Burenoverlast
woensdag 29 juli 2026 om 12:30
Hallo allemaal
Ik ben al eerder lid geweest van het forum maar krijg mijn account niet meer aan de praat; probeer het maar even met een nieuwe.
Ik heb ontzettend veel overlast van mijn buren. Ik ben in oktober, na mijn scheiding, in een portiekflat komen wonen. In het begin hoorde ik deze buur niet; toen het mooi weer werd heb ik hem buiten een keer gezien, hij zei al dat hij erg houdt van muziek draaien en dat hij 'tegenwoordig veel geklaag' kreeg hierover, maar dat ik het vooral moest zeggen als ik er last van had. Dit had ik inderdaad al vrij snel; hij zette zijn muziekbox op het balkon aan, verdween zelf, hij reageerde niet op aanbellen en roepen. Na een uur of acht herrie heb ik de politie gebeld. Hij was woedend en zei dat hij 'in zestien jaar nog nooit klachten had gehad, ik was een zeikerd' (terwijl hij nota bene in het eerste gesprek al had gezegd dat er tegenwoordig zoveel geklaag was..).
Later nog eens vriendelijk aangesproken toen hij op het balkon zat met zijn vriendin, of het alsjeblieft om 22 uur wat stiller kon - zij zitten op een heel lang balkon helemaal aan mijn kant, precies waar mijn slaapkamer is. Heb ik hen ook uitgelegd. Antwoord: je zeikt, je belt de politie maar, ik ga me niet aan jou aanpassen.
Sindsdien af en aan last van muziek, maar hij heeft sinds enkele maanden dus ook een vriendin. Nu is het helemaal een ramp. Hij werkt overdag; zij is thuis en draait dan keihard muziek (ook al een keer de politie voor gebeld, toen stopte het). Naast overlast van muziek en 's avonds laat op het balkon hoor ik nu ook al hun heftige ruzies en scheldpartijen. Als het heel erg wordt gaan ze wel naar binnen en doen ze de deur dicht, maar dan hoor ik het nog door de muren heen (slaap dan alsnog wel, met oordopjes).
Ik kan dus de politie bellen, maar die komen niet altijd (hangt van beschikbaarheid af). Ik noteer alles, en neem het soms ook op. Ik heb de VVE geïnformeerd, zij gaan kijken wat ze kunnen doen (in de splitsingsakte staat dat je elkaar geen 'onrechtmatige hinder' mag bezorgen). Ik heb buurtbemiddeling gebeld, zij komen over een paar weken in elk geval met mij praten (we weten natuurlijk niet of buur wil meewerken). Ik heb vanwege mijn werk kennis van huiselijk geweld en wat Veilig Thuis doet, maar het gaat 'slechts' om verbaal geweld tussen twee meerderjarigen, daar kunnen ze niet veel mee. Ik weet niet meer wat ik verder kan doen.
Soms is het geluid echt wel te handelen, dan is het 'normaal burengeluid'. Maar ik merk dat ik bij het minste in de stress schiet. Ik ben de hele tijd alert op geluid, alert of ik zijn auto zie staan. Ik ben me er bewust van en wil het niet, maar kan het zo moeilijk uitschakelen. Vooral de onvoorspelbaarheid en de onmacht zijn killing. Ik weet nooit hoe lang het gaat duren, waar het nu weer op gaat uitdraaien. Als ik dit geweten had, had ik deze woning nooit gekocht. Maar ja, ik zit er nu en kan niet zomaar weer verhuizen.
Iemand nog ideeën? Over wat ik praktisch kan doen, maar vooral over hoe ik hiermee psychisch/emotioneel mee kan omgaan? Ik vond een scheiding op zich al best een heftig life-event, maar dit is wel een grote extra bron van ellende en stress...!
Ik ben al eerder lid geweest van het forum maar krijg mijn account niet meer aan de praat; probeer het maar even met een nieuwe.
Ik heb ontzettend veel overlast van mijn buren. Ik ben in oktober, na mijn scheiding, in een portiekflat komen wonen. In het begin hoorde ik deze buur niet; toen het mooi weer werd heb ik hem buiten een keer gezien, hij zei al dat hij erg houdt van muziek draaien en dat hij 'tegenwoordig veel geklaag' kreeg hierover, maar dat ik het vooral moest zeggen als ik er last van had. Dit had ik inderdaad al vrij snel; hij zette zijn muziekbox op het balkon aan, verdween zelf, hij reageerde niet op aanbellen en roepen. Na een uur of acht herrie heb ik de politie gebeld. Hij was woedend en zei dat hij 'in zestien jaar nog nooit klachten had gehad, ik was een zeikerd' (terwijl hij nota bene in het eerste gesprek al had gezegd dat er tegenwoordig zoveel geklaag was..).
Later nog eens vriendelijk aangesproken toen hij op het balkon zat met zijn vriendin, of het alsjeblieft om 22 uur wat stiller kon - zij zitten op een heel lang balkon helemaal aan mijn kant, precies waar mijn slaapkamer is. Heb ik hen ook uitgelegd. Antwoord: je zeikt, je belt de politie maar, ik ga me niet aan jou aanpassen.
Sindsdien af en aan last van muziek, maar hij heeft sinds enkele maanden dus ook een vriendin. Nu is het helemaal een ramp. Hij werkt overdag; zij is thuis en draait dan keihard muziek (ook al een keer de politie voor gebeld, toen stopte het). Naast overlast van muziek en 's avonds laat op het balkon hoor ik nu ook al hun heftige ruzies en scheldpartijen. Als het heel erg wordt gaan ze wel naar binnen en doen ze de deur dicht, maar dan hoor ik het nog door de muren heen (slaap dan alsnog wel, met oordopjes).
Ik kan dus de politie bellen, maar die komen niet altijd (hangt van beschikbaarheid af). Ik noteer alles, en neem het soms ook op. Ik heb de VVE geïnformeerd, zij gaan kijken wat ze kunnen doen (in de splitsingsakte staat dat je elkaar geen 'onrechtmatige hinder' mag bezorgen). Ik heb buurtbemiddeling gebeld, zij komen over een paar weken in elk geval met mij praten (we weten natuurlijk niet of buur wil meewerken). Ik heb vanwege mijn werk kennis van huiselijk geweld en wat Veilig Thuis doet, maar het gaat 'slechts' om verbaal geweld tussen twee meerderjarigen, daar kunnen ze niet veel mee. Ik weet niet meer wat ik verder kan doen.
Soms is het geluid echt wel te handelen, dan is het 'normaal burengeluid'. Maar ik merk dat ik bij het minste in de stress schiet. Ik ben de hele tijd alert op geluid, alert of ik zijn auto zie staan. Ik ben me er bewust van en wil het niet, maar kan het zo moeilijk uitschakelen. Vooral de onvoorspelbaarheid en de onmacht zijn killing. Ik weet nooit hoe lang het gaat duren, waar het nu weer op gaat uitdraaien. Als ik dit geweten had, had ik deze woning nooit gekocht. Maar ja, ik zit er nu en kan niet zomaar weer verhuizen.
Iemand nog ideeën? Over wat ik praktisch kan doen, maar vooral over hoe ik hiermee psychisch/emotioneel mee kan omgaan? Ik vond een scheiding op zich al best een heftig life-event, maar dit is wel een grote extra bron van ellende en stress...!
donderdag 30 juli 2026 om 18:35
Ik heb ook iets dergelijks gedaan na heel erg vaak vriendelijk vragen.Onkruit schreef: ↑29-07-2026 19:48Ik heb hier ook 1x mee te maken gehad, was ook net verhuisd.
Bovenbuur die keihard Pavarotti draaide.
Ik ben de deur uitgegaan, 2 uur later nog steeds. Aangebeld, geen reactie,muziek werd harder gezet.
Toen ben ik een paar minuten de bel blijven indrukken. Toen werd het stil.
Nooit meer iets over gehoord of over gezegd.
Maar wel mijn grens aangegeven.
Het valt te proberen. Maar alleen jij kan inschatten hoe veilig het is.
Buren aangesproken op hun lawaai midden in de nacht. Zegt de buurman: ja, ik kom van mijn werk en dan wil ik even afreageren.
Heb ik gezegd: en ik moet naar mijn werk rond 6.30 en met jouw lawaai slaap ik geen nacht meer door. Het is nu wel klaar. Als je er niet mee stopt, zet ik morgenvroeg de muziek als ik opsta ook keihard aan en dan mag jij daar ook niet over klagen.
Zegt hij: dan maak je mij wakker en dat kun je niet maken.
Mijn reactie: en nu maak je mij al weken 's nachts wakker en dat vind jij wel ok? En ik mag dat niet bij jou doen? Ik ben er helemaal klaar mee. Gebruik oortjes, maar ik wil niet meer wakker worden van je muziek midden in de nacht.
Nooit meer last gehad. Maar of dat kan, hangt heel erg van het karakter van je buurman.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in