Seks
alle pijlers
Interview over transgenders
zondag 18 november 2012 om 20:50
Ik las zaterdag in de NRC een interview met Carolien van de Lagemaat, voorzitster van een netwerk voor transgenders. Met andere woorden, een vrouw die was geboren in een mannenlichaam en die "in transitie" is gegaan, dus medisch behandeld. Ze leek goed met zichzelf in het reine te zijn gekomen en ik vond haar verhaal heel erg aangrijpend.
Ze vertelde dat ze was getrouwd en ik begreep dat haar vrouw bij haar was gebleven nadat degene die ooit haar man was, had gekozen voor de transitie. Dat detail vond ik minstens even aangrijpend.
Ik probeerde me voor te stellen wat het voor mij zou betekenen dat de man van wie ik houd, me zou vertellen dat hij houdt van vrouwenkleren en liever een vrouw zou willen zijn. Ik zou hem/haar zeker willen steunen, denk ik.
Ik zou echter ook heel verdrietig zijn. De man met wie ik me kon verenigen, die mijn kinderen zou kunnen verwekken, zou verdwijnen. Mijn “soul mate” zou er nog steeds zijn, en omdat we het allemaal samen deden, zou onze band zich verdiepen. We zouden een proces doorgaan dat maar weinigen kennen.
Maar ik zou, vrees ik, de hetero-seks vreselijk missen. Zou ik een loeder zijn als ik mijn vrouw, die het al zo moeilijk heeft, zei dat ze mij moest toestaan een minnaar te nemen? Zou ik een sterk veranderd seksueel leven aankunnen?
De vrouw die haar verhaal deed in de NRC, wilde acceptatie van haar geaardheid. Ik wil ruimdenkend zijn en wil haar die geven, maar ik moest vooral denken aan het offer dat haar echtgenote heeft gebracht. Ook zij moet een bijzonder mens zijn. Het krantenartikel maakte enorme indruk op me.
Ik weet niet of ik in staat ben een geslachtsverandering van mijn partner te accepteren. Maar acceptatie begint met dialoog en er is één ding dat ik voor de vrouw uit de krant en haar vrouw kan doen: iets bespreekbaar proberen te maken. Vandaar dat ik dit schrijf.
Er is geen vraag, en flauwe grappen vind ik bij dit onderwerp niet gepast; het is meer dat ik bekendheid wil geven aan een verhaal dat me heeft aangegrepen.
Ze vertelde dat ze was getrouwd en ik begreep dat haar vrouw bij haar was gebleven nadat degene die ooit haar man was, had gekozen voor de transitie. Dat detail vond ik minstens even aangrijpend.
Ik probeerde me voor te stellen wat het voor mij zou betekenen dat de man van wie ik houd, me zou vertellen dat hij houdt van vrouwenkleren en liever een vrouw zou willen zijn. Ik zou hem/haar zeker willen steunen, denk ik.
Ik zou echter ook heel verdrietig zijn. De man met wie ik me kon verenigen, die mijn kinderen zou kunnen verwekken, zou verdwijnen. Mijn “soul mate” zou er nog steeds zijn, en omdat we het allemaal samen deden, zou onze band zich verdiepen. We zouden een proces doorgaan dat maar weinigen kennen.
Maar ik zou, vrees ik, de hetero-seks vreselijk missen. Zou ik een loeder zijn als ik mijn vrouw, die het al zo moeilijk heeft, zei dat ze mij moest toestaan een minnaar te nemen? Zou ik een sterk veranderd seksueel leven aankunnen?
De vrouw die haar verhaal deed in de NRC, wilde acceptatie van haar geaardheid. Ik wil ruimdenkend zijn en wil haar die geven, maar ik moest vooral denken aan het offer dat haar echtgenote heeft gebracht. Ook zij moet een bijzonder mens zijn. Het krantenartikel maakte enorme indruk op me.
Ik weet niet of ik in staat ben een geslachtsverandering van mijn partner te accepteren. Maar acceptatie begint met dialoog en er is één ding dat ik voor de vrouw uit de krant en haar vrouw kan doen: iets bespreekbaar proberen te maken. Vandaar dat ik dit schrijf.
Er is geen vraag, en flauwe grappen vind ik bij dit onderwerp niet gepast; het is meer dat ik bekendheid wil geven aan een verhaal dat me heeft aangegrepen.
Alles is liefde
zondag 18 november 2012 om 21:00
Ik heb geen man,maar als dat wel zo zou zijn en hij zou een vrouw willen worden,dan toch zonder mij.. ik ben een vrouw en val op mannen. Dus ik geloof dat het hem niet zou worden..
En ik ben best open/minded maar ik denk dat ik toch niet verder zou willen met hem-haar.
En ik ben best open/minded maar ik denk dat ik toch niet verder zou willen met hem-haar.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 18 november 2012 om 21:04
Een neef van mij is onlangs een vrouw geworden. En voor zover ik weet is zijn vrouw nog steeds bij hem. Petje af!
Ik ken ze beiden nauwelijks, want verder totaal geen contact, ze wonen aan de andere kant van de oceaan, maar mijn neef heeft iedereen in de familie een hele mooie mail gestuurd waarin toen nog hij zijn gevoelens uitlegde.
Ik ken ze beiden nauwelijks, want verder totaal geen contact, ze wonen aan de andere kant van de oceaan, maar mijn neef heeft iedereen in de familie een hele mooie mail gestuurd waarin toen nog hij zijn gevoelens uitlegde.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zondag 18 november 2012 om 21:09
quote:-teuntje- schreef op 18 november 2012 @ 21:02:
Kijk even naar ned 2 nu zou ik zeggen.
Ik heb ook verder niks dan respect voor die mensen.het is nogal een stap om te doen. en als ze bij elkaar willen blijven zal ik daar niemand om veroordelen.
Maar de vraag was hier hoe de viva/lezeres hierin staat.en ik zou het niet kunnen.
Kijk even naar ned 2 nu zou ik zeggen.
Ik heb ook verder niks dan respect voor die mensen.het is nogal een stap om te doen. en als ze bij elkaar willen blijven zal ik daar niemand om veroordelen.
Maar de vraag was hier hoe de viva/lezeres hierin staat.en ik zou het niet kunnen.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 18 november 2012 om 21:26
Dat is inderdaad echte liefde dan,truffel..
Maar er zullen ook genoeg partners van transgenders zijn die dat niet kunnen. en ik zal daar geen oordeel over vellen.
Het lijkt me ook best moeilijk voor de partners. Die zien immers hun man veranderen in een vrouw en ik geloof dat je dan heel erg sterk in je schoenen moet staan om daar mee om te kunnen gaan.
Maar er zullen ook genoeg partners van transgenders zijn die dat niet kunnen. en ik zal daar geen oordeel over vellen.
Het lijkt me ook best moeilijk voor de partners. Die zien immers hun man veranderen in een vrouw en ik geloof dat je dan heel erg sterk in je schoenen moet staan om daar mee om te kunnen gaan.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 18 november 2012 om 21:51
Belachelijk als je zegt dat het geen echte liefde is. Je wordt niet verliefd op alleen een innerlijk. Overigens is het onmogelijk dat alleen zijn uiterlijk dan verandert. Hij zal zich een vrouw voelen en zich daardoor ook anders gedragen. Ik zou niet alleen niet verder willen, maar ook heel boos zijn en me bedrogen voelen dat zoiets voor me is achtergehouden.
maandag 19 november 2012 om 02:41
Heb het toevallig deze avond met mijn vriend over gehad na aanleiding van de docu I am a woman now. (niet dat zoiets aan de orde is oid)
@ flirtatious wat ik in de docu heb gezien veranderd de seksuele voorkeur niet.
Zelf zou ik denk ik uiteindelijk mijn relatie verbreken als hij een sekse veranderde operatie laat uitvoeren. Natuurlijk hou ik van haar, maar ik ben gevallen op hem. En ook al is het dezelfde persoon, ik denk dat ik in een seksuele relatie wel wat zal missen.
Maar ik zou hem/haar wel steunen denk ik.
@ flirtatious wat ik in de docu heb gezien veranderd de seksuele voorkeur niet.
Zelf zou ik denk ik uiteindelijk mijn relatie verbreken als hij een sekse veranderde operatie laat uitvoeren. Natuurlijk hou ik van haar, maar ik ben gevallen op hem. En ook al is het dezelfde persoon, ik denk dat ik in een seksuele relatie wel wat zal missen.
Maar ik zou hem/haar wel steunen denk ik.
maandag 19 november 2012 om 12:00
quote:Princi schreef op 19 november 2012 @ 02:41:
Zelf zou ik denk ik uiteindelijk mijn relatie verbreken als hij een sekse veranderde operatie laat uitvoeren. Natuurlijk hou ik van haar, maar ik ben gevallen op hem. En ook al is het dezelfde persoon, ik denk dat ik in een seksuele relatie wel wat zal missen.
Maar ik zou hem/haar wel steunen denk ik.
Dat is dus wat ik ook denk, waarbij misschien belangrijk is op te merken dat ik er op zich niet afkerig van ben met een vrouw te zoenen; ik ben meer dan eens verder gegaan dan dat. Ik zou prima seks kunnen hebben met mijn man-die-vrouw-is-geworden. Ik zou zeker nog veel om die persoon geven, genoeg om het bed mee te delen; en toch - hoeveel ik ook houd van haar, ik viel destijds op een hem.
Des te meer bewondering heb ik dus voor partners die naast een transgender blijven staan!
Zelf zou ik denk ik uiteindelijk mijn relatie verbreken als hij een sekse veranderde operatie laat uitvoeren. Natuurlijk hou ik van haar, maar ik ben gevallen op hem. En ook al is het dezelfde persoon, ik denk dat ik in een seksuele relatie wel wat zal missen.
Maar ik zou hem/haar wel steunen denk ik.
Dat is dus wat ik ook denk, waarbij misschien belangrijk is op te merken dat ik er op zich niet afkerig van ben met een vrouw te zoenen; ik ben meer dan eens verder gegaan dan dat. Ik zou prima seks kunnen hebben met mijn man-die-vrouw-is-geworden. Ik zou zeker nog veel om die persoon geven, genoeg om het bed mee te delen; en toch - hoeveel ik ook houd van haar, ik viel destijds op een hem.
Des te meer bewondering heb ik dus voor partners die naast een transgender blijven staan!
Alles is liefde
maandag 19 november 2012 om 20:02
quote:flirtatious schreef op 19 november 2012 @ 02:21:
Toch ff terug naar seks...wat ik me afvraag is of ook de seksuele voorkeur van de transgender gewijzigd is na de verandering.
Natuurlijk niet! Een man die vrouw wordt wordt toch niet tegelijkertijd homo of juist hetero?
Een man die een vrouw wordt en getrouwd is met een vrouw, blijft van die vrouw houden lijkt me.
Over transgenders heb ik een bekrompen mening, ik vind het vreselijk en ik snap het ook niet. Men noemt het een fout van de natuur en I don't buy that, kan er niks mee.
Als mijn partner vrouw wil worden vrees ik dat het einde verhaal is. Dat kan je scharen als "niet ware" liefde en dat zal dan ook wel zo zijn.
Toch ff terug naar seks...wat ik me afvraag is of ook de seksuele voorkeur van de transgender gewijzigd is na de verandering.
Natuurlijk niet! Een man die vrouw wordt wordt toch niet tegelijkertijd homo of juist hetero?
Een man die een vrouw wordt en getrouwd is met een vrouw, blijft van die vrouw houden lijkt me.
Over transgenders heb ik een bekrompen mening, ik vind het vreselijk en ik snap het ook niet. Men noemt het een fout van de natuur en I don't buy that, kan er niks mee.
Als mijn partner vrouw wil worden vrees ik dat het einde verhaal is. Dat kan je scharen als "niet ware" liefde en dat zal dan ook wel zo zijn.
