooral achter het aanrecht horen, dat je een rok over de knie aanmoet en een hoedje in de kerk.
Ik ben vannacht terug gekomen en heb 10 fantastische dagen achter de rug. Het is zo'n schitterend, bijzonder land en de mensen die ik heb ontmoet zijn stuk voor stuk ontzettend hartelijk en warm geweest. Ik heb me als vrouw enorm veilig en gerespecteerd gevoeld, totaal anders dan bijv. Egypte waar ik echt een mannencultuur vond heersen en ik me net een stuk vlees voelde. In Iran zie je vrouwen in alle lagen van de samenleving en ook hier in verschillende verschijningen, van inderdaad traditioneel in chador gekleed tot op het randje (en regelmatig erover) van wat toegestaan is. Iraniers zijn over het algemeen ontzettend blij met het toenemende toerisme en de mogelijkheid om contacten buiten het eigen land te leggen. Hoewel ik best moeite heb gehad met het verplicht dragen van een hoofddoek (niet om de hoofddoek zelf, maar om het feit dat een regering mij dat oplegt en dus vrouwen niet eens de keuze laat), zou ik dolgraag nog eens terug gaan.
zondag 5 maart 2017 om 23:12
Ja, ik ben alleen geweest en vond het absoluut goed te doen!
Ik heb me geen moment onveilig gevoeld, de cultuur is zodanig dat je als vrouw eigenlijk zelden door mannen benaderd wordt. In wat meer toeristische plaatsen zoals Isfahan en Yazd merk je dat (jongere) mannen zich vrijer opstellen, maar heb ik nooit als vervelend ervaren. Meestal wilden ze gewoon een praatje maken en waren ze benieuwd naar of ik echt alleen op reis was (en soms zei ik ja, maar regelmatig ook dat mijn vriend in het hotel was omdat hij niet lekker was ).
In aantal gevallen ook enorm geholpen, zo raakte ik in gesprek met een jongen van een jaar of 16 die een guesthouse aanraadde in Yazd. Ik kreeg van hem het nummer en moest erbij vertellen dat hij die tip gegeven had. Ik gebeld (aanrader om een Iraanse simcard te nemen!), dat gezegd en een kamer geregeld. Stap ik 's avonds om 23:00 uit de bus in Yazd, staat er een knul voor me: Are you miss F. from the Netherlands? Ik kon me niet heugen dat ik m'n nationaliteit vermeld had bij m'n reservering, maar bleek de eigenaar inderdaad die knul gebeld te hebben en liet hij me ophalen bij de terminal, terwijl ik anders toch echt een taxi had moeten nemen. En in Tehran boekte ik voor een halve nacht een dorm om nog even bij te slapen voor mijn vlucht ging. Toen de eigenaar hoorde dat ik alleen was en ik de dorm dus moest delen met een andere man, bood hij me een single room aan voor dezelfde prijs.
Mijn vriend had dolgraag meegewild (helaas, die bofkont zit nu een maand in Nepal), maar ik ben blij dat ik alleen gegaan ben. Geen betere manier om echt contact te maken, op straat, op de bazars en in parken zo vaak aangesproken door vrouwen die even wilden kletsen, meisjes en studenten die hun Engels wilden oefenen of gewoon meiden die een selfie met me wilden .
Eén van de mooiste momenten was toen ik een driver geregeld had om de zonsondergang en daarna de sterrenhemel in de woestijn bij Yazd te bekijken en ik uitgenodigd werd door een Iraanse familie die daar aan het picknicken was. Ik had geen keus, werd op het kleed getrokken, kreeg thee, handenvol koek, noten, dadels en snoep en iedereen was zó lief en geïnteresseerd.
Ja, Iran is
Ik heb me geen moment onveilig gevoeld, de cultuur is zodanig dat je als vrouw eigenlijk zelden door mannen benaderd wordt. In wat meer toeristische plaatsen zoals Isfahan en Yazd merk je dat (jongere) mannen zich vrijer opstellen, maar heb ik nooit als vervelend ervaren. Meestal wilden ze gewoon een praatje maken en waren ze benieuwd naar of ik echt alleen op reis was (en soms zei ik ja, maar regelmatig ook dat mijn vriend in het hotel was omdat hij niet lekker was ).
In aantal gevallen ook enorm geholpen, zo raakte ik in gesprek met een jongen van een jaar of 16 die een guesthouse aanraadde in Yazd. Ik kreeg van hem het nummer en moest erbij vertellen dat hij die tip gegeven had. Ik gebeld (aanrader om een Iraanse simcard te nemen!), dat gezegd en een kamer geregeld. Stap ik 's avonds om 23:00 uit de bus in Yazd, staat er een knul voor me: Are you miss F. from the Netherlands? Ik kon me niet heugen dat ik m'n nationaliteit vermeld had bij m'n reservering, maar bleek de eigenaar inderdaad die knul gebeld te hebben en liet hij me ophalen bij de terminal, terwijl ik anders toch echt een taxi had moeten nemen. En in Tehran boekte ik voor een halve nacht een dorm om nog even bij te slapen voor mijn vlucht ging. Toen de eigenaar hoorde dat ik alleen was en ik de dorm dus moest delen met een andere man, bood hij me een single room aan voor dezelfde prijs.
Mijn vriend had dolgraag meegewild (helaas, die bofkont zit nu een maand in Nepal), maar ik ben blij dat ik alleen gegaan ben. Geen betere manier om echt contact te maken, op straat, op de bazars en in parken zo vaak aangesproken door vrouwen die even wilden kletsen, meisjes en studenten die hun Engels wilden oefenen of gewoon meiden die een selfie met me wilden .
Eén van de mooiste momenten was toen ik een driver geregeld had om de zonsondergang en daarna de sterrenhemel in de woestijn bij Yazd te bekijken en ik uitgenodigd werd door een Iraanse familie die daar aan het picknicken was. Ik had geen keus, werd op het kleed getrokken, kreeg thee, handenvol koek, noten, dadels en snoep en iedereen was zó lief en geïnteresseerd.
Ja, Iran is
maandag 6 maart 2017 om 00:58
maandag 6 maart 2017 om 21:36
Oeh juni zou ik écht niet trekken inderdaad Het is er nu nog winter, maar het warmt nu al enorm snel op. Een week voor ik er was lag er in de woestijn bij Yazd nog sneeuw, toen ik er was tikte het al 22 graden aan. Ik heb één dag regen gehad in Persepolis, maar verder 9 dagen strálend blauwe lucht en heerlijk zonnetje. En warmer wil je het ook echt niet hebben aangezien je bedekt moet zijn Februari/maart werd door locals ook echt wel genoemd als ideale tijd, nog voor de drukte van het nieuwe jaar, met vaak prachtig weer en prima temperaturen!
En wat OV betreft: werkt echt perfect! Ik heb tussen de steden telkens een bus geboekt, kost een habbekrats en is luxer dan een gemiddeld vliegtuigstoel. Van en naar busterminals, die vaak wat verder van het centrum liggen, nam ik dan gewoon wel weer een taxi, had vaak geen zin om met backpack in een overvolle bus te proppen en niet precies te weten waar ik er uit moest. En bij rustige periodes hoef je niks vooruit te boeken, kun je gewoon ter plekke een busticket halen of ik liet m'n hotel even vooruit bellen.
En wat tof, een jaar reizen! Waar ben je zoal geweest/ga je nog naartoe?
En wat OV betreft: werkt echt perfect! Ik heb tussen de steden telkens een bus geboekt, kost een habbekrats en is luxer dan een gemiddeld vliegtuigstoel. Van en naar busterminals, die vaak wat verder van het centrum liggen, nam ik dan gewoon wel weer een taxi, had vaak geen zin om met backpack in een overvolle bus te proppen en niet precies te weten waar ik er uit moest. En bij rustige periodes hoef je niks vooruit te boeken, kun je gewoon ter plekke een busticket halen of ik liet m'n hotel even vooruit bellen.
En wat tof, een jaar reizen! Waar ben je zoal geweest/ga je nog naartoe?
dinsdag 7 maart 2017 om 02:21
Dankjewel voor je uitgebreide posts Eerst was ik op tegen om dat land te bezoeken, maar inderdaad, zoveel landen dat het er niet helemaal eerlijk en goed aan toe gaat.
Krijg je een hoofddoek al in het vliegtuig of heb je die in NL al gekocht?
Dat lijkt me echt wennen in het begin, dat je die dus altijd op moet hebben zodra je naar buiten gaat.
Ik ben in Thailand begonnen, toen Myanmar, Cambodja,Laos,Indonesie, Japan, Australië, Nieuw Zeeland en toen op de terugweg Taiwan,Vietnam,Filipijnen. Paar weken NL, ben naar Belize gegaan en zit nu in Mexico Ga denk ik half maart/ eind maart naar Guatemala. Heel misschien El Salvador, maar de veiligheid is er niet alles.
Daarna Honduras. Dan naar Frankrijk 2 weken relaxen, Marokko, Spanje, Portugal en dan even zien hoeveel geld ik nog over heb en of ik het niet beu ben.
Het backpackwereldje vind ik heerlijk relaxed, alleen de laatste tijd echt zo vermoeiend ook weer. Die oppervlakkige gesprekjes elke keer, het afscheid nemen. Haal veel energie nu uit gesprekken met locals, hoewel ik het ook steeds moeilijker vind om te zien hoe oneerlijk de wereld is. Dus denk dat ik het in juni ook wel even gehad heb. Zou dolgraag over een paar jaar weer een langere trip willen maken, maar dan naar niet zulke toeristische landen. En jij, zie jij jezelf nog een keer een lange reis maken? Ik heb je destijds ook wat gevolgd hier op forum omdat je 7 maanden wegging
Krijg je een hoofddoek al in het vliegtuig of heb je die in NL al gekocht?
Dat lijkt me echt wennen in het begin, dat je die dus altijd op moet hebben zodra je naar buiten gaat.
Ik ben in Thailand begonnen, toen Myanmar, Cambodja,Laos,Indonesie, Japan, Australië, Nieuw Zeeland en toen op de terugweg Taiwan,Vietnam,Filipijnen. Paar weken NL, ben naar Belize gegaan en zit nu in Mexico Ga denk ik half maart/ eind maart naar Guatemala. Heel misschien El Salvador, maar de veiligheid is er niet alles.
Daarna Honduras. Dan naar Frankrijk 2 weken relaxen, Marokko, Spanje, Portugal en dan even zien hoeveel geld ik nog over heb en of ik het niet beu ben.
Het backpackwereldje vind ik heerlijk relaxed, alleen de laatste tijd echt zo vermoeiend ook weer. Die oppervlakkige gesprekjes elke keer, het afscheid nemen. Haal veel energie nu uit gesprekken met locals, hoewel ik het ook steeds moeilijker vind om te zien hoe oneerlijk de wereld is. Dus denk dat ik het in juni ook wel even gehad heb. Zou dolgraag over een paar jaar weer een langere trip willen maken, maar dan naar niet zulke toeristische landen. En jij, zie jij jezelf nog een keer een lange reis maken? Ik heb je destijds ook wat gevolgd hier op forum omdat je 7 maanden wegging
dinsdag 7 maart 2017 om 04:45
dinsdag 30 mei 2017 om 10:04
Ik sprak mijn tante en oom pasgeleden die er jaaaaaren geleden zijn geweest, maar die zeiden dat het erg lastig was om te reizen in Iran. Ze hadden het erover dat je niet zomaar de bus inkon, dat je bepaalde formulieren etc nodig had voor toestemming? 
Ze raadden me het om die reden echt af, en alleen met een georganiseerde tour te gaan. Maar dat vind ik dus echt niks, vind dat persoonlijk echt de hell..
Voor diegene die er geweest zijn, heb je erg veel voorbereidingen moeten treffen of viel dat juist hartstikke mee?
Ze raadden me het om die reden echt af, en alleen met een georganiseerde tour te gaan. Maar dat vind ik dus echt niks, vind dat persoonlijk echt de hell..
Voor diegene die er geweest zijn, heb je erg veel voorbereidingen moeten treffen of viel dat juist hartstikke mee?
dinsdag 30 mei 2017 om 20:25
Hey Fromfebruary, semi beroepshalve een vraagje. Je zegt dat je een Iraanse simkaart kocht, maar ik dacht dat je alleen een simkaart kan kopen met een Iraanse identiteitskaart?
Iran staat echt bovenaan mijn wensenlijstje. Een speciale hoofddoek is idd niet nodig heb ik de indruk. De dames uit Iran die ik heb ontmoet, dragen volgens mij idd gewoon een sjaal gedrapeerd over hun hoofd. maar zij zijn dan ook geen ultraconservatieve dames die geheel in het zwart over straat lopen
En om op Haaz te reageren: Turken, Oekraïners, Russen en zelfs mede EU-burgers (kansloos, dat wel) vragen asiel aan. Moet je daar dan ook niet meer heen? Dat lijkt je een dubbele moraal.
Iran staat echt bovenaan mijn wensenlijstje. Een speciale hoofddoek is idd niet nodig heb ik de indruk. De dames uit Iran die ik heb ontmoet, dragen volgens mij idd gewoon een sjaal gedrapeerd over hun hoofd. maar zij zijn dan ook geen ultraconservatieve dames die geheel in het zwart over straat lopen
En om op Haaz te reageren: Turken, Oekraïners, Russen en zelfs mede EU-burgers (kansloos, dat wel) vragen asiel aan. Moet je daar dan ook niet meer heen? Dat lijkt je een dubbele moraal.