Ik heb heimwee

22-09-2018 18:53 50 berichten
Alle reacties Link kopieren
Dag beste forummers,
Sinds kort hebben mijn vriend en ik een groot probleem, en ik hoop dat jullie mij kunnen adviseren.

Het zit namelijk zo:
Twee jaar geleden zijn wij verhuisd van Gelderland naar Zuid Holland. We wilden een nieuwe start maken en we waren allebei onze woonplaats zat.
Dus, het huis te koop gezet, was in no time verkocht, en een huis gekocht in ZH. Ik ben avontuurlijk aangelegd en zag het helemaal zitten. We kochten een superleuk huis met tuintje, en vlak bij het strand. Helemaal wat we wilden en de eerste tijd waren we super gelukkig. We vonden allebei ook best gauw een andere baan dus dat was ook hartstikke fijn.
Echter nu, na 2 jaar, begin ik vreemd genoeg heimwee te krijgen. Soms ben ik in mijn oude stad ( spreek nog regelmatig af met vriendinnen) en dan zie ik ineens hoe het veranderd is; veel leuker en gezelliger. Ik heb het gevoel dat ik terug wil. Ik snap zelf ook niet hoe dat kan na 2 jaar.
Maar …...mijn vriend wil absoluut niet terug. We hebben er regelmatig ruzie over. Ik voel me de laatste tijd hierdoor heel verdrietig.

Hoe lossen we dit op...….? Hebben mensen hier ervaring mee en wat heb je toen gedaan??
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
22-09-2018 19:49
Nu kun je er nog vanaf, als je een kind zou nemen als afleiding ben je verder van huis.
Dan is ze even ver van huis ;-D
Hallo?!
Alle reacties Link kopieren
Wat is er dan specifiek zo superleuk geworden? Is er een leuke kroeg geopend? Houden ze nu een braderie 1x per jaar? Gaan je vrienden ineens elke week feesten, omdat er een paar vrijgezel zijn geworden?
Alle reacties Link kopieren
Als je mensen vraagt wat wil je bereiken in de toekomst beginnen ze vaak over mooie carrière en een mooi huis in een mooie omgeving, vakanties en dergelijke.

Bijna niemand begint over het houden of opbouwen van een vriendenkring. Vrienden hebben wordt vaak als vanzelfsprekend beschouwd.

De eerste tijd in een nieuwe woonplaats is leuk. Nieuwe baan, nieuwe uitdaging. je omgeving leren kennen. Wat zijn de leuke plekken.

Na 2 jaar is het nieuwe er wel vanaf.
En dan besef je dat je eigenlijk geen sociaal leven hebt in je nieuwe plaats en trekt het sociale leven uit je oude woonplaats en krijg je heimwee.

De oplossing g is zorgen dat je in je nieuwe woonplaats ook een sociaal leven krijgt. Of inderdaad terug gaan.

Begin on ieder geval niet aan kinderen zoals Madeliefjes zegt voordat je er uit bent waar je wil wonen. Via kinderen leer je vaak wel nieuwe mensen kennen Maar je loopt ook het gevaar dat je jarenlang ergens moet blijven wonen waar je niet wil wonen omdat je vast x it aan co-ouderschap.

Ga sporten. Volg een cursus
Ga actief aan een netwerk bouwen. Hoe meer je wortelt hoe meer je je thuis zal gaan voelen.

Ga niet steeds terug om van alles in je oude woknasts te ondernemen.
Alle reacties Link kopieren
Dropdrop schreef:
22-09-2018 19:54
Wat is er dan specifiek zo superleuk geworden? Is er een leuke kroeg geopend? Houden ze nu een braderie 1x per jaar? Gaan je vrienden ineens elke week feesten, omdat er een paar vrijgezel zijn geworden?
Er gebeurt de laatste tijd veel meer op cultureel gebied, ja. En het barst er ineens van de terrassen. Bovendien, als ik er loop kom ik veel bekenden tegen.

Tja. Ik snap dat het allemaal stom klinkt.
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
@Sugarmiss, dankjewel. Je hebt gelijk.

Kinderen willen we trouwens niet. Daar zijn we het dan weer wèl over eens.

:-?
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
Investeer in een hobby en/of een sport in je huidige woonplaats.
Het klinkt nog niet alsof je er alles aan hebt gedaan om je thuis te voelen in je nieuwe woonplaats
Alle reacties Link kopieren
Die culturele activiteiten kun je gewoon heen gaan. Misschien bij iemand logeren. Het is niet raar om je oude leven wat meer weer op te willen zoeken.

Ik ben bang dat het tegenvalt als je er uiteindelijk weer woont. Dat die paar culturele activiteiten per jaar toch ineens best karig zijn en die terrassen ook in de winter leeg zijn.

Mijn advies: zoek de leuke dingen op, maar blijf ook investeren in je leven waar je nu woont.
Alle reacties Link kopieren
Het is heel vervelend dat je hier niet goed over kunt praten met je vriend, het is een avontuur wat jullie samen zijn aangegaan, maar avonturen kunnen ook tegenvallen. Hij is misschien bang dat je, door er meer over te praten, nog meer heimwee krijgt of echt de beslissing wil gaan nemen om terug te gaan, terwijl je het misschien alleen nodig hebt om over deze gevoelens te praten, en dat hij je begrijpt.

Een woonomgeving die niet prettig is kan heel veel invloed hebben op je humeur. Maar ik begrijp uit je verhaal dat je je oude omgeving mist, en niet zozeer je nieuwe omgeving niet leuk vindt. Misschien een gevalletje 'gras is altijd groener aan de overkant'?
Alle reacties Link kopieren
zuidwester schreef:
22-09-2018 19:40
Nee, hij maakt ruzie. Omdat hij niet terug wil.

Wat een belachelijke reacties.

Ik haal het topic weg.
Tuurlijk maak jij er óók ruzie over. Ruzie vereist namelijk twee mensen, en een ruzie wordt niet vanzelf geboren, dus het feit dat je vriend het een keer zat is, dat gezeur, en uitvalt, wat jij ruzie noemt, is net zo goed te wijten aan jouw eigen gedrag.

Je noemde culturele dingen en leuke terrassen die, opeens, als bij toverslag, in het afgelopen jaar zouden zijn ontstaan in je geboorteplaats. Dus eerst was er niks, maar nu opeens is het één en al levendigheid en gezelligheid? Zomaar, in een jaar tijd? En in je nieuwe woonplaats zijn géén terrassen en geen culturele dingen?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Ik zou vaker teruggaan.
Vast nog wel familie en vrienden wonen die je daar ongetwijfeld geregeld moet / wil opzoeken.

Dan maar wonen en werken op plek A en je sociaal en familiaal leven grotendeels op plek B.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
23-09-2018 19:10
Tuurlijk maak jij er óók ruzie over. Ruzie vereist namelijk twee mensen, en een ruzie wordt niet vanzelf geboren, dus het feit dat je vriend het een keer zat is, dat gezeur, en uitvalt, wat jij ruzie noemt, is net zo goed te wijten aan jouw eogen gedrag
Ik heb mijn gevoel ( heimwee) met hem gedeeld, dat is mijn optiek geen gezeur
En ja hier zijn ook terrassen maar het gaat om het totaalplaatje: ik mis ook mijn familie
I believe in good
He naar voor je TO!
Het is al vaker gezegd maar idd, probeer meer sociaal leven op te bouwen in je nieuwe stad.

Ik ken dit gevoel maar al te goed... we verhuisden naar een mooie grote woning met tuin in een rustige groene omgeving. Heerlijk! Tot het nieuwe eraf was, ik niemand kende en de nieuwe omgeving toch lastiger bleek qua integreren als nieuwkomer (zelfs met een baby onder mijn arm haha. Zo gezellig was het niet op het cb en babyzwemmen was vooral ons-kent-ons-en-jou-kennen-we-niet). En ik kreeg heimwee naar de drukke grote stad, ons veel te kleine appartementje, naar volle trams en lawaaierige toeristen op terrasjes, lunchen met vriendinnen die ook een uurtje vrij waren etc.

Voor mij hielp om juist niet teveel terug te gaan. Want steeds had ik weer heimwee en steeds moest ik thuis acclimatiseren. De omgeving van onze oude woning was ook nog eens prachtig opgeknapt door de gemeente, auw!! Dus ik ging zo min mogelijk terug. Heb zoveel mogelijk contacten en binding gezocht met mijn nieuwe omgeving. En, met mijn man heb ik afgesproken dat we hier maximaal 10 jaar gaan wonen - en dan verder kijken. Misschien wil ik dan wel niet meer weg ;) . En anders weet ik dat ik niet voor de rest van mijn leven ‘vastzit’ waar ik nu ben. En dat geeft rust voor mij.
Het klinkt misschien stom, maar op ‘zwakke momenten’ (die ik soms echt nog wel heb) dan maak ik voor mezelf weer even een lijstje met alle voordelen om hier te wonen. En waarom we ooit zo blij waren toen we hier introkken. Want die voordelen zijn er nog steeds! Voor jou vast ook? Even die oppepper voor jezelf ^^
Alle reacties Link kopieren
Wat lastig voor je. Hoeveel kilometers zitten er tussen je huidige woonplaats en je oude? Het lijkt me wel dat je op een gegeven moment de boel niet meer realistische kunt bekijken omdat je gevoel je zo in de weg zit en dat daardoor de oude woonplaats ineens zoveel leuker lijkt.
Zet alles voor jezelf eens op een rijtje, pak een stuk papier en schrijf eens op wat de voordelen zijn van je oude woonplaats en je huidige. Je vriend en jij houden van elkaar, hij wil absoluut niet terug, dus in hoeverre heb je de keuze. Als jij dan terug gaat is dat zonder je vriend, is het dat waard voor jou?
Geef jezelf anders een jaar om er echt voor te gaan daar waar je nu zit, ga naar een sportschool, op het terras zitten, zoek activiteiten in de buurt, sluit je aan bij een vereniging, zoek contacten op, probeer te achterhalen wat nu echt voor jou maakt dat je vastloopt, want dat haal ik niet helemaal uit je verhaal.
Alle reacties Link kopieren
zuidwester schreef:
24-09-2018 10:00
Ik heb mijn gevoel ( heimwee) met hem gedeeld, dat is mijn optiek geen gezeur
En ja hier zijn ook terrassen maar het gaat om het totaalplaatje: ik mis ook mijn familie
Ja, en als je daar bijna elke dag over zeurt tegen hem, kan ik me voorstellen dat hij het een keer beu is en dat er ruzie ontstaat. Niet alsof hij jou tegen je wil ontvoerd heeft naar de andere kant van het land, toch? Hebben jullie toch samen voor gekozen? En heel misschien zomaar dat hij ook even moet wennen aan de nieuwe omgeving en de nieuwe mentaliteit. Maar hij is bereid zich daarvoor in te zetten, en jouw gezanik over alles wat je "mist" is dan niet direct een steun. Jullie moeten samen een bestaan opbouwen in jullie nieuwe omgeving en dat werkt niet zo geweldig als één van de twee alleen maar negatief is en met een chagrijnig hoofd rondloopt en klaagt dat alles in de plaats van herkomst leuker en fijner en beter is.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zuidwester schreef:
24-09-2018 10:00
Ik heb mijn gevoel ( heimwee) met hem gedeeld, dat is mijn optiek geen gezeur
En ja hier zijn ook terrassen maar het gaat om het totaalplaatje: ik mis ook mijn familie
Als het om je ouders gaat die je mist, kun je beter in de buurt wonen, zeker als ze op 'n gegeven moment gaan sukkelen met hun gezondheid. Dan is het prettig dat je er snel kunt zijn en regelmatig even langs kunt wippen.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
24-09-2018 19:44
Ja, en als je daar bijna elke dag over zeurt tegen hem, kan ik me voorstellen dat hij het een keer beu is en dat er ruzie ontstaat. Niet alsof hij jou tegen je wil ontvoerd heeft naar de andere kant van het land, toch? Hebben jullie toch samen voor gekozen? En heel misschien zomaar dat hij ook even moet wennen aan de nieuwe omgeving en de nieuwe mentaliteit. Maar hij is bereid zich daarvoor in te zetten, en jouw gezanik over alles wat je "mist" is dan niet direct een steun. Jullie moeten samen een bestaan opbouwen in jullie nieuwe omgeving en dat werkt niet zo geweldig als één van de twee alleen maar negatief is en met een chagrijnig hoofd rondloopt en klaagt dat alles in de plaats van herkomst leuker en fijner en beter is.
je doet net of je er zelf bij bent.

Dit is absoluut niet op ons van toepassing. Ik ben juist een meegaand type, ( dat heeft me nu blijkbaar de das omgedaan!) het idee kwam van hem om te verkassen en een nieuw leven op te bouwen in het westen. Hij is een strandliefhebber, en trouwens , ik vind het strand en de duinen ook mooi. Daarom ben ik meegegaan in zijn idee. Spijt heb ik niet. We hebben tot nu toe twee mooie jaren gehad.
Ik merk alleen dat al mijn sociale contacten plus de familie ( ook van hem ) in onze oude stad in het oosten ligt.

Gelukkig is hij inmiddels aan het bijdraaien en maakt geen ruzie meer. ( hij reageerde echt buiten proportioneel, ) en kunnen we er samen over praten. Blijkt nu ook dat hij zijn nieuwe baan helemaal niet zo leuk vindt...……(!!)

We kijken hoe het nu verder afloopt.
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
24-09-2018 20:22
Als het om je ouders gaat die je mist, kun je beter in de buurt wonen, zeker als ze op 'n gegeven moment gaan sukkelen met hun gezondheid. Dan is het prettig dat je er snel kunt zijn en regelmatig even langs kunt wippen.
Daar heb je gelijk in, alhoewel mijn ouders in deze echt geen claim op mij leggen. Het zijn vitale 60ers en hebben een eigen zelfstandig leven.
Maar inderdaad, je weet maar nooit.
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
*Labalade* schreef:
24-09-2018 10:12
He naar voor je TO!
Het is al vaker gezegd maar idd, probeer meer sociaal leven op te bouwen in je nieuwe stad.

Ik ken dit gevoel maar al te goed... we verhuisden naar een mooie grote woning met tuin in een rustige groene omgeving. Heerlijk! Tot het nieuwe eraf was, ik niemand kende en de nieuwe omgeving toch lastiger bleek qua integreren als nieuwkomer (zelfs met een baby onder mijn arm haha. Zo gezellig was het niet op het cb en babyzwemmen was vooral ons-kent-ons-en-jou-kennen-we-niet). En ik kreeg heimwee naar de drukke grote stad, ons veel te kleine appartementje, naar volle trams en lawaaierige toeristen op terrasjes, lunchen met vriendinnen die ook een uurtje vrij waren etc.

Voor mij hielp om juist niet teveel terug te gaan. Want steeds had ik weer heimwee en steeds moest ik thuis acclimatiseren. De omgeving van onze oude woning was ook nog eens prachtig opgeknapt door de gemeente, auw!! Dus ik ging zo min mogelijk terug. Heb zoveel mogelijk contacten en binding gezocht met mijn nieuwe omgeving. En, met mijn man heb ik afgesproken dat we hier maximaal 10 jaar gaan wonen - en dan verder kijken. Misschien wil ik dan wel niet meer weg ;) . En anders weet ik dat ik niet voor de rest van mijn leven ‘vastzit’ waar ik nu ben. En dat geeft rust voor mij.
Dat is een mooie afspraak! Achteraf denk ik: had ik ook maar zoiets afgesproken; dat wanneer een van ons het niet meer ziet zitten we sowieso terug ( of weg) gaan. Want dat was wel zo eerlijk geweest.
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
_Doortje_ schreef:
22-09-2018 19:40
Ik zou het nog even tijd geven. Verhuizen staat niet voor niets in de stress top 10. Het duurt gewoon even voor je je draai vindt.

Zet de knop om. Je bent hier nu. En je hoeft niet tot je 65e blijven, maar je hoeft ook niet nu nu nu weg. Dat zit in je hoofd. Je hoeft niet helemaal mee te gaan in je gevoel. Je kunt je gevoel ook accepteren en daarna een concreet plan gaan maken om je beter te voelen in je nieuwe omgeving.
Goeie!!!

Het helpt om zo te denken,
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
zuidwester schreef:
25-09-2018 19:01
je doet net of je er zelf bij bent.

Dit is absoluut niet op ons van toepassing. Ik ben juist een meegaand type, ( dat heeft me nu blijkbaar de das omgedaan!) het idee kwam van hem om te verkassen en een nieuw leven op te bouwen in het westen. Hij is een strandliefhebber, en trouwens , ik vind het strand en de duinen ook mooi. Daarom ben ik meegegaan in zijn idee. Spijt heb ik niet. We hebben tot nu toe twee mooie jaren gehad.
Ik merk alleen dat al mijn sociale contacten plus de familie ( ook van hem ) in onze oude stad in het oosten ligt.

Gelukkig is hij inmiddels aan het bijdraaien en maakt geen ruzie meer. ( hij reageerde echt buiten proportioneel, ) en kunnen we er samen over praten. Blijkt nu ook dat hij zijn nieuwe baan helemaal niet zo leuk vindt...……(!!)

We kijken hoe het nu verder afloopt.
En hoe vind jij jouw baan?

Maar belangrijkste is: maak samen wat van het leven en dat kan op elke plaats. Als je maar wilt en niet blijft hangen in wat dan ook. Nu lijkt het misschien leuk naast je ouders en schoonouders te wonen, maar weet je zeker dat je dan over een jaar niet zoiets zou hebben van "ik hoef ze niet élke dag te zien of over de vloer"?

Idealiseren is nooit een goed uitgangspunt. Kijk naar je huidige omgeving en maak daar wat van samen, geniet van samen op een mooie avond langs het strand lopen, van het leren kennen van mensen in je buurt, het verkennen van je nieuwe woonplaats en reserveer een tafel in dat leuke restaurantje dat je zag, zomaar als verrassing en omdat het kan. Sta open.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
25-09-2018 20:13
En hoe vind jij jouw baan?

Maar belangrijkste is: maak samen wat van het leven en dat kan op elke plaats. Als je maar wilt en niet blijft hangen in wat dan ook. Nu lijkt het misschien leuk naast je ouders en schoonouders te wonen, maar weet je zeker dat je dan over een jaar niet zoiets zou hebben van "ik hoef ze niet élke dag te zien of over de vloer"?

Idealiseren is nooit een goed uitgangspunt. Kijk naar je huidige omgeving en maak daar wat van samen, geniet van samen op een mooie avond langs het strand lopen, van het leren kennen van mensen in je buurt, het verkennen van je nieuwe woonplaats en reserveer een tafel in dat leuke restaurantje dat je zag, zomaar als verrassing en omdat het kan. Sta open.
Dat dóen we allemaal Pejeka.
Zeg ik ergens dat we dat niet doen? Ik zeg net dat we 2 mooie jaren hebben gehad, wij zijn levensgenieters. We gaan wekelijks naar het strand, gaan daar iets drinken/eten in een strandtent, lopen regelmatig even de binnenstad in, spreken af met buren, genieten van ons heel mooie huis met tuin, gaan naar andere stadjes in de buurt, etc etc.
Ik zelf heb een hele leuke baan, leuker dan mijn vorige banen in het oosten. Maar goed, het is in ontwikkeling. We zullen zien.
I believe in good
Alle reacties Link kopieren
zuidwester schreef:
25-09-2018 20:28
Dat dóen we allemaal Pejeka.
Zeg ik ergens dat we dat niet doen? Ik zeg net dat we 2 mooie jaren hebben gehad, wij zijn levensgenieters. We gaan wekelijks naar het strand, gaan daar iets drinken/eten in een strandtent, lopen regelmatig even de binnenstad in, spreken af met buren, genieten van ons heel mooie huis met tuin, gaan naar andere stadjes in de buurt, etc etc.
Ik zelf heb een hele leuke baan, leuker dan mijn vorige banen in het oosten. Maar goed, het is in ontwikkeling. We zullen zien.
Nederland is (in dit geval) gelukkig een klein land. Dus als je wilt, ben je binnen een paar uur bij je familie voor een bezoek, of in je vorige woonplaats om even met vrienden op een terrasje te zitten. Is ook prima als je dat van tijd tot tijd doet. Maar stop met het idealiseren van je vorige woonplaats en sta open voor je nieuwe omgeving. Overal wonen leuke mensen, zijn er leuke dingen om te doen, gezellige terrassen of prettige restaurantjes. Tuurlijk kan het dan nog steeds zo zijn dat je een speciaal plekje in je hart hebt voor je geboorteplaats, maar stel je open en je krijgt er heel veel voor terug.

Maar bovenal, maak er geen ruzie meer om, klaag niet, en wees positief. Dan heb je al veel gewonnen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zuidwester schreef:
25-09-2018 19:10
Dat is een mooie afspraak! Achteraf denk ik: had ik ook maar zoiets afgesproken; dat wanneer een van ons het niet meer ziet zitten we sowieso terug ( of weg) gaan. Want dat was wel zo eerlijk geweest.
Je kan deze afspraak alsnog maken? Wij hebben hem ook pas gemaakt toen ik heimwee kreeg. (Daarvoor dacht ik dat we in de hemel zouden belanden haha ;) )
Alle reacties Link kopieren
*Labalade* schreef:
25-09-2018 21:17
Je kan deze afspraak alsnog maken? Wij hebben hem ook pas gemaakt toen ik heimwee kreeg. (Daarvoor dacht ik dat we in de hemel zouden belanden haha ;) )

Hebben het er weer over gehad. Hij snapt me wel. Alleen is hij bang dat we financieel er flink aan gaan verliezen. Verhuizen kost natuurlijk geld. Dan zou het huis weer verkocht moeten worden. Je verliest sowieso veel geld aan alleen de koop al. ( van het nieuwe huis).


Maar goed, we praten er in ieder geval over. Dat is al winst. Verder gaan we lekker veel naar het strand, om weer even te voelen waarom we ook al weer deze kant op zijn gekomen.
I believe in good

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven