Relaties
alle pijlers
De liefdestalen in een relatie
zondag 4 januari 2026 om 09:33
Lieve forummers,
Ik ben benieuwd hoe anderen omgaan met verschillende liefdestalen binnen een relatie.
Ik lees en hoor steeds vaker over de bekende vijf liefdestalen (woorden, tijd, aanraking, cadeautjes, hulpvaardigheid). In mijn relatie voel ik me geliefd door daden: samen tijd doorbrengen, fysiek contact, er zijn op belangrijke momenten. Tegelijk merk ik dat ik zelf veel waarde hecht aan woorden: uitgesproken waardering, lieve woordjes, af en toe bevestiging in taal.
Mijn partner uit liefde vooral praktisch en lichamelijk (vasthouden, knuffelen) en minder verbaal. Hij is zorgzaam, aanwezig en betrokken, maar zegt weinig in woorden. Ik weet rationeel dat hij van me houdt, maar emotioneel kan ik soms toch iets missen.
Ik vraag me af:
- Kun je leren leven met een andere liefdestaal dan de jouwe?
- Is het realistisch om te verwachten dat iemand daarin blijvend verandert?
- Wanneer accepteer je een verschil, en wanneer wordt het een structureel gemis?
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen.
Herkennen jullie dit, en hoe zijn jullie daar samen uitgekomen (of niet)?
We hebben overigens een LAT-relatie en zien elkaar wekelijks. Het appcontact tussendoor is vrij praktisch en nuchter, met weinig lieve woordjes (behalve in de eerste paar maanden), en juist daarin merk ik dat het verschil in liefdestalen soms extra schuurt.
Graag reacties vanuit ervaring en nuance, ik weet dat relaties niet perfect zijn.
Liefs
Ik ben benieuwd hoe anderen omgaan met verschillende liefdestalen binnen een relatie.
Ik lees en hoor steeds vaker over de bekende vijf liefdestalen (woorden, tijd, aanraking, cadeautjes, hulpvaardigheid). In mijn relatie voel ik me geliefd door daden: samen tijd doorbrengen, fysiek contact, er zijn op belangrijke momenten. Tegelijk merk ik dat ik zelf veel waarde hecht aan woorden: uitgesproken waardering, lieve woordjes, af en toe bevestiging in taal.
Mijn partner uit liefde vooral praktisch en lichamelijk (vasthouden, knuffelen) en minder verbaal. Hij is zorgzaam, aanwezig en betrokken, maar zegt weinig in woorden. Ik weet rationeel dat hij van me houdt, maar emotioneel kan ik soms toch iets missen.
Ik vraag me af:
- Kun je leren leven met een andere liefdestaal dan de jouwe?
- Is het realistisch om te verwachten dat iemand daarin blijvend verandert?
- Wanneer accepteer je een verschil, en wanneer wordt het een structureel gemis?
Ik ben benieuwd naar ervaringen van anderen.
Herkennen jullie dit, en hoe zijn jullie daar samen uitgekomen (of niet)?
We hebben overigens een LAT-relatie en zien elkaar wekelijks. Het appcontact tussendoor is vrij praktisch en nuchter, met weinig lieve woordjes (behalve in de eerste paar maanden), en juist daarin merk ik dat het verschil in liefdestalen soms extra schuurt.
Graag reacties vanuit ervaring en nuance, ik weet dat relaties niet perfect zijn.
Liefs
zondag 4 januari 2026 om 09:43
Hoe makkelijk kan jij veranderen naar de liefdestaal van je partner?
Zo makkelijk is het voor je partner om te veranderen.
Net zoals met alles, praat er lover met je partner. Geef aan waar je behoefte aan hebt. En ja, soms moet je dit gewoon aangeven en vertellen, en niet maar blijven verwachten dat de ander dit uit zichzelf gaat doen.
En accepteer elkaar zoals jullie zijn.
Zo makkelijk is het voor je partner om te veranderen.
Net zoals met alles, praat er lover met je partner. Geef aan waar je behoefte aan hebt. En ja, soms moet je dit gewoon aangeven en vertellen, en niet maar blijven verwachten dat de ander dit uit zichzelf gaat doen.
En accepteer elkaar zoals jullie zijn.
zondag 4 januari 2026 om 10:07
Dit vind ik een hele goede. Zowel het eerste als het einde.WaterGirl schreef: ↑04-01-2026 09:43Hoe makkelijk kan jij veranderen naar de liefdestaal van je partner?
Zo makkelijk is het voor je partner om te veranderen.
Net zoals met alles, praat er lover met je partner. Geef aan waar je behoefte aan hebt. En ja, soms moet je dit gewoon aangeven en vertellen, en niet maar blijven verwachten dat de ander dit uit zichzelf gaat doen.
En accepteer elkaar zoals jullie zijn.
Als dit het enige is: tel je zegeningen.
zondag 4 januari 2026 om 10:35
Ik merk ook wel degelijk het verschil tussen latten en samenwonen. Bij latten moet je echt plannen om elkaar te zien (spontaan kan ook, maar lastiger bij beide werken, kids, hobby’s etc) en bij samenwonen is het bijna het tegenovergestelde, je moet dan echt voor jezelf plannen om alleen te zijn/ alleen dingen te doen. En hoe ouder je bent, hoe eigengereider. Als je 20 bent zal het allemaal anders zijn dan als je 30 of 40, 50 etc bent,
Voor iedereen een groene tuin
zondag 4 januari 2026 om 10:41
zondag 4 januari 2026 om 10:51
Ik lees en hoor daar nooit iets over maar ik ben ook niet op zoek naar problemen die er niet zijn.Marathonloopster schreef: ↑04-01-2026 09:33
Ik lees en hoor steeds vaker over de bekende vijf liefdestalen (woorden, tijd, aanraking, cadeautjes, hulpvaardigheid).
Je kan overal iets achter zoeken als je ergens niet tevreden mee bent maar je kan alleen je eigen handelen veranderen.
zondag 4 januari 2026 om 10:58
Ik zie de manieren waarop mijn man zijn liefde aan mij uit (mijn tas in de auto tillen als we een weekendje weg gaan, zorgen dat mijn auto altijd keurig onderhouden is, vragen in de supermarkt of er iets is wat ik lekker zou vinden voor 's avonds bij de tv, zoiets). Dat hij zijn best doet door het te tonen. En dat waardeer ik. Ik heb soms andere manieren (sta bijv om half zes op om voor hem een koffie to go te maken, schrijf een lief briefje voor hem en stop dat in de badkamer in zijn broek zodat hij de volgende werkdag dat briefje vindt, stuur een lief appje, enz). Maar beiden vinden we elkaar wel in knuffelen, liefde naar elkaar uitspreken, oprecht naar elkaar luisteren, en elkaar veel gunnen en vrijheid geven.
Denk dat als je weet van elkaar wat de ander doet uit liefde, je dat vanaf dan elke keer kunt zien als een liefdesdaad. En dat is toch mooi? Mijn man geeft bijna nooit cadeautjes. Zou ik wel eens leuk vinden, van de andere kant vind ik juist zijn niet-materialistische karakter zo mooi. Ik kijk liever naar wat hij wel doet voor me/ons.
Denk dat als je weet van elkaar wat de ander doet uit liefde, je dat vanaf dan elke keer kunt zien als een liefdesdaad. En dat is toch mooi? Mijn man geeft bijna nooit cadeautjes. Zou ik wel eens leuk vinden, van de andere kant vind ik juist zijn niet-materialistische karakter zo mooi. Ik kijk liever naar wat hij wel doet voor me/ons.
zondag 4 januari 2026 om 11:23
Volgens mij gaat het niet over problemen zoeken. Maar het interessant kunnen vinden hoe mensen zich gedragen, hoe mensen denken en waarom ze handelen zoals ze doen. De ene persoon vindt dat heel interessant, de ander niet. Het kan juist ook problemen voorkomen als je weet (of uitzoekt) waarom de ander bijv nooit een cadeautje meeneemt maar wel kunt zien dat die altijd voor jou de sneeuw ruimt terwijl jij nog in een warm bed ligt.
zondag 4 januari 2026 om 11:29
zondag 4 januari 2026 om 11:38
Ik betwijfel dus of dat op lange termijn inderdaad constructief is. Erkennen dat er verschillen zijn in liefde uiten kan ook zonder dat te generaliseren.Marathonloopster schreef: ↑04-01-2026 10:41Ja, zo zie ik het ook: het is een model, geen waarheid, maar het helpt mij wel om verschillen te begrijpen
En wie weet wat er mogelijk is als jij gewoon je wensen op liefdesgebied uit. Wie weet zijn er dan wel degelijk manieren om daaraan tegemoet te komen voor je partner op een manier die bij hem past.
Of alsnog niet, maar het blijft goed dat je dat dan hebt geuit en dat gesprek hebt gevoerd.
zondag 4 januari 2026 om 12:22
Ik heb het hier laatst over gehad met mijn man. We hebben vastgesteld dat we beiden tijd als taal hebben. En ik ook woorden en hij ook fysiek.
Tijd met elkaar doorbrengen is voor ons iets vanzelfsprekends. En in de andere twee nemen we elkaar mee.
Ik denk dat je je wel aan elkaars taal kan aanpassen of aanleren. Maar dat er toch wel iets gezamenlijks moet zijn. Iets dat altijd vanzelf stroomt. Ik denk niet dat dat per se 1 van de 5 liefdestalen moet zijn.
Tijd met elkaar doorbrengen is voor ons iets vanzelfsprekends. En in de andere twee nemen we elkaar mee.
Ik denk dat je je wel aan elkaars taal kan aanpassen of aanleren. Maar dat er toch wel iets gezamenlijks moet zijn. Iets dat altijd vanzelf stroomt. Ik denk niet dat dat per se 1 van de 5 liefdestalen moet zijn.
zondag 4 januari 2026 om 13:03
Er is geen wetenschappelijke basis voor deze theorie. Het risico is dan dus dat je, net als bij horoscopen (hier al genoemd) uit algemene waarheidjes een verhaaltje fabriekt dat jou goed uitkomt. Als je daar iets mee kunt, is het prima, maar ik zou geen levensveranderende beslissingen nemen op basis van de "liefdestalen."
Si abra la puerta hay lobos.
zondag 4 januari 2026 om 13:11
Was dat niet het idee van het boek, dat je de 'taal' van de ander moest gaan spreken? Dat lijkt mij heel moeilijk, het gaat tegen je natuurlijke gedrag in.
Het lijkt mij goed om te herkennen wat de ander voor je doet, zijn taal naar jou toe. En natuurlijk om af en toe te herkennen dat je wat voor hem in zijn taal doet, extra.
Verder was het boek nogal kerkelijk, en daardoor kreeg ik nogal een gevoel dat het meer op wensdenken gebaseerd was om maar vooral geen echtscheidingen te hebben.
Het lijkt mij goed om te herkennen wat de ander voor je doet, zijn taal naar jou toe. En natuurlijk om af en toe te herkennen dat je wat voor hem in zijn taal doet, extra.
Verder was het boek nogal kerkelijk, en daardoor kreeg ik nogal een gevoel dat het meer op wensdenken gebaseerd was om maar vooral geen echtscheidingen te hebben.
zondag 4 januari 2026 om 13:14
De schrijver is voorganger in een christelijke gemeente en ik heb ook een beetje de indruk dat het boek negatief uitgelegd vooral is geschreven om partners die inhoudelijke kritiek op hun partner hebben aan te kletsen dat ze gewoon beter hun best moeten doen de ander te begrijpen en zichzelf ook aan te passen. Vooral als je de vrouw bent, natuurlijk.Natsuro schreef: ↑04-01-2026 13:11Was dat niet het idee van het boek, dat je de 'taal' van de ander moest gaan spreken? Dat lijkt mij heel moeilijk, het gaat tegen je natuurlijke gedrag in.
Het lijkt mij goed om te herkennen wat de ander voor je doet, zijn taal naar jou toe. En natuurlijk om af en toe te herkennen dat je wat voor hem in zijn taal doet, extra.
Verder was het boek nogal kerkelijk, en daardoor kreeg ik nogal een gevoel dat het meer op wensdenken gebaseerd was om maar vooral geen echtscheidingen te hebben.
Si abra la puerta hay lobos.
zondag 4 januari 2026 om 13:37
Ik heb gelezen dat liefdestalen theorie geen grond zou hebben in de wetenschap, maar bedacht is door een man, zodat vrouwen meer seks hebben met hun man, omdat zijn liefdestaal nou eenmaal aanraking is.
En dat de vrouw dan vooral maar het huishouden blijft doen, want haar liefdestaal is hulpvaardigheid
En dat de vrouw dan vooral maar het huishouden blijft doen, want haar liefdestaal is hulpvaardigheid
zondag 4 januari 2026 om 15:33
Er is geen wetenschappelijke ondergrond inderdaad, dus hang er niet te veel aan op.
Hoe iemand zijn genegenheid toont en dat dit niet altijd per se de manier is waarop jij dat zou willen, dat kan. Wat je er vervolgens mee moet zal per situatie verschillen. En of je het echt liefdestaal vindt ook.
Als je te veel van elkaar verschilt op meerdere gebieden kan de gemeenschappelijke basis voor een relatie te klein zijn, maar het is wel goed te weten hoe jouw partner zijn/haar waardering uit zodat je niet denkt 'hij/zij moet me niet want doet x niet'. Het gaat er dan denk ik gewoon om dat je niet te klein denkt en meerdere perspectieven in kunt nemen.
Maar dat je ook niet maar genoegen neemt met 'partner uit waardering door 60 uur per week te werken en brood op de plank te brengen'. Of nog erger 'mevrouwtje dat doe ik voor jou dat hoort en zo laat ik zien dat ik van jou hou' (maar eigenlijk 'ken je plek' etc.
)
Hoe iemand zijn genegenheid toont en dat dit niet altijd per se de manier is waarop jij dat zou willen, dat kan. Wat je er vervolgens mee moet zal per situatie verschillen. En of je het echt liefdestaal vindt ook.
Als je te veel van elkaar verschilt op meerdere gebieden kan de gemeenschappelijke basis voor een relatie te klein zijn, maar het is wel goed te weten hoe jouw partner zijn/haar waardering uit zodat je niet denkt 'hij/zij moet me niet want doet x niet'. Het gaat er dan denk ik gewoon om dat je niet te klein denkt en meerdere perspectieven in kunt nemen.
Maar dat je ook niet maar genoegen neemt met 'partner uit waardering door 60 uur per week te werken en brood op de plank te brengen'. Of nog erger 'mevrouwtje dat doe ik voor jou dat hoort en zo laat ik zien dat ik van jou hou' (maar eigenlijk 'ken je plek' etc.
)
zondag 4 januari 2026 om 15:48
zondag 4 januari 2026 om 16:41
Evenveel wetenschappelijk fundament en gewoon uit de duim gezogen onzin waar mensen zich makkelijk in kunnen herkennen.
Edit: en deze vraag werd zoals ik al vermoedde niet gesteld uit oprechte interesse, maar om een offtopic discussie aan te zwengelen over of het wel een correcte vergelijking is
prei wijzigde dit bericht op 04-01-2026 18:53
25.36% gewijzigd
zondag 4 januari 2026 om 16:50
Kronkel 1: Mannen zouden toch juist heel goed lust en liefde kunnen scheiden? Elke keer dat ze ‘de liefde’ (tussen aanhalingstekens dus) bedrijven met een minnares, hoer, bloemkool of fietspomp telt niet. Dan is het geen liefdestaal, maar gewoon fysieke overmacht. En bij de laatste twee kan je er redelijk zeker van zijn dat de andere betrokkene ook geen gevoel/liefdestaal heeft.Dropdrop schreef: ↑04-01-2026 13:37Ik heb gelezen dat liefdestalen theorie geen grond zou hebben in de wetenschap, maar bedacht is door een man, zodat vrouwen meer seks hebben met hun man, omdat zijn liefdestaal nou eenmaal aanraking is.
En dat de vrouw dan vooral maar het huishouden blijft doen, want haar liefdestaal is hulpvaardigheid
Kronkel 2: het is wel een beetje mal als de ene zich wel moet aanpassen aan de andere taal , terwijl de ander vooral moet blijven doen wat hij/zij al deed, omdat dat nou eenmaal zijn/haar taal is…
Kronkel 2b:… Misschien tóch niet zo gek. Want te vaak gaat de ene de taal van de ander spreken (zorgen bijvoorbeeld) in de hoop dat de ander óók van taal switcht (fysiek wordt). En dat werk zelden lekker. Volgens mij kan je beter samen zorgen of samen seksen, in plaats van tot frustratie van beide elk de helft doen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
