Thuis
alle pijlers
Katten plus een hond?
zondag 30 december 2018 om 11:32
Ik heb al jaren katten. Ben geen uitgesproken kattenmens, maar ze kwamen aangelopen en ze hebben hier een prima huis. Ze zijn ( bij benadering) 7 en 3.
Zelf wil ik al sinds mijn jeugd een hond. Nu heb ik er tijd, geld en ruimte voor, alleen ik twijfel over de katten. De ene kat is makkelijk, is vriendjes met iedereen en snuffelt ook weleens aan een hond, die went wel denk ik. De andere kat is schuw, na veel tijd en energie wat minder schuw, maar ik ben de enige waar hij op af komt voor een aai, en zodra er iemand in huis is die hier niet woont is de kat weg.
Onderling zijn het geen vriendjes, na een jaar blazen en spanning tolereren ze elkaar, maar ze verblijven bij voorkeur niet in dezelfde ruimte. Dat is geen probleem, ze hebben door het huis heen genoeg verstopplekken, voerbakjes, kattenbakken om elkaar te ontlopen. En ze kunnen naar buiten wanneer ze willen. En de laatste tijd tref ik ze ook weleens samen op een bank of bed aan, met minstens 1,5 meter er tussen. Het zijn geen katten die je makkelijk optilt, of in een reismandje zet, naar de dierenarts is een onderneming. En ze zijn vrij stressgevoelig. Ik heb daar best vaak last van, vind het naar als ze gestressed zijn. Ik heb ze geheel volgens allerlei protocollen aan elkaar laten wennen, maar dat hielp zeer beperkt. Stress alom!
Maar nu dus die hond. Ik ‘leende’vaak een hond, zodat ik toch regelmatig lekker kon wandelen en een paar keer per week met het beestje bezig was, maar die is helaas dood. Er is hier ook met enige regelmaat een hond in huis op bezoek, de ene kat trekt dat, de andere zie ik pas uren later weer terug.
Wat is wijsheid in deze? Doe ik te moeilijk over die katten? Om me heen varieert dat tot ‘komt vanzelf goed, doe niet zo moeilijk’ tot ‘breng die katten toch weg’. Dat laatste is absoluut geen optie.
Tips, trucs, ervaringen?
Zelf wil ik al sinds mijn jeugd een hond. Nu heb ik er tijd, geld en ruimte voor, alleen ik twijfel over de katten. De ene kat is makkelijk, is vriendjes met iedereen en snuffelt ook weleens aan een hond, die went wel denk ik. De andere kat is schuw, na veel tijd en energie wat minder schuw, maar ik ben de enige waar hij op af komt voor een aai, en zodra er iemand in huis is die hier niet woont is de kat weg.
Onderling zijn het geen vriendjes, na een jaar blazen en spanning tolereren ze elkaar, maar ze verblijven bij voorkeur niet in dezelfde ruimte. Dat is geen probleem, ze hebben door het huis heen genoeg verstopplekken, voerbakjes, kattenbakken om elkaar te ontlopen. En ze kunnen naar buiten wanneer ze willen. En de laatste tijd tref ik ze ook weleens samen op een bank of bed aan, met minstens 1,5 meter er tussen. Het zijn geen katten die je makkelijk optilt, of in een reismandje zet, naar de dierenarts is een onderneming. En ze zijn vrij stressgevoelig. Ik heb daar best vaak last van, vind het naar als ze gestressed zijn. Ik heb ze geheel volgens allerlei protocollen aan elkaar laten wennen, maar dat hielp zeer beperkt. Stress alom!
Maar nu dus die hond. Ik ‘leende’vaak een hond, zodat ik toch regelmatig lekker kon wandelen en een paar keer per week met het beestje bezig was, maar die is helaas dood. Er is hier ook met enige regelmaat een hond in huis op bezoek, de ene kat trekt dat, de andere zie ik pas uren later weer terug.
Wat is wijsheid in deze? Doe ik te moeilijk over die katten? Om me heen varieert dat tot ‘komt vanzelf goed, doe niet zo moeilijk’ tot ‘breng die katten toch weg’. Dat laatste is absoluut geen optie.
Tips, trucs, ervaringen?
zondag 30 december 2018 om 23:46
Dat snap ik heus. Echt.
Wat reageren mensen toch prikkelbaar als het om beesten gaat. Ik ga te kort door de bocht, ik snap het niet, ik hou niet echt van ze.....
Ik bedoel niet dat ze letterlijk beledigd is. Het is een kat, katten hebben geen emoties. Willen ook niet geadoreerd worden, zijn niet beledigd, het is alleen wel grappig om er zo naar te kijken.
Wat reageren mensen toch prikkelbaar als het om beesten gaat. Ik ga te kort door de bocht, ik snap het niet, ik hou niet echt van ze.....
Ik bedoel niet dat ze letterlijk beledigd is. Het is een kat, katten hebben geen emoties. Willen ook niet geadoreerd worden, zijn niet beledigd, het is alleen wel grappig om er zo naar te kijken.
maandag 31 december 2018 om 00:00
Zie je dat als prikkelbaar?Thordis* schreef: ↑30-12-2018 23:46Dat snap ik heus. Echt.
Wat reageren mensen toch prikkelbaar als het om beesten gaat. Ik ga te kort door de bocht, ik snap het niet, ik hou niet echt van ze.....
Ik bedoel niet dat ze letterlijk beledigd is. Het is een kat, katten hebben geen emoties. Willen ook niet geadoreerd worden, zijn niet beledigd, het is alleen wel grappig om er zo naar te kijken.
Katten hebben geen emoties?? Ik begrijp je post niet helemaal geloof ik. Je vroeg om mee te denken maar als je gedachten al uit gaan naar dat de katten boven kunnen leven dan ga je er inderdaad van uit dat katten geen emoties kennen.
Het is zoveel mooier als elk dier zonder spanning door het huis kan gaan. Daar hebben ze ook recht op vind ik. Maar succes verder.
maandag 31 december 2018 om 00:03
Nrzoveel vroeg of de katten zich terug konden trekken. Daar gaf ik antwoord op, dat ze nu grotendeels boven verblijven.
En nee, katten hebben geen emoties. Ze voelen zich niet blij, verdrietig of boos. Ze voelen zich heus wel prettig of gespannen, maar ze hebben geen menselijke emoties. Dus als ik schrijf dat de kat beledigd was snap ik heus dat ze gewoon gespannen is en niet echt bang.
En ik heb nog geen idee of er een hond komt of niet. Ik heb geen haast.
En nee, katten hebben geen emoties. Ze voelen zich niet blij, verdrietig of boos. Ze voelen zich heus wel prettig of gespannen, maar ze hebben geen menselijke emoties. Dus als ik schrijf dat de kat beledigd was snap ik heus dat ze gewoon gespannen is en niet echt bang.
En ik heb nog geen idee of er een hond komt of niet. Ik heb geen haast.
maandag 31 december 2018 om 11:47
Onder de moeders heb je een groep die de moedermaffia genoemd wordt. Die vallen altijd andere moeders af als die een andere benadering hebben voor omgang of opvoeding van hun kinderen.Thordis* schreef: ↑30-12-2018 23:46Dat snap ik heus. Echt.
Wat reageren mensen toch prikkelbaar als het om beesten gaat. Ik ga te kort door de bocht, ik snap het niet, ik hou niet echt van ze.....
Ik bedoel niet dat ze letterlijk beledigd is. Het is een kat, katten hebben geen emoties. Willen ook niet geadoreerd worden, zijn niet beledigd, het is alleen wel grappig om er zo naar te kijken.
Geloof me, die heb je onder kattenmoedertjes ook, moedermaffia! Totaal geen relativeringsvermogen, dingen totaal uitvergroten, etc.
Overigens, ben ik het niet eens met je uitspraak wat emoties betreft.
Katten zijn zoogdieren, en zoogdieren hebben wel degelijk emoties! Vergeet niet dat emoties slechts heel basaal zijn. Emoties zijn alarmsysteempjes voor je welbevinden. Dus hebben katten die ook.
Vergeet niet dat katten bijvoorbeeld ook kwaad kunnen worden, net als wij. Kwaad zijn is een emotie die ervoor zorgt dat je voor jezelf op komt.
Jaloersheid speelt bij katten wat minder omdat ze van nature niet in groepen leven. En jaloersheid is een emotie die waarschuwt voor bedreiging van jouw positie t.o.v. iemand of in een groep. Maar het sluit niet uit dat katten die niet zouden hebben omdat ze toch in groepen worden geplaatst in hun leven met mensen. Om maar een paar voorbeelden te noemen.
Ik weet dat honden verdriet kunnen voelen en ook veel liefde. Ik denk dat er ook katten zijn die dat kunnen, maar niet alle katten.
Overigens zijn ook niet alle mensen daartoe in staat, helaas. En het lijkt wel alsof net die het voor het zeggen hebben in de wereld.....
Maar dat terzijde.
Maar als ik jou was zou ik lekker voor een hond gaan. En omwille voor je katten een concessie doen. Dus neem inderdaad een corgie, een hond die minder groot of klein is. Ik denk dat ze er op den duur wel mee leren dealen als je het maar een kans geeft.
Die kreeg ik er niet doorheen.