buurman
vrijdag 1 januari 2016 om 20:41
Ik ben even benieuwd naar jullie mening..
Ik woon met veel plezier in mijn fijne appartementje. Naast mij woont een buurman(van mijn leeftijd) die uit het buitenland komt. Hij spreekt gebrekkig Nederlands en heeft geen familie of vrienden hier. Hij is dus vaak alleen en heeft geen werk. Hij krijgt ook hulp van verschillende vrijwilligers en instanties.
Toen hij naast mij kwam wonen heeft hij vaak gevraagd of ik hem Nederlandse les wilde geven. Ook al zou ik hem graag met de taal willen helpen, ik heb altijd nee gezegd. Omdat ik vind dat we te dichtbij elkaar wonen en ik er geen zin in heb dat hij me steeds om hulp komt vragen bij dingen. Ik heb zelf een druk leven en als ik thuis ben wil ik ook vrij kunnen zijn. Ik heb hem dit toen duidelijk proberen te maken. Ondanks dat maak ik altijd een praatje met hem, vraag hoe het met hem gaat, om hem zo toch te kunnen helpen met de taal. De afgelopen tijd had hij wat problemen met post en andere zaken en heb ik hem een paar keer geholpen met wat dingen. Hij was hier blij mee maar ik vind ook dat hij er wel heel makkelijk van uit gaat dat ik alles doe. Als dank stelde hij voor om een keer voor mij te koken. Ik heb hier toen ja opgezegd, ook omdat ik het best leuk vind om hem (als buurman uit een andere cultuur) beter te leren kennen. Maar daarna belde hij bijna dagelijks aan, soms met een vraag soms met iets te eten. Vorige week heb ik iets te eten geweigerd en heb ik ook gezegd dat ik niet kom eten omdat ik vind dat hij te veel aandacht zoekt. En ik er niet op zit te wachten dat hij steeds langs komt voor hulp/aandacht. Ik vind het vervelend dat ik hem niet kan helpen en zo onaardig moet zijn tegen hem. Maar ik begin het inmiddels echt vervelend te vinden dat mijn bel gaat. Omdat ik weet dat hij op de stoep staat.. Vandaag belde hij weer aan. En inmiddels heb ik het idee dat hij mijn "nee" niet echt snapt.. Ik heb niet open gedaan. Wat heel slecht voelt.
Wat zouden jullie doen met zo'n buurman?
Ik woon met veel plezier in mijn fijne appartementje. Naast mij woont een buurman(van mijn leeftijd) die uit het buitenland komt. Hij spreekt gebrekkig Nederlands en heeft geen familie of vrienden hier. Hij is dus vaak alleen en heeft geen werk. Hij krijgt ook hulp van verschillende vrijwilligers en instanties.
Toen hij naast mij kwam wonen heeft hij vaak gevraagd of ik hem Nederlandse les wilde geven. Ook al zou ik hem graag met de taal willen helpen, ik heb altijd nee gezegd. Omdat ik vind dat we te dichtbij elkaar wonen en ik er geen zin in heb dat hij me steeds om hulp komt vragen bij dingen. Ik heb zelf een druk leven en als ik thuis ben wil ik ook vrij kunnen zijn. Ik heb hem dit toen duidelijk proberen te maken. Ondanks dat maak ik altijd een praatje met hem, vraag hoe het met hem gaat, om hem zo toch te kunnen helpen met de taal. De afgelopen tijd had hij wat problemen met post en andere zaken en heb ik hem een paar keer geholpen met wat dingen. Hij was hier blij mee maar ik vind ook dat hij er wel heel makkelijk van uit gaat dat ik alles doe. Als dank stelde hij voor om een keer voor mij te koken. Ik heb hier toen ja opgezegd, ook omdat ik het best leuk vind om hem (als buurman uit een andere cultuur) beter te leren kennen. Maar daarna belde hij bijna dagelijks aan, soms met een vraag soms met iets te eten. Vorige week heb ik iets te eten geweigerd en heb ik ook gezegd dat ik niet kom eten omdat ik vind dat hij te veel aandacht zoekt. En ik er niet op zit te wachten dat hij steeds langs komt voor hulp/aandacht. Ik vind het vervelend dat ik hem niet kan helpen en zo onaardig moet zijn tegen hem. Maar ik begin het inmiddels echt vervelend te vinden dat mijn bel gaat. Omdat ik weet dat hij op de stoep staat.. Vandaag belde hij weer aan. En inmiddels heb ik het idee dat hij mijn "nee" niet echt snapt.. Ik heb niet open gedaan. Wat heel slecht voelt.
Wat zouden jullie doen met zo'n buurman?