Relaties
alle pijlers
Huwelijk vol frustratie, nog te redden?
maandag 17 november 2025 om 00:14
Dag Dames,
Ik ben 4 jaar getrouwd met mijn vrouw. We hebben een zoontje van 1 jaar….
Sinds mijn vrouw zwanger is geworden, zijn wij niet meer intiem geweest… Ik merk eigenlijk (nog erger) dat ik er geen moeite meer voor doe. In het begin, sloeg ze me nog speels weg als ik haar een tik op haar billen gaf, maar dat veranderde in irritatie. Daarna kwam er irritatie bij allerlei verschillende aanrakingen, knuffels etc. Dus heb ik mij eigenlijk ook volledig afgesloten en gedraag ik me alsof intimiteit geen deel uitmaakt van de relatie. Ik ben eigenlijk ten einde raad, gisteren was onze trouwdag en ze wilde weer niets doen, schoot alle plannen af. Dus heb ik ook geen bloemen/chocola of een restaurant geserveerd. We hebben gewoon een normale zondag en een tripje naar de IKEA gedaan en de Huishoudelijke taken afgestreept. Prima voor een normale zondag… ze was echter einde dag ook enorm teleurgesteld over onze trouwdag. Normaal zou ik zeggen, dan hadden we miss 1 van mijn voorstellen kunnen doen, maar ik heb geen zin in ruzie dus zeg ik dan niets zinnigs, zoals “lekkere ontspannen dag toch, dat wilde je toch?”
Mijn vrouw zit thuis en zoekt momenteel werk. Ze is goed in haar vak, dus ik verwacht dat ze snel weer aan de slag kan. Zij ergert zich dood als ik vacatures mee zoek of tips geef of aangeef dat ze goed is in haar vak en dat het vast snel goed komt. Dan verwijt ze mij van een te positieve instelling en dat ik de beren op de weg niet zie etc… Dit komt omdat ze nu voornamelijk voor ons zoontje zorgt, en mijn vrouw is geweldig goed voor ons zoontje, alleen heb ik het idee dat ze mij compleet vergeten is en dat ik alleen maar een brok frustratie opwek, enkel mijn loonstrookje en de nieuwe leasewagen zijn ok. Dat is het enige positieve aan mij, en dat ik veel plezier heb met mijn zoontje.
Voor de rest kan ik NIETS goed doen. We zijn zelfs begonnen met een to-do lijstje van het huishouden en ik werk het elke dag af, naast een drukke baan, een lijstje van hier tot TOKIO.
Ze kent mij dondersgoed en weet dat ik vol frustratie en irritatie zit, ik heb de fout gemaakt om het 1x uit te spreken en het was dagen lang huilen en ruzie.
Kun je je voorstellen? Dat ik een Zoom call met Amerikaanse collega’s accepteerde om 19:30, zéér strategisch want dan is mijn zoontje naar bed… dit puur en alleen om de avond met mijn vrouw over te slaan. Een dag eerder was ik op zoek naar een foto van ons zoontje op haar tel, en toen kwam er een berichtje binnen van haar beste vriendin. Allereerste keer in 14 jaar wilde ik weten wat er in haar omging… en ze was stoer aan het doen dat wij geen seks hebben…en dat ik daar alleen aan kan denken. Gek want ik probeer al maanden helemaal niets meer. Ze is ook super feministisch geworden en voert ineens een rare strijd met mij om van alles…. dat ik haar voor laat om door een deur te gaan, ze remt dan af om mij voor te laten… of ze wil constant rijden ineens als we ergens heen gaan in mijn auto. Allemaal heel vreemd gedrag.
Maar dat appje over ons seksleven, heeft mij zo diep gekwetst omdat ze eenzijdig de intimiteitskraan van onze relatie heeft dichtgedraaid. Sinds het lezen van dat appje, heb ik mij fysiek ook volledig gedistancieerd, er gaan dagen voorbij dat we elkaar geen kus geven of elkaar hebben aangeraakt. Ze initieert soms nog een kus maar ze ziet aan mij dat er iets speelt en ik merk dat dat haar pijn doet. We hebben het er over gehad en ik heb aangegeven dat ik eigenlijk heel gelukkig zou moeten zijn, alles loopt op rolletjes maar onze relatie niet. En ik weet niet hoe ik jou weer gelukkig kan maken, ik denk dat jij eerst aan jezelf moeten werken voordat wij kunnen helen. Ze ontkende het niet maar we kwamen na veel tranen bij haar ook niet veel verder.
Ik ben ook begonnen met op de bank slapen, met het smoesje dat ik later naar bed kom. Ik weet het allemaal eigenlijk niet, dit is ook niet wat ik wil. Wij zijn al 17 jaar samen en ik hou veel van haar… maar ik zie mezelf geen seksloos en gefrustreerd bestaan leiden. Ik merk wel aan mezelf dat ik wat vatbaarder ben geworden voor geflirt van collega’s, zeker op events na wat biertjes. Ik kreeg vorige week nog de vraag of ik meeging feesten op kamernummer 340, ik bedankte omdat ik nog nooit ben vreemdgegaan maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik geen signalen heb gegeven aan de vrouw van kamer 340, dat ik ontzettend veel zin in haar had, ik denk dat ze het zelfs door mijn broek kon zien. En ja, ik had er idd ook heel veel zin in maar ik dacht aan mijn zoontje en ik kon het niet….Ik denk dat je automatisch als mens een goed gevoel krijgt als iemand je aantrekkelijk vindt. Normaal zou dit gevoel voldaan moeten zijn met je partner…..
Ik hoor overigens vanuit meer vrienden dit soort verhalen en er ontstaat een golf van scheidingen rondom ons, ik zie ons die kant niet opgaan, i.i.g. niet op de korte termijn. We waren écht Bonnie en Clyde, en nu join ik Teams calls om 19:30 om haar te ontwijken en slaap ik vrijwillig op de bank….. het kan snel gaan, hopelijk valt er nog eea te redden
Zo!!! Even van me afgeschreven, hope it makes sense
Groet,
RE
Ik ben 4 jaar getrouwd met mijn vrouw. We hebben een zoontje van 1 jaar….
Sinds mijn vrouw zwanger is geworden, zijn wij niet meer intiem geweest… Ik merk eigenlijk (nog erger) dat ik er geen moeite meer voor doe. In het begin, sloeg ze me nog speels weg als ik haar een tik op haar billen gaf, maar dat veranderde in irritatie. Daarna kwam er irritatie bij allerlei verschillende aanrakingen, knuffels etc. Dus heb ik mij eigenlijk ook volledig afgesloten en gedraag ik me alsof intimiteit geen deel uitmaakt van de relatie. Ik ben eigenlijk ten einde raad, gisteren was onze trouwdag en ze wilde weer niets doen, schoot alle plannen af. Dus heb ik ook geen bloemen/chocola of een restaurant geserveerd. We hebben gewoon een normale zondag en een tripje naar de IKEA gedaan en de Huishoudelijke taken afgestreept. Prima voor een normale zondag… ze was echter einde dag ook enorm teleurgesteld over onze trouwdag. Normaal zou ik zeggen, dan hadden we miss 1 van mijn voorstellen kunnen doen, maar ik heb geen zin in ruzie dus zeg ik dan niets zinnigs, zoals “lekkere ontspannen dag toch, dat wilde je toch?”
Mijn vrouw zit thuis en zoekt momenteel werk. Ze is goed in haar vak, dus ik verwacht dat ze snel weer aan de slag kan. Zij ergert zich dood als ik vacatures mee zoek of tips geef of aangeef dat ze goed is in haar vak en dat het vast snel goed komt. Dan verwijt ze mij van een te positieve instelling en dat ik de beren op de weg niet zie etc… Dit komt omdat ze nu voornamelijk voor ons zoontje zorgt, en mijn vrouw is geweldig goed voor ons zoontje, alleen heb ik het idee dat ze mij compleet vergeten is en dat ik alleen maar een brok frustratie opwek, enkel mijn loonstrookje en de nieuwe leasewagen zijn ok. Dat is het enige positieve aan mij, en dat ik veel plezier heb met mijn zoontje.
Voor de rest kan ik NIETS goed doen. We zijn zelfs begonnen met een to-do lijstje van het huishouden en ik werk het elke dag af, naast een drukke baan, een lijstje van hier tot TOKIO.
Ze kent mij dondersgoed en weet dat ik vol frustratie en irritatie zit, ik heb de fout gemaakt om het 1x uit te spreken en het was dagen lang huilen en ruzie.
Kun je je voorstellen? Dat ik een Zoom call met Amerikaanse collega’s accepteerde om 19:30, zéér strategisch want dan is mijn zoontje naar bed… dit puur en alleen om de avond met mijn vrouw over te slaan. Een dag eerder was ik op zoek naar een foto van ons zoontje op haar tel, en toen kwam er een berichtje binnen van haar beste vriendin. Allereerste keer in 14 jaar wilde ik weten wat er in haar omging… en ze was stoer aan het doen dat wij geen seks hebben…en dat ik daar alleen aan kan denken. Gek want ik probeer al maanden helemaal niets meer. Ze is ook super feministisch geworden en voert ineens een rare strijd met mij om van alles…. dat ik haar voor laat om door een deur te gaan, ze remt dan af om mij voor te laten… of ze wil constant rijden ineens als we ergens heen gaan in mijn auto. Allemaal heel vreemd gedrag.
Maar dat appje over ons seksleven, heeft mij zo diep gekwetst omdat ze eenzijdig de intimiteitskraan van onze relatie heeft dichtgedraaid. Sinds het lezen van dat appje, heb ik mij fysiek ook volledig gedistancieerd, er gaan dagen voorbij dat we elkaar geen kus geven of elkaar hebben aangeraakt. Ze initieert soms nog een kus maar ze ziet aan mij dat er iets speelt en ik merk dat dat haar pijn doet. We hebben het er over gehad en ik heb aangegeven dat ik eigenlijk heel gelukkig zou moeten zijn, alles loopt op rolletjes maar onze relatie niet. En ik weet niet hoe ik jou weer gelukkig kan maken, ik denk dat jij eerst aan jezelf moeten werken voordat wij kunnen helen. Ze ontkende het niet maar we kwamen na veel tranen bij haar ook niet veel verder.
Ik ben ook begonnen met op de bank slapen, met het smoesje dat ik later naar bed kom. Ik weet het allemaal eigenlijk niet, dit is ook niet wat ik wil. Wij zijn al 17 jaar samen en ik hou veel van haar… maar ik zie mezelf geen seksloos en gefrustreerd bestaan leiden. Ik merk wel aan mezelf dat ik wat vatbaarder ben geworden voor geflirt van collega’s, zeker op events na wat biertjes. Ik kreeg vorige week nog de vraag of ik meeging feesten op kamernummer 340, ik bedankte omdat ik nog nooit ben vreemdgegaan maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik geen signalen heb gegeven aan de vrouw van kamer 340, dat ik ontzettend veel zin in haar had, ik denk dat ze het zelfs door mijn broek kon zien. En ja, ik had er idd ook heel veel zin in maar ik dacht aan mijn zoontje en ik kon het niet….Ik denk dat je automatisch als mens een goed gevoel krijgt als iemand je aantrekkelijk vindt. Normaal zou dit gevoel voldaan moeten zijn met je partner…..
Ik hoor overigens vanuit meer vrienden dit soort verhalen en er ontstaat een golf van scheidingen rondom ons, ik zie ons die kant niet opgaan, i.i.g. niet op de korte termijn. We waren écht Bonnie en Clyde, en nu join ik Teams calls om 19:30 om haar te ontwijken en slaap ik vrijwillig op de bank….. het kan snel gaan, hopelijk valt er nog eea te redden
Zo!!! Even van me afgeschreven, hope it makes sense
Groet,
RE
zaterdag 22 november 2025 om 08:57
Mijn tip? Begin eens met ZELF na te denken wat er allemaal moet gebeuren in huis en doe dat zonder dat zij erom hoeft te vragen. Je bent een volwassen vent, waarom heb je een lijstje nodig?Reabea schreef: ↑22-11-2025 00:05Thanks - We hebben het van de week over communicatie gehad en hoe we uit de day-to-day sleur gaan komen, mijn openingszin:
Ik werk meer dan full-time, doe mijn huishoudelijke taken, zorg voor ons zoontje vanaf 5/6 uur in de avond, en volledig in het weekend. Ik probeer met kleinigheidjes, zoals bloemen of chocola etc, om je weer eens blij te maken. Maar Ik heb het gevoel dat ik bij jou alleen chagrijn, geen waardering en nul intimiteit uitlok. Ik heb het gevoel dat je niets leuk meer vindt aan onze relatie en ik moet zeggen dat ik soms ook niet uitkijk om naar huis te komen.(bhlv voor ons zoontje) Dat ook sommige werktripjes miss niet verplicht waren maar eerder uit noodzaak om eens een avond geen gezeik/gezeur te hebben.
Ze moest huilen (en flink) voornamelijk over de werktripjes, dat ik liever op reis ga voor werk dan thuiskom..... ze weet dat ik buitenlandse werktripjes haat, 24/7 werken... wie verzint het.... en ze gaf daarna aan:
- Dat zij het gevoel heeft dat ik niet realiseer dat zij veel druk ervaart. Huishouden/Zoontje/Baan vinden en het nieuwe huis. (plus verkoop huidige)
En ze is verantwoordelijk voor jou to do list in huis. Eerder schrijf je dat ze een lijst voor je maakt. Maar hé, jij woont daar ook en zij is niet je moeder. Ik weet nog dat ik, toen mijn oudste een baby was, echt alles in de gaten moest houden. Zijn vader wilde best "helpen", dan moest ik maar zeggen wat hij moest doen. Wat ik wilde, is dat hij zelf nadacht dat kind een schone luier moest, of eten. Dat er geld gepind moest worden voor de werkster, etc etc etc. Het probleem was helemaal niet dat ik niet even een luier wilde verschonen, het probleem was dat ik letterlijk overal eindverantwoordelijk voor was. Niet opgelet? Dan gebeurde er ook niets.
Wij hebben dat destijds redelijk goed opgelost. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat ze dan even geen zin heeft in polonaise aan haar lijf. Als dan ook nog vrijwel elke knuffel ontaardt in graaien aan bepaalde lichaamsdelen, gaat ze vanzelf op slot.
- Ze is zich ervan bewust dat ze mij fysiek verwaarloosd heeft maar ze kan het niet opbrengen om daar stappen in te maken als punt 1 niet opgelost is. Ze snapt mijn frustratie maar kan het simpelweg niet opbrengen om op korte termijn om de intimiteit in welke vorm dan ook te verbeteren.
- Ze heeft minder begrip voor mijn gevoel dat ik niet gewaardeerd word. Die snapt ze niet vanwege punt 1 en haar situatie. Ze begrijpt wel dat ze vaak chagi is en doemdenkt, maar er is wel waardering, ze gaat proberen dit wat meer te uiten.
- We gaan proberen wat datenights / weekendjes weg te plannen om de romantiek terug te vinden. We waren het allebei eens dat we meer "roommates" zijn geworden in een korte tijd.
- Geen interesse in relatietherapie, ze vindt het onzin omdat wij het wel kunnen oplossen.
- Ze gaf ook aan veranderd te zijn, ook vanwege haar nieuwe vriendengroep. De dames begrepen haar gevoel van drukte en stress. Haar nieuwe vriendinnen gaven ook aan dat ze anders in de wedstrijd staan. Er was er zelfs 1 die 4 jaar geen seks met haar man had.. zei ze lachend.... Er is een reden waarom ze allemaal gescheiden zijn, zei ik.
- Ik gaf aan dat ik haar altijd zal ondersteunen als ze depressief/burnout is maar dat ze wel hulp moet zoeken. Het is duidelijk dat ik haar problemen niet kan verbeteren en dat ze met iemand in gesprek moet en dat ik op die momenten vrij neem op voor ons zoontje te zorgen.
- Daarna kwam intimiteit weer ter sprake en het leek net alsof ik iets belachelijks vroeg, pijnlijk. Mijn reactie daarop was... ik weet niet hoe lang ik mijn wensen/noden/ verlangen naar intimiteit aan de kant kan zetten tot je het kan opbrengen. We zitten al 2 jaar in deze situatie, hoe lang zal dit geen rol spelen in onze relatie? 3 jaar? 5 jaar? 7 jaar? Intimiteit is de lijm van een relatie, knuffelen, zoenen, voorspel, kriebelen, masseren, seks. Er zijn brugklassers met meer intimiteit dan wij, zei ik (ook door haar lacherige "stoere" houding).
Ze moest daarna hard huilen helaas en we stopten het gesprek voor nu.
Wat dit allemaal betekent voor mijn huwelijk, geen idee... Ik weet het niet of de nieuwe versie van mijn vrouw en ik nog goed bij elkaar passen... Ze was vroeger een echte trailblazer, pioneer... en ze is veranderd in een gestrest, bang ,eigenwijs vogeltje. Miss is dit wel de burnout en komt ze hier sterker uit, maar in het geval dat deze versie blijft... dan matchen we op geen enkel vlak meer en dan zal ik wel een knoop moeten doorhakken. Ik zie gewoon niet hoe de liefde weer kan opbloeien met zoveel onderlinge frustratie.(uitgesproken en niet uitgesproken)
Geef haar even tijd voor zichzelf om bij te komen. Masseer zonder verder gegraai gewoon een keer haar schouders. ZONDER dat je daarvoor iets terug verwacht en zonder dat je handjes afzakken. En zonder in haar rug te porren met jouw erectie. Stop daarna gewoon. Of geef een knuffel met als enig doel een knuffel.
En houd je rotopmerkingen vermomd als grappen voor je.
Maar haal vooral voor even de mentale last weg van het alles moeten onthouden.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zaterdag 22 november 2025 om 09:09
Hou op over die intimiteit. Mijn ex zat er ook steeds over te zeiken en te janken.
Achteraf kan ik heel goed zeggen waarom ik niet wilde: als jij de hele dag niks wil en dik op de bank wil zitten en vreten, als je me aanraakt en meteen ff ergens wil voelen, en regelmatig zit te zeiken en janken over dat je zo zielig bent omdat ik nooit meer seks wil krijg ik GEEN zin! Ik heb wel eens huilend seks gehad. Wil je dat zij dat ook doet?
En nou niet zeggen dat jij niet zo bent als mijn ex. Zij heeft andere redenen waarom ze niet wil. EERST zorg je dat jullie blijer worden in je Relatie en DAARNA komt die zin in seks weer. Met iemand die je niet leuk genoeg vindt wil je geen seks en intimiteit. Dat is toch niet zo moeilijk te begrijpen?
Achteraf kan ik heel goed zeggen waarom ik niet wilde: als jij de hele dag niks wil en dik op de bank wil zitten en vreten, als je me aanraakt en meteen ff ergens wil voelen, en regelmatig zit te zeiken en janken over dat je zo zielig bent omdat ik nooit meer seks wil krijg ik GEEN zin! Ik heb wel eens huilend seks gehad. Wil je dat zij dat ook doet?
En nou niet zeggen dat jij niet zo bent als mijn ex. Zij heeft andere redenen waarom ze niet wil. EERST zorg je dat jullie blijer worden in je Relatie en DAARNA komt die zin in seks weer. Met iemand die je niet leuk genoeg vindt wil je geen seks en intimiteit. Dat is toch niet zo moeilijk te begrijpen?
zaterdag 22 november 2025 om 09:30
Je kan ook in je eentje in therapie he? Want die openingszin van jou, ik kopieer 'm hier even....:
"Ik werk meer dan full-time, doe mijn huishoudelijke taken, zorg voor ons zoontje vanaf 5/6 uur in de avond, en volledig in het weekend. Ik probeer met kleinigheidjes, zoals bloemen of chocola etc, om je weer eens blij te maken. Maar Ik heb het gevoel dat ik bij jou alleen chagrijn, geen waardering en nul intimiteit uitlok. Ik heb het gevoel dat je niets leuk meer vindt aan onze relatie en ik moet zeggen dat ik soms ook niet uitkijk om naar huis te komen.(bhlv voor ons zoontje) Dat ook sommige werktripjes miss niet verplicht waren maar eerder uit noodzaak om eens een avond geen gezeik/gezeur te hebben."
....wat vind je daar zelf van, als je 'm zo terugleest? Op mij komt het nogal verwijtend over, je somt op wat jij in praktische zin allemaal doet en daarna volgen nog wat sneren in haar richting. Hoe had dit de start kunnen zijn van een open, eerlijk gesprek? Waar is jouw gevoel in dit verhaal, waar is de opening naar haar, naar jullie relatie, naar nieuwsgierigheid, naar liefde?
"Ik werk meer dan full-time, doe mijn huishoudelijke taken, zorg voor ons zoontje vanaf 5/6 uur in de avond, en volledig in het weekend. Ik probeer met kleinigheidjes, zoals bloemen of chocola etc, om je weer eens blij te maken. Maar Ik heb het gevoel dat ik bij jou alleen chagrijn, geen waardering en nul intimiteit uitlok. Ik heb het gevoel dat je niets leuk meer vindt aan onze relatie en ik moet zeggen dat ik soms ook niet uitkijk om naar huis te komen.(bhlv voor ons zoontje) Dat ook sommige werktripjes miss niet verplicht waren maar eerder uit noodzaak om eens een avond geen gezeik/gezeur te hebben."
....wat vind je daar zelf van, als je 'm zo terugleest? Op mij komt het nogal verwijtend over, je somt op wat jij in praktische zin allemaal doet en daarna volgen nog wat sneren in haar richting. Hoe had dit de start kunnen zijn van een open, eerlijk gesprek? Waar is jouw gevoel in dit verhaal, waar is de opening naar haar, naar jullie relatie, naar nieuwsgierigheid, naar liefde?
zaterdag 22 november 2025 om 09:35
Uit je ellenkange gespreksverslag blijkt dat het alsnog maar weer over een ding gaat. Je noemt het intimiteit, maar je bedoelt seks. Zij heeft geen zin, zij verwaarloost je fysiek, haar vriendinnen hun man ook en daarom zijn ze gescheiden, jij vindt dat het nu wel lang genoeg geduurd heeft zonder want JIJ beschouwt seks als relatielijm. En zelfs brugklassers zijn volgens jou beter af hierdoor. Bijzonder voorbeeld ook.
En als ze dan moet huilen, of stoer en lacherig probeert te doen als het wéér over seks gaat, dan denk jij nog steeds niet van goh, misschien is mijn gezever over 'intimiteit' of het gebrek daaraan, wel het probleem in plaats van de oplossing.
En als ze dan moet huilen, of stoer en lacherig probeert te doen als het wéér over seks gaat, dan denk jij nog steeds niet van goh, misschien is mijn gezever over 'intimiteit' of het gebrek daaraan, wel het probleem in plaats van de oplossing.
zaterdag 22 november 2025 om 09:39
zaterdag 22 november 2025 om 10:17
Wat een gespreksopener van jou, zeg. Jij houdt een monoloog vol verwijten van de strekking "ik doe alles voor je en jij bent ondankbaar".
En wat doe je eigenlijk als ze gaat huilen? Omarm je haar? Sta je ernaar te kijken? Stop je het gesprek?
Probeer eens een gesprek met haar te voeren zonder mededelingen. Alleen vragen stellen om erachter te komen wat zij wil en wat er volgens haar moet veranderen. En daar dan niet tegen in verweer gaan, maar navragen wat ze precies bedoelt als het niet duidelijk is, desnoods notities maken en het dan even laten zakken. Zou je dat kunnen?
En wat doe je eigenlijk als ze gaat huilen? Omarm je haar? Sta je ernaar te kijken? Stop je het gesprek?
Probeer eens een gesprek met haar te voeren zonder mededelingen. Alleen vragen stellen om erachter te komen wat zij wil en wat er volgens haar moet veranderen. En daar dan niet tegen in verweer gaan, maar navragen wat ze precies bedoelt als het niet duidelijk is, desnoods notities maken en het dan even laten zakken. Zou je dat kunnen?
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 22 november 2025 om 10:20
eerst had ik begrip voor jou maar nu ik dit lees vind ik het vooral heel verdrietig voor jouw vrouw. Hoe het allemaal om jou gaat en je haar in de hoek duwt maar nergens praat over jouw aandeel. Nu heb je alles geschoven op dat het haar schuld is maar Jij klinkt ook niet bepaald woest aantrekkelijk en zij klinkt oververmoeid. Als je moe bent heb je geen zin in seks met een man die de hele dag pleite is en er s' avonds op wil. Knuffelen is fijn maar meestal als een man begint met knuffelen wil hij meer.
Ik zeg maar zo, ik zeg maar..
zaterdag 22 november 2025 om 10:43
Ik vind het echt knap van je dat je het zo eerlijk hebt uitgesproken, want dit soort gesprekken zijn kwetsbaar, zeker als je die niet vaak op deze manier voert. En aan hoe je het hier neerzet, zie ik ook echt dat je haar probeert te begrijpen, terwijl jij zelf ook al zo lang met tekorten rondloopt. Dat is niet niks.Reabea schreef: ↑22-11-2025 00:05Thanks - We hebben het van de week over communicatie gehad en hoe we uit de day-to-day sleur gaan komen, mijn openingszin:
Ik werk meer dan full-time, doe mijn huishoudelijke taken, zorg voor ons zoontje vanaf 5/6 uur in de avond, en volledig in het weekend. Ik probeer met kleinigheidjes, zoals bloemen of chocola etc, om je weer eens blij te maken. Maar Ik heb het gevoel dat ik bij jou alleen chagrijn, geen waardering en nul intimiteit uitlok. Ik heb het gevoel dat je niets leuk meer vindt aan onze relatie en ik moet zeggen dat ik soms ook niet uitkijk om naar huis te komen.(bhlv voor ons zoontje) Dat ook sommige werktripjes miss niet verplicht waren maar eerder uit noodzaak om eens een avond geen gezeik/gezeur te hebben.
Ze moest huilen (en flink) voornamelijk over de werktripjes, dat ik liever op reis ga voor werk dan thuiskom..... ze weet dat ik buitenlandse werktripjes haat, 24/7 werken... wie verzint het.... en ze gaf daarna aan:
- Dat zij het gevoel heeft dat ik niet realiseer dat zij veel druk ervaart. Huishouden/Zoontje/Baan vinden en het nieuwe huis. (plus verkoop huidige)
- Ze is zich ervan bewust dat ze mij fysiek verwaarloosd heeft maar ze kan het niet opbrengen om daar stappen in te maken als punt 1 niet opgelost is. Ze snapt mijn frustratie maar kan het simpelweg niet opbrengen om op korte termijn om de intimiteit in welke vorm dan ook te verbeteren.
- Ze heeft minder begrip voor mijn gevoel dat ik niet gewaardeerd word. Die snapt ze niet vanwege punt 1 en haar situatie. Ze begrijpt wel dat ze vaak chagi is en doemdenkt, maar er is wel waardering, ze gaat proberen dit wat meer te uiten.
- We gaan proberen wat datenights / weekendjes weg te plannen om de romantiek terug te vinden. We waren het allebei eens dat we meer "roommates" zijn geworden in een korte tijd.
- Geen interesse in relatietherapie, ze vindt het onzin omdat wij het wel kunnen oplossen.
- Ze gaf ook aan veranderd te zijn, ook vanwege haar nieuwe vriendengroep. De dames begrepen haar gevoel van drukte en stress. Haar nieuwe vriendinnen gaven ook aan dat ze anders in de wedstrijd staan. Er was er zelfs 1 die 4 jaar geen seks met haar man had.. zei ze lachend.... Er is een reden waarom ze allemaal gescheiden zijn, zei ik.
- Ik gaf aan dat ik haar altijd zal ondersteunen als ze depressief/burnout is maar dat ze wel hulp moet zoeken. Het is duidelijk dat ik haar problemen niet kan verbeteren en dat ze met iemand in gesprek moet en dat ik op die momenten vrij neem op voor ons zoontje te zorgen.
- Daarna kwam intimiteit weer ter sprake en het leek net alsof ik iets belachelijks vroeg, pijnlijk. Mijn reactie daarop was... ik weet niet hoe lang ik mijn wensen/noden/ verlangen naar intimiteit aan de kant kan zetten tot je het kan opbrengen. We zitten al 2 jaar in deze situatie, hoe lang zal dit geen rol spelen in onze relatie? 3 jaar? 5 jaar? 7 jaar? Intimiteit is de lijm van een relatie, knuffelen, zoenen, voorspel, kriebelen, masseren, seks. Er zijn brugklassers met meer intimiteit dan wij, zei ik (ook door haar lacherige "stoere" houding).
Ze moest daarna hard huilen helaas en we stopten het gesprek voor nu.
Wat dit allemaal betekent voor mijn huwelijk, geen idee... Ik weet het niet of de nieuwe versie van mijn vrouw en ik nog goed bij elkaar passen... Ze was vroeger een echte trailblazer, pioneer... en ze is veranderd in een gestrest, bang ,eigenwijs vogeltje. Miss is dit wel de burnout en komt ze hier sterker uit, maar in het geval dat deze versie blijft... dan matchen we op geen enkel vlak meer en dan zal ik wel een knoop moeten doorhakken. Ik zie gewoon niet hoe de liefde weer kan opbloeien met zoveel onderlinge frustratie.(uitgesproken en niet uitgesproken)
Wat ik eruit haal is dat jullie pijnstukken elkaar nonstop raken. Zij voelt zich overbelast, waardoor ze totaal blokkeert op intimiteit. Jij voelt daardoor weer meer afstand en als je dat aankaart (wat heel logisch is), raakt dat bij haar weer het gevoel van “ik kan me niet openen, ik voel me geblokkeerd”. En zo blijf je eigenlijk in dezelfde cirkel waardoor niemand nog krijgt wat hij of zij écht nodig heeft.
Dat van die therapie snap ik eerlijk gezegd minder. Het idee “we kunnen het zelf wel” voelt een beetje alsof ze niet wil erkennen hoe vast jullie zitten. Twee jaar is lang. Daar mag je echt grenzen bij hebben en dat is niet omdat je haar pusht, maar omdat je eerlijk bent naar jezelf en naar het herstel van jullie relatie.
Dat ze moest huilen… ja, dat gebeurt vaak als de dingen die onder de oppervlakte borrelen eindelijk woorden krijgen. Dat kan pijn doen, maar ook dingen die vastzaten losmaken en uiteindelijk opluchten. Dit wat jullie nu hebben gedaan is een vorm van intimiteit. Jullie zijn iets aan het openen wat lang dicht heeft gezeten.
Nu rustig doorgaan en het gesprek levend houden.
Je doet het echt goed.
Eerlijk, respectvol en volwassen.
zaterdag 22 november 2025 om 10:46
TO, alles gelezen en ik vraag mij af wat je doel is?
Ik denk dat niemand er goed op reageert als je partner zichzelf eerst op de borst slaat en je vervolgens aanspreekt op je tekortkomingen.
Wat het wel veroorzaakt, zijn negatieve reacties. Die negativiteit kan je als bevestiging gaan gebruiken dat het inderdaad echt niet meer goed zit in je relatie, terwijl je feitelijk met je openingszin de val (bewust of onbewust) al gezet had.
Van wat ik van je lees, ben je bezig op korte termijn een beslissing af te dwingen.
Ik denk dat niemand er goed op reageert als je partner zichzelf eerst op de borst slaat en je vervolgens aanspreekt op je tekortkomingen.
Wat het wel veroorzaakt, zijn negatieve reacties. Die negativiteit kan je als bevestiging gaan gebruiken dat het inderdaad echt niet meer goed zit in je relatie, terwijl je feitelijk met je openingszin de val (bewust of onbewust) al gezet had.
Van wat ik van je lees, ben je bezig op korte termijn een beslissing af te dwingen.
Het is beter om een kaars aan te steken, dan de duisternis te vervloeken
zaterdag 22 november 2025 om 12:28
Wow, die openingszin van jou die zal ze nooit vergeten. Hoezo dacht je dat dit een goed idee was, om haar zo onder druk te zetten? Het probleem is namelijk dat ze al heel erg veel druk voelt. En dat snap ik in haar situatie helemaal. Wat je dan nodig hebt is een man die zegt hoe goed je het allemaal doet als kersverse moeder en dat het wel goed komt met die baan. En haar ongevraagd (zonder lijstje!) dingen uit handen neemt. Ik denk dat je haar eens een paar dagen of een weekje alleen op vakantie moet laten gaan. En dan neem jij vrij en dan zorg je zelf, zonder oppas, voor jullie kindje en doe je alles in het huishouden wat zij ook altijd doet. Dus ook de boodschappen, elke dag gezond koken, de wc soppen enzovoort. Met je baby erbij. Eens kijken of je het dan zo zwaar vindt op je werk. Ik denk dat je blij bent als ze terug is dat je weer eens ongestoord naar de wc kan.
Echt hoor, ik werkte vier dagen met een baby in een hele drukke, hectische baan, maar mijn werkdagen waren zoveel relaxter dan mijn dagen alleen thuis met de kindjes.
Echt hoor, ik werkte vier dagen met een baby in een hele drukke, hectische baan, maar mijn werkdagen waren zoveel relaxter dan mijn dagen alleen thuis met de kindjes.
zaterdag 22 november 2025 om 12:46
Je zegt dat je vrouw aangeeft dat ze veel druk ervaart. Maar daarna voer je de druk nog eens op, want jij wil je beloning. Heb je wel goed voor ogen welke druk zij ervaart en hoe ze die druk ervaart? Het gaat er niet alleen om dat jij 'alles' doet (en daarvoor beloond wil worden), maar ook over hoe belastbaar zij momenteel is.
Jij verwijt haar dat ze jou fysiek verwaarloosd heeft, en dwingt haar dan dat toe te geven. En wat doe je dan? Je geeft haar nog wat taakjes erbij, want ze moet nu ook nog eens beter haar best doen om te uiten hoe goed jij wel niet bent. En dus ook hoe zij tekortschiet. Volgens mij heb je niet echt begrepen hoe het voor haar is om de hele tijd thuis te zijn met een kind, oververmoeid, en met een heel aantal andere zorgen. jij gaat lekker de deur uit om te werken, maar zij heeft dat niet. Jij hebt geen zwangerschap achter de rug, met alle ingrijpende dingen die daarbij horen. En ja, zij kan ook weer gaan werken, maar tussen de lijnen door lezend verwacht je dan wel dat alles weer wordt zoals het was.
Ik denk dat als mijn partner er zo doorheen zat, dat ik eens zou beginnen met echt te luisteren en er voor haar te zijn zonder te pushen. Oplossingen zijn leuk, maar volgens mij begrijp jij het probleem niet.
Jij verwijt haar dat ze jou fysiek verwaarloosd heeft, en dwingt haar dan dat toe te geven. En wat doe je dan? Je geeft haar nog wat taakjes erbij, want ze moet nu ook nog eens beter haar best doen om te uiten hoe goed jij wel niet bent. En dus ook hoe zij tekortschiet. Volgens mij heb je niet echt begrepen hoe het voor haar is om de hele tijd thuis te zijn met een kind, oververmoeid, en met een heel aantal andere zorgen. jij gaat lekker de deur uit om te werken, maar zij heeft dat niet. Jij hebt geen zwangerschap achter de rug, met alle ingrijpende dingen die daarbij horen. En ja, zij kan ook weer gaan werken, maar tussen de lijnen door lezend verwacht je dan wel dat alles weer wordt zoals het was.
Ik denk dat als mijn partner er zo doorheen zat, dat ik eens zou beginnen met echt te luisteren en er voor haar te zijn zonder te pushen. Oplossingen zijn leuk, maar volgens mij begrijp jij het probleem niet.
zaterdag 22 november 2025 om 13:30
Nou als ik dit zo lees….. je vrouw staat onder druk binnen jullie relatie. Heb jij goed bij jezelf gekeken hoe jij bijdraagt aan die druk? Want ik gok zomaar dat zij het grootste deel van het werk thuis en de kinderzorg moet doen en dat jij vooral buitenshuis werkt. Het werk dat zij doet is wsch zwaarder dan jouw baan. Jullie zouden dit meer gelijk moeten trekkenReabea schreef: ↑22-11-2025 00:05Thanks - We hebben het van de week over communicatie gehad en hoe we uit de day-to-day sleur gaan komen, mijn openingszin:
Ik werk meer dan full-time, doe mijn huishoudelijke taken, zorg voor ons zoontje vanaf 5/6 uur in de avond, en volledig in het weekend. Ik probeer met kleinigheidjes, zoals bloemen of chocola etc, om je weer eens blij te maken. Maar Ik heb het gevoel dat ik bij jou alleen chagrijn, geen waardering en nul intimiteit uitlok. Ik heb het gevoel dat je niets leuk meer vindt aan onze relatie en ik moet zeggen dat ik soms ook niet uitkijk om naar huis te komen.(bhlv voor ons zoontje) Dat ook sommige werktripjes miss niet verplicht waren maar eerder uit noodzaak om eens een avond geen gezeik/gezeur te hebben.
Ze moest huilen (en flink) voornamelijk over de werktripjes, dat ik liever op reis ga voor werk dan thuiskom..... ze weet dat ik buitenlandse werktripjes haat, 24/7 werken... wie verzint het.... en ze gaf daarna aan:
- Dat zij het gevoel heeft dat ik niet realiseer dat zij veel druk ervaart. Huishouden/Zoontje/Baan vinden en het nieuwe huis. (plus verkoop huidige)
- Ze is zich ervan bewust dat ze mij fysiek verwaarloosd heeft maar ze kan het niet opbrengen om daar stappen in te maken als punt 1 niet opgelost is. Ze snapt mijn frustratie maar kan het simpelweg niet opbrengen om op korte termijn om de intimiteit in welke vorm dan ook te verbeteren.
- Ze heeft minder begrip voor mijn gevoel dat ik niet gewaardeerd word. Die snapt ze niet vanwege punt 1 en haar situatie. Ze begrijpt wel dat ze vaak chagi is en doemdenkt, maar er is wel waardering, ze gaat proberen dit wat meer te uiten.
- We gaan proberen wat datenights / weekendjes weg te plannen om de romantiek terug te vinden. We waren het allebei eens dat we meer "roommates" zijn geworden in een korte tijd.
- Geen interesse in relatietherapie, ze vindt het onzin omdat wij het wel kunnen oplossen.
- Ze gaf ook aan veranderd te zijn, ook vanwege haar nieuwe vriendengroep. De dames begrepen haar gevoel van drukte en stress. Haar nieuwe vriendinnen gaven ook aan dat ze anders in de wedstrijd staan. Er was er zelfs 1 die 4 jaar geen seks met haar man had.. zei ze lachend.... Er is een reden waarom ze allemaal gescheiden zijn, zei ik.
- Ik gaf aan dat ik haar altijd zal ondersteunen als ze depressief/burnout is maar dat ze wel hulp moet zoeken. Het is duidelijk dat ik haar problemen niet kan verbeteren en dat ze met iemand in gesprek moet en dat ik op die momenten vrij neem op voor ons zoontje te zorgen.
- Daarna kwam intimiteit weer ter sprake en het leek net alsof ik iets belachelijks vroeg, pijnlijk. Mijn reactie daarop was... ik weet niet hoe lang ik mijn wensen/noden/ verlangen naar intimiteit aan de kant kan zetten tot je het kan opbrengen. We zitten al 2 jaar in deze situatie, hoe lang zal dit geen rol spelen in onze relatie? 3 jaar? 5 jaar? 7 jaar? Intimiteit is de lijm van een relatie, knuffelen, zoenen, voorspel, kriebelen, masseren, seks. Er zijn brugklassers met meer intimiteit dan wij, zei ik (ook door haar lacherige "stoere" houding).
Ze moest daarna hard huilen helaas en we stopten het gesprek voor nu.
Wat dit allemaal betekent voor mijn huwelijk, geen idee... Ik weet het niet of de nieuwe versie van mijn vrouw en ik nog goed bij elkaar passen... Ze was vroeger een echte trailblazer, pioneer... en ze is veranderd in een gestrest, bang ,eigenwijs vogeltje. Miss is dit wel de burnout en komt ze hier sterker uit, maar in het geval dat deze versie blijft... dan matchen we op geen enkel vlak meer en dan zal ik wel een knoop moeten doorhakken. Ik zie gewoon niet hoe de liefde weer kan opbloeien met zoveel onderlinge frustratie.(uitgesproken en niet uitgesproken)
zaterdag 22 november 2025 om 13:46
Seks is een gevolg van de relatie die niet lekker zit. Je bent in mijn ogen op zoek naar verbinding met je partner. Die is er niet.
Relatietherapie zou ik direct mee beginnen als je jullie relatie wil redden. Eventueel ook individueel als je tot nieuwe inzichten wil komen.
Relatietherapie zou ik direct mee beginnen als je jullie relatie wil redden. Eventueel ook individueel als je tot nieuwe inzichten wil komen.
Decrypting life one day at the time
zaterdag 22 november 2025 om 13:55
Ja dat dacht ik dus ook. Het is echt pittig om alleen voor een dreumes te zorgen, dan is hij er overdag al bijna nooit maar gaat ook nog expres-April- schreef: ↑22-11-2025 13:30Nou als ik dit zo lees….. je vrouw staat onder druk binnen jullie relatie. Heb jij goed bij jezelf gekeken hoe jij bijdraagt aan die druk? Want ik gok zomaar dat zij het grootste deel van het werk thuis en de kinderzorg moet doen en dat jij vooral buitenshuis werkt. Het werk dat zij doet is wsch zwaarder dan jouw baan. Jullie zouden dit meer gelijk moeten trekken
s' avonds werken zodat ook de avonden zij alles nog alleen kan doen. Ik vond het vaak veel minder energie kosten om te mogen werken dan
thuis met een dreumes.
Ik zeg maar zo, ik zeg maar..
zaterdag 22 november 2025 om 15:00
Je lijkt wel een kapotte plaat Reabea
Als je zo graag vasthoudt aan jouw heilige gelijk dat jij fantastisch bent en zij een grote teleurstelling, dan ga je hier nooit uitkomen.
Dan zul je haar met elk gesprek verder de grond intrappen, zoals je bij dit laatste gesprek hebt gedaan, totdat ze knapt en dan heb je niks meer.
Als je zo graag vasthoudt aan jouw heilige gelijk dat jij fantastisch bent en zij een grote teleurstelling, dan ga je hier nooit uitkomen.
Dan zul je haar met elk gesprek verder de grond intrappen, zoals je bij dit laatste gesprek hebt gedaan, totdat ze knapt en dan heb je niks meer.
zaterdag 22 november 2025 om 15:35
En zij zal iemand anders vinden die haar wel waardeert en steunt en gelukkiger zijn dan ooit.Dropdrop schreef: ↑22-11-2025 15:00Je lijkt wel een kapotte plaat Reabea
Als je zo graag vasthoudt aan jouw heilige gelijk dat jij fantastisch bent en zij een grote teleurstelling, dan ga je hier nooit uitkomen.
Dan zul je haar met elk gesprek verder de grond intrappen, zoals je bij dit laatste gesprek hebt gedaan, totdat ze knapt en dan heb je niks meer.
zaterdag 22 november 2025 om 17:58
Sorry hoor, wat is dit allemaal van quasi-therapeutisch gezever? TO is nota bene begonnen met een hele monoloog over hoe geweldig hij is, wat hij allemaal doet en wat zijn vrouw hem aandoet, heeft haar 2x aan het huilen gemaakt met kutopmerkingen en vindt vooral dat er weer geneukt moet worden. Echt helemaal niks respectvols en volwassens aan. Eerlijk misschjien wel. Best een overschatte eigenscvhap.Zenah schreef: ↑22-11-2025 10:43Ik vind het echt knap van je dat je het zo eerlijk hebt uitgesproken, want dit soort gesprekken zijn kwetsbaar, zeker als je die niet vaak op deze manier voert. En aan hoe je het hier neerzet, zie ik ook echt dat je haar probeert te begrijpen, terwijl jij zelf ook al zo lang met tekorten rondloopt. Dat is niet niks.
Dat ze moest huilen… ja, dat gebeurt vaak als de dingen die onder de oppervlakte borrelen eindelijk woorden krijgen. Dat kan pijn doen, maar ook dingen die vastzaten losmaken en uiteindelijk opluchten. Dit wat jullie nu hebben gedaan is een vorm van intimiteit. Jullie zijn iets aan het openen wat lang dicht heeft gezeten.
Nu rustig doorgaan en het gesprek levend houden.
Je doet het echt goed.
Eerlijk, respectvol en volwassen.
zaterdag 22 november 2025 om 18:42
LolplusLolisHiHi schreef: ↑22-11-2025 17:58Sorry hoor, wat is dit allemaal van quasi-therapeutisch gezever? TO is nota bene begonnen met een hele monoloog over hoe geweldig hij is, wat hij allemaal doet en wat zijn vrouw hem aandoet, heeft haar 2x aan het huilen gemaakt met kutopmerkingen en vindt vooral dat er weer geneukt moet worden. Echt helemaal niks respectvols en volwassens aan. Eerlijk misschjien wel. Best een overschatte eigenscvhap.
En kwetsbaar was het ook nog, dat TO zich zo op de borst sloeg en aangaf dat hij zijn vrouw alleen nog maar een chagrijnig en ondankbaar geval vindt.
zaterdag 22 november 2025 om 20:12
Hoho, vergeet niet dat TO aangeboden heeft op zijn kind te passen zodat zijn vrouw in therapie kan, want aan hem ligt het niet dat ze geen seks meer wil.
zondag 23 november 2025 om 09:11
Ja en zooooo knap dat hij haar probeert te begrijpen terwijl hij zelf al zo lang met tekorten rondloopt, de arme man. En zijn ondankbare vrouw die vroeger 'een echte trailblazer was' het waagt om te zijn veranderd in een bang en kwetsbaar vogeltje. Die vrouw heeft alleen maar een zwangerschap voldragen, kind gebaard, haar baan verloren, sindsdien fulltime voor haar kind gezorgd en ondertussen naar een nieuwe baan gezocht. Met een man die daar nul begrip voor lijkt te hebben, werktripjes verzint en als hij thuis is jengelt om seks.
Petje af, TO. Wat ben jij een geweldige vent.
Petje af, TO. Wat ben jij een geweldige vent.
zondag 23 november 2025 om 09:33
Zij heeft het idee dat ze overal tekort schiet en heel veel ballen in de lucht moet houden en TO doet er nog een flinke schep boven op.
Bespreken is goed, de manier waarop je dit besproken hebt is destructief.
Ik adviseer je om er op terug te komen. En je excuses aanbieden voor je aanvallende toon en denigrerende opmerkingen over haar nieuwe vriendinnen ( wat dacht je nou man, jij vlucht weg op werk trips en sluit je helemaal af, ze moet toch ergens steun vandaan halen?! En daar ga je dan op lopen katten?!)
Alleen als je vanui kwetsbaar weet te vertrekken en zelf ook wezenlijk iets anders wil doen, heb je nog een kans.
Nu zit ze waarschijnlijk “vast” voor haar idee, maar ze is weg als kind wat ouder is en zij weer aan het werk is. Dat is wat trail blazers doen.
Jezus man, ik weet niet wat ik lees. Alsof je een stevig gesprek moest voeren met een ondergeschikte op je werk om die weer in track te krijgen en dat maar even op een jaren 90 manier aangevlogen bent.
Bespreken is goed, de manier waarop je dit besproken hebt is destructief.
Ik adviseer je om er op terug te komen. En je excuses aanbieden voor je aanvallende toon en denigrerende opmerkingen over haar nieuwe vriendinnen ( wat dacht je nou man, jij vlucht weg op werk trips en sluit je helemaal af, ze moet toch ergens steun vandaan halen?! En daar ga je dan op lopen katten?!)
Alleen als je vanui kwetsbaar weet te vertrekken en zelf ook wezenlijk iets anders wil doen, heb je nog een kans.
Nu zit ze waarschijnlijk “vast” voor haar idee, maar ze is weg als kind wat ouder is en zij weer aan het werk is. Dat is wat trail blazers doen.
Jezus man, ik weet niet wat ik lees. Alsof je een stevig gesprek moest voeren met een ondergeschikte op je werk om die weer in track te krijgen en dat maar even op een jaren 90 manier aangevlogen bent.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
