Blaffende honden
maandag 19 september 2016 om 10:19
Onze buren hebben al jaren twee honden. Eentje is nogal waaks (denk ik) en die hoorde je altijd al blaffen als er bij de buren iemand wegging of aan de deur kwam. Prima mee te leven, geen problemen mee.
Nu is onze buurman enige tijd geleden overleden. De buurvrouw is daarna een tijd thuisgebleven maar is sinds kort weer 's ochtends aan het werk. Ze gaat om 7:15 weg en komt tegen twaalven weer terug. De honden zijn dan eigenlijk de hele ochtend af en aan aan het blaffen. Vooral de waakse, maar ook de andere hond. Ik denk dat dit komt omdat ze gewend waren dat de buurman in huis was. Die heeft een lang ziekbed gehad en was altijd thuis.
De buurvrouw zit nog volop in de rouw en ik vind het eerlijk gezegd moeilijk om haar hiermee lastig te vallen. Ik heb zelf totaal geen verstand van honden, voor hetzelfde geld is dit een overgangsperiode waarin ze eraan moeten wennen dat de buurman er niet meer is en vallen ze daarna terug in hun oude, rustigere gedrag. In dat geval zit ik dit liever even uit dan dat ik bij de rouwende buurvrouw aan de bel trek.
Maar als dit zo blijft, is het een ander verhaal. Ik werk onregelmatig en moet 's ochtends nog weleens bijslapen. Dat gaat nu lastig vanwege het luide geblaf. Zelfs met oordoppen hoor ik ze nog.
Mijn vraag is dus eigenlijk of dit tijdelijk gedrag kan zijn of dat ik ervan uit moet gaan dat het blijvend is. Kan iemand daar wat zinnigs over zeggen?
Nu is onze buurman enige tijd geleden overleden. De buurvrouw is daarna een tijd thuisgebleven maar is sinds kort weer 's ochtends aan het werk. Ze gaat om 7:15 weg en komt tegen twaalven weer terug. De honden zijn dan eigenlijk de hele ochtend af en aan aan het blaffen. Vooral de waakse, maar ook de andere hond. Ik denk dat dit komt omdat ze gewend waren dat de buurman in huis was. Die heeft een lang ziekbed gehad en was altijd thuis.
De buurvrouw zit nog volop in de rouw en ik vind het eerlijk gezegd moeilijk om haar hiermee lastig te vallen. Ik heb zelf totaal geen verstand van honden, voor hetzelfde geld is dit een overgangsperiode waarin ze eraan moeten wennen dat de buurman er niet meer is en vallen ze daarna terug in hun oude, rustigere gedrag. In dat geval zit ik dit liever even uit dan dat ik bij de rouwende buurvrouw aan de bel trek.
Maar als dit zo blijft, is het een ander verhaal. Ik werk onregelmatig en moet 's ochtends nog weleens bijslapen. Dat gaat nu lastig vanwege het luide geblaf. Zelfs met oordoppen hoor ik ze nog.
Mijn vraag is dus eigenlijk of dit tijdelijk gedrag kan zijn of dat ik ervan uit moet gaan dat het blijvend is. Kan iemand daar wat zinnigs over zeggen?
maandag 19 september 2016 om 10:22
maandag 19 september 2016 om 10:24
quote:MissCupcake123 schreef op 19 september 2016 @ 10:22:
Ik snap dat je het lastig vindt om hiermee naar je buurvrouw te gaan. Maar, aan de andere kant; waarom moet jij last hebben van haar honden? Ik zou dus toch maar even aanbellen bij je buurvrouw, zeker omdat de honden de hele dag blaffen. Zou ze denk ik ook wel willen weten.
Ik heb zelf recent ook in een rouwperiode gezeten, waarin ik heel gevoelig was voor zo ongeveer alles. Daarom wil ik de buurvrouw ook graag 'sparen'.
Dat ze dit zelf ook zou willen weten, is een invalshoek waarmee ik eigenlijk nog niet bezig ben geweest.
Ik snap dat je het lastig vindt om hiermee naar je buurvrouw te gaan. Maar, aan de andere kant; waarom moet jij last hebben van haar honden? Ik zou dus toch maar even aanbellen bij je buurvrouw, zeker omdat de honden de hele dag blaffen. Zou ze denk ik ook wel willen weten.
Ik heb zelf recent ook in een rouwperiode gezeten, waarin ik heel gevoelig was voor zo ongeveer alles. Daarom wil ik de buurvrouw ook graag 'sparen'.
Dat ze dit zelf ook zou willen weten, is een invalshoek waarmee ik eigenlijk nog niet bezig ben geweest.
maandag 19 september 2016 om 10:26
quote:schorpioentje28 schreef op 19 september 2016 @ 10:24:
Zolang je buurvrouw het niet weet, kan ze er ook niets aan doen. Ik zou het toch even (beleefd) bij haar aangeven.
Klopt, maar wat zou ze er eigenlijk aan kunnen doen? Ze kan moeilijk de hele tijd thuis blijven.
Ja, ik zou het beleefd brengen. We hebben een goede burenrelatie, ik ben ook op de uitvaart van de buurman geweest.
Zolang je buurvrouw het niet weet, kan ze er ook niets aan doen. Ik zou het toch even (beleefd) bij haar aangeven.
Klopt, maar wat zou ze er eigenlijk aan kunnen doen? Ze kan moeilijk de hele tijd thuis blijven.
Ja, ik zou het beleefd brengen. We hebben een goede burenrelatie, ik ben ook op de uitvaart van de buurman geweest.
maandag 19 september 2016 om 10:28
quote:PowerCube schreef op 19 september 2016 @ 10:26:
[...]
Klopt, maar wat zou ze er eigenlijk aan kunnen doen? Ze kan moeilijk de hele tijd thuis blijven.
Ja, ik zou het beleefd brengen. We hebben een goede burenrelatie, ik ben ook op de uitvaart van de buurman geweest.Wij hebben hetzelfde gehad. Onze buren zijn toen een aantal keer weggegaan, hebben hun auto iets verderop gezet en toen teruggelopen om de honden op hun sodemieter te geven..zoiets zou je buurvrouw natuurlijk ook kunnen doen.
[...]
Klopt, maar wat zou ze er eigenlijk aan kunnen doen? Ze kan moeilijk de hele tijd thuis blijven.
Ja, ik zou het beleefd brengen. We hebben een goede burenrelatie, ik ben ook op de uitvaart van de buurman geweest.Wij hebben hetzelfde gehad. Onze buren zijn toen een aantal keer weggegaan, hebben hun auto iets verderop gezet en toen teruggelopen om de honden op hun sodemieter te geven..zoiets zou je buurvrouw natuurlijk ook kunnen doen.
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
maandag 19 september 2016 om 10:28
maandag 19 september 2016 om 10:29
quote:lilalinda schreef op 19 september 2016 @ 10:25:
Misschien kun je er een positieve draai aangeven?
langs gaan, vertellen, dat je ze zo veel hoort blaffen. Of je haar kunt helpen (tijdelijk!), door ze een keertje extra uit te laten, als jij thuis bent.Dat laatste zou misschien iets zijn voor mijn man.
Misschien kun je er een positieve draai aangeven?
langs gaan, vertellen, dat je ze zo veel hoort blaffen. Of je haar kunt helpen (tijdelijk!), door ze een keertje extra uit te laten, als jij thuis bent.Dat laatste zou misschien iets zijn voor mijn man.
maandag 19 september 2016 om 10:36
Het zou wel vanzelf weer over kunnen gaan, spreek ik uit eigen ervaring. Zelf heb ik al een klein oud hondje en als we bijvoorbeeld vakanties hebben gehad en daarna weer gaan werken of ergens heen gaan, blaft/huilt hij vaak de eerste tijd ook. Na een tijdje als hij er weer gewend aan is, trekt het weer weg.
Alhoewel ik natuurlijk niet kan oordelen over andermans hond.
Alhoewel ik natuurlijk niet kan oordelen over andermans hond.
maandag 19 september 2016 om 11:18
Wacht niet met haar inlichten tot jouw irritatiegrens bereikt is van wat je kunt hebben, uit consideratie met je buurvrouw's omstandigheden.
Dat deden mijn buren namelijk, en lichtten mij pas in toen hun geduld al op was.
En zo'n verlatingsangst los je niet in een tel op, daar zijn methodes voor (afhankelijk van de oorzaak) en dat kan dan bijv geoefend moeten worden (steeds iets langer wegblijven enzo), al dan niet in combi met geruststellende sprays (feromonen), als die honden moeten wennen kost dat sowieso tijd en zal het nog vaker voorkomen.
Juist nu kun je met alle begrip voor haar toch haar inlichten en meedenken.
Als jouw limit bereikt is, terwijl zij van niks weet en dus ook geen maatregelen kan nemen of eea aan info wat beter wel en niet te doen kan uitproberen (een lamp, tv of muziek aanlaten), training kan volgen, de dierenarts te hulp kan vragen enz.
Er is vaak nog wel wat aan te doen, juist als je er tijdig bij bent.
En anders misschien een oppasje oid.
Als je dit gesprek voert met haar zie het dan als inlichten ipv klagen en doe het met alle begrip.
Dat kan gewoon door het gesprek te beginnen met het benoemen van begrip voor haar situatie en dat je het heel goed vindt van haar dat ze haar eigen leven oppikt enz. Dat je het zowel lastig voor haar als sneu voor die hondjes vindt, en aanbieden om bijv telefoonnummers uit te wisselen, zodat je haar op de hoogte kunt houden hoe het gaat als zij weg is.
Zo'n gesprek hoeft niet vanuit klagen dat jij overlast hebt te zijn, hoe vervelend het voor jou & buren is dus.
Ik heb ook met mijn buren aan weerszijden goede afspraken gemaakt, die trokken ook pas aan de bel na uren, en ik zei dat ik het liever meteen wist zodra het blaffen begon, zodat ik kon voorkómen dat het uren zou duren, meteen kon ingrijpen (want geblaf is het soort overlast waar mensen horendol van worden en al snel geen begrip meer voor hebben, zeker niet als ze willen slapen).
Hoe dan ook, mensen willen ontzien als er echt iets speelt wat voorkomen/aangepakt kan worden is niet de oplossing.
Mensen moeten dit soort dingen met elkaar kunnen bespreken zonder de ander te verwijten, het kán gewoon tijdig en dat getuigt imo van meer respect voor haar situatie dan haar in het ongewisse laten en doen alsof alles okay is, als dat niet zo is.
Hoe langer jij (en andere buren) wachten met haar inlichten, hoe meer jij zelf toestaat dat er niks aan gedaan wordt. Alleen al het idee dat zij bereid zal zijn om er iets aan te doen, voor die hondjes zelf alleen al, als zij dit eenmaal weet, en jouw overlast erkent, helpt al voor jou om het wat langer vol te houden als ze eenmaal hiermee aan de slag gaat.
UIteindelijk dachten mijn buren mee en verzekerde ik ze dat ik dat niet lastig vond, maar juist fijn, want ik kreeg dit zelf niet mee (als ik thuis was gebeurde het immers niet) en zo kreeg ik wel een beeld van de omvang van het probleem.
Hoe vaker de honden eenzaam/bang enz zijn, hoe moeilijker het wordt om dat nog in goede banen te leiden.
En straffen (zoals iemand hierboven aangeeft) werkt al helemaal averechts, die honden doen dat niet voor hun lol, maar vanuit (een logische) verlatingsangst en hebben hier (nog) niet aan kunnen wennen.
Met een langzame opbouwperiode en bepaalde do's and dont's kan dat met een beetje geluk best in goede banen geleid worden.
Succes ermee!
Dat deden mijn buren namelijk, en lichtten mij pas in toen hun geduld al op was.
En zo'n verlatingsangst los je niet in een tel op, daar zijn methodes voor (afhankelijk van de oorzaak) en dat kan dan bijv geoefend moeten worden (steeds iets langer wegblijven enzo), al dan niet in combi met geruststellende sprays (feromonen), als die honden moeten wennen kost dat sowieso tijd en zal het nog vaker voorkomen.
Juist nu kun je met alle begrip voor haar toch haar inlichten en meedenken.
Als jouw limit bereikt is, terwijl zij van niks weet en dus ook geen maatregelen kan nemen of eea aan info wat beter wel en niet te doen kan uitproberen (een lamp, tv of muziek aanlaten), training kan volgen, de dierenarts te hulp kan vragen enz.
Er is vaak nog wel wat aan te doen, juist als je er tijdig bij bent.
En anders misschien een oppasje oid.
Als je dit gesprek voert met haar zie het dan als inlichten ipv klagen en doe het met alle begrip.
Dat kan gewoon door het gesprek te beginnen met het benoemen van begrip voor haar situatie en dat je het heel goed vindt van haar dat ze haar eigen leven oppikt enz. Dat je het zowel lastig voor haar als sneu voor die hondjes vindt, en aanbieden om bijv telefoonnummers uit te wisselen, zodat je haar op de hoogte kunt houden hoe het gaat als zij weg is.
Zo'n gesprek hoeft niet vanuit klagen dat jij overlast hebt te zijn, hoe vervelend het voor jou & buren is dus.
Ik heb ook met mijn buren aan weerszijden goede afspraken gemaakt, die trokken ook pas aan de bel na uren, en ik zei dat ik het liever meteen wist zodra het blaffen begon, zodat ik kon voorkómen dat het uren zou duren, meteen kon ingrijpen (want geblaf is het soort overlast waar mensen horendol van worden en al snel geen begrip meer voor hebben, zeker niet als ze willen slapen).
Hoe dan ook, mensen willen ontzien als er echt iets speelt wat voorkomen/aangepakt kan worden is niet de oplossing.
Mensen moeten dit soort dingen met elkaar kunnen bespreken zonder de ander te verwijten, het kán gewoon tijdig en dat getuigt imo van meer respect voor haar situatie dan haar in het ongewisse laten en doen alsof alles okay is, als dat niet zo is.
Hoe langer jij (en andere buren) wachten met haar inlichten, hoe meer jij zelf toestaat dat er niks aan gedaan wordt. Alleen al het idee dat zij bereid zal zijn om er iets aan te doen, voor die hondjes zelf alleen al, als zij dit eenmaal weet, en jouw overlast erkent, helpt al voor jou om het wat langer vol te houden als ze eenmaal hiermee aan de slag gaat.
UIteindelijk dachten mijn buren mee en verzekerde ik ze dat ik dat niet lastig vond, maar juist fijn, want ik kreeg dit zelf niet mee (als ik thuis was gebeurde het immers niet) en zo kreeg ik wel een beeld van de omvang van het probleem.
Hoe vaker de honden eenzaam/bang enz zijn, hoe moeilijker het wordt om dat nog in goede banen te leiden.
En straffen (zoals iemand hierboven aangeeft) werkt al helemaal averechts, die honden doen dat niet voor hun lol, maar vanuit (een logische) verlatingsangst en hebben hier (nog) niet aan kunnen wennen.
Met een langzame opbouwperiode en bepaalde do's and dont's kan dat met een beetje geluk best in goede banen geleid worden.
Succes ermee!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 19 september 2016 om 11:30
Als hondbezitster zou ik het heel graag willen weten als mijn hond overlast veroorzaakte door veel te blaffen tijdens mijn afwezigheid!! Ik vráág het zelfs af en toe aan mijn buren.
M.a.w.; toch maar even langs de buurvrouw gaan en het op een vriendelijke manier brengen. Beetje meedenkend als in "de honden voelen zich ook erg alleen nu een van de twee baasjes er niet meer is". Zoiets.
Maar het probleem oplossen is nog best lastig denk ik. Maar ik ben geen expert in honden opvoeden, dus mss valt het wel mee.
M.a.w.; toch maar even langs de buurvrouw gaan en het op een vriendelijke manier brengen. Beetje meedenkend als in "de honden voelen zich ook erg alleen nu een van de twee baasjes er niet meer is". Zoiets.
Maar het probleem oplossen is nog best lastig denk ik. Maar ik ben geen expert in honden opvoeden, dus mss valt het wel mee.
maandag 19 september 2016 om 12:18
Toen mijn moeder in een tehuis terecht kwam en mijn stiefvader alleen was met de hond ( stiefvader werkt gewoon) ging de hond ook heel erg blaffen. Toen de buurvrouw dat aangaf heeft hij de radio aangelaten toen hij wegging en de rolgordijnen dicht ( hond ziet minder dus minder blaffen) en zo is het opgelost. Had ze niets gedaan dan had hij er ook niets aan gedaan want hij wist het niet.
En honden gaan ook door een rouwperiode heen he, grote kans dat het blaffen vanzelf ook minder wordt.
En honden gaan ook door een rouwperiode heen he, grote kans dat het blaffen vanzelf ook minder wordt.
maandag 19 september 2016 om 17:30
maandag 19 september 2016 om 17:36
Vind ik zo sneu en mooi tegelijk, een hond is zo trouw he. Ze kunnen hun baas echt missen. Ik word week in de knieen van verhalen op facebook daarover. Maar ja, ik snap hoe irritant geblaf kan zijn. Zijn het keffertjes? Die wonen hier ook tegenover, helaas is hun blaffen chronisch. Zou het wel melden idd, wie weet weet ze het niet.