Advies nodig!!

05-06-2020 07:52 32 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hi allemaal!
Nieuw hier op dit forum en ik heb dringend advies nodig!
Samen met mijn 3 kinderen en partner woon ik momenteel in een dorp 30min van een grote stad vandaan.
Partner en ik hebben tijdens onze studententijd in deze stad gewoond en zijn terug naar mijn geboortedorp verhuisd vanwege de komst van de kinderen.
Na lang nadenken hebben mijn partner en ik besloten terug te verhuizen naar de stad.
Toen we dit vertelde tegen mijn ouders ( die ook in het dorp wonen) brak de hel los.
Volgens mijn ouders zou het een domme beslissing zijn en zijn ze extreem gekwetst om het feit dat ze in de toekomst niet meer ‘zomaar’ in en uit kunnen lopen. Ze verwijten ons dat we de kleinkinderen bij hun weghalen. Ze willen het liefst het contact verbreken omdat het anders te pijnlijk is.
Mijn ouders werken gigantisch op mijn gevoel momenteel waardoor ik serieus ga twijfelen of we het nog wel moeten doen.
( partner en ik zijn volwassen mensen van rond de 30 en de kinderen zijn allemaal onder de 4)

Heeft iemand advies/tips/trucs hoe hiermee om te gaan?
Alle reacties Link kopieren
Nou als ze nu al zo doen, dan zou ik gauw richting stad verhuizen voordat ze mantelzorg nodig hebben. Kan je beter een stukje verder zitten.


Bizarre reactie natuurlijk voor 30 minuten verder
Ik kan me hun gevoel wel voorstellen, ze hadden een heel ander beeld van de toekomst en dat valt in duigen. Ze mogen daar best verdrietig overzijn.

Maar lijkt me tijd voor een goed gesprek. Hun verdriet hoeven ze niet op zo'n manier te uiten. Je moeten zich realiseren dat jullie een eigen leven hebben en eigen keuzes maken.
Alle reacties Link kopieren
Wow, wat een manipulatieve ouders. Prima dat ze het jammer vinden, maar dit is echt niet normaal.
Gewoon doen wat voor jouw gezin het beste is, dat hebben zij vroeger ook gedaan.
Alle reacties Link kopieren
Het is jouw leven.....Dus ga lekker verhuizen. Ze mogen verdrietig zijn, maar dat was het dan ook.
Alle reacties Link kopieren
Pfff over 10 jaar trekken die kleinkinderen zich nog maar weinig aan van opa en oma hoor.
Laat je niet chanteren, trek je eigen plan, zijn ze nou helemaal gek? En dat konstante in- en uitlopen zou ik sowieso een hekel aan hebben.
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
Ik snap ook dat het niet is was ze voor ogen hadden voor de toekomst. Maar je zo onder druk zetten en chanteren is echt heel heel erg.

Iemand zei het al, er niet meer op in gaan maar steeds hetzelfde antwoord proberen te geven.

Het is jullie leven en je moet dat invullen zoals jullie goeddunkt. En kom op 30 minuten is toch niks.
I like being a mess. It's who I am.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind verdrietig daarover zijn eigenlijk al overdreven. Dat ze het jammer vinden, prima. Snap ik. Maar dat is het dan ook wel. Bijzonder dat ze op die leeftijd nog steeds niet geleerd hebben dat het in het leven niet altijd loopt zoals je bedacht had, en dan ook nog zo gaan manipuleren, bah.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven