Thuis
alle pijlers
Problemen met de kat
vrijdag 1 december 2017 om 19:24
Goed, wij hebben wittie een kater van 10 jaar. Wittie heeft nierproblemen. Hij krijgt hier medicatie en voeding voor.
Omdat wittie enkele malen op ons parket heeft geplast (je raad nooit wat voor schade dat aanricht) Zijn we naar de dierenarts gegaan die het nierfalen heeft geconstateerd.
Wittie plaste een tijd lang netjes in de bak.
Vanwege de urinelucht het parket laten schuren en oliën.
Nou je raad het al. Sinds enkele maanden plast hij weer in huis. Om deze reden mag hij niet alleen meer in de woonkamer, hij slaapt in de bijkeuken (verwarmde ruimte voor de kattenlovers onder ons) hier verblijft hij ook als ik aan het werk ben.
Weer bij de dierenarts geweest, kon niets bijzonders vinden.
Het probleem is nu dat hij bijna dagelijks in de bijkeuken plast! Hij heeft er 2 kaartenbakken staan. Die meerdere malen per dag worden uitgeschept.
De situatie is zo vervelend dat we nauwelijks nog onze ogen van de kat af durven houden als hij in de woonkamer is.
Ik heb er ook nog 2 hele kleine kinderen rondlopen dus wat mij betreft is de situatie onhoudbaar.
Ik weet dat ik heel veel mensen frustreert met deze vraag. Maar ik heb echt van alles al geprobeerd.
Is het fout om hem in te laten slapen?
Omdat wittie enkele malen op ons parket heeft geplast (je raad nooit wat voor schade dat aanricht) Zijn we naar de dierenarts gegaan die het nierfalen heeft geconstateerd.
Wittie plaste een tijd lang netjes in de bak.
Vanwege de urinelucht het parket laten schuren en oliën.
Nou je raad het al. Sinds enkele maanden plast hij weer in huis. Om deze reden mag hij niet alleen meer in de woonkamer, hij slaapt in de bijkeuken (verwarmde ruimte voor de kattenlovers onder ons) hier verblijft hij ook als ik aan het werk ben.
Weer bij de dierenarts geweest, kon niets bijzonders vinden.
Het probleem is nu dat hij bijna dagelijks in de bijkeuken plast! Hij heeft er 2 kaartenbakken staan. Die meerdere malen per dag worden uitgeschept.
De situatie is zo vervelend dat we nauwelijks nog onze ogen van de kat af durven houden als hij in de woonkamer is.
Ik heb er ook nog 2 hele kleine kinderen rondlopen dus wat mij betreft is de situatie onhoudbaar.
Ik weet dat ik heel veel mensen frustreert met deze vraag. Maar ik heb echt van alles al geprobeerd.
Is het fout om hem in te laten slapen?
zondag 3 december 2017 om 17:51
zondag 3 december 2017 om 18:13
Nee Iones dieren en ook mijn hond dus doen dat niet opzettelijk. Mijn hond was oud en aan het dementeren. Uitlaten ging vrijwel ook niet meer.iones schreef: ↑03-12-2017 16:21deed jouw hond dat dan opzettelijk? Als hij het binnen deed, kon hij waarschijnlijk niet naar buiten.
Wat is nu de optie voor de kat? Stel dat ze in de bijkeuken een kattenluikje maakt, zodat hij naar buiten kan, zal hij dan eindelijk wél buiten gaan pissen? Dan is het opgelost.
Maar het hoeft niet per se de leeftijd te zijn. Als jouw hond Prednison krijgt gaan ze soms ook overal plassen en zo heb ik nog wel wat voorbeelden maar allemaal geen reden om je dier buiten te zetten.
Een katteluikje indien mogelijk is een zeer goede optie om een cirkel te doorbreken wanneer ze het gaan ophouden vanwege moeite met de bak. Door het niet met regelmaat plassen kan gruis ontstaan of veranderen in stenen.
maandag 4 december 2017 om 00:04
Niet alles gelezen maar: zijn er toevallig foto's of een echo gemaakt?
Mijn kat deed hetzelfde en bleek nierstenen te hebben (deze bevonden zich in haar blaas). Ze had superveel
pijn en constante aandrang te plassen en deed dit dus ook door het hele huis.
Stenen zijn operatief verwijderd en nu gaat het weer heel goed met haar + ze plast weer keurig op de kattenbak in plaats van door het huis.
Mijn kat deed hetzelfde en bleek nierstenen te hebben (deze bevonden zich in haar blaas). Ze had superveel
pijn en constante aandrang te plassen en deed dit dus ook door het hele huis.
Stenen zijn operatief verwijderd en nu gaat het weer heel goed met haar + ze plast weer keurig op de kattenbak in plaats van door het huis.
maandag 4 december 2017 om 00:52
Totaal idioot, deze post.
Geen enkel dier is onzindelijk om "misselijk te doen".
"Baasje pesten" kent een dier niet. Als het probleemgedrag vertoont, betekent dat... Dat er een probleem is.
maandag 4 december 2017 om 11:51
Mijn ervaring is dat meestal met zo'n 15 jaar de problemen komen en niet met 10. Maar nierproblemen kan ook op jongere leeftijd. Ik heb tweemaal een kat gehad die op latere leeftijd gingen plassen. Een gecastreerde oude kater begon ineens in huis te plassen (nooit een verklaring gevonden) en een 15 jarige poes met suikerziekte die blind werd begon ook in huis te plassen.
Kater is een paar jaar later door andere ziekte gestorven en de poes heb ik met 19 laten inslapen omdat het niet meer ging met haar.
Ik vond het vreselijk het plassen maar ik heb nooit gedacht dan maar een spuitje. Ik had het niet gekund. Ik was na hun dood wel blij dat de pislucht geleidelijk verdween.
maandag 4 december 2017 om 15:46
Ik heb op deze manier ook 10 jaar voor zieke katten gezorgd. Ik heb ze menigmaal vervloekt maar ook nooit serieus overwogen om ze af te laten maken. Ik heb ook tot het bittere einde voor ze gezorgd.lisa2 schreef: ↑04-12-2017 11:51Mijn ervaring is dat meestal met zo'n 15 jaar de problemen komen en niet met 10. Maar nierproblemen kan ook op jongere leeftijd. Ik heb tweemaal een kat gehad die op latere leeftijd gingen plassen. Een gecastreerde oude kater begon ineens in huis te plassen (nooit een verklaring gevonden) en een 15 jarige poes met suikerziekte die blind werd begon ook in huis te plassen.
Kater is een paar jaar later door andere ziekte gestorven en de poes heb ik met 19 laten inslapen omdat het niet meer ging met haar.
Ik vond het vreselijk het plassen maar ik heb nooit gedacht dan maar een spuitje. Ik had het niet gekund. Ik was na hun dood wel blij dat de pislucht geleidelijk verdween.
maandag 4 december 2017 om 15:56
Wij hebben 2 jaar een hoogbejaarde kat gehad die last had van diarree. Inslapen is niet bij ons opgekomen, ook al zijn we echt wel eens thuis gekomen met de gedachte: nee, nu niet weer vloeren poetsen. Ondanks een kattenbak op elke etage, moesten we elke keer als we thuis kwamen met een doek en bak water het huis door. Super vervelend!
Wat voor hem ook vervelend was, dat we de kat niet meer op de slaapkamer konden laten. Hij sliep altijd op ons voeteneind en vond het ook fijn om daar te liggen. Alleen krijg je diarree niet meer uit de matras en de donzen dekbedden en mocht dat niet meer. Heel zielig voor een oude kat die zoveel behoefte had aan bij ons zijn.
We zijn er nooit achter gekomen wat de oorzaak was, de DA wist het ook niet, maar vond het leven voor de kat nog wel leefbaar. Hij is nog heel onverwachts overleden.
Nadat de kat was overleden, hebben we de mat vervangen en de vloerbedekking met een gehuurd apparaat schoongemaakt.
Wat voor hem ook vervelend was, dat we de kat niet meer op de slaapkamer konden laten. Hij sliep altijd op ons voeteneind en vond het ook fijn om daar te liggen. Alleen krijg je diarree niet meer uit de matras en de donzen dekbedden en mocht dat niet meer. Heel zielig voor een oude kat die zoveel behoefte had aan bij ons zijn.
We zijn er nooit achter gekomen wat de oorzaak was, de DA wist het ook niet, maar vond het leven voor de kat nog wel leefbaar. Hij is nog heel onverwachts overleden.
Nadat de kat was overleden, hebben we de mat vervangen en de vloerbedekking met een gehuurd apparaat schoongemaakt.
maandag 4 december 2017 om 16:09
Bij de eerste kat die in ons huis plaste (blind geworden) hadden we parket wat krom trok. Hoewel ik moet er bij zeggen dat we ook een lekkage met een aquarium toen hadden:). Na overlijden van onze toen katten zijn we trouwens ook verhuisd anders hadden we het parket moeten vervangen. Tegenwoordig hebben we novilon, stenen vloeren en tapijten van Ikea.
donderdag 7 december 2017 om 18:00
Dat vind ik ook, al vloek ik er soms ook wel om. Wij hebben een oude houten vloer in de woonkamer liggen, met ongelijke kieren ertussen en vetvlekken en kalende plekken. Maar ja, met twee katten die er soms op kotsen (en zoons die, ondanks verbod, soms toch kruimelen met bladerdeeg etc, waardoor de vetvlekken ontstaan) durf ik het niet goed aan om een hagelnieuwe vloer te leggen. Ik los het nu maar op met een oud kleed bij de zithoek en een donkerbruine mat, die dus niet zo opvalt, onder de tafels waar de jongens altijd aan zitten.
Meubels is ook zoiets. Begin dit jaar bijna een splinternieuwe bank met bijpassende hocker gekocht, op het laatste moment toch maar niet, nog even doorgezocht op marktplaats en een zo goed als nieuwe bank gevonden voor 200 euro, vrijwel gelijk aan wat we dus bijna nieuwe hadden gekocht. En nog twee losse hockertjes, ook via marktplaats. Ben daar zo blij om, de hockertjes zijn inmiddels op enkele plekken al kapotgekrabd en over de bank heb ik standaard kleden en dekentjes gedrapeerd, omdat ze daar anders ook aan zitten. Voorheen had ik een bankje van koeienvacht, en daar krabden ze nooit aan. Misschien een tip voor hier
Mijn zoon heeft sinds een tijdje een ander bed, een boxspring, en ook daar krabben ze graag aan. Dit jaar nieuwe gordijnen in de woonkamer en keuken; ook op sommige plaatsen alweer bedorven door die scherpe nageltjes. Balen dus, maar ja, mijn beasties zijn mijn allesies...
Meubels is ook zoiets. Begin dit jaar bijna een splinternieuwe bank met bijpassende hocker gekocht, op het laatste moment toch maar niet, nog even doorgezocht op marktplaats en een zo goed als nieuwe bank gevonden voor 200 euro, vrijwel gelijk aan wat we dus bijna nieuwe hadden gekocht. En nog twee losse hockertjes, ook via marktplaats. Ben daar zo blij om, de hockertjes zijn inmiddels op enkele plekken al kapotgekrabd en over de bank heb ik standaard kleden en dekentjes gedrapeerd, omdat ze daar anders ook aan zitten. Voorheen had ik een bankje van koeienvacht, en daar krabden ze nooit aan. Misschien een tip voor hier
Mijn zoon heeft sinds een tijdje een ander bed, een boxspring, en ook daar krabben ze graag aan. Dit jaar nieuwe gordijnen in de woonkamer en keuken; ook op sommige plaatsen alweer bedorven door die scherpe nageltjes. Balen dus, maar ja, mijn beasties zijn mijn allesies...
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 7 december 2017 om 19:44
???????????? Wat is dat voor domme opmerking?Dymphnatam schreef: ↑07-12-2017 18:52Oh, ben je weer op kruistocht? De hele wereld mag weer weten dat honden superieure wezens zijn?
Vermoeiend ben jij hoor, topic na topic
donderdag 7 december 2017 om 22:22
Hier pech, heb nu een schildklierkat, een chronisch nierfalen vanwege de leeftijd kat en sinds gisteren een acuut nierfalen kat. Man wat zijn die prijzen hoog voor nierdieet.Dus ik voel met je mee TO. Veel vinden ze ook niet lekker door misselijkheid of de rare smaak. Deze is 15 jaar plast niet in huis tot nog toe.
Mag nog wel een baantje extra nemen.
Mag nog wel een baantje extra nemen.
maandag 29 oktober 2018 om 21:32
Ik zie dit topic terug en wil toch nog even reageren.
December vorig jaar was ik echt de wanhoop nabij ja. Ik was ongelukkig net de situatie en wittie waarschijnlijk nog veel meer.
Wittie heeft nog tot begin maart bij ons gewoond. Op een vrijdag merkte ik op dat hij niet meer op de vensterbank sprong en alleen op de mat ging liggen en heel weinig at.
Huilend bij de dierenarts besloten dat onze vriend echt op was. Om ons en de kinderen een beetje ruimte te geven om aan het idee te wennen (gek, want eigenlijk wisten we allang dat deze dag ging komen) besloten we de afspraak voor het moment de maandag na het weekend te plannen.
Helaas heeft dit niet zo mogen zijn.
Wittie werd savonds slomer en slomer. Hij lag lekker bij me op de bank en spinde ook nog. Ik heb zijn mandje in de woonkamer neergezet en ben op de bank gaan slapen. Zaterdagochtend zag ik ons ventje als een zielig hoopje kat nog steeds in het mandje zitten. Hij was zo slap als een vaatdoek ( wel kopjes geven)
Dezelfde ochtend nog zijn we met hem naar de dierenarts gegaan.
Ik heb hem bedankt voor de fijne tijd en hem al het goed gewenst in het hiernamaals .
Thuisgekomen was het erg leeg, maar ik merkte dat weekend ook wat voor tol de verzorging van wittie geestelijk had geëist. Ik kon me eindelijk eens ontspannen. Geen stress over "waar is wittie, heeft hij ergens geplast?" Niet hem dwingen om zijn medicatie te nemen, geen zorgen over hoe hij zich voelt. Het was een soort nieuwe kalmte.
Wat ik als laatste nog even wil zeggen tegen de genen die zo belachelijk reageerden. Ik wens je exact hetzelfde toe.
December vorig jaar was ik echt de wanhoop nabij ja. Ik was ongelukkig net de situatie en wittie waarschijnlijk nog veel meer.
Wittie heeft nog tot begin maart bij ons gewoond. Op een vrijdag merkte ik op dat hij niet meer op de vensterbank sprong en alleen op de mat ging liggen en heel weinig at.
Huilend bij de dierenarts besloten dat onze vriend echt op was. Om ons en de kinderen een beetje ruimte te geven om aan het idee te wennen (gek, want eigenlijk wisten we allang dat deze dag ging komen) besloten we de afspraak voor het moment de maandag na het weekend te plannen.
Helaas heeft dit niet zo mogen zijn.
Wittie werd savonds slomer en slomer. Hij lag lekker bij me op de bank en spinde ook nog. Ik heb zijn mandje in de woonkamer neergezet en ben op de bank gaan slapen. Zaterdagochtend zag ik ons ventje als een zielig hoopje kat nog steeds in het mandje zitten. Hij was zo slap als een vaatdoek ( wel kopjes geven)
Dezelfde ochtend nog zijn we met hem naar de dierenarts gegaan.
Ik heb hem bedankt voor de fijne tijd en hem al het goed gewenst in het hiernamaals .
Thuisgekomen was het erg leeg, maar ik merkte dat weekend ook wat voor tol de verzorging van wittie geestelijk had geëist. Ik kon me eindelijk eens ontspannen. Geen stress over "waar is wittie, heeft hij ergens geplast?" Niet hem dwingen om zijn medicatie te nemen, geen zorgen over hoe hij zich voelt. Het was een soort nieuwe kalmte.
Wat ik als laatste nog even wil zeggen tegen de genen die zo belachelijk reageerden. Ik wens je exact hetzelfde toe.
maandag 29 oktober 2018 om 22:42
Ach jeetje. En ik zie mijn eigen post ook terug want de drie die ik noemde zijn ook allen gestorven. Eentje 20 geworden zoveel levensfasen van mijmeegemaakt en hij plaste ook overal. Het was echt nierfalen wat hem uiteindelijk fataal werd. Zo'n trouwe vriend voor mij, andere katten en dol op honden en visite. Die twee dingen konden naast elkaar bestaan, het missen van hem maar het overal plassen niet. Dat was een ramp en ook heel zwaar dus ik begrijp je heel goed.
dinsdag 30 oktober 2018 om 19:40
Vreselijk is dat om een dier zo weg te zien gaan he.
Heb je weer een andere kat genomen?
Bedankt voor je update. Nu weten we ook dat het echt lag aan ziek zijn.
Slap als een vaatdoek... misschien had hij ook wel bloedarmoede omdat bijvoorbeeld de lever niet meer goed werkte. Soms valt het een na het ander uit in het lichaam.
Heb je weer een andere kat genomen?
Bedankt voor je update. Nu weten we ook dat het echt lag aan ziek zijn.
Slap als een vaatdoek... misschien had hij ook wel bloedarmoede omdat bijvoorbeeld de lever niet meer goed werkte. Soms valt het een na het ander uit in het lichaam.
donderdag 1 november 2018 om 20:28
Terugkijkend denk ik dat we te lang door zijn gegaan. Gezien de plasproblemen van wittie vertrouwde ik hem voor zover ik hem kon zien. Dit maakte mij geen leuker persoon. Ik was constant aan het zoeken en snuffelen. Dacht overal wat te ruiken.
Dit gaf mij zo veel onrust en stress wat ook zijn weerslag had op de kinderen en mij partner.
Daarnaast at wittie steeds minder. En had heel veel ups en downs maar knapte toch iedere keer weer wat op. (Met verschillende soorten dure medicatie)
Wat heb ik mij lang wanhopig gevoeld.
Door het onvermijdelijke uit te stellen zijn we over mijn grenzen heen gegaan. En het gekke is, die grens werd na elk voorval verlegd. Tor het moment dat ik alleen nog maar onrustig en gestresst was. Ik kon het niet loslaten.
Klinkt hard, maar voor mij nooit meer een huisdier. .
Dit gaf mij zo veel onrust en stress wat ook zijn weerslag had op de kinderen en mij partner.
Daarnaast at wittie steeds minder. En had heel veel ups en downs maar knapte toch iedere keer weer wat op. (Met verschillende soorten dure medicatie)
Wat heb ik mij lang wanhopig gevoeld.
Door het onvermijdelijke uit te stellen zijn we over mijn grenzen heen gegaan. En het gekke is, die grens werd na elk voorval verlegd. Tor het moment dat ik alleen nog maar onrustig en gestresst was. Ik kon het niet loslaten.
Klinkt hard, maar voor mij nooit meer een huisdier. .