Thuis
alle pijlers
heimwee na emigratie
woensdag 2 november 2016 om 18:18
Ik ben een half jaar geleden met mijn man naar het buitenland gegaan omdat hij daar een baan aangeboden kreeg. Het was een kans die hij niet kon laten liggen. Eerst nog gedacht aan een soort van lat-relatie maar uiteindelijk de knoop doorgehakt.. Mijn baan grotendeels opgezegd (was fulltime nu parttime, maar blij dat ik nog een paar uur per week iets te doen heb), vrienden gedag gezegd, familie gedag gezegd, alles verkocht.. en sinds een maand is ons huis in Nederland ook verkocht. Ik heb het gevoel dat ik alles heb achter gelaten voor hem.
Ik ben blij voor hem, absoluut, en we doen ook echt wel leuke dingen samen, maar veel van de tijd ben ik alleen thuis. In Nederland had ik overdag een fulltime baan, s avonds sport of met vrienden leuke dingen doen. Hier werk ik maar een paar uur, rest van de dag alleen thuis en af en toe sport.
Met sporten leer je veel mensen kennen, dat weet ik, allemaal heel leuk de eerste paar maanden, maar daarna doet ook niemand meer de moeite om in het engels tegen je te praten of alles maar te vertalen. Het begint als een last te voelen dat (ondanks de vele taalcursussen) ik alles maar moet vragen en niks begrijp. De sporttaal is internationaal, met wat gebaren snap je wat ze uitleggen en wat je moet doen. Maar als we daarna gezellig de 3e helft ingaan,.. dan zit ik er bij en snap ik niks van wat ze zeggen. De straattaal tussendoor maakt het ook niet makkelijker. Ondanks met een grote groep voel ik me heel alleen. Die leuke spontane en grappige meid van vroeger, die kan ik door een taalbarriere niet meer zijn. Het ergste vind ik dat ik geen zin meer heb om te sporten, dat ene ding wat in mijn hele leven centraal stond, die sport dat was ik. Maar nu zoek ik bijna excuses om maar niet te hoeven gaan.. dit wil ik eigenlijk helemaal niet..
Talen leren heeft mij nooit gelegen, ik ben blij dat ik engels kan, maar verder een echte betatype. Ik doe hard mijn best en in een winkel of restaurant kan ik me echt wel verstaanbaar maken in hun taal, geen probleem. Maar geen diepgaande gesprekken voeren, de taal dusdanig beheersen dat je echte vrienden kan maken. Hier baal ik enorm van. Ik mis Nederland niet, maar ik mis Nederlanders. Of anders gezegd, mensen die nederlands praten. Het land is prachtig, de cultuur bevalt me prima.
Ik ben bang dat ik het op mijn man ga afreageren als ik niet snel verander, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen.. Ik denk bijna elke week na over het kopen van een ticket om weer even in nederland bij mijn familie te zijn. Maar daar is niks van mij, dan ben je altijd bezoeker / een last voor iemand. Dat voelt toch anders. En geloof mij, ik ben het afgelopen half jaar al 4x terug geweest, voor vanalles, ons huis, trouwerijen, geboorte..
Iemand anders die dit ook deelt of herkent? Enige tips?
Ik ben blij voor hem, absoluut, en we doen ook echt wel leuke dingen samen, maar veel van de tijd ben ik alleen thuis. In Nederland had ik overdag een fulltime baan, s avonds sport of met vrienden leuke dingen doen. Hier werk ik maar een paar uur, rest van de dag alleen thuis en af en toe sport.
Met sporten leer je veel mensen kennen, dat weet ik, allemaal heel leuk de eerste paar maanden, maar daarna doet ook niemand meer de moeite om in het engels tegen je te praten of alles maar te vertalen. Het begint als een last te voelen dat (ondanks de vele taalcursussen) ik alles maar moet vragen en niks begrijp. De sporttaal is internationaal, met wat gebaren snap je wat ze uitleggen en wat je moet doen. Maar als we daarna gezellig de 3e helft ingaan,.. dan zit ik er bij en snap ik niks van wat ze zeggen. De straattaal tussendoor maakt het ook niet makkelijker. Ondanks met een grote groep voel ik me heel alleen. Die leuke spontane en grappige meid van vroeger, die kan ik door een taalbarriere niet meer zijn. Het ergste vind ik dat ik geen zin meer heb om te sporten, dat ene ding wat in mijn hele leven centraal stond, die sport dat was ik. Maar nu zoek ik bijna excuses om maar niet te hoeven gaan.. dit wil ik eigenlijk helemaal niet..
Talen leren heeft mij nooit gelegen, ik ben blij dat ik engels kan, maar verder een echte betatype. Ik doe hard mijn best en in een winkel of restaurant kan ik me echt wel verstaanbaar maken in hun taal, geen probleem. Maar geen diepgaande gesprekken voeren, de taal dusdanig beheersen dat je echte vrienden kan maken. Hier baal ik enorm van. Ik mis Nederland niet, maar ik mis Nederlanders. Of anders gezegd, mensen die nederlands praten. Het land is prachtig, de cultuur bevalt me prima.
Ik ben bang dat ik het op mijn man ga afreageren als ik niet snel verander, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen.. Ik denk bijna elke week na over het kopen van een ticket om weer even in nederland bij mijn familie te zijn. Maar daar is niks van mij, dan ben je altijd bezoeker / een last voor iemand. Dat voelt toch anders. En geloof mij, ik ben het afgelopen half jaar al 4x terug geweest, voor vanalles, ons huis, trouwerijen, geboorte..
Iemand anders die dit ook deelt of herkent? Enige tips?
Love is taking a few steps backward maybe even more… to give way to the happiness of the person you love.
woensdag 9 november 2016 om 16:41
quote:365-bear schreef op 09 november 2016 @ 15:11:
Die Spanjaarden die spreken geen Engels, hooguit een heel klein beetje en de mensen die het wel kunnen zijn te bang om fouten te maken waardoor ze het niet spreken.
Dit is nu heel erg rot, maar geloof me, uiteindelijk zal het in je voordeel werken! Ik zie heel vaak dat juist Engelstalige mensen in het buitenland (een enkele gemotiveerde uitzondering daargelaten) de taal niet onder de knie krijgen omdat iedereen wel Engels met ze wil praten. Het is een kwestie van in het diepe springen zeg maar en op die manier leer je het toch sneller.
Ik ken je frustratie verder wel hoor. Ik woon inmiddels in mijn derde buitenland en met die taalbarriere in het begin heb ik twee keer te maken gehad. Verder: met Nederlanders deel je een cultuur, taal en achtergrond die je bij buitenlandse vrienden nooit zult vinden. In Madrid zul je toch best andere Nederlanders kunnen vinden? Ik denk dat je dat goed zal doen, al is het alleen maar af en toe als uitlaatklep! Voor de rest, blijf sporten, blijf proberen. Het kan wel even duren, maar het wordt alleen maar beter
Die Spanjaarden die spreken geen Engels, hooguit een heel klein beetje en de mensen die het wel kunnen zijn te bang om fouten te maken waardoor ze het niet spreken.
Dit is nu heel erg rot, maar geloof me, uiteindelijk zal het in je voordeel werken! Ik zie heel vaak dat juist Engelstalige mensen in het buitenland (een enkele gemotiveerde uitzondering daargelaten) de taal niet onder de knie krijgen omdat iedereen wel Engels met ze wil praten. Het is een kwestie van in het diepe springen zeg maar en op die manier leer je het toch sneller.
Ik ken je frustratie verder wel hoor. Ik woon inmiddels in mijn derde buitenland en met die taalbarriere in het begin heb ik twee keer te maken gehad. Verder: met Nederlanders deel je een cultuur, taal en achtergrond die je bij buitenlandse vrienden nooit zult vinden. In Madrid zul je toch best andere Nederlanders kunnen vinden? Ik denk dat je dat goed zal doen, al is het alleen maar af en toe als uitlaatklep! Voor de rest, blijf sporten, blijf proberen. Het kan wel even duren, maar het wordt alleen maar beter
woensdag 9 november 2016 om 17:58
De problemen met de taal kan ik me goed voorstellen. Hier in Canada is het Engels natuurlijk veel gemakkerlijker en geen enkel probleem en zelfs ik vind het fijn om af en toe even lekker Nederlands te kletsen omdat het gewoon gemakkelijker is en je hebt de kleine details die je wel in het Nederlands onder de knie hebt maar niet altijd in het Engels.
De Facebook page waar ik eerder naar refereerde: https://www.facebook.com/groups/dutchabroad/
Ik keek even snel op hun kaart waar leden zich kunnen melden en laten zien waar ze wonen en ik zag er 4 in Madrid.
Ook deze sites zijn misschien interessant voor je?
https://www.internations.org/madrid-expats/dutch
http://thedutchbusinessclub.com/index.p ... us/mission
De Facebook page waar ik eerder naar refereerde: https://www.facebook.com/groups/dutchabroad/
Ik keek even snel op hun kaart waar leden zich kunnen melden en laten zien waar ze wonen en ik zag er 4 in Madrid.
Ook deze sites zijn misschien interessant voor je?
https://www.internations.org/madrid-expats/dutch
http://thedutchbusinessclub.com/index.p ... us/mission
donderdag 10 november 2016 om 05:45
Google even op Nederlanders in Madrid.
Heb je oa deze site.
http://www.nvmadrid.eu/nvm_clubs.php
En er zijn vast meer interessante links.
Succes, heimwee is een naar gevoel!
Heb je oa deze site.
http://www.nvmadrid.eu/nvm_clubs.php
En er zijn vast meer interessante links.
Succes, heimwee is een naar gevoel!
vrijdag 11 november 2016 om 16:40
Wat is eigenlijk het lange termijn plan? Willen jullie er blijven of heb je geen idee?
Ik heb zelf toen ik emigreerde erg veel geleerd van het feit dat ik op het werk ook continu de taal moest spreken. Misschien niet perfect, maar het werd wel steeds beter. Het verschil is wel dat ik naar mijn vrouw toe ben geemigreerd. Maar het was wel mijn eigen keuze.
Ben jij van plan om te gaan werken en je carriere weer op te pakken? Of gebruik je de huidige impasse om de taal beter te leren kennen?
Het lijkt mij dat als je van plan bent er langer dan een beperkte termijn van pakweg 1 a 2 jaar te blijven dat je veel meer aan jezelf moet denken. Zorg dat je je kan ontwikelen. Is taal de barriere voor jou om aan aan het werk te komen? Of zou je een functie kunnen doen waarbij het acceptabel is dat je goed engels praat en een mondje spaans? Doe desnoods vrijwilligerswerk bij een vereniging of organisatie. Kan ook best internationaal zijn. Als dat er voor zorgt dat je een netwerk creeert en je daardoor beter voelt.
Ik denk dat je echt DOOR moet . Want van dit "nietsdoen" kom je alleen maar meer in een neergaande spiraal terecht. Gun jezelf een termijn. Probeer stappen te defineren met wat je moet doen om deze trend te breken.
Als je pakweg over een half jaar nog zit te modderen, zonder vooruitgang en je man vermaakt zich kostelijk op zijn werk, dan moet je echt aan de rem trekken. Het kan niet zo zijn dat jij ongelukkig zit te wezen, zodat je man wel lekker doorgaat.
Ik heb zelf toen ik emigreerde erg veel geleerd van het feit dat ik op het werk ook continu de taal moest spreken. Misschien niet perfect, maar het werd wel steeds beter. Het verschil is wel dat ik naar mijn vrouw toe ben geemigreerd. Maar het was wel mijn eigen keuze.
Ben jij van plan om te gaan werken en je carriere weer op te pakken? Of gebruik je de huidige impasse om de taal beter te leren kennen?
Het lijkt mij dat als je van plan bent er langer dan een beperkte termijn van pakweg 1 a 2 jaar te blijven dat je veel meer aan jezelf moet denken. Zorg dat je je kan ontwikelen. Is taal de barriere voor jou om aan aan het werk te komen? Of zou je een functie kunnen doen waarbij het acceptabel is dat je goed engels praat en een mondje spaans? Doe desnoods vrijwilligerswerk bij een vereniging of organisatie. Kan ook best internationaal zijn. Als dat er voor zorgt dat je een netwerk creeert en je daardoor beter voelt.
Ik denk dat je echt DOOR moet . Want van dit "nietsdoen" kom je alleen maar meer in een neergaande spiraal terecht. Gun jezelf een termijn. Probeer stappen te defineren met wat je moet doen om deze trend te breken.
Als je pakweg over een half jaar nog zit te modderen, zonder vooruitgang en je man vermaakt zich kostelijk op zijn werk, dan moet je echt aan de rem trekken. Het kan niet zo zijn dat jij ongelukkig zit te wezen, zodat je man wel lekker doorgaat.
vrijdag 11 november 2016 om 17:02
We weten nog niet wat we gaan doen. Als het mij lukt om hier te aarden, dan kan hij gaan kijken voor een baan hier, maar het kan zomaar zijn dat hij een baan ergens anders ter wereld aangeboden krijgt. (alleen heb ik dan wel gezegd dat het dan een engelstalig land moet worden, ik merk gewoon dat ik voor de toekomst wel een lijn moet trekken waar hij niet overheen kan)
Ik werk parttime voor een bedrijf in Nederland. Daarnaast de taal leren waar ik al moeite genoeg mee heb. Als dat eenmaal goed onder de knie is, kan ik hier ook iets gaan doorstuderen, maar dat is hier grotendeels in het spaans. Verder heb ik al een technisch hbo diploma, dus daar hoef ik het niet perse voor te doen. Hooguit een studie doen wat minder op de nederlandse wetgeving gericht is en je dus overal ter wereld zou kunnen doen waardoor je ook collega's gaat krijgen uit dat land zelf.
Niks doen is het ook niet. Ik sport 2x in de week en in het weekend ben ik tijdens het wedstrijdseizoen vaak het hele weekend weg met mijn teamgenoten naar wedstrijden (wij spelen op nationaal niveau en reizen dus heel spanje door). Daarnaast nog de 2 dagen spaanse lessen, en zo zitten mijn avonden allemaal vol, op 1 na. Alleen overdag in de middag is het rustig. Denk niet dat ik iemand ben die alleen maar stil zit. Het is alleen de taalbarriere dat al die sportavonden en weekenden zo moeilijk maken en ik naar nederlandse teamgenoten snak.. of zoiets..
Ik werk parttime voor een bedrijf in Nederland. Daarnaast de taal leren waar ik al moeite genoeg mee heb. Als dat eenmaal goed onder de knie is, kan ik hier ook iets gaan doorstuderen, maar dat is hier grotendeels in het spaans. Verder heb ik al een technisch hbo diploma, dus daar hoef ik het niet perse voor te doen. Hooguit een studie doen wat minder op de nederlandse wetgeving gericht is en je dus overal ter wereld zou kunnen doen waardoor je ook collega's gaat krijgen uit dat land zelf.
Niks doen is het ook niet. Ik sport 2x in de week en in het weekend ben ik tijdens het wedstrijdseizoen vaak het hele weekend weg met mijn teamgenoten naar wedstrijden (wij spelen op nationaal niveau en reizen dus heel spanje door). Daarnaast nog de 2 dagen spaanse lessen, en zo zitten mijn avonden allemaal vol, op 1 na. Alleen overdag in de middag is het rustig. Denk niet dat ik iemand ben die alleen maar stil zit. Het is alleen de taalbarriere dat al die sportavonden en weekenden zo moeilijk maken en ik naar nederlandse teamgenoten snak.. of zoiets..
Love is taking a few steps backward maybe even more… to give way to the happiness of the person you love.
vrijdag 11 november 2016 om 17:24
Zou je een baan kunnen krijgen? Ook als je breed denkt? Heb je die ambitie? Je focuseert je op NL wetgeving (installatietechniek??) maar de principes zullen echt niet anders zijn. En niks wat niet valt bij te spijkeren.
Het probleem is een betje dat als je het idee hebt dat het maar tijdelijk is, dat je niet verder komt.
Ik zeg niet dat je niks doet, maar je carriere lijkt wel stil te liggen. Veel sporten is natuurlijk ook wel lollig, maar is dat je ambitie?
Overigens heb ik ook niet echt een talenknobbel (op school lag het mij totaal niet) maar als het "moet" is het een stuk makkelijker, vond ik. Of ik heb wel een talenknobbel, maar het kwam er op school niet uit omdat ik er toen het nut niet van inzag.
Maar het gaat wel een beetje hand in hand. Werk verbetert je talenkennis en zo weer de kans op nieuw werk. Als je een internatinoale werkgever zou weten te vinden, evt. met nederlandse contacten, dan komt dat spaans ook echt wel. Al gebruik je voornamelijk engels op het werk, dan nog heb je altijd de informele contacten en de collega's die matig of geen engels spreken.
Het probleem is een betje dat als je het idee hebt dat het maar tijdelijk is, dat je niet verder komt.
Ik zeg niet dat je niks doet, maar je carriere lijkt wel stil te liggen. Veel sporten is natuurlijk ook wel lollig, maar is dat je ambitie?
Overigens heb ik ook niet echt een talenknobbel (op school lag het mij totaal niet) maar als het "moet" is het een stuk makkelijker, vond ik. Of ik heb wel een talenknobbel, maar het kwam er op school niet uit omdat ik er toen het nut niet van inzag.
Maar het gaat wel een beetje hand in hand. Werk verbetert je talenkennis en zo weer de kans op nieuw werk. Als je een internatinoale werkgever zou weten te vinden, evt. met nederlandse contacten, dan komt dat spaans ook echt wel. Al gebruik je voornamelijk engels op het werk, dan nog heb je altijd de informele contacten en de collega's die matig of geen engels spreken.
woensdag 1 november 2017 om 21:58
Anoniem210420171027 schreef: ↑02-11-2016 19:22quote:viva-amber schreef op 02 november 2016 @ 18:49:
Ik zou proberen om helemaal over te gaan op de nieuwe taal en om bijv ook thuis 1 uur het te spreken met je man want anders ga je nooit aansluiting vinden.Ik vond dit (advies) echt heel erg onprettig toen ik emigreerde. Natuurlijk ga je aansluiting vinden als je je best doet om te integreren en onder de mensen te komen en de taal te leren. Wat mij betreft hoef je dan echt niet thuis verplicht die taal te gaan spreken. Maar dat is een persoonlijke gevoelskwestie (alles was al zo anders, laat me thuis gewoon thuis zijn!) voor een ander kan het goed werken en als je thuis wil oefenen moet je dat natuurlijk vooral doen!
Aha, je wil gewoon niet. Maar iemand die goed geïntegreerd is, praat thuis in beide, nee alledrie (want incl. eng.) talen en bij voorkeur de talen niet gemixt. Je gaat van anderen niet eisen dat ze omwille van jou in het Engels gaan blijven praten, je bent immers niet gehandicapt of zo. Veel engelstaligen die in Nederland komen wonen, klagen dat ze geen Nederlands kunnen praktiseren (incl. léren) omdat iedereen gelijk op z'n eigen (steenkool)engels overgaat. Leer de landstaal en het lokale dialect. Gewoon omdat je een volwassen meid bent en niet een jammerend klein kind.
Kijk naar verantwoorde kinderprogramma's: praat mee/herhaal fragmenten die je verstaat: noteer fragmenten die je verstaat en zoek ze op (betekenis, spelling, vervoeging). Koop lesboekjes voor beginnende scholiertjes om aan het woordbeeld en taalritme te wennen. Zoek filmpjes/bandjes met kinderliedjes en leer meezingen (en begrijpen wat je zingt). Zorg dat je bézig bent. Ga vrijwilligerswerk doen, práát daar met de mensen en niet in het engels, luister vooral veel naar de muziek van de lokale taal zodat je daaruit al veel kan afleiden. Bij het boodschappen doen kijken en luisteren en soms praten. Niet onnodig primitief met handen en voeten werken, maar als een volwassene contact maken en praten/luisteren. En zorg dat je jezelf weer wordt. Dat zielig zijn is een fase waar je jezelf overheen moet zetten. Je zit nu in een vervelende situatie van self fulfilling prophecy ofwel je trekt jezelf en je huwelijk de modder in.
Ach weer een oude.
Misschien toch maar weer een paar maand het forum links laten liggen totdat het weer een beetje acceptabel werkt
