Oudere kinderen en relatie: hoe doen jullie het?
maandag 22 september 2025 om 22:06
Er zijn de laatste dagen een aantal topics geweest van vrouwen die een vraag hadden over hun relatie, waarbij een van de twee of beiden pubers of jongvolwassenen thuis hebben wonen uit een eerdere relatie. Ik ben nu eigenlijk best wel benieuwd: hoe doen stellen in een soortgelijke situatie dit? Zijn jullie met kinderen erbij gaan samenwonen? Hebben jullie gewacht tot iedereen uit huis was? Of zijn jullie gewoon dik tevreden met levenslang latten? Ik ben nieuwsgierig naar wat voor vormen er zijn en waarom je hiervoor gekozen hebt. Helemaal zonder oordeel trouwens, gewoon uit nieuwsgierigheid en om er misschien zelf wat van te leren.
dinsdag 23 september 2025 om 11:31
Vader van mijn kinderen is ook overleden en daarom mijn voorzichtigheid door ons huis nog een jaar aan te houden. Ook hebben we hen vooraf gevraagd waar ze graag wilden wonen. Gelukkig bij hen ook huis van mijn partner voorkeur i.v.m. meer mogelijkheden, ruimere kamers, vriendjes in de buurt en meer speelgelegenheid. Hun vader is al op jonge leeftijd overleden en ze weten weinig meer van die tijd. Meer door verhalen, filmpjes en foto's dat ze 'beeld' bij herinneringen hebben. Merk nu ze (bijna) volwassen zijn, er wel meer vragen naar papa en de tijd samen komen. Mijn partner heeft hem gelukkig ook gekend, dat is fijn/een steun in de begeleiding.Poespas schreef: ↑23-09-2025 11:07Mijn man is overleden, denk dat dat wel een rol speelt in mijn voorzichtigheid. Mijn vriend is niet alleen een andere meneer ,verkering van mama maar "komt toch ook binnen op de plek naast mij " waar eerst hun vader stond.
Daar zit enorm veel pijn , gemis en leegte. De komst van mijn vriend 'dwingt' hen als het ware daarnaar te kijken, wat ze liever niet doen want daar zijn ze nog niet aan toe. Tegelijk haalt hij ook wat zwaarte bij hen weg. Half wezen hebben vaak angst dat de overgebleven ouder ook wegvalt of overbelast raakt oid. Ze kunnen mij daardoor wat meer loslaten.
dinsdag 23 september 2025 om 11:58
Hier een samengestelde familie, maar de kinderen van mijn man wonen niet bij ons (maar komen soms logeren).
Mijn man heeft destijds zijn vrouw verlaten en haar met de jongens in het huis gelaten, zodat het voor de jongens voor een aantal jaar zo “normaal mogelijk” bleef. Zelf huurde hij en kocht hij daarna een appartement. Ik heb pas na een jaar of 4-5 kennisgemaakt met de kinderen en uiteindelijk is het ouderlijk huis ook verkocht en heeft mijn man voor ex en zonen een andere woning gekocht als onderdeel van de formele scheiding. Opmerking verdient dat mijn man een stuk ouder is dan ik en het toen al pubers waren. Zijn oudste dochter woonde al op zichzelf, maar allemaal wel dichtbij elkaar. Inmiddels is op een kind na iedereen uitgevlogen en hebben man en ik samen nog een kind mogen krijgen: een half zusje voor de kinderen. Dat was in het begin best wennen en ook bij ons was het een lastige puzzel. De kinderen hebben het best moeilijk gehad met de scheiding destijds (en het leeftijdsverschil tussen mijn man en mij). Kan ik mij wel wat bij voorstellen. Uiteindelijk moet iedereen een weg vinden.
Allen de middelste zoon woont nog bij moeder. Relatie met de kinderen is goed, met ex nu weer wat minder helaas, en de kinderen zijn altijd welkom hier. En ook als we zouden verhuizen naar Nederland, is een logeerkamer voor de kinderen wel een must. Ik noem het kinderen, maar ze zijn allemaal volwassen en staan op eigen benen.
Mijn man heeft destijds zijn vrouw verlaten en haar met de jongens in het huis gelaten, zodat het voor de jongens voor een aantal jaar zo “normaal mogelijk” bleef. Zelf huurde hij en kocht hij daarna een appartement. Ik heb pas na een jaar of 4-5 kennisgemaakt met de kinderen en uiteindelijk is het ouderlijk huis ook verkocht en heeft mijn man voor ex en zonen een andere woning gekocht als onderdeel van de formele scheiding. Opmerking verdient dat mijn man een stuk ouder is dan ik en het toen al pubers waren. Zijn oudste dochter woonde al op zichzelf, maar allemaal wel dichtbij elkaar. Inmiddels is op een kind na iedereen uitgevlogen en hebben man en ik samen nog een kind mogen krijgen: een half zusje voor de kinderen. Dat was in het begin best wennen en ook bij ons was het een lastige puzzel. De kinderen hebben het best moeilijk gehad met de scheiding destijds (en het leeftijdsverschil tussen mijn man en mij). Kan ik mij wel wat bij voorstellen. Uiteindelijk moet iedereen een weg vinden.
Allen de middelste zoon woont nog bij moeder. Relatie met de kinderen is goed, met ex nu weer wat minder helaas, en de kinderen zijn altijd welkom hier. En ook als we zouden verhuizen naar Nederland, is een logeerkamer voor de kinderen wel een must. Ik noem het kinderen, maar ze zijn allemaal volwassen en staan op eigen benen.
baggal wijzigde dit bericht op 23-09-2025 12:03
11.81% gewijzigd
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
dinsdag 23 september 2025 om 12:03
Ik ben bij man en zijn kinderen gaan wonen omdat de kinderen (man ook, maar dat woog voor mij minder zwaar) dat heel graag wilden. Dat was een behoorlijk groot offer.
Inmiddels vind ik het wel fijn om veel samen te zijn, maar ik logeer af en toe nog wel in mijn appartement om te werken in mijn nest te liggen met een serie en koekjes die ik met niemand hoef te delen.
Inmiddels vind ik het wel fijn om veel samen te zijn, maar ik logeer af en toe nog wel in mijn appartement om te werken in mijn nest te liggen met een serie en koekjes die ik met niemand hoef te delen.
dinsdag 23 september 2025 om 14:20
Wat een originele oplossing!Utrechtsevrouw schreef: ↑23-09-2025 12:25Hier ook latten tot de kinderen uit huis zijn.
We hebben samen een vakantiehuisje gekocht in Nederland om soms even te kunnen ‘ontsnappen’ aan het gezinsleven.
dinsdag 23 september 2025 om 16:36
Ik heb wat vriendinnen waar dit speelt, dus misschien mag ik hier eens zien hoe mensen er hier in staan?
Ook zij kozen voor: Latten tot kind uit huis is. Maar dan zijn ze 18/19 gaan op kamers, en dan?
Is een studentenkamer dan voortaan het thuis van het kind? of wacht je met samenwonen en bovenal: verhuizen, tot kind en gesetteld is en een baan heeft??
Ook zij kozen voor: Latten tot kind uit huis is. Maar dan zijn ze 18/19 gaan op kamers, en dan?
Is een studentenkamer dan voortaan het thuis van het kind? of wacht je met samenwonen en bovenal: verhuizen, tot kind en gesetteld is en een baan heeft??
dinsdag 23 september 2025 om 16:43
Hier ook aan beide kanten pubers (15-18 jaar) en wij latten al jaren. We hebben wel dezelfde co-ouderschapsregeling en zijn dus zelf ook week op week af bij elkaar. In de week dat we beide kinderen thuis hebben, doen we regelmatig iets samen (vaak op initiatief van de kinderen), ook in de zomer gaan we samen op vakantie en door het jaar soms een weekendje weg. We zijn erg betrokken bij elkaars kinderen en het voelt als een samengesteld gezin met 2 huizen
. De kinderen noemen elkaar ook stiefbroers- en -zussen. De relaties met beide exen is oke, werkbaar in ieder geval.
Wij hebben samenwoonplannen in de toekomst, als de kinderen volwassen zijn. Stel dat ze allemaal bedenken om tot hun 30e bij ons te blijven wonen, gaan we op een gegeven moment wel samenwonen, maar voorlopig nog niet.
Wij hebben samenwoonplannen in de toekomst, als de kinderen volwassen zijn. Stel dat ze allemaal bedenken om tot hun 30e bij ons te blijven wonen, gaan we op een gegeven moment wel samenwonen, maar voorlopig nog niet.
dinsdag 23 september 2025 om 16:47
Lila-Linda schreef: ↑23-09-2025 16:36Ik heb wat vriendinnen waar dit speelt, dus misschien mag ik hier eens zien hoe mensen er hier in staan?
Ook zij kozen voor: Latten tot kind uit huis is. Maar dan zijn ze 18/19 gaan op kamers, en dan?
Is een studentenkamer dan voortaan het thuis van het kind? of wacht je met samenwonen en bovenal: verhuizen, tot kind en gesetteld is en een baan heeft??
Het hangt natuurlijk ook af van hoe goed het contact met (stief)kind is, maar ik vind op kamers wel het huis uit ja. Dan gaat kind toch een nieuw leven opbouwen op een andere plek (al komt hij/zij vast nog regelmatig terug bij papa/mama voor de was). Tegen die tijd mag papa/mama toch ook wel een nieuw leven?
Maar goed, geen enkele situatie is hetzelfde natuurlijk. Ik kan me best kinderen/situaties voorstellen waarbij je dan toch nog een tijdje wacht. En de situatie bij de andere ouder maakt ook uit. Als die een stabiele thuisbasis kan bieden en bijvoorbeeld nog in het huis woont waar de kinderen opgroeiden, dan is verhuizen waarschijnlijk minder ingrijpend.
The impossible only takes a little longer
dinsdag 23 september 2025 om 17:15
Drie maanden….Happening schreef: ↑23-09-2025 07:09En toen kwam ik mijn huidige vriend tegen drie maanden geleden en met deze man zou ik heel goed samen kunnen wonen. !
We zijn nu bezig om de kinderen rustig kennis te laten maken met de nieuwe relatie zodat we ook gewoon bij elkaar thuis kunnen slapen, een keer of twee per week. We hebben allebei een heel druk leven, en we willen elkaar wel graag zien, natuurlijk. En de kinderen zijn er gewoon vrijwel altijd. De kinderen vinden het tot nu toe alleen maar leuk, gelukkig. Ik vraag ze regelmatig hoe ze het vinden gaan.
Hoe Dan?!
dinsdag 23 september 2025 om 17:17
En een nieuw huis vinden als je relatie toch ineens over is ook niet…Ditishet25 schreef: ↑23-09-2025 09:20Wij wonen 40min met de auto van elkaar vandaan. Samenwonen als de kinderen uit huis zijn is zeker het plan en misschien eerder. Uit huis gaan is niet meer zo makelijk tegenwoordig.
dinsdag 23 september 2025 om 17:20
Op kamers is een tussenfase vind ik. Ze hebben dan, zeker de eerste tijd, nog wel de veilige thuisbasis nodig. Sowieso is 18 of 19 nog erg jong en is de kans best wel aanwezig dat ze weer een tijdje naar huis komen als bijvoorbeeld de studie niet leuk blijkt, of in de weekeinden en de vakanties. Ik zou er zelf niet voor kiezen om dan al hun thuis op te breken. Maar het ligt ook aan het kind.Lila-Linda schreef: ↑23-09-2025 16:36Ik heb wat vriendinnen waar dit speelt, dus misschien mag ik hier eens zien hoe mensen er hier in staan?
Ook zij kozen voor: Latten tot kind uit huis is. Maar dan zijn ze 18/19 gaan op kamers, en dan?
Is een studentenkamer dan voortaan het thuis van het kind? of wacht je met samenwonen en bovenal: verhuizen, tot kind en gesetteld is en een baan heeft??
Dat betekent voor ons, met samen vier thuiswonende kinderen tussen de 20 en 23, dat we nog wel een paar jaar zullen blijven latten. Maar we kunnen dan wel al eerder veel meer bij elkaar zijn dan als alle kinderen fulltime thuis zijn.
dinsdag 23 september 2025 om 17:21
Geen idee, donderslag bij heldere hemel, liefde op het eerste gezicht. Zoiets. Ik dacht niet dat zoiets bestond eigenlijk.
dinsdag 23 september 2025 om 17:23
Mensen veranderen he? Degene die bij je past als je 18 bent, kan een compleet ander persoon zijn dan bij je past op je 50ste. Dus de eerdere relatie is zeker niet altijd een verkeerde keuze geweest hoor. Twee kinderen en 33 jaar samen kun je zo echt niet noemen.Ben-ik-weer schreef: ↑23-09-2025 17:20Ik lees nu de verhalen van de weduwnaars: dat vind ik wezenlijk anders dan de verhalen van vrouwen die al eens dachten de liefde van hun leven gevonden te hebben en daar dus kinderen mee kregen en dat verkeerd gezien hebben.
dinsdag 23 september 2025 om 17:36
Zoals het er nu naar uitziet wordt het levenslang latten. Of in elk geval voor de duur van deze relatie, mijn lief is de bomb maar beslist geen samenwoonmateriaal.
Ik heb nog 2 volwassen kinderen thuiswonen maar eigenlijk staat dat er los van.
De samenwonenden in onze omgeving doen het niet zo best, er worden inderdaad vakantiehuisjes bij gekocht voor de broodnodige me-time en ik ken ook een stel waarbij de kinderloze vriendin zo veel mogelijk de deur uitgaat als zijn kinderen bij hem (hun dus eigenlijk) zijn. Heel ongezellig allemaal.
Wij hebben 8 jaar relatie en wonen zo'n 1,5 uur rijden bij elkaar vandaan. Ik ga in de weekenden bijna altijd naar hem.
Ik heb nog 2 volwassen kinderen thuiswonen maar eigenlijk staat dat er los van.
De samenwonenden in onze omgeving doen het niet zo best, er worden inderdaad vakantiehuisjes bij gekocht voor de broodnodige me-time en ik ken ook een stel waarbij de kinderloze vriendin zo veel mogelijk de deur uitgaat als zijn kinderen bij hem (hun dus eigenlijk) zijn. Heel ongezellig allemaal.
Wij hebben 8 jaar relatie en wonen zo'n 1,5 uur rijden bij elkaar vandaan. Ik ga in de weekenden bijna altijd naar hem.
dinsdag 23 september 2025 om 18:04
Dat verschilt per persoon denk ik zo. Ik zou prima iets voor mezelf kunnen kopen. En als ik er bij voorbaat al vanuit ga dat mijn relatie over gaat en ik een nieuw huis moet zoeken kan ik er beter niet aan beginnen.Ben-ik-weer schreef: ↑23-09-2025 17:17En een nieuw huis vinden als je relatie toch ineens over is ook niet…
Terug van weggeweest
dinsdag 23 september 2025 om 18:07
Jij doet alles in 1x perfect begrijp ik?Ben-ik-weer schreef: ↑23-09-2025 17:20Ik lees nu de verhalen van de weduwnaars: dat vind ik wezenlijk anders dan de verhalen van vrouwen die al eens dachten de liefde van hun leven gevonden te hebben en daar dus kinderen mee kregen en dat verkeerd gezien hebben.
Terug van weggeweest
dinsdag 23 september 2025 om 18:07
Toch is die kans enorm, bij het samenvoegen van 2 gezinnen meer dan 50% kans op breukDitishet25 schreef: ↑23-09-2025 18:04Dat verschilt per persoon denk ik zo. Ik zou prima iets voor mezelf kunnen kopen. En als ik er bij voorbaat al vanuit ga dat mijn relatie over gaat en ik een nieuw huis moet zoeken kan ik er beter niet aan beginnen.
Rationeel in het leven blijven staan, is wel wijs hoor
dinsdag 23 september 2025 om 18:09
Ik begreep de reactie als op het sowieso gaan samenwonen. Of de kinderen nu nog thuis wonen of niet.Lila-Linda schreef: ↑23-09-2025 18:07Toch is die kans enorm, bij het samenvoegen van 2 gezinnen meer dan 50% kans op breuk
Rationeel in het leven blijven staan, is wel wijs hoor
Samenwonen kan ook terwijl je je eigen huis nog houdt of dat de volwassen kinderen daar nog verblijven.
Terug van weggeweest
dinsdag 23 september 2025 om 18:31
dinsdag 23 september 2025 om 18:37
Tja het leven heeft soms onvoorziene omstandigheden he.. Je partner kan overlijden maar kan er ook ineens vandoor gaan met zijn secretaresse of de buurvrouw. Zijn beide gebeurtenissen die je niet perse verwacht als je met je partner een gezinnetje sticht. Allebei verdrietig op een eigen manier.Ben-ik-weer schreef: ↑23-09-2025 17:20Ik lees nu de verhalen van de weduwnaars: dat vind ik wezenlijk anders dan de verhalen van vrouwen die al eens dachten de liefde van hun leven gevonden te hebben en daar dus kinderen mee kregen en dat verkeerd gezien hebben.
dinsdag 23 september 2025 om 18:40
Klinkt nogal als een fixed mindset. Hilarisch.Ben-ik-weer schreef: ↑23-09-2025 17:21Ik hecht er aan mijn zekerheden merk ik door dit topic. Grappig.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in