Blijven of gaan?

11-05-2023 19:48 276 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
De laatste tijd zit ik weer erg in de twijfel modus over mijn relatie. Deze is de afgelopen 10 jaar steeds meer verslechterd. Vanwege de kinderen heb ik de handdoek echter nooit in de ring gegooid.

Na een bijna break-up zijn we het weer opnieuw aan het proberen maar er is nog niet heel veel veranderd. De sfeer is gelukkig wel wat beter geworden, maar nog steeds komen er bij tijd en wijle nare ruzies, we doen weinig leuke dingen samen en leven nog steeds als broer en zus.

Het deprimeert me als ik bedenk te blijven en nooit meer verliefdheid, intimiteit of gezamenlijke toekomstplannen te hebben. Tegelijkertijd mag ik hem nog steeds graag als mens en boezemt de onomkeerbaarheid als ik bij hem wegga me veel angst in, en zie ik op tegen het effect van een scheiding op mijn kinderen. Misschien vind ik die grote liefde ook wel nooit meer.

Ik kom er gewoon niet uit! En word gek van mijn getwijfel.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:25
Het is meer dat hij niet van zulke dingen houdt. Hij wil niet met een wijntje op de bank, of een stukje wandelen.
Maar je bent nooit op een avond een keer samen thuis??? Je hebt geen wijnavond nodig, alleen maar een momentje zonder kinderen. Neem aan dat je elkaar wel eens langer dan 2 minuten ziet toch?
Alle reacties Link kopieren Quote
Bbubbels schreef:
15-05-2023 14:27
Maar je bent nooit op een avond een keer samen thuis??? Je hebt geen wijnavond nodig, alleen maar een momentje zonder kinderen. Neem aan dat je elkaar wel eens langer dan 2 minuten ziet toch?
Alleen bij het avondeten.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:37
Alleen bij het avondeten.
Ok.... Maar dan heb je toch ook gewoon helemaal geen relatie? Dan ben je niet veel meer dan een toevallige voorbijganger die in hetzelfde huis lijkt te wonen. Hoe gaat dat op avonden dan? Is man dan altijd weg??
Alle reacties Link kopieren Quote
En nog los daarvan: je kan toch gewoon tijdens het avondeten een keer zeggen: joh Henk, volgende week woensdag wil ik dat je je avond even vrijhoudt zodat we kunnen praten? Bijvoorbeeld.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:25
Het is meer dat hij niet van zulke dingen houdt. Hij wil niet met een wijntje op de bank, of een stukje wandelen.
tja hij kan kiezen: huwelijk aan gort of praten
En jij bent nu aan zet: SLA met je vuist op tafel
eis dat gesprek

en dat blijft niet bij 1 gesprek, want jullie moeten eerst door de rotzooi heen, jarenlang opgebouwde ruzies, irritaties, onuitgesproken verwachtingen
Alle reacties Link kopieren Quote
Lila-Linda schreef:
15-05-2023 14:45
tja hij kan kiezen: huwelijk aan gort of praten
En jij bent nu aan zet: SLA met je vuist op tafel
eis dat gesprek

en dat blijft niet bij 1 gesprek, want jullie moeten eerst door de rotzooi heen, jarenlang opgebouwde ruzies, irritaties, onuitgesproken verwachtingen
Ja dat vrees ik ook. Ik ga niet aan een dood paard trekken om die gesprekken te krijgen realiseer ik me nu, dat moet óók van twee kanten komen. Ik zie het ook echt niet gebeuren want al vaak aangegeven.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:53
Ja dat vrees ik ook. Ik ga niet aan een dood paart trekken om die gesprekken te krijgen realiseer ik me nu, dat moet óók van twee kanten komen. Ik zie het ook echt niet gebeuren want al vaak aangegeven.
Hoe duidelijk ben je geweest?
Weet hij, dat je al met 1 voet buiten je huwelijk staat? dat je al droomt van een ander?
Dat je al denkt over de verdeling van huis/geld/kinderen?
Weet hij, dat dit de laatste kans is, die hij krijgt?
Een beetje meer pit is niet verkeerd. Kom op. Praat. Geef aan. Wees duidelijk.

Waarom waren jullie bij elkaar? Waarom hebben jullie samen kinderen genomen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Dus je hebt geen idee hoe je man er eigenlijk instaat en misschien wel met hetzelfde worstelt? Je voelt je niet gezien en gehoord, hij misschien ook wel niet.

Echt sla met je vuist op tafel en maak tijd voor elkaar. Als je elkaar alleen tijdens het avondeten ziet, dus met de kinderen, dan raak je alle verbinding met elkaar kwijt. Plan een avond, hoeft niet op de bank met wijn, maar gewoon even samen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waar komt jullie passiviteit in de relatie vandaan? Hadden jullie vroeger wel
strijdkracht en passie samen? Hoe zag dat eruit? Hébben jullie zware dingen samen meegemaakt? Kun je iets meer context geven?



(Een tip: werk eerst aan betere communicatie en ga dsn pas scheiden. Communicatie na een scheiding misschien nog wel belangrijker dan in een relatie )
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:53
Ja dat vrees ik ook. Ik ga niet aan een dood paard trekken om die gesprekken te krijgen realiseer ik me nu, dat moet óók van twee kanten komen. Ik zie het ook echt niet gebeuren want al vaak aangegeven.
Print uit wat je hier schrijft en geef hem dat. Misschien opent hem dat de ogen dat het je menens is dat je aan jullie relatie wilt werken, wil je er nog heil in zien.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
15-05-2023 14:25
Het is meer dat hij niet van zulke dingen houdt. Hij wil niet met een wijntje op de bank, of een stukje wandelen.
Soms heeft iemand niets te willen hé? Duidelijk aangeven dat je wilt dat hij vanavond samen met jou een wandeling gaat maken of een avond op de bank gaat zitten. Als hij aangeeft daar geen zin in te hebben of liever naar sport/club/bed te gaan kan je opmerken "anders mag je ook meteen je spullen pakken en naar je ouders vertrekken hoor. Aan jou de keuze". Vertel de kinderen dat ze op tijd naar bed gaan en absoluut niet storen. Omdat jullie tijd voor jezelf nodig hebben.

To dit klinkt echt als een kansloze relatie waarbij jij al lang klaar bent. En hij voor het gemak erin blijft hangen. En 80% van de vrouwen neemt de scheidingsbeslissing.
Alle reacties Link kopieren Quote
en? is er een opening voor een gesprek?
Alle reacties Link kopieren Quote
Lila-Linda schreef:
16-05-2023 08:25
en? is er een opening voor een gesprek?
Er is niet echt iets veranderd, ook mijn getwijfel niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je het resultaat dat je altijd kreeg...
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb je al met man gepraat??
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik lees in je verhaal vooral ook heel veel 'maar'. Maar hij gaat die handschoen sowieso niet ineens oppakken, dus je zal zelf iets moeten doen als je wat anders wil. Anders zit je er over een jaar nog precies hetzelfde bij.
Ik zou me overigens ook afvragen welk voorbeeld je je kinderen nu meegeeft van een relatie. En uberhaupt van volwassen zijn en volwassen keuzes maken.
Alle reacties Link kopieren Quote
meisje85 schreef:
18-05-2023 12:50
Ik lees in je verhaal vooral ook heel veel 'maar'. Maar hij gaat die handschoen sowieso niet ineens oppakken, dus je zal zelf iets moeten doen als je wat anders wil. Anders zit je er over een jaar nog precies hetzelfde bij.
Ik zou me overigens ook afvragen welk voorbeeld je je kinderen nu meegeeft van een relatie. En uberhaupt van volwassen zijn en volwassen keuzes maken.
Dat is een hele goede vraag waar ik zelf ook mee zit.
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
18-05-2023 12:52
Dat is een hele goede vraag waar ik zelf ook mee zit.
Ik zie om me heen dat het zeker helpt om een goed voorbeeld te hebben. Als in: dat je hebt gezien en gevoeld wat gezond en fijn is. Dan weet je later ook beter wat 'normaal' is. Waarmee ik overigens niet zeg dat het een garantie is tot succes. Alle mensen die ik ken die in slechte huwelijken blijven hangen, zijn allemaal mensen wiens ouders eigenlijk hetzelfde deden. En dat zal vast geen toeval zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Goed punt. Mijn ouders waren inderdaad ook geen schoolvoorbeeld. Gescheiden en later een relatie met veel conflicten, toch bij elkaar blijven, nog steeds.
Alle reacties Link kopieren Quote
En misschien helpt het ook bij jezelf goed na te gaan wat er nu met je gebeurt. Een periode van 10 jaar waarin het verslechtert is niet niks. Stond je erbij en keek je ernaar? Wat maakt dat je er eigenlijk niks meer aan vindt, maar ook geen pogingen doet er verandering in aan te brengen, noch weg te gaan? Bijna alsof je verlamd bent. Waar ben je écht bang voor? Wat houdt je zo roerloos op je plek?
Alle reacties Link kopieren Quote
meisje85 schreef:
18-05-2023 13:01
En misschien helpt het ook bij jezelf goed na te gaan wat er nu met je gebeurt. Een periode van 10 jaar waarin het verslechtert is niet niks. Stond je erbij en keek je ernaar? Wat maakt dat je er eigenlijk niks meer aan vindt, maar ook geen pogingen doet er verandering in aan te brengen, noch weg te gaan? Bijna alsof je verlamd bent. Waar ben je écht bang voor? Wat houdt je zo roerloos op je plek?
Zo voel ik me inderdaad ook, als een konijn wat in de koplampen staart.

Het kost ook heel veel energie en daardoor hou ik heel weinig energie over om iets te veranderen (en überhaupt voor dingen).

In het verleden ging ik meer de strijd aan maar dat ontaarde steeds meer in ruzie. Hoe minder ik van hem vraag hoe rustiger in huis en dat is de situatie nu. Hij weet hoe ik erover denk, hij wil niet uit elkaar en ging allerlei dingen veranderen. Dat zie ik nu aan en constateer dat dat niet gebeurt. Tenzij ik de kar weer ga trekken wat ik niet meer wil, het kost bakken energie en ontaardt waarschijnlijk in ruzie en dan heb ik alsnog niet dat fijne samenzijn wat ik eigenlijk zou willen.

In het verleden heb ik wel nagedacht om weg te gaan maar vond zijn reactie onvoorspelbaar. Ik was bang dat het zou ontaarden in een vechtscheiding en omdat de kinderen nog heel klein waren maakte ik me zorgen over de invloed daarvan op hun welzijn. Nu ze ouder zijn kunnen ze zelf veel beter aangeven wat ze willen en de situatie duiden en naar anderen communiceren en denk ik dat het beter zou kunnen verlopen (een scheiding).
Alle reacties Link kopieren Quote
X
jefavorietecollega wijzigde dit bericht op 18-05-2023 21:34
0.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
deadpoetssociety schreef:
18-05-2023 13:29
Zo voel ik me inderdaad ook, als een konijn wat in de koplampen staart.

Het kost ook heel veel energie en daardoor hou ik heel weinig energie over om iets te veranderen (en überhaupt voor dingen).

In het verleden ging ik meer de strijd aan maar dat ontaarde steeds meer in ruzie. Hoe minder ik van hem vraag hoe rustiger in huis en dat is de situatie nu. Hij weet hoe ik erover denk, hij wil niet uit elkaar en ging allerlei dingen veranderen. Dat zie ik nu aan en constateer dat dat niet gebeurt. Tenzij ik de kar weer ga trekken wat ik niet meer wil, het kost bakken energie en ontaardt waarschijnlijk in ruzie en dan heb ik alsnog niet dat fijne samenzijn wat ik eigenlijk zou willen.

In het verleden heb ik wel nagedacht om weg te gaan maar vond zijn reactie onvoorspelbaar. Ik was bang dat het zou ontaarden in een vechtscheiding en omdat de kinderen nog heel klein waren maakte ik me zorgen over de invloed daarvan op hun welzijn. Nu ze ouder zijn kunnen ze zelf veel beter aangeven wat ze willen en de situatie duiden en naar anderen communiceren en denk ik dat het beter zou kunnen verlopen (een scheiding).
Ja maakt je kinderen nu medeverantwoordelijk voor het verloop van je scheiding
Alle reacties Link kopieren Quote
Lila-Linda schreef:
18-05-2023 15:36
Ja maakt je kinderen nu medeverantwoordelijk voor het verloop van je scheiding
Wat bedoel je hiermee? Ik heb ze nu eenmaal dus het is logisch dat je er dan rekening mee houdt en het niet een besluit is wat je lichtvaardig neemt. Het gaat niet alleen over mijzelf, maar ook over hun.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven