Reizen
alle pijlers
Onbegrip emigratie
woensdag 3 mei 2017 om 21:52
Hallo
Binnenkort emigreer ik naar een Europees land (minder dan een uur vanaf schiphol). Ik voel mij alleen heel erg eenzaam hierin. Ik mis iemand om mij blijheid en spanning mee te delen. Geen enkel persoon in mijn omgeving reageert hier positief op. Het kwetst mij en hou daarom mijn mond als ik enthousiast iets over het land wil vertellen omdat ik dan gezucht en discussies krijg. Ik voel mij alleen in mijn geluk en kan dit met niemand delen. Heeft iemand hier soortgelijke ervaringen mee? De argument van familie is is dat het juist zo gezellig is met ze alle bij elkaar..
Binnenkort emigreer ik naar een Europees land (minder dan een uur vanaf schiphol). Ik voel mij alleen heel erg eenzaam hierin. Ik mis iemand om mij blijheid en spanning mee te delen. Geen enkel persoon in mijn omgeving reageert hier positief op. Het kwetst mij en hou daarom mijn mond als ik enthousiast iets over het land wil vertellen omdat ik dan gezucht en discussies krijg. Ik voel mij alleen in mijn geluk en kan dit met niemand delen. Heeft iemand hier soortgelijke ervaringen mee? De argument van familie is is dat het juist zo gezellig is met ze alle bij elkaar..
donderdag 4 mei 2017 om 01:05
quote:liubi schreef op 04 mei 2017 @ 00:53:
Londen is om de hoek. 45 minuten snorren vanuit Rotterdam. Waar hebben ze het over?
Idd
TO waarschijnlijk wordt er bij jou in de familie niet veel geemigreerd/gereisd? Ze kunnen zich er dan gewoon geen voorstelling bij maken. Het is onbekend en dat is moeilijk.
Iig heel veel plezier, laat je niet gek maken!
Londen is om de hoek. 45 minuten snorren vanuit Rotterdam. Waar hebben ze het over?
Idd
TO waarschijnlijk wordt er bij jou in de familie niet veel geemigreerd/gereisd? Ze kunnen zich er dan gewoon geen voorstelling bij maken. Het is onbekend en dat is moeilijk.
Iig heel veel plezier, laat je niet gek maken!
donderdag 4 mei 2017 om 01:08
Veel plezier in Londen xdestiny! Klinkt als een heel leuke en leerzame ervaring, jammer dat jouw familie hier zo veel moeite mee heeft, maar ik hoop voor jou dat ze uiteindelijk bijdraaien en dat je iemand vindt om je enthousiasme mee te delen! Als ik kijk hoe normaal het is geworden om stage te lopen, tijdelijk te werken in het buitenland, lange reizen te maken etc etc... Natuurlijk mogen ze het moeilijk vinden, maar 6 maanden is te overzien en je reist zo naar NL als er iets belangrijks gebeurt!
Ik zou het wat anders vinden als jij bijv. na een scheiding met je 4 kinderen ergens naar een Floortje Naar Het Einde van de Wereld bestemming zou vertrekken zonder telefoonnetwerk; ook in sommige gevallen ook dichterbij bezorgdheid van familie kunnen indenken (iemand in mijn omgeving woont met twee jonge kinderen in het buitenland en vindt het bijv. best zwaar zonder support netwerk van vrienden en familie dichtbij), maar ik denk echt niet dat je iets raars doet waar zij terecht boos over kunnen zijn hoor.
Ik zou het wat anders vinden als jij bijv. na een scheiding met je 4 kinderen ergens naar een Floortje Naar Het Einde van de Wereld bestemming zou vertrekken zonder telefoonnetwerk; ook in sommige gevallen ook dichterbij bezorgdheid van familie kunnen indenken (iemand in mijn omgeving woont met twee jonge kinderen in het buitenland en vindt het bijv. best zwaar zonder support netwerk van vrienden en familie dichtbij), maar ik denk echt niet dat je iets raars doet waar zij terecht boos over kunnen zijn hoor.
donderdag 4 mei 2017 om 02:10
Ik vind het juist super leuk voor je
En misschien trekken je ouders/familie nog wel bij
Het is idd niet zo dat je aan de andere kant van de wereld zit, en al was dat wel zo dan hebben ze het toch echt te accepteren
Kleine meisjes worden ook groot en zelfstandig
Alvast veel plezier en geluk daar in het mooie Londen!
En misschien trekken je ouders/familie nog wel bij
Het is idd niet zo dat je aan de andere kant van de wereld zit, en al was dat wel zo dan hebben ze het toch echt te accepteren
Kleine meisjes worden ook groot en zelfstandig
Alvast veel plezier en geluk daar in het mooie Londen!
donderdag 4 mei 2017 om 08:20
quote:xdestiny schreef op 03 mei 2017 @ 22:22:
[...]
Dat snap ik ook wel, heel goed en die verdriet/teleurstelling mag er ook echt zijn en daar geef ik ze de ruimte voor, maar op een gegeven moment houd het ook op voor mij. Ik ben altijd de pilaar geweest voor iedereen, stond voor mijn vrienden klaar, een soort mantelverzorger geweest voor familie, nooit nee gezegd als mij gevraagd werd op te passen, als tiener altijd braaf geluisterd naar wat mijn ouders wilden en niet naar wat ik zelf wou. Mag ik ook wat?
Denk dat hier het euvel zit. Jij bent er altijd voor hun, bent blijkbaar de sterkere, ze denken niet zonder je te kunnen. Vandaar die tegenwerking.
Maar bedenk: misschien worden ze wel een stukje zelfstandiger juist doordat je weggaat. Onbewust help je ze misschien wel door een tijd te vertrekken.
Jammer dat ze alleen maar aan henzelf kunnen denken.
Wel balen dat zelfs je vriendinnen zo negatief reageren. Bij ouders kan je nog denken van: oké, maar van vriendinnen zou ik meer medeleven verwachten.
Je kunt dit niet veranderen, dus probeer het te accepteren en zoek steun bij anderen, of hier op het forum. Wij zijn wel blij voor je.
[...]
Dat snap ik ook wel, heel goed en die verdriet/teleurstelling mag er ook echt zijn en daar geef ik ze de ruimte voor, maar op een gegeven moment houd het ook op voor mij. Ik ben altijd de pilaar geweest voor iedereen, stond voor mijn vrienden klaar, een soort mantelverzorger geweest voor familie, nooit nee gezegd als mij gevraagd werd op te passen, als tiener altijd braaf geluisterd naar wat mijn ouders wilden en niet naar wat ik zelf wou. Mag ik ook wat?
Denk dat hier het euvel zit. Jij bent er altijd voor hun, bent blijkbaar de sterkere, ze denken niet zonder je te kunnen. Vandaar die tegenwerking.
Maar bedenk: misschien worden ze wel een stukje zelfstandiger juist doordat je weggaat. Onbewust help je ze misschien wel door een tijd te vertrekken.
Jammer dat ze alleen maar aan henzelf kunnen denken.
Wel balen dat zelfs je vriendinnen zo negatief reageren. Bij ouders kan je nog denken van: oké, maar van vriendinnen zou ik meer medeleven verwachten.
Je kunt dit niet veranderen, dus probeer het te accepteren en zoek steun bij anderen, of hier op het forum. Wij zijn wel blij voor je.
donderdag 4 mei 2017 om 10:46
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar genoeg om te zien dat je voor 6 maandjes naar Londen vertrekt. Gefeliciteerd! Dat wordt een super ervaring! (Met vast ook soms vervelende dingen, maar daar leer je van!) Zo iets neemt niemand je ooit meer af. En een taal nog beter leren, met alle 'slang' en inside jokes over typisch Britse dingen, daar heb je ook je hele leven nog plezier van.
Wat bizar dat je omgeving jou niet steunt hierin en niet gewoon blij voor je is. Het lijkt alsof ze allemaal stikjaloers zijn. Dat zij eigenlijk zelf wel zo iets willen of hadden gewild in hun leven, maar het nooit gedurfd hebben, of nooit die kans hadden. En daarom het jou ook niet gunnen, uit pure kift. Heel jammer hoor! Je zou toch verwachten dat de mensen die van jou houden, jou iets moois gunnen.
Al helemaal onbegrijpelijk omdat het gaat om Londen en niet om een plek die heel ver of onbereikbaar is of geen internet heeft of wat dan ook. Naar Ameland ben je net zo lang onderweg!
Ik kan me voorstellen dat je hiervan baalt en er onzeker van wordt. Dus goed dat je het hier gepost hebt!
Ik heb zelf twee keer een half jaar in het buitenland gewoond (studeren en stage), en later ook nog een jaar gereisd... iedereen vond dat gewoon heel leuk en mijn ouders hebben me zelfs helemaal gebracht naar Bordeaux waar ik dat half jaar studie-uitwisseling had. Internet bestond nog niet, we hielden contact via brieven, en af en toe een fax of telefoontje. Dat was duur, dus vooral brieven. Wat is daar mis mee?
Tegenwoordig kan je met Skype / Facetime haast 'bij elkaar op schoot zitten', en gratis ook nog! En voor een paar tientjes komen ze even langs. Kan ook met de trein via Brussel.
Ik snap echt het punt niet.
Hopelijk vind jij via dit forum of ter plaatse genoeg mensen die wel begrijpen dat je deze kans met beide handen aangrijpt en die jou erin steunen.
Heel veel plezier in ieder geval!
Wat bizar dat je omgeving jou niet steunt hierin en niet gewoon blij voor je is. Het lijkt alsof ze allemaal stikjaloers zijn. Dat zij eigenlijk zelf wel zo iets willen of hadden gewild in hun leven, maar het nooit gedurfd hebben, of nooit die kans hadden. En daarom het jou ook niet gunnen, uit pure kift. Heel jammer hoor! Je zou toch verwachten dat de mensen die van jou houden, jou iets moois gunnen.
Al helemaal onbegrijpelijk omdat het gaat om Londen en niet om een plek die heel ver of onbereikbaar is of geen internet heeft of wat dan ook. Naar Ameland ben je net zo lang onderweg!
Ik kan me voorstellen dat je hiervan baalt en er onzeker van wordt. Dus goed dat je het hier gepost hebt!
Ik heb zelf twee keer een half jaar in het buitenland gewoond (studeren en stage), en later ook nog een jaar gereisd... iedereen vond dat gewoon heel leuk en mijn ouders hebben me zelfs helemaal gebracht naar Bordeaux waar ik dat half jaar studie-uitwisseling had. Internet bestond nog niet, we hielden contact via brieven, en af en toe een fax of telefoontje. Dat was duur, dus vooral brieven. Wat is daar mis mee?
Tegenwoordig kan je met Skype / Facetime haast 'bij elkaar op schoot zitten', en gratis ook nog! En voor een paar tientjes komen ze even langs. Kan ook met de trein via Brussel.
Ik snap echt het punt niet.
Hopelijk vind jij via dit forum of ter plaatse genoeg mensen die wel begrijpen dat je deze kans met beide handen aangrijpt en die jou erin steunen.
Heel veel plezier in ieder geval!
You can never have too many hats, gloves and shoes
donderdag 4 mei 2017 om 11:17
quote:TinyBel schreef op 03 mei 2017 @ 22:16:
[...]
Hoeveel écht contact denk je dat je ginder nog gaat hebben met die zus of die vriendin?
Als je elkaar zowat nooit meer ziet?
Het gaat snel verwateren.
Waarom zouden ze dan nu nog de moeite doen of fake happy zijn?
Beter ineens eerlijk zijn.
Dat verwateren ligt er ook maar aan, is toch ieders eigen keuze of je iets LAAT verwateren?
Mijn destijds beste vriendin is in Frankrijk gaan wonen bij haar vriend, inmiddels haar man. Ik was gewoon blij voor hen allebei!
Ik had graag contact willen houden en ben nog 2x langs geweest. Ik schreef brieven en later mails, zodat we op de hoogte zouden blijven van wat er speelt in ons leven. Zij schreef dan een ansichtkaartje of 1 regeltje tekst in een mail terug, dat ze het leuk vond om te lezen en dat ze later ook meer zou vertellen. Maar dat deed ze nooit. En bellen ook niet.
Na een jaar of anderhalf van eenzijdig contact, heb ik het opgegeven. We zijn nu alleen nog Facebookvrienden en heel soms zien we elkaar in Nederland eventjes maar ook niet elke keer als ze hier is.
Als zij wel contact had gehouden, zouden we gewoon nog vriendinnen zijn en zou ik wel eens bij haar langs gaan, en haar vaker zien als ze haar moeder in Nederland bezoekt.
Met sommige mensen in het buitenland heb ik bij vlagen meer contact dan met vrienden dichterbij. Het ligt er toch maar net aan wat voor moeite je erin wilt steken? Met Skype, Whatsapp, Facetime etc. bestaat 'afstand' amper nog. Oké het is anders dan bij elkaar thuis eten of in een kroeg hangen maar je kunt prima op de hoogte blijven en lange gesprekken voeren als je dat wilt, en nog gratis ook.
[...]
Hoeveel écht contact denk je dat je ginder nog gaat hebben met die zus of die vriendin?
Als je elkaar zowat nooit meer ziet?
Het gaat snel verwateren.
Waarom zouden ze dan nu nog de moeite doen of fake happy zijn?
Beter ineens eerlijk zijn.
Dat verwateren ligt er ook maar aan, is toch ieders eigen keuze of je iets LAAT verwateren?
Mijn destijds beste vriendin is in Frankrijk gaan wonen bij haar vriend, inmiddels haar man. Ik was gewoon blij voor hen allebei!
Ik had graag contact willen houden en ben nog 2x langs geweest. Ik schreef brieven en later mails, zodat we op de hoogte zouden blijven van wat er speelt in ons leven. Zij schreef dan een ansichtkaartje of 1 regeltje tekst in een mail terug, dat ze het leuk vond om te lezen en dat ze later ook meer zou vertellen. Maar dat deed ze nooit. En bellen ook niet.
Na een jaar of anderhalf van eenzijdig contact, heb ik het opgegeven. We zijn nu alleen nog Facebookvrienden en heel soms zien we elkaar in Nederland eventjes maar ook niet elke keer als ze hier is.
Als zij wel contact had gehouden, zouden we gewoon nog vriendinnen zijn en zou ik wel eens bij haar langs gaan, en haar vaker zien als ze haar moeder in Nederland bezoekt.
Met sommige mensen in het buitenland heb ik bij vlagen meer contact dan met vrienden dichterbij. Het ligt er toch maar net aan wat voor moeite je erin wilt steken? Met Skype, Whatsapp, Facetime etc. bestaat 'afstand' amper nog. Oké het is anders dan bij elkaar thuis eten of in een kroeg hangen maar je kunt prima op de hoogte blijven en lange gesprekken voeren als je dat wilt, en nog gratis ook.
You can never have too many hats, gloves and shoes
donderdag 4 mei 2017 om 11:21
quote:TinyBel schreef op 03 mei 2017 @ 22:25:
[...]
In mijn omgeving mensen verhuisd en die hoor en spreek ik ... zowat nooit meer.
Of ik moet ze toevallig op een feestje tegenkomen zo 1 keer om de 10 jaar als ze toevallig "over zijn".
Maar dat noem ik dus echt niet meer "een band hebben met" en zie ik dus als "verloren contact" of "verloren familie".En wiens schuld is dat? Houd je zelf wel contact? En bied je wel eens aan om ze te bezoeken? Nodig je ze wel eens uit? Bel je ze wel eens?
[...]
In mijn omgeving mensen verhuisd en die hoor en spreek ik ... zowat nooit meer.
Of ik moet ze toevallig op een feestje tegenkomen zo 1 keer om de 10 jaar als ze toevallig "over zijn".
Maar dat noem ik dus echt niet meer "een band hebben met" en zie ik dus als "verloren contact" of "verloren familie".En wiens schuld is dat? Houd je zelf wel contact? En bied je wel eens aan om ze te bezoeken? Nodig je ze wel eens uit? Bel je ze wel eens?
You can never have too many hats, gloves and shoes
donderdag 4 mei 2017 om 11:26
quote:Daffodil schreef op 03 mei 2017 @ 23:35:
Ik ben op die leeftijd ook naar het buitenland (en nog wel wat verder weg) verhuisd. In eerste instantie voor 4 jaar, maar ben nooit meer teruggekomen. Wel weer naar andere landen verhuisd.
Mijn ouders vonden het niet heel geweldig, maar zeiden er verder niet zo veel van. Andere familie en vrienden lieten wel heel duidelijk merken het er niet mee eens te zijn. Vonden dat ik weer wat aparts (??) wilde doen en dachten dat ik me te goed voelde (??) voor NL. Tja. Als ik mijn omgeving had laten bepalen wat ik nu zou doen zou ik daar niet bepaald gelukkig van zijn geworden. En het is ook niet dat zij hun leven leiden naar mijn maatstaven ofzo, dus waarom andersom dan wel?
+1.
Leid je eigen leven. Goed dat je nu voor jezelf kiest, Destiny.
Ik ben op die leeftijd ook naar het buitenland (en nog wel wat verder weg) verhuisd. In eerste instantie voor 4 jaar, maar ben nooit meer teruggekomen. Wel weer naar andere landen verhuisd.
Mijn ouders vonden het niet heel geweldig, maar zeiden er verder niet zo veel van. Andere familie en vrienden lieten wel heel duidelijk merken het er niet mee eens te zijn. Vonden dat ik weer wat aparts (??) wilde doen en dachten dat ik me te goed voelde (??) voor NL. Tja. Als ik mijn omgeving had laten bepalen wat ik nu zou doen zou ik daar niet bepaald gelukkig van zijn geworden. En het is ook niet dat zij hun leven leiden naar mijn maatstaven ofzo, dus waarom andersom dan wel?
+1.
Leid je eigen leven. Goed dat je nu voor jezelf kiest, Destiny.
You can never have too many hats, gloves and shoes
donderdag 4 mei 2017 om 11:30
Heel veel plezier in London Destiny! Het is een fantastische stad, een geweldig avontuur en als er iets is ben je zo weer in Nederland. De tickets kosten tegenwoordig ook nog maar weinig.
Ik heb op mijn 21e een tijd gewoond in het land waar Filee woont (4 uur vliegen, muggen, donker, dat kan maar een land zijn ) en ik heb lang getwijfeld of ik nog terug zou komen. Achteraf gezien had ik dat misschien niet moeten doen en daar moeten blijven. Inmiddels heb ik hier ook een ontzettend leuk leven, maar op een dag hoop ik daar toch weer een tijd te wonen.
Ik heb op mijn 21e een tijd gewoond in het land waar Filee woont (4 uur vliegen, muggen, donker, dat kan maar een land zijn ) en ik heb lang getwijfeld of ik nog terug zou komen. Achteraf gezien had ik dat misschien niet moeten doen en daar moeten blijven. Inmiddels heb ik hier ook een ontzettend leuk leven, maar op een dag hoop ik daar toch weer een tijd te wonen.
donderdag 4 mei 2017 om 16:24
quote:Filee_ schreef op 03 mei 2017 @ 22:17:
TinyBel ik vind je nogal negatief. Mijn contacten met vrienden in Nederland zijn niet verwaterd en zij komen nog regelmatig op bezoek. Het hoeft niet het einde van alles te betekenen.
Eens! Ik heb ook in het buitenland gewoond en dat is gewoon goed gegaan, het ligt natuurlijk wel aan je eigen instelling en die van de achterblijvers. Als je beiden bereid bent om contact te houden gaat het best wel goed. TO gaat nu niet zo ver weg dat contact moeilijk wordt ivm verschillende tijdzones of omdat ze in de middle of nowhere terecht komt.
Mijn schoonouders zijn al jaaaaaren geemigreerd, komen regelmatig deze kant op, maar hebben sowieso nog heel veel telefonisch en mailcontact met vrienden en familie in Nederland.
TinyBel ik vind je nogal negatief. Mijn contacten met vrienden in Nederland zijn niet verwaterd en zij komen nog regelmatig op bezoek. Het hoeft niet het einde van alles te betekenen.
Eens! Ik heb ook in het buitenland gewoond en dat is gewoon goed gegaan, het ligt natuurlijk wel aan je eigen instelling en die van de achterblijvers. Als je beiden bereid bent om contact te houden gaat het best wel goed. TO gaat nu niet zo ver weg dat contact moeilijk wordt ivm verschillende tijdzones of omdat ze in de middle of nowhere terecht komt.
Mijn schoonouders zijn al jaaaaaren geemigreerd, komen regelmatig deze kant op, maar hebben sowieso nog heel veel telefonisch en mailcontact met vrienden en familie in Nederland.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 4 mei 2017 om 16:50
donderdag 4 mei 2017 om 16:51
quote:juliadenders schreef op 04 mei 2017 @ 00:31:
Oh hell no:p
Daar reageerde ik juist op.
Ik vond het ook een enorm verbitterd stukje idd. Ben het helemaal met je eens;).
[...]
Haha ok ik twijfelde idd al of dat van jou was of quote.
Idd, heel verbitterd.
Ik ben blij dat mijn omgeving mij nooit zo bekeken heeft zeg
Oh hell no:p
Daar reageerde ik juist op.
Ik vond het ook een enorm verbitterd stukje idd. Ben het helemaal met je eens;).
[...]
Haha ok ik twijfelde idd al of dat van jou was of quote.
Idd, heel verbitterd.
Ik ben blij dat mijn omgeving mij nooit zo bekeken heeft zeg
donderdag 4 mei 2017 om 18:04
Hun redenen zijn het is zo gezellig als we allemaal samen blijven, nederland heeft zulke goede voorzieningen, enz. Ik vertrek iedergeval over iets meer dan 3 weken en ik kijk er heel erg naar uit. Dit topic heeft mij al geholpen, het voelt heel vervelend als niemand je steunt en als ik alle leuke dingen over Londen voor mijzelf moet houden..
donderdag 4 mei 2017 om 18:07
Heel jammer dat niemand uit je omgeving enthousiast reageert. Ik snap dat je vrienden en familie het moeilijk vinden dat je weggaat, maar als jij hier gelukkig van word mogen toch ook wel blij voor je zijn? Hopelijk ontmoet je straks snel nieuwe mensen in je nieuwe woonplaats die jou meer positieve energie geven.
donderdag 4 mei 2017 om 18:11
Ik zie nu dat je naar Londen gaat. Zo heel ver is dat toch niet? Tegenwoordig kosten die tickets echt 3x niks.
Een van mijn beste vriendinnen is naar Azië verhuisd. Er is een groot tijdverschil maar we houden goed contact, ben ook van plan om in de zomer erheen te gaan. Natuurlijk kun je niet spontaan even langs diegene, maar als je contact wil houden kan dat makkelijk. Zeker in deze tijd met smartphones en betaalbare vliegtickets.
Een van mijn beste vriendinnen is naar Azië verhuisd. Er is een groot tijdverschil maar we houden goed contact, ben ook van plan om in de zomer erheen te gaan. Natuurlijk kun je niet spontaan even langs diegene, maar als je contact wil houden kan dat makkelijk. Zeker in deze tijd met smartphones en betaalbare vliegtickets.
donderdag 4 mei 2017 om 18:19
quote:Onbevangen schreef op 04 mei 2017 @ 18:07:
Heel jammer dat niemand uit je omgeving enthousiast reageert. Ik snap dat je vrienden en familie het moeilijk vinden dat je weggaat, maar als jij hier gelukkig van word mogen toch ook wel blij voor je zijn? Hopelijk ontmoet je straks snel nieuwe mensen in je nieuwe woonplaats die jou meer positieve energie geven.
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Voor de prijs dat ik voor 3 dagen in mijn ééntje betaal in Londen kan ik 2 weken weg met mijn partner. En 't geld groeit niet op mijn rug. Ik kan het maar 1 keer uitgeven.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben.
Heel jammer dat niemand uit je omgeving enthousiast reageert. Ik snap dat je vrienden en familie het moeilijk vinden dat je weggaat, maar als jij hier gelukkig van word mogen toch ook wel blij voor je zijn? Hopelijk ontmoet je straks snel nieuwe mensen in je nieuwe woonplaats die jou meer positieve energie geven.
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Voor de prijs dat ik voor 3 dagen in mijn ééntje betaal in Londen kan ik 2 weken weg met mijn partner. En 't geld groeit niet op mijn rug. Ik kan het maar 1 keer uitgeven.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben.
donderdag 4 mei 2017 om 18:21
quote:TinyBel schreef op 04 mei 2017 @ 18:19:
[...]
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben. dus mensen mogen geen uitdagingen aan gaan en hun eigen leven gaan leiden, omdat jij je dan niet interessant genoeg meer vindt? Niet alles draait om jou he
[...]
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben. dus mensen mogen geen uitdagingen aan gaan en hun eigen leven gaan leiden, omdat jij je dan niet interessant genoeg meer vindt? Niet alles draait om jou he
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 4 mei 2017 om 18:22
quote:rosanna08 schreef op 04 mei 2017 @ 18:21:
[...]
dus mensen mogen geen uitdagingen aan gaan en hun eigen leven gaan leiden, omdat jij je dan niet interessant genoeg meer vindt? Niet alles draait om jou he Waarom zou je geen uitdaging kunnen aangaan in Amsterdam? Of in Rotterdam? Of desnoods in Antwerpen of Brussel?
[...]
dus mensen mogen geen uitdagingen aan gaan en hun eigen leven gaan leiden, omdat jij je dan niet interessant genoeg meer vindt? Niet alles draait om jou he Waarom zou je geen uitdaging kunnen aangaan in Amsterdam? Of in Rotterdam? Of desnoods in Antwerpen of Brussel?
donderdag 4 mei 2017 om 18:23
quote:TinyBel schreef op 04 mei 2017 @ 18:22:
[...]
Waarom zou je geen uitdaging kunnen aangaan in Amsterdam? Of in Rotterdam? Of desnoods in Antwerpen of Brussel? Amsterdam is net zo ver van Maastricht af qua reistijd als van Londen hoor
[...]
Waarom zou je geen uitdaging kunnen aangaan in Amsterdam? Of in Rotterdam? Of desnoods in Antwerpen of Brussel? Amsterdam is net zo ver van Maastricht af qua reistijd als van Londen hoor
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
donderdag 4 mei 2017 om 18:24
quote:TinyBel schreef op 04 mei 2017 @ 18:19:
[...]
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Voor de prijs dat ik voor 3 dagen in mijn ééntje betaal in Londen kan ik 2 weken weg met mijn partner. En 't geld groeit niet op mijn rug. Ik kan het maar 1 keer uitgeven.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben.
Wauw, jij verwacht echt dat mensen hun leven leiden (lijden?) rond jou? Wat een egocentrische visie.
Verder is het perfect mogelijk om droevig te zijn voor jezelf omdat een naaste weggaat, en tegelijk blij voor die persoon en zijn nieuwe uitdaging. Als je dat laatste niet kan, dan was er überhaupt al geen sprake van vriendschap van jou kant.
[...]
Why the hell moeten zij blij zijn dat destiny iedereen en alles laat stikken hier?
Over een half jaar kent mevrouw hen niet meer en komt ze nog 2 keer per jaar langs.
Of is de trip te duur en haar vakantiedagen beperkt en heeft ze man en kinderen en komt ze nog 1 keer om de 2 jaar of alleen bij een overlijden van haar ouders.
(Dat is namelijk de realiteit die ik meemaak in mijn omgeving.)
Echt niet bovendien dat IK dure reizen ga maken naar nomans-land omdat een ander persé naar nomans-land wil verhuizen.
Tel maar es uit wat je kwijt bent aan "een weekendje Londen" alleen al aan trein, eten, hotel, ... Geen zin in.
Voor de prijs dat ik voor 3 dagen in mijn ééntje betaal in Londen kan ik 2 weken weg met mijn partner. En 't geld groeit niet op mijn rug. Ik kan het maar 1 keer uitgeven.
Of dat ik enthousiast wordt van mensen die me laten stikken.
Geen jaloezie, gewoon vaststelling dat ik - en de rest van familie en vrienden - blijkbaar niet interessant genoeg ben.
Wauw, jij verwacht echt dat mensen hun leven leiden (lijden?) rond jou? Wat een egocentrische visie.
Verder is het perfect mogelijk om droevig te zijn voor jezelf omdat een naaste weggaat, en tegelijk blij voor die persoon en zijn nieuwe uitdaging. Als je dat laatste niet kan, dan was er überhaupt al geen sprake van vriendschap van jou kant.