Reizen
alle pijlers
Nepal
donderdag 5 februari 2015 om 20:38
Eind april vertrek ik voor een maand naar een land dat al heel lang hoog op m'n to-go lijstje staat: Nepal De eerste twee weken reis ik samen met mijn vader, de rest van de reis breng ik alleen door.
We zijn ons nu een beetje aan het inlezen om die twee weken samen toch zo goed mogelijk in te vullen.
Normaal houd ik wel van een beetje spontaniteit en 'we zien wel waar we uitkomen', maar omdat het mijn vaders eerste verre reis is, wil ik die twee weken voor hem toch zo effectief mogelijk besteden. Er zijn wat dingen waar we rekening mee houden:
- ik loop al sinds augustus met slijmbeursontsteking in m'n heup na een eerdere reis. Flink klimmen en dalen is voor mij nog geen optie, maar een gemiddelde dagtocht is te doen. We zouden graag een korte trekking willen doen (max. 5 dagen), maar verschillende dagtochten is ook prima (misschien nog wel beter, dan kan ik namelijk rustdagen inplannen voor m'n heup).
- mijn vader heeft minder met cultuur, de tempels en mooie steden kan ik dus best bewaren voor mijn laatste 2 weken alleen. Hij wil echter wel íets meepikken uiteraard, dus wat is een echte aanrader om hem toch wat te laten zien?
- Ik hoor wisselende verhalen over Chitwan National Park: is dit aan te bevelen of niet?
Wie heeft tips, ervaringen, ideeën over dit prachtige land?
We zijn ons nu een beetje aan het inlezen om die twee weken samen toch zo goed mogelijk in te vullen.
Normaal houd ik wel van een beetje spontaniteit en 'we zien wel waar we uitkomen', maar omdat het mijn vaders eerste verre reis is, wil ik die twee weken voor hem toch zo effectief mogelijk besteden. Er zijn wat dingen waar we rekening mee houden:
- ik loop al sinds augustus met slijmbeursontsteking in m'n heup na een eerdere reis. Flink klimmen en dalen is voor mij nog geen optie, maar een gemiddelde dagtocht is te doen. We zouden graag een korte trekking willen doen (max. 5 dagen), maar verschillende dagtochten is ook prima (misschien nog wel beter, dan kan ik namelijk rustdagen inplannen voor m'n heup).
- mijn vader heeft minder met cultuur, de tempels en mooie steden kan ik dus best bewaren voor mijn laatste 2 weken alleen. Hij wil echter wel íets meepikken uiteraard, dus wat is een echte aanrader om hem toch wat te laten zien?
- Ik hoor wisselende verhalen over Chitwan National Park: is dit aan te bevelen of niet?
Wie heeft tips, ervaringen, ideeën over dit prachtige land?
donderdag 5 februari 2015 om 20:45
Ik zou vooral naar Pokhara gaan, vanuit daar kan je verschillende trekkings doen (lang en kort). Ik vond het daar sowieso veel fijner dan in Kathmandu. Boeddhistische cursus (ik had er één van drie/vier dagen (weet niet meer exact)) vond ik heel bijzonder. Toen ik er was, was Chitwan niet bereikbaar voor toeristen vanwege gezondheidsrisico's, maar ik hoorde ook verhalen dat het tegenviel.
Als je vader minder met cultuur, tempels en mooie steden heeft, wat is dan voor hem de reden om naar Nepal te gaan? Wat wil hij wel vooral zien/doen?
Als je vader minder met cultuur, tempels en mooie steden heeft, wat is dan voor hem de reden om naar Nepal te gaan? Wat wil hij wel vooral zien/doen?
donderdag 5 februari 2015 om 20:51
Ik vond Chitwan erg mooi (veel neushoorns gezien), maar het is nogal een tijd geleden dat ik er ben geweest (15 jaar) dus weet niet hoe het nu is.
Ik zou inderdaad samen met je vader sowieso naar Pokhara gaan, van daaruit kun je mooie dagwandelingen maken.
Je kunt de tweede week samen eindigen in Kathmandu. Kun jij bij zijn vertrek daar langer blijven en van daaruit de omgeving bekijken (Patan, Baktapur, Pashupatinath etc)
Ik zou inderdaad samen met je vader sowieso naar Pokhara gaan, van daaruit kun je mooie dagwandelingen maken.
Je kunt de tweede week samen eindigen in Kathmandu. Kun jij bij zijn vertrek daar langer blijven en van daaruit de omgeving bekijken (Patan, Baktapur, Pashupatinath etc)
donderdag 5 februari 2015 om 21:26
Mijn vader heeft altijd al een verre reis willen maken en zo is het idee gegroeid om samen eens te gaan. Ik wilde graag naar Nepal en de periode dat ik ging kwam hem mooi uit, zo kan hij 's zomers gewoon met mijn moeder weg. Nepal trekt mij enorm om de landschappen en het boeddhisme, dat laatste heeft mijn vader niets mee, vandaar dat ik het prima vind om in mijn eigen tijd heel veel tempels ed. te bezoeken en evt. een meditatie/yoga retraite te doen. Een dag tussendoor een mooie stad bekijken vindt hij prima, net zoals hij een natuurpark en trekking ook prima vindt. Het is eigenlijk een heel gemakkelijke man hihi, die niet om een duidelijke reden naar Nepal trekt anders dan dat hij het zo leuk vindt om eens met zijn dochter een verre reis te maken
Pokhara staat sowieso op de planning, dat is toch wel het hart van waaruit je de prachtige bergen kunt verkennen. Heeft iemand nog specifieke trekkings die echt aan te raden zijn?
Mijn laatste twee weken wil ik inderdaad in de omgeving van Kathmandu doorbrengen. Ik heb contact gelegd met een local die zeer actief is in het onderwijs en ik wil vanuit mijn werkachtergrond graag eens kijken wat ik kan betekenen op lange termijn. Wil geen vrijwilligerswerk ter plekke gaan doen, maar wel eens met eigen ogen het onderwijs daar aanschouwen en kijken wat de behoeften zijn. Ik heb misschien de mogelijkheid tot een verblijf bij mensen thuis, lijkt me een prachtige ervaring en dé manier om echt het Nepalese leven van dichtbij te zien.
Pokhara staat sowieso op de planning, dat is toch wel het hart van waaruit je de prachtige bergen kunt verkennen. Heeft iemand nog specifieke trekkings die echt aan te raden zijn?
Mijn laatste twee weken wil ik inderdaad in de omgeving van Kathmandu doorbrengen. Ik heb contact gelegd met een local die zeer actief is in het onderwijs en ik wil vanuit mijn werkachtergrond graag eens kijken wat ik kan betekenen op lange termijn. Wil geen vrijwilligerswerk ter plekke gaan doen, maar wel eens met eigen ogen het onderwijs daar aanschouwen en kijken wat de behoeften zijn. Ik heb misschien de mogelijkheid tot een verblijf bij mensen thuis, lijkt me een prachtige ervaring en dé manier om echt het Nepalese leven van dichtbij te zien.
donderdag 12 maart 2015 om 19:22
De tijd vliegt, over 42 dagen vertrek ik. Gisteren de visa opgehaald voor m´n vader en mij, vorige week een binnenlandse vlucht naar Pokhara geboekt en nu in contact met een gids. We hebben omwille van onze krakkemikkige lijven (zijn knie, mijn heup) besloten op safe te spelen en voor the Royal Trek te gaan. Eerst Poon Hill overwogen, maar ik ben gewoon zo bang dat we halverwege merken dat het too much is voor (één van ons) beiden. En the Royal Trek is ook prachtig, een stuk minder geliefd en daardoor rustiger. Ik heb er in ieder geval zin in Ons programma is redelijk vastgesteld, maar wijzigbaar aangezien dingen zomaar anders kunnen lopen in landen als Nepal.
- Kathmandu aankomst 's avonds
- Kathmandu
- vlucht naar Pokhara
- trekking dag 1
- trekking dag 2
- trekking dag 3
- trekking dag 4
- Pokhara
- Chitwan
- Chitwan
- Kathmandu
- Bhaktapur
- Bhaktapur
- Nagarkot
- vader reist terug naar Kathmandu, ik blijf nog 2 weken.
Verder ben ik druk bezig met mijn inzamelingsactie voor de twee projecten die ik ga bezoeken. Inmiddels is alles rond: ik ga twee weken ondersteuning bieden op een basisschooltje en een instelling voor gehandicapte kinderen. Ik ga niet zozeer zelf met de kinderen aan de slag, maar adviseer leerkrachten en dat past erg bij hoe ik denk over vrijwilligers/ontwikkelingswerk: je eigen kennis en vaardigheden delen met locals en kijken hoe zij het toe kunnen passen. Ik ga twee weken bij een gezin wonen in Nagarkot, ben ontzettend benieuwd naar hoe dit zal zijn.
- Kathmandu aankomst 's avonds
- Kathmandu
- vlucht naar Pokhara
- trekking dag 1
- trekking dag 2
- trekking dag 3
- trekking dag 4
- Pokhara
- Chitwan
- Chitwan
- Kathmandu
- Bhaktapur
- Bhaktapur
- Nagarkot
- vader reist terug naar Kathmandu, ik blijf nog 2 weken.
Verder ben ik druk bezig met mijn inzamelingsactie voor de twee projecten die ik ga bezoeken. Inmiddels is alles rond: ik ga twee weken ondersteuning bieden op een basisschooltje en een instelling voor gehandicapte kinderen. Ik ga niet zozeer zelf met de kinderen aan de slag, maar adviseer leerkrachten en dat past erg bij hoe ik denk over vrijwilligers/ontwikkelingswerk: je eigen kennis en vaardigheden delen met locals en kijken hoe zij het toe kunnen passen. Ik ga twee weken bij een gezin wonen in Nagarkot, ben ontzettend benieuwd naar hoe dit zal zijn.
zondag 26 april 2015 om 21:44
Ik ben vrijdagavond naar Nepal vertrokken en vanochtend teruggekeerd.
Door een lange overstap op Abu Dhabi zijn we met enkele uren aan de aardbeving ontsnapt. Uiteindelijk hebben we daar 19 uur op de luchthaven vastgezeten en konden we gelukkig een ticket terug naar Nederland krijgen.
Enerzijds ben ik enorm dankbaar dat ik eraan ontkomen ben en terug kon reizen naar een veilig huis en ongedeerde familie, tegelijkertijd breekt m'n hart bij de gedachte dat vreselijk veel mensen daar alles kwijt zijn. Ik heb contact gezocht met de school waar ik ging werken, maar het is onmogelijk ze te pakken te krijgen. Ik kan alleen maar hopen dat ze het goed maken, het dorpje is getroffen door verschillende stevige naschokken en is vanwege de ligging gevoelig voor de landslides die gevreesd worden. Ik voel me machteloos, ik weet dat ik ter plekke niets voor de mensen had kunnen betekenen, maar hier thuis zitten toekijken voelt ook rot. Ik heb een donatie gedaan aan het Rode Kruis voor noodhulp en ben vastbesloten al het andere geld dat ik ingezameld had op een goede plek terecht te laten komen...
Door een lange overstap op Abu Dhabi zijn we met enkele uren aan de aardbeving ontsnapt. Uiteindelijk hebben we daar 19 uur op de luchthaven vastgezeten en konden we gelukkig een ticket terug naar Nederland krijgen.
Enerzijds ben ik enorm dankbaar dat ik eraan ontkomen ben en terug kon reizen naar een veilig huis en ongedeerde familie, tegelijkertijd breekt m'n hart bij de gedachte dat vreselijk veel mensen daar alles kwijt zijn. Ik heb contact gezocht met de school waar ik ging werken, maar het is onmogelijk ze te pakken te krijgen. Ik kan alleen maar hopen dat ze het goed maken, het dorpje is getroffen door verschillende stevige naschokken en is vanwege de ligging gevoelig voor de landslides die gevreesd worden. Ik voel me machteloos, ik weet dat ik ter plekke niets voor de mensen had kunnen betekenen, maar hier thuis zitten toekijken voelt ook rot. Ik heb een donatie gedaan aan het Rode Kruis voor noodhulp en ben vastbesloten al het andere geld dat ik ingezameld had op een goede plek terecht te laten komen...
zondag 26 april 2015 om 21:58
Dat heb ik ook Impala. In eerste instantie was ook bij ons gisteren de omvang onbekend, ik zag het op internet bij BBC voorbij komen terwijl we op de luchthaven zaten. Langzaam druppelde steeds meer info binnen, maar de luchtvaartmaatschappij keek me aan alsof ik gek was toen ik vroeg of de vlucht nog wel ging, die hadden nog niets gehoord daar.
In eerste instantie was onze opzet ook om gewoon te gaan en onze plannen aan te passen. Juist omdat ik daar al vrijwilligerswerk ging doen, wilde ik gewoon gaan. Pas toen onze vlucht geannuleerd werd en duidelijk werd hoe heftig dit is, besefte ik de volledige omvang. Maar zelfs nu zijn er mensen die gewoon zeggen: ach, misschien dat je binnenkort alsnog kunt gaan...
Die beseffen niet dat straks de monsoon aanbreekt, duizenden mensen dakloos zijn en dit een verschrikkelijke ramp is voor een land zo arm als Nepal. Ik houd m'n hart vast...
En nu is alles nog in het nieuws, maar straks horen we niks meer terwijl de situatie daar niet 1,2,3 opgelost is en schrijnend zal blijven voor velen. Kijk maar naar Haïti...
In eerste instantie was onze opzet ook om gewoon te gaan en onze plannen aan te passen. Juist omdat ik daar al vrijwilligerswerk ging doen, wilde ik gewoon gaan. Pas toen onze vlucht geannuleerd werd en duidelijk werd hoe heftig dit is, besefte ik de volledige omvang. Maar zelfs nu zijn er mensen die gewoon zeggen: ach, misschien dat je binnenkort alsnog kunt gaan...
Die beseffen niet dat straks de monsoon aanbreekt, duizenden mensen dakloos zijn en dit een verschrikkelijke ramp is voor een land zo arm als Nepal. Ik houd m'n hart vast...
En nu is alles nog in het nieuws, maar straks horen we niks meer terwijl de situatie daar niet 1,2,3 opgelost is en schrijnend zal blijven voor velen. Kijk maar naar Haïti...
zondag 26 april 2015 om 22:15
Gelukkig dat je zelf aan de ramp ontsnapt bent. Denk niet dat het de komende jaren aantrekkelijk zal zijn voor toeristen. Half Kathmandu inclusief de werelderfgoed tempels liggen in puin. En dat een groot deel van de bevolking vanuit dakloosheid weer moet opkrabbelen zal ook wel jaren in beslag nemen.
Shoot first, ask questions later!
zondag 26 april 2015 om 22:20
zondag 26 april 2015 om 22:28
Het is allemaal zo dubbel: mijn teleurstelling, verdriet om het leed daar en ook vermoeidheid na afgelopen 1,5 dag is NIETS vergeleken bij wat die mensen doorstaan. En toch gaat het leven gewoon door en moet ik inderdaad even de verzekeringszaken afronden. Contact is er meteen geweest gisteren en ze hebben me prima geadviseerd, nu nog even alles afhandelen.
Het geld dat ik terug krijg ga ik niet nu gebruiken voor een andere reis, maar leg ik bij mijn wereldreis van volgend jaar. Dan ga ik 7 maanden weg en misschien dat ik dan probeer Nepal in mijn planning op te nemen om in ieder geval het geplande vrijwilligerswerk te gaan doen.
Het geld dat ik terug krijg ga ik niet nu gebruiken voor een andere reis, maar leg ik bij mijn wereldreis van volgend jaar. Dan ga ik 7 maanden weg en misschien dat ik dan probeer Nepal in mijn planning op te nemen om in ieder geval het geplande vrijwilligerswerk te gaan doen.