Bindingsangst of geen interesse?

Jaaaaren meegelezen, maar nu behoefte aan advies. Ik ben nog in shock over wat er gebeurd is.

Maanden geleden een man leren kennen, via via. Beiden eind dertig. We konden ons geluk niet op in het begin. Hij heeft wel een bizar druk leven: dochter is verstandelijk beperkt en hij heeft een hoge functie in de advocatuur.

Langzaamaan kwamen er wisselvalligheden.
Vragen of ik langskom en z’n dochters ontmoeten en 10 minuten later appen: nee toch niet.
Me een uur lang plat knuffelen maar verstijven zodra ik zeg dat ik hem zo leuk vind. Reactie van hem: lekker bedoel je, niet leuk.
Me een hele avond appen en zodra ik app dat ik zin heb om hem weer te zien, het gesprek afkappen.
Een hele dag niet reageren als ik vraag of we af kunnen spreken.
2 dagen later appen dat hij heel veel zin heeft om me weer te zien, wil ik zaterdag uit eten?
Uitspreken hoe blij hij is na een intieme avond en dan 2 dagen complete radiostilte.
Geen toekomstspelingen, wel voorzichtige: hinten naar films die we gaan kijken in de bioscoop en hij vond het fijn dat ik boeken liet liggen naast zn bed.

Een verhalenverteller, maar nooit met emotionele diepgang. De moeder van zijn kinderen verliet hem voor een ander (wel al jaaaren geleden) Dat deed hem nog steeds zeer, maar erover praten was niet mogelijk.

Toen heel weekend samen. Voor me koken, uitgebreid knuffelen, tegen me aan liggen op de bank, ontbijt voor me maken, 3x seks.
Fantastisch. Ik voelde me intens verbonden met hem. Ik voelde heel sterk: wij houden van elkaar. Niet uitgesproken!
En de week daarop: nauwelijks contact mee te krijgen.

En toen maakte hij het uit. Hij voelt het niet. Hij gaf aan dat hij nu voor het eerst in jaren echt naar zn gevoel heeft geluisterd. Het was fijn, maar niet leuk genoeg om relatie mee te beginnen. En die wil hij wel heel graag. Hij probeerde steeds over koetjes en kalfjes kletsen, ontspannen.

Ja ik heb een gebroken hart maar dat heelt ongetwijfeld, ik heb vaker met dit bijltje gehakt. Maar m’n hele intuïtie kan ik niet meer vertrouwen. Waar ik voelde: we houden van elkaar, twijfelde hij: voel ik hier wel genoeg voor.

Is dit een typisch geval van bindingsangst of is het zo simpel: hij voelt het niet en ik heb het gewoon niet gemerkt. Hoe stom! Wie heeft ervaring?