Relaties
alle pijlers
Scheiden?
dinsdag 3 maart 2026 om 08:49
Hoi, it’s me.
Mijn man en ik zijn al heel lang samen. Aan het begin van onze relatie bleek dat hij een bipolaire stoornis heeft. Dat ging met ups en downs maar over het algemeen goed. Getrouwd, huis, kind. Daarna ging het minder goed met flinke pieken en dalen. Dat trok ik dat niet meer en hebben we aan de bel getrokken. Medicatie is aangepast en het ging veel beter. Hij heeft geen depressies meer maar in de mindere periodes is hij heel erg boos, respectloos en onaardig naar mij, scheldt me uit waar ons kind bij is en is totaal niet betrokken. In de normale en piekperiodes gaat het goed en zie ik de man waarvan ik hou. Hij vindt het erg belangrijk dat mensen hem aardig vinden, als je hem zou zien merk je niks aan hem. Hij is een vriendelijke, sociale en knappe man. Maar ik wil het niet meer, wie is hij om mij iedere keer uit te schelden, dat heb ik niet verdiend. Relatietherapie en alles hebben we al gehad, hij geeft zijn aandeel direct toe maar uiteindelijk verandert er niks. Ons kind heeft gisteren gezegd het niet meer fijn te vinden thuis en heeft tegen mijn man gezegd dat hij het niet leuk vindt dat hij zo doet tegen z’n moeder. Hij wuift alles weg nu. Ik voel me nu heel sterk om te scheiden, maar zometeen breekt er weer een fijne fase aan waarin we het zo 3 maanden gezellig hebben samen, waarin hij zich heel rot voelt in zijn gedrag om vervolgens weer hierin terecht te komen. Ik wil niet meer dat ons levensgeluk samenhangt met zijn buien. Ik heb echt heel hard mijn best gedaan voor ons gezin en hij roept nu maar hoe egoïstisch ik ben. Ik snap dat hij minder in zijn vel kan zitten en ik heb daar begrip voor maar niet op deze manier. Ik ben bang, ik weet het niet meer. Ik wil vooral het beste voor ons kind, die verdient het allerbeste.
Mijn man en ik zijn al heel lang samen. Aan het begin van onze relatie bleek dat hij een bipolaire stoornis heeft. Dat ging met ups en downs maar over het algemeen goed. Getrouwd, huis, kind. Daarna ging het minder goed met flinke pieken en dalen. Dat trok ik dat niet meer en hebben we aan de bel getrokken. Medicatie is aangepast en het ging veel beter. Hij heeft geen depressies meer maar in de mindere periodes is hij heel erg boos, respectloos en onaardig naar mij, scheldt me uit waar ons kind bij is en is totaal niet betrokken. In de normale en piekperiodes gaat het goed en zie ik de man waarvan ik hou. Hij vindt het erg belangrijk dat mensen hem aardig vinden, als je hem zou zien merk je niks aan hem. Hij is een vriendelijke, sociale en knappe man. Maar ik wil het niet meer, wie is hij om mij iedere keer uit te schelden, dat heb ik niet verdiend. Relatietherapie en alles hebben we al gehad, hij geeft zijn aandeel direct toe maar uiteindelijk verandert er niks. Ons kind heeft gisteren gezegd het niet meer fijn te vinden thuis en heeft tegen mijn man gezegd dat hij het niet leuk vindt dat hij zo doet tegen z’n moeder. Hij wuift alles weg nu. Ik voel me nu heel sterk om te scheiden, maar zometeen breekt er weer een fijne fase aan waarin we het zo 3 maanden gezellig hebben samen, waarin hij zich heel rot voelt in zijn gedrag om vervolgens weer hierin terecht te komen. Ik wil niet meer dat ons levensgeluk samenhangt met zijn buien. Ik heb echt heel hard mijn best gedaan voor ons gezin en hij roept nu maar hoe egoïstisch ik ben. Ik snap dat hij minder in zijn vel kan zitten en ik heb daar begrip voor maar niet op deze manier. Ik ben bang, ik weet het niet meer. Ik wil vooral het beste voor ons kind, die verdient het allerbeste.
dinsdag 3 maart 2026 om 12:24
dinsdag 3 maart 2026 om 12:28
Zoals je het vertelt, heb je je beslissing toch al lang gemaakt? Ook in depressie hoeft het niet zo te zijn dat iemand zich dan maar bozig en respectloos gedraagt. Bovendien kan je kind er (later) last van krijgen, de kans op depressie is bij kind dan ook groter (KOPP kind). Alleen al voor kind is het verstandiger om uit elkaar te gaan.
Wat ik me trouwens afvraag; heeft je man een vorm van rapid cycling? Want het is zeer uitzonderlijk dat de episodes zo vaak voorkomen.
Sterkte, en voel je niet schuldig. Samenleven met iemand met een ernstige psychische aandoening als een bipolaire stoornis is bijna niet te doen. Wat je nog zou kunnen doen, voor jezelf, is lotgenotencontact voor partners. Tijdens deze bijeenkomsten komt dit thema ook vaak voorbij. De patientenvereniging heet PlusMinus, maar dat wist je wellicht al.
Wat ik me trouwens afvraag; heeft je man een vorm van rapid cycling? Want het is zeer uitzonderlijk dat de episodes zo vaak voorkomen.
Sterkte, en voel je niet schuldig. Samenleven met iemand met een ernstige psychische aandoening als een bipolaire stoornis is bijna niet te doen. Wat je nog zou kunnen doen, voor jezelf, is lotgenotencontact voor partners. Tijdens deze bijeenkomsten komt dit thema ook vaak voorbij. De patientenvereniging heet PlusMinus, maar dat wist je wellicht al.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 12:36
Jawel, ik voel me enorm schuldig naar ons kind toe want die wil niet dat we scheiden. Dit is zo niet zoals ik het had voorgesteld toen we dingen trouwen. Er is inderdaad sprake van rapid cycling. Ik begrijp ook niet waarom dit iedere keer weer gebeurt, dan is er toch niet genoeg liefde van zijn kant?
Omdat we al zo lang samen zijn, zijn onze levens erg verweven met elkaar. Ik heb best een goede baan, zal wel meer moeten gaan werken. We wonen is een heel fijn huis met flink overwaarde waardoor ik denk wel iets te kunnen kopen. Hopelijk met een beetje hulp. Maar ons huis opgeven doet me ook pijn zeg.
Ik zie nu heel veel beren en ellende op de weg. Ik hoop dat we in een soort van vriendschap kunnen blijven. Hij is de sociale van ons twee, ik denk dat ik straks veel vriendschappen ga verliezen maar dan waren het sowieso al geen echte vrienden natuurlijk.
Maar mijn arme lieve kind is toch al zo gevoelig en staat aan het begin van de pubertijd. Het breekt mijn hart.
Omdat we al zo lang samen zijn, zijn onze levens erg verweven met elkaar. Ik heb best een goede baan, zal wel meer moeten gaan werken. We wonen is een heel fijn huis met flink overwaarde waardoor ik denk wel iets te kunnen kopen. Hopelijk met een beetje hulp. Maar ons huis opgeven doet me ook pijn zeg.
Ik zie nu heel veel beren en ellende op de weg. Ik hoop dat we in een soort van vriendschap kunnen blijven. Hij is de sociale van ons twee, ik denk dat ik straks veel vriendschappen ga verliezen maar dan waren het sowieso al geen echte vrienden natuurlijk.
Maar mijn arme lieve kind is toch al zo gevoelig en staat aan het begin van de pubertijd. Het breekt mijn hart.
dinsdag 3 maart 2026 om 12:43
Mijn moeder was ook rapid cycler. De ene maand lag ze op bed en de manische maand is ze vaker dan 1 x vermist geweest. Ik durfde niet naar huis omdat ik bang was voor wat ik daar aantrof. Ze werd ziek toen ik net op de middelbare school zat.Johanna schreef: ↑03-03-2026 12:36Jawel, ik voel me enorm schuldig naar ons kind toe want die wil niet dat we scheiden. Dit is zo niet zoals ik het had voorgesteld toen we dingen trouwen. Er is inderdaad sprake van rapid cycling. Ik begrijp ook niet waarom dit iedere keer weer gebeurt, dan is er toch niet genoeg liefde van zijn kant?
Omdat we al zo lang samen zijn, zijn onze levens erg verweven met elkaar. Ik heb best een goede baan, zal wel meer moeten gaan werken. We wonen is een heel fijn huis met flink overwaarde waardoor ik denk wel iets te kunnen kopen. Hopelijk met een beetje hulp. Maar ons huis opgeven doet me ook pijn zeg.
Ik zie nu heel veel beren en ellende op de weg. Ik hoop dat we in een soort van vriendschap kunnen blijven. Hij is de sociale van ons twee, ik denk dat ik straks veel vriendschappen ga verliezen maar dan waren het sowieso al geen echte vrienden natuurlijk.
Maar mijn arme lieve kind is toch al zo gevoelig en staat aan het begin van de pubertijd. Het breekt mijn hart.
Ik had graag beschermd willen worden voor wat het met mij gedaan heeft.
dinsdag 3 maart 2026 om 12:50
TO, wat Klara schrijft, zegt het eigenlijk al.
Ik denk wel (maar wie ben ik), dat er genoeg liefde is, juist omdat het goed gaat als hij stabiel is. Hij zal zich ook zeker schuldig voelen, naar jou en jullie kind. Maar als jullie het rustig aanpakken, er goed over praten en op een goede manier uit elkaar gaan, dan komt er bij je man misschien ook wel opluchting.
Vrienden blijven kan zeker, alleen al omdat jullie een kind hebben. Mijn ex is mijn beste (en enige) vriend. Hij bipolair type 1, ik bipolair type 2. We zijn gescheiden omdat hij niet meer met mijn depressies kon omgaan. En ik niet met de angst dat hij weer manisch zou worden.
Ik denk wel (maar wie ben ik), dat er genoeg liefde is, juist omdat het goed gaat als hij stabiel is. Hij zal zich ook zeker schuldig voelen, naar jou en jullie kind. Maar als jullie het rustig aanpakken, er goed over praten en op een goede manier uit elkaar gaan, dan komt er bij je man misschien ook wel opluchting.
Vrienden blijven kan zeker, alleen al omdat jullie een kind hebben. Mijn ex is mijn beste (en enige) vriend. Hij bipolair type 1, ik bipolair type 2. We zijn gescheiden omdat hij niet meer met mijn depressies kon omgaan. En ik niet met de angst dat hij weer manisch zou worden.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 12:51
Als je niks zinnigs heb toe te voegen, hou dan je kop.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 13:01
Het zou goed zijn als kind nu al hulp zou krijgen denk ik.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 13:08
https://www.koppsupport.nl/
https://wijzijnmind.nl/psychische-klach ... a/kopp-kov
Deze twee websites zijn interessant om te lezen. Een bezoek aan de huisarts is sowieso de moeite waard.
https://wijzijnmind.nl/psychische-klach ... a/kopp-kov
Deze twee websites zijn interessant om te lezen. Een bezoek aan de huisarts is sowieso de moeite waard.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 13:17
Blijkbaar nodig.
Deck mich zu mit Zärtlichkeiten
dinsdag 3 maart 2026 om 14:08
Kan het even wat gevoeliger?
Kind van TO geeft aan last te hebben van de situatie die door vader veroorzaakt wordt. Ook al is dat door een aandoening, kind ondervindt schade dus moet moeder handelen.
dinsdag 3 maart 2026 om 15:54
To, liefde is leuk, maar het lost niets op. Het kan een motivatie zijn om je te verbeteren, naar elkaar toe te groeien of elkaar te willen begrijpen. Het kan ook de oorzaak zijn dat je toestaat dat een ander steeds over jouw grenzen gaat of de voetboei waardoor je een rot situatie niet kunt verlaten.
Jouw kind geeft zelfs aan dat deze het niet leuk vind dat je man zo tegen je doet. En natuurlijk wil kind niet dat jullie gaan scheiden. Maar heel cru gezegd, kind heeft daar geen inspraak in, want het is nog een kind. En verandering is voor iedereen moeilijk, maar in jouw geval lijkt verandering juist een goede reden.
Als je een relatie wilt, dan wil je toch een relatie waarin je altijd gerespecteerd wordt en niet alleen als het de ander uitkomt? En ook al is er een 'reden' voor zijn gedrag, het is gewoon geen excuus.
Kies voor jezelf.
Jouw kind geeft zelfs aan dat deze het niet leuk vind dat je man zo tegen je doet. En natuurlijk wil kind niet dat jullie gaan scheiden. Maar heel cru gezegd, kind heeft daar geen inspraak in, want het is nog een kind. En verandering is voor iedereen moeilijk, maar in jouw geval lijkt verandering juist een goede reden.
Als je een relatie wilt, dan wil je toch een relatie waarin je altijd gerespecteerd wordt en niet alleen als het de ander uitkomt? En ook al is er een 'reden' voor zijn gedrag, het is gewoon geen excuus.
Kies voor jezelf.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 3 maart 2026 om 16:45
Is er te praten over een middenweg? Dat jullie gaan LATten, en naar gelang zijn mood wel of niet als gezin samen zijn? Dat hij in slechte periodes niet bij het gezin woont, maar in een eigen studio oid, zodat het totaal aan emoties wat beter gereguleerd kan worden voor iedereen. Als er veel overwaarde op het huis zit, is er wellicht ruimte om zoiets ernaast te regelen. Wellicht is het zakelijk dan voordeliger om wel op papier te scheiden, maar het is niet verboden om daarna te gaan LATten natuurlijk.
Het is niet ideaal, maar het kan de druk er misschien afhalen zodat jullie toch een modus kunnen vinden om samen verder te gaan.
Een lastig probleem is dat als jullie echt uit elkaar gaan, jullie kind nog steeds wel iets met zijn vader moet maar er dan wel meer alleen voor staat.
Het is niet ideaal, maar het kan de druk er misschien afhalen zodat jullie toch een modus kunnen vinden om samen verder te gaan.
Een lastig probleem is dat als jullie echt uit elkaar gaan, jullie kind nog steeds wel iets met zijn vader moet maar er dan wel meer alleen voor staat.
dinsdag 3 maart 2026 om 17:03
Er is gesproken over dat hij naar zijn ouders zou gaan in slechte tijden. Maar hij gaat nooit want “het valt allemaal wel mee” en het ligt dan niet aan hem.
Ik weet niet of ik nog wel met hem wil zijn, maar over een paar weken denk ik er mogelijk weer anders over. Maar ik mag niet vergeten wat afgelopen maand met me gedaan heeft. Ik ben kapot.
Bedankt voor jullie lieve reacties, doet me goed.
Ik weet niet of ik nog wel met hem wil zijn, maar over een paar weken denk ik er mogelijk weer anders over. Maar ik mag niet vergeten wat afgelopen maand met me gedaan heeft. Ik ben kapot.
Bedankt voor jullie lieve reacties, doet me goed.
dinsdag 3 maart 2026 om 17:07
dinsdag 3 maart 2026 om 17:16
Zijn je schoonouders volledig op de hoogte en zien zij de problemen die jullie hebben? Je zou al met hen kunnen overleggen hoe je dit kunt aanpakken als je man weer een beetje “normaal” is.
Als hij steeds terugkrabbelt heb je dat steuntje in de rug nodig en het kan bijvoorbeeld helpen om hem te overtuigen akkoord te gaan met uitkopen uit de woning.
Succes.
Als hij steeds terugkrabbelt heb je dat steuntje in de rug nodig en het kan bijvoorbeeld helpen om hem te overtuigen akkoord te gaan met uitkopen uit de woning.
Succes.
ravintola wijzigde dit bericht op 03-03-2026 17:18
1.23% gewijzigd
dinsdag 3 maart 2026 om 17:23
Ja, die zijn op de hoogte. Heb een lieve schoonmoeder. Denk er zelfs over om haar eerst in te lichten maar ook die ga ik heel veel verdriet doen. Ik denk dat ze het wel begrijpt want zij ziet het ook en kent hem natuurlijk heel goed. Hoop dat ik wel goed contact met ze kan houden en natuurlijk met man ook. Dat laatste wordt mogelijk nog een dingetje.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
