Donorvader

Ik ken (op afstand) twee gezinnen waar dit speelt. Het ene gezin ken ik de moeders en weet wat voor rol de vader speelt. In het andere geval ken ik de vader en weet wat voor rol hij speelt.

In jouw openingspost verbaasde ik me over het precieze aantal ontmoetingen dat je noemde. Hang er geen getal aan, zou mijn advies zijn.

In beide gevallen die ik ken heeft de vader een rol die lijkt op de rol van een fijne oom. Hij komt op verjaardagen, soms wordt er samen kerst gevierd, hij neemt de kinderen eens een dagje mee uit, maar is er ook bij mijlpalen in het leven. Een zwemdiploma, musical groep 8 sportwedstrijd of uitvoering van muziek of dans, de diploma uitreiking van de middelbare school. Het ene jaar is er meer contact dan het andere.

Ik zou me meer druk maken over wat je doet als het gezin ver weg verhuist (of zelfs emigreert) of als hun opvoedstijl of keuzes (voor een school bijvoorbeeld, of religie) tegengesteld is aan die van jullie/je man. Heeft je man inspraak in opvoeding en, zo nee, kan hij ermee omgaan als dat tegen zijn normen en waarden ingaat.

Verbena schreef: ↑

14-02-2026 07:19

Ik ken (op afstand) twee gezinnen waar dit speelt. Het ene gezin ken ik de moeders en weet wat voor rol de vader speelt. In het andere geval ken ik de vader en weet wat voor rol hij speelt.

In jouw openingspost verbaasde ik me over het precieze aantal ontmoetingen dat je noemde. Hang er geen getal aan, zou mijn advies zijn.

In beide gevallen die ik ken heeft de vader een rol die lijkt op de rol van een fijne oom. Hij komt op verjaardagen, soms wordt er samen kerst gevierd, hij neemt de kinderen eens een dagje mee uit, maar is er ook bij mijlpalen in het leven. Een zwemdiploma, musical groep 8 sportwedstrijd of uitvoering van muziek of dans, de diploma uitreiking van de middelbare school. Het ene jaar is er meer contact dan het andere.

Idem hier, ken een gezin van heel dichtbij die dit op ongeveer dezelfde manier doet. Geen uitstapjes tussen donor en kinderen trouwens, vooral gezinsontmoetingen. Ze zijn samen echt familie geworden. Werkt heel goed.
Vooraf idd geen aantallen genoemd qua ontmoetingen. Wel de wens om de gezamenlijkheid op te zoeken, rondom belangrijke feestdagen én ze doen meestal 1 á 2x per jaar iets leuks met elkaar. Maar er zit daar geen 'vastigheid' in, gaat organisch.

Hier staat wat jullie zelf denken/willen maar wat denken/willen de wens-ouders?
Ik heb zo het gevoel dat je het moeilijk gaat hebben met afstand nemen?

nerdopviva schreef: ↑

14-02-2026 08:13

Ik zou me meer druk maken over wat je doet als het gezin ver weg verhuist (of zelfs emigreert) of als hun opvoedstijl of keuzes (voor een school bijvoorbeeld, of religie) tegengesteld is aan die van jullie/je man. Heeft je man inspraak in opvoeding en, zo nee, kan hij ermee omgaan als dat tegen zijn normen en waarden ingaat.

Als je inspraak wil in de opvoeding moet je er niet aan beginnen. De vrouwen worden de moeders die gaan opvoeden. Als donor vader sta je aan de zijlijn.

Flandrien schreef: ↑

14-02-2026 08:25

Hier staat wat jullie zelf denken/willen maar wat denken/willen de wens-ouders?
Ik heb zo het gevoel dat je het moeilijk gaat hebben met afstand nemen?

Als je hier aan zou beginnen, moet je vooral heel goed weten wat je zelf wil. Voordat je het gesprek in gaat helder hebben onder welke voorwaarden je het zou willen doen. Dan hoef je nog helemaal niet na te denken over wat zij willen.

Pas daarna in gesprek met de wensouders en kom je er vooraf al niet uit, dan moet je het niet doen.

nerdopviva schreef: ↑

14-02-2026 08:13

Ik zou me meer druk maken over wat je doet als het gezin ver weg verhuist (of zelfs emigreert) of als hun opvoedstijl of keuzes (voor een school bijvoorbeeld, of religie) tegengesteld is aan die van jullie/je man. Heeft je man inspraak in opvoeding en, zo nee, kan hij ermee omgaan als dat tegen zijn normen en waarden ingaat.

Goede punten hoor! Dit zou ik ook zeker willen overdenken en bespreken.
Maar zoals ik de openingspost lees, zijn de Dames vooral naar een zaaddonor op zoek, niet naar een opvoeder erbij.
En de potentiële donor, verlangt er geen 5e kind bij. Hij wil enkel 'in beeld' blijven met zijn gezin.
En hoe zoiets dan vorm gaat krijgen, daar zullen hele, hele duidelijke afspraken over gemaakt moeten worden. Lijkt mij althans.

Heeft de wensmoeder een partner met wie ze gezamenlijk een gezin gaan vormen?
In dat geval zal de donor juridisch afstand moeten doen van het kind , zodat zij het kind kan adopteren.
Maar ik neem aan dat jullie je daar al in verdiept hebben.

In mijn omgeving ook een aantal gezinnen. Bij de 1 duidelijke omgangsregelingen, bij anderen veel losser. En ook veranderingen naarmate de kinderen groter worden.

Verbena schreef: ↑

14-02-2026 08:29

Als je inspraak wil in de opvoeding moet je er niet aan beginnen. De vrouwen worden de moeders die gaan opvoeden. Als donor vader sta je aan de zijlijn.

Dat ligt aan wat ze afspreken natuurlijk.

Het kerngezin waarin het kind opgegroeid heeft 2 moeders. Voor het kind de normaalste zaak van de wereld, want het weet niet beter.
De donorvader die ik ken had ook al een gezin. Hij heeft zich wat op afstand gehouden en dat is eigenlijk ook zo gebleven. De kinderen kwamen elkaar wel tegen op de voetbalclub, wisten hoe het zat allemaal. Maar hadden over en weer niet veel interesse in elkaar.
Het is ook nooit geforceerd, maar had wel gekund.
Ze zijn nu allemaal (jong) volwassen. Maar hebben geen band.
Het zijn 2 verschillende gezinnen.

Een donor is een gever. Je geeft iets weg. En als donor heb je daar eigenlijk niets meer over te zeggen.

Heel fijn voor het kind om de donor wel te kennen, waar komen je genen vandaan, lijk je in gedrag po je vader, etc. Ik ben een grote voorstander dat het kind weet wie de vader is en dat dar contact mogelijk is.

Als donor vader heb je verder geen inspraak over hoe het kind opgevoed wordt, of dat het kind gaar verhuizen, etc. Tenzij je alle drie al ouder geregistreerd komt te staan. Anders ben je juridisch gezien niets. Je ben en blijf als donor iemand op afstand een buitenstaander. Dat is iets dat je goed moet realiseren. Dit geldt ook voor draagmoeders, eiceldonatie, etc. Wat is de kans dat de kinderen in het gewone leven elkaar tegen komen? Op school, sportvereniging, bijbaantje, kerk, vrienden, etc?

Heel goed dat jullie er goed over nadenken. En luister na elkaar. Ik ken meerdere gezinnen in mijn omgeving waar het kind verwekt is met donorzaad. De omgeving weet vaak niet wie de donor is, alleen in kleine kring bekent. En de donor is dan meer een oom op afstand waar het kind of kinderen goed contact mee hebben. Kind(eren) weten wel wie hij is.

Ik zou vragen hoe de 2 ouders in de toekomst willen omgaan met de situatie. Willen ze vanaf jongs af aan het kind vertellen dat er een donor is. En hoe willen ze dit gaan zeggen. En willen ze dat de donor vanaf het begin zichtbaar is voor het kind. En zo ja, in welke vorm. Of liever wachten tot dat het kind er om vraagt? Welke rol zien de wettelijke ouders voor de donor? En past dit hoe jullie dit zien? Niet alleen je man, maar dit geldt ook voor jou. En wil je jullie kinderen meenemen in dit verhaal, zen zo ja vanaf welke leeftijd?

BrutaImmaculata schreef: ↑

14-02-2026 08:46

Dat ligt aan wat ze afspreken natuurlijk.

Maar in de OP staat al dat de man van TO niet op zoek is naar nog een kind om op te voeden. Zij denken zelf aan contact voor vier vijf keer per jaar. In die situatie kun je toch geen inspraak willen in de opvoeding?

Verbena schreef: ↑

14-02-2026 09:29

Maar in de OP staat al dat de man van TO niet op zoek is naar nog een kind om op te voeden. Zij denken zelf aan contact voor vier vijf keer per jaar. In die situatie kun je toch geen inspraak willen in de opvoeding?

Ik heb het niet over TO, maar over jouw stellige (en het opstel van Watergirl) 'als donorvader sta je aan de zijlijn'.