Seks
alle pijlers
ben ik egoïstisch..?
maandag 17 februari 2014 om 22:22
Ik zit nu al een aantal weken met een probleem waarvan ik bang ben dat het erg egoïstisch is en daarom zou ik graag eens weten wat anderen hierover zeggen..
Mijn vriend waar ik nu 3 jaar mee samen ben kreeg vorig jaar een ernstig ongeluk waarbij hij zijn been heeft verbrijzeld. Hij heeft 6 weken in het ziekenhuis gelegen en daarna thuis moeten revalideren waar hij nu nog mee bezig is. We zijn inmiddels 5 maanden verder en hij looot nog mank. Hij heeft nog steeds veel pijn zegt ie en daar komt ook gelijk de reden van mijn bericht.. we hebben vanaf dat moment van het ongeluk tot nu eigenlijk geen sex leven meer. Nul komma nul. Daarvoor was het variërend van 1 tot 2 keer in de week wat ik al vrij weinig vond maar goed we deden het tenminste nog. Mijn vriends zin is totaal verdwenen. We hebben het 2 x geprobeerd en ik was dol gelukkig maar voor mijn vriend was het geen succes. Ik heb vele malen daarna geprobeerd de draad weer op te pakken maar hij blijft zeggen dat het nog te pijnlijk is, dat hij geen zin kan maken doordat zijn been en daarmee hij niet als vanouds functioneert etc. Ik heb hem verteld dat ik sex heel belangrijk vind in onze relatie en dat ik zielsgraag voor m zorg en met alles wil helpen met wat hij zelf nog niet kan maar dat ik nu na 5 maanden toch graag zou willen kijken of we weer wat meer kunnen zijn dan patiënt en zuster zoals het de laatste tijd is geweest. Ik voel me nu namelijk meer een verzorgster/moeder dan de sexy vriendin die ik ooit voor hem was. Hij zegt dat het niet aan mij ligt maar aan hem en dat hij nog zoveel pijn heeft maar hij is wel weer aan het werk en op de weg, lopen, al is het mank etc dus ik denk als je dat allemaal al kan...... ?
Als ik dit met vriendinnen bespreek krijg ik antwoorden zoals; ach kijk het nog even aan.. of :hij zal echt wel pijn hebben, en ; je moet jezelf gewoon even wegcijferen in deze periode het word vast weer beter! Maar ik begin zo langzamerhand wel te denken dat hij het op zn minst kan proberen of mij in elk geval kan plezieren waar hij zijn been niet voor nodig heeft! ! Maar helaas talloze keren hints gegeven, tijd gegeven, het helpt niks. Met zijn been breuk is er ook een breuk in ons voor mij zo belangrijke sexleven gekomen. Het ergst vind ik nog dat hij elke keer als ik het onderwerp zachtjes probeer aan te snijden mij de mond snoert met opmerkingen als; jij voelt niet wat ik voel en ik zou jou wel eens willen spreken in mijn positie! En dan krijg ik gelijk een schuld gevoel. En het is niet zo dat ik van hem verwacht dat hij mij alle hoeken van de kamer laat zien maar hij raakt me echt helemaal niet aan op geen 1 andere manier kwa sex. Alleen knuffelen en bij elkaar liggen maar verder niks sexueels.
Ik ben inmiddels na 5 maanden super gefrustreerd en vraag me af of het echt zo egoïstisch van me is dat ik nu vraag of we weer wat vaker of überhaupt kunnen vrijen...
Mijn vriend waar ik nu 3 jaar mee samen ben kreeg vorig jaar een ernstig ongeluk waarbij hij zijn been heeft verbrijzeld. Hij heeft 6 weken in het ziekenhuis gelegen en daarna thuis moeten revalideren waar hij nu nog mee bezig is. We zijn inmiddels 5 maanden verder en hij looot nog mank. Hij heeft nog steeds veel pijn zegt ie en daar komt ook gelijk de reden van mijn bericht.. we hebben vanaf dat moment van het ongeluk tot nu eigenlijk geen sex leven meer. Nul komma nul. Daarvoor was het variërend van 1 tot 2 keer in de week wat ik al vrij weinig vond maar goed we deden het tenminste nog. Mijn vriends zin is totaal verdwenen. We hebben het 2 x geprobeerd en ik was dol gelukkig maar voor mijn vriend was het geen succes. Ik heb vele malen daarna geprobeerd de draad weer op te pakken maar hij blijft zeggen dat het nog te pijnlijk is, dat hij geen zin kan maken doordat zijn been en daarmee hij niet als vanouds functioneert etc. Ik heb hem verteld dat ik sex heel belangrijk vind in onze relatie en dat ik zielsgraag voor m zorg en met alles wil helpen met wat hij zelf nog niet kan maar dat ik nu na 5 maanden toch graag zou willen kijken of we weer wat meer kunnen zijn dan patiënt en zuster zoals het de laatste tijd is geweest. Ik voel me nu namelijk meer een verzorgster/moeder dan de sexy vriendin die ik ooit voor hem was. Hij zegt dat het niet aan mij ligt maar aan hem en dat hij nog zoveel pijn heeft maar hij is wel weer aan het werk en op de weg, lopen, al is het mank etc dus ik denk als je dat allemaal al kan...... ?
Als ik dit met vriendinnen bespreek krijg ik antwoorden zoals; ach kijk het nog even aan.. of :hij zal echt wel pijn hebben, en ; je moet jezelf gewoon even wegcijferen in deze periode het word vast weer beter! Maar ik begin zo langzamerhand wel te denken dat hij het op zn minst kan proberen of mij in elk geval kan plezieren waar hij zijn been niet voor nodig heeft! ! Maar helaas talloze keren hints gegeven, tijd gegeven, het helpt niks. Met zijn been breuk is er ook een breuk in ons voor mij zo belangrijke sexleven gekomen. Het ergst vind ik nog dat hij elke keer als ik het onderwerp zachtjes probeer aan te snijden mij de mond snoert met opmerkingen als; jij voelt niet wat ik voel en ik zou jou wel eens willen spreken in mijn positie! En dan krijg ik gelijk een schuld gevoel. En het is niet zo dat ik van hem verwacht dat hij mij alle hoeken van de kamer laat zien maar hij raakt me echt helemaal niet aan op geen 1 andere manier kwa sex. Alleen knuffelen en bij elkaar liggen maar verder niks sexueels.
Ik ben inmiddels na 5 maanden super gefrustreerd en vraag me af of het echt zo egoïstisch van me is dat ik nu vraag of we weer wat vaker of überhaupt kunnen vrijen...
maandag 17 februari 2014 om 22:32
Fame 
TO, ik zou nogmaals een serieus gesprek hierover eisen en je niet laten afschepen. Mocht dat niet werken, schrijf dan een lieve brief, waarin je je behoeften uit en je verdriet over het gemis. Misschien kunnen jullie eerst weer beginnen met handwerk of dat hij eerst alleen jou bevredigd. Of samen een porno filmpje kijken. Heb je een idee hoelang het duurt voordat hij klaar is met revalideren? Als het niet te lang duurt, kun je ook nog even geduld hebben.
TO, ik zou nogmaals een serieus gesprek hierover eisen en je niet laten afschepen. Mocht dat niet werken, schrijf dan een lieve brief, waarin je je behoeften uit en je verdriet over het gemis. Misschien kunnen jullie eerst weer beginnen met handwerk of dat hij eerst alleen jou bevredigd. Of samen een porno filmpje kijken. Heb je een idee hoelang het duurt voordat hij klaar is met revalideren? Als het niet te lang duurt, kun je ook nog even geduld hebben.
maandag 17 februari 2014 om 22:32
maandag 17 februari 2014 om 22:56
Een ernstig ongeluk betekend dus ook een behoorlijk traumatische ervaring. Je vriend moet niet alleen lichamelijk herstellen maar zeker ook psychisch. Je vriend klaagt over pijn maar ik denk dat je daarbij niet alleen rekening moet houden met lichamelijke pijn. Er is ook psychisch leed. De schok van het ongeluk, het accepteren van beperkingen en mogelijk inleveren van conditie en functioneren of de angst hiervoor. Als dit allemaal niet uitgesproken wordt of ondersteund wordt dan blokkeert dit ook het herstel. Bij dit soort trauma's zie je dat het wereldje vaak maar klein is omdat men meer niet aankan. Verwijt hem dat niet maar probeer hier kontakt te krijgen.
Hij heeft je hierin hard nodig en het is belangrijk dat je hierin naar elkaar toegroeit. Dat is de intimiteit waardoor je ook weer naar lichamelijke intimiteit toe kan groeien. Er wordt vaak vergeten wat voor een impact een ongeluk en de gevolgen psychisch kan hebben. Wat pijn, beperkingen, niet meer jezelf zijn en de angst om nooit meer de oude te worden met je kan doen.
Zoek zelf ook hulp om je vriend zo goed mogelijk te ondersteunen maar ook om jullie relatie goed te houden. En nee, het is niet egoïstisch om daar jouw behoeften ook in mee te nemen, integendeel maar het is wel belangrijk dit om een goede manier bespreekbaar te maken.
Hij heeft je hierin hard nodig en het is belangrijk dat je hierin naar elkaar toegroeit. Dat is de intimiteit waardoor je ook weer naar lichamelijke intimiteit toe kan groeien. Er wordt vaak vergeten wat voor een impact een ongeluk en de gevolgen psychisch kan hebben. Wat pijn, beperkingen, niet meer jezelf zijn en de angst om nooit meer de oude te worden met je kan doen.
Zoek zelf ook hulp om je vriend zo goed mogelijk te ondersteunen maar ook om jullie relatie goed te houden. En nee, het is niet egoïstisch om daar jouw behoeften ook in mee te nemen, integendeel maar het is wel belangrijk dit om een goede manier bespreekbaar te maken.
It's never too late start living!
dinsdag 18 februari 2014 om 01:55
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje egoïstisch.
Ik snap heus wel dat jij ook je behoeften hebt, maar het was een zwaar ongeluk, hij is nog steeds herstellende.
In ieder geval wil hij nog steeds knuffelen en geeft je op die manier wel lichamelijke aandacht.
Het lijkt me toch niet zo erg dat je voor de rest even op jezelf bent teruggeworpen.
Ik vind 5 maanden nog niet zo lang, na zo'n heftig ongeluk.
Ik zou ook niet geil zijn als ik constant zo'n pijn had.
Ik snap heus wel dat jij ook je behoeften hebt, maar het was een zwaar ongeluk, hij is nog steeds herstellende.
In ieder geval wil hij nog steeds knuffelen en geeft je op die manier wel lichamelijke aandacht.
Het lijkt me toch niet zo erg dat je voor de rest even op jezelf bent teruggeworpen.
Ik vind 5 maanden nog niet zo lang, na zo'n heftig ongeluk.
Ik zou ook niet geil zijn als ik constant zo'n pijn had.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 18 februari 2014 om 03:35
Sjesis ja.. "hij heeft geen been nodig voor dat-en-dat standje". Zeker nog nooit erge pijn gehad in je leven.
Pijn neemt je leven over. Als je echt pijn hebt is dat het enige wat telt, het enige wat je voelt, je kunt niet verder kijken/denken/voelen dan dat. Dan denk je ECHT niet aan seks hoor.
Ff je handjes gebruiken en geef hem de tijd, man. Je zegt dat je van hem houdt, dan neem ik toch aan dat je wel even kunt volhouden?
Pijn neemt je leven over. Als je echt pijn hebt is dat het enige wat telt, het enige wat je voelt, je kunt niet verder kijken/denken/voelen dan dat. Dan denk je ECHT niet aan seks hoor.
Ff je handjes gebruiken en geef hem de tijd, man. Je zegt dat je van hem houdt, dan neem ik toch aan dat je wel even kunt volhouden?
dinsdag 18 februari 2014 om 20:28
Bedankt voor alle reacties. De diversheid van de reacties weerspiegelt ook precies mijn eigen gevoel. Maar dit is ook de reden voor dit topic. Zodat ik niet ij mijn eigen gevoel en mening blijf hangen maar het door jullie ook van andere kanten zie. Ik praat veel met hem over de pijn en het struggellen om weer de oude te worden omdat ik zeker ook begrijp dat dit een lang proces is. En leen05 je hebt helemaal gelijk met dat het meer is dan allen pijn maar ook acceptatie dat de dingen misschien wel nooit meer zo makkelijk gaan als voorheen. Voor ons beide is dit even wennen natuurlijk. En voyager en delite ook jullie hebben een goed punt dat het nog eigenlijk helemaal niet zo lang geleden is en dat pijn je leven wel degelijk kan beheersen. Na het lezen van jullie reacties bedenk ik me dat het misschien ook mijn eigen angst kan zijn dat ik bang ben dat dingen misschien op dat gebied niet meer worden zoals laten we zeggen een jaar geleden. Hij heeft iets meegemaakt en moet elke dag knokken met alles om weer de dingen te kunnen doen zoals eerst (zijn been en conditie en kunnen worden misschien mooit meer de oude namelijk) en hij weet dat ik er altijd voor hem ben. Misschien is dat ook de reden dat zijn hoofd er dan niet naar staat om sex te hebben. Dat dit geen prioriteit heeft voor hem. Aan de andere kant denk ik van dat kan toch ook helpen met het revalidatie proces. Samen weer dingen proberen kijken wat we lukt en wat niet. En daar samen je weg in vinden. Weer een beetje lol maken zeg maar. Alleen misschien is hij hier wel veel minder mee bezig dan ik. Hij weet dat ik het erg belangrijk vind om intimiteit te houden in een relatie maar hij heeft hierin nog geen water bij de wijn gedaan zeg maar. Ik heb gisteren een gesprek gehad met hem waarin hij vertelde dat ik het nog wat tijd moet geven. En dat ik niet bang hoef te zijn dat hij mij niet meer aantrekkelijk vind of iets anders. Die tijd ga ik hem ook geven zeker ste weten. En ondertussen probeer ik af en toe op een speelse manier of hij al zover is!
woensdag 19 februari 2014 om 01:21
Thomba.. als jij standaard vrouwen egoïstisch vindt heb je snel vijanden hier
TO, ik begrijp dat dit een moeilijke situatie voor jouw en jullie samen is. Praat er inderdaad nog eens over en anders vindt ik dat idee van een brief aan hem schrijven wel een goeie!
TO, ik begrijp dat dit een moeilijke situatie voor jouw en jullie samen is. Praat er inderdaad nog eens over en anders vindt ik dat idee van een brief aan hem schrijven wel een goeie!
Either take me as I am, or watch me as I go.
woensdag 19 februari 2014 om 12:27
Als je enig idee hebt, van wat chronische pijn met je gesteldheid kan doen, dan zou je anders tegen dit probleem aankijken.
Ik vind het inderdaad wel wat egoistisch.
Naast de pijnklachten die je vriend heeft, is zijn lichaamsbeeld waarschijnlijk ook veranderd. Hij loopt mank(ik weet niet of dit nog weer helemaal goed komt?). Onderschat niet wat dat met je geestelijke gesteldheid doet.
Ook kan medicatie invloed hebben op de zin aan seks.
Wat je wel van hem kan vragen, is proberen het gesprek open te houden. Dat hij jou niet gelijk afkapt als je er over begint en dat jij niet als een 'zeur' overkomt als je het er over hebt. Zo kweek je wederzijds begrip.
Zit deze mogelijkheid er niet in, dan zal er geen schot in de zaak zitten denk ik. Maar deze mening is gekleurd door mijn eigen persoonlijke ervaringen....
Ik vind het inderdaad wel wat egoistisch.
Naast de pijnklachten die je vriend heeft, is zijn lichaamsbeeld waarschijnlijk ook veranderd. Hij loopt mank(ik weet niet of dit nog weer helemaal goed komt?). Onderschat niet wat dat met je geestelijke gesteldheid doet.
Ook kan medicatie invloed hebben op de zin aan seks.
Wat je wel van hem kan vragen, is proberen het gesprek open te houden. Dat hij jou niet gelijk afkapt als je er over begint en dat jij niet als een 'zeur' overkomt als je het er over hebt. Zo kweek je wederzijds begrip.
Zit deze mogelijkheid er niet in, dan zal er geen schot in de zaak zitten denk ik. Maar deze mening is gekleurd door mijn eigen persoonlijke ervaringen....
woensdag 19 februari 2014 om 12:28
Nee, ik vind je niet egoïstisch. Ik snap goed dat je wat mist.
Hierboven werd een heel verhaal geschreven over een psychisch trauma.
Dat vind ik dingen invullen. Zonder hem te kennen kan niemand weten wat er in hem om gaat.
Weet jij wat er in hem om gaat? Deelt hij dat met jou? Heeft hij er moeite mee zichzelf te accepteren zoals hij nu is, en zich bloot te geven/te tonen zoals hij nu is?
Dat zou hem kunnen tegen houden.
Ik geloof namelijk ook niet dat hij het niet mist, na een half jaar.
Maar nogmaals, dat is gissen.
Wij kunnen ons wel van alles voor stellen en ons "in leven" in hem, maar jij bent met hem samen.
Ik denk dat je boven tafel moet zien te krijgen wat de reden is dat hij niet wil..
Hierboven werd een heel verhaal geschreven over een psychisch trauma.
Dat vind ik dingen invullen. Zonder hem te kennen kan niemand weten wat er in hem om gaat.
Weet jij wat er in hem om gaat? Deelt hij dat met jou? Heeft hij er moeite mee zichzelf te accepteren zoals hij nu is, en zich bloot te geven/te tonen zoals hij nu is?
Dat zou hem kunnen tegen houden.
Ik geloof namelijk ook niet dat hij het niet mist, na een half jaar.
Maar nogmaals, dat is gissen.
Wij kunnen ons wel van alles voor stellen en ons "in leven" in hem, maar jij bent met hem samen.
Ik denk dat je boven tafel moet zien te krijgen wat de reden is dat hij niet wil..
woensdag 19 februari 2014 om 12:29
5 Maanden alles voor iemand doen die ziek is eist zijn tol.
We kunnen sociaal doen maar het kost heel veel energie ook al is het met liefde en trouw en dat doe je toch voor elkaar. Vaak zie je dat men opbrandt.
To en ik denk dat je dit zoekt in sex. Je bent al heel lang bezig om hem van alle gemaken te voorzien. En dat lijkt logisch het is je man. Maar waar blijf jij als persoon in dit geheel. Ik denk dat je ergens een punt van maakt in dit geval sex.
Maar zit er niet gewoon een verlangen achter van weer het normale leven. En man die er weer is voor jouw/moeite doet voor jouw. JOuw man doet nu minder voor jouw door zijn ongeluk. Maar is het dan niet zo dat je eigenlijk vind dat hij er ook eens weer eens voor jouw moet zijn.
Of op zijn minst iets proberen. Zodat je het gevoel krijgt ja hij is ermee bezig met mij. Hij doet ook wat voor mij. Het is nu door zijn ongeluk een ongelijke situatie. En als dat lang duurt mag dat voor de verzorgende partij best moeilijk zijn.
Vaak gaat alle aandacht uit naar de man of vrouw met het ongeluk/ziekte. Maar vragen er maar weinig naar de verzorgende partij. Nee die is er altijd. Ja maar dat is ook een mens met gevoelens
We kunnen sociaal doen maar het kost heel veel energie ook al is het met liefde en trouw en dat doe je toch voor elkaar. Vaak zie je dat men opbrandt.
To en ik denk dat je dit zoekt in sex. Je bent al heel lang bezig om hem van alle gemaken te voorzien. En dat lijkt logisch het is je man. Maar waar blijf jij als persoon in dit geheel. Ik denk dat je ergens een punt van maakt in dit geval sex.
Maar zit er niet gewoon een verlangen achter van weer het normale leven. En man die er weer is voor jouw/moeite doet voor jouw. JOuw man doet nu minder voor jouw door zijn ongeluk. Maar is het dan niet zo dat je eigenlijk vind dat hij er ook eens weer eens voor jouw moet zijn.
Of op zijn minst iets proberen. Zodat je het gevoel krijgt ja hij is ermee bezig met mij. Hij doet ook wat voor mij. Het is nu door zijn ongeluk een ongelijke situatie. En als dat lang duurt mag dat voor de verzorgende partij best moeilijk zijn.
Vaak gaat alle aandacht uit naar de man of vrouw met het ongeluk/ziekte. Maar vragen er maar weinig naar de verzorgende partij. Nee die is er altijd. Ja maar dat is ook een mens met gevoelens
woensdag 19 februari 2014 om 12:32
Ik denk eerlijk gezegd kan die man dan geen enkele moeite doen voor to ?? Of zich ergens voor inzetten. Bij 5 maanden moet er toch een beetje vooruitgang inzitten. Of ben je met een verbrijzeld been echt gehandicapt ?? Ik weet het niet hoor. Dan slik je toch een extra pijnstiller. En probeer je te genieten samen ervan.
woensdag 19 februari 2014 om 12:36
quote:mara2 schreef op 19 februari 2014 @ 12:32:
I Of ben je met een verbrijzeld been echt gehandicapt ?? Ik weet het niet hoor. Dan slik je toch een extra pijnstiller. En probeer je te genieten samen ervan.
Ik zou zeggen google eens op verbrijzelen.
Of stel je voor hoe een vaas aan stukken ligt op de grond.
WTF. Ik wist dat het erg gesteld was maar dit is weer een nieuw dieptepunt.
I Of ben je met een verbrijzeld been echt gehandicapt ?? Ik weet het niet hoor. Dan slik je toch een extra pijnstiller. En probeer je te genieten samen ervan.
Ik zou zeggen google eens op verbrijzelen.
Of stel je voor hoe een vaas aan stukken ligt op de grond.
WTF. Ik wist dat het erg gesteld was maar dit is weer een nieuw dieptepunt.