Thuis
alle pijlers
Samenwonen?
woensdag 6 april 2016 om 10:48
Hoi allemaal,
Dit jaar wil ik graag samen wonen met mijn vriend. We hebben nu drie jaar een relatie en zijn klaar voor de stap. Mijn vriend is oudr dan mij en heeft al een huisje, dus ik zou in een klaar huis komen te wonen. Ik ben nu 21, volgende maand word ik 22.
Ik ben erg bang om dit nieuws thuis te brengen. Omdat mijn vriend ouder is vond mijn vader de relatie in het begin niet goed. Gelukkig is dat nu voorbij, maar staat hij denk ik niet te springen dat ik uit huis wil. Hij is altijd zeer beschermend en kan heel kwaad zijn als het niet gaat zoals hij het wilt. Ik ben dus bang voor zijn reactie.
Hebben jullie tips over hoe ik dit moet aanpakken? Ik merk aan mezelf dat ik er echt aan toe ben maar stel het telkens uit om te vertellen. Hoe hebben jullie dit aangepakt?
Dit jaar wil ik graag samen wonen met mijn vriend. We hebben nu drie jaar een relatie en zijn klaar voor de stap. Mijn vriend is oudr dan mij en heeft al een huisje, dus ik zou in een klaar huis komen te wonen. Ik ben nu 21, volgende maand word ik 22.
Ik ben erg bang om dit nieuws thuis te brengen. Omdat mijn vriend ouder is vond mijn vader de relatie in het begin niet goed. Gelukkig is dat nu voorbij, maar staat hij denk ik niet te springen dat ik uit huis wil. Hij is altijd zeer beschermend en kan heel kwaad zijn als het niet gaat zoals hij het wilt. Ik ben dus bang voor zijn reactie.
Hebben jullie tips over hoe ik dit moet aanpakken? Ik merk aan mezelf dat ik er echt aan toe ben maar stel het telkens uit om te vertellen. Hoe hebben jullie dit aangepakt?
woensdag 6 april 2016 om 10:56
Breng het als een mededeling, niet een vraag om toestemming. Als je weet hoe hij gaat reageren, stel je daar dan van te voren op in en bedenk wat je terug wilt zeggen. Maak er een volwassen antwoord van en ga de discussie niet aan. 'Pa, ik ben volwassen en neem nu mijn eigen beslissingen. Ik weet dat je van me houdt en bezorgd bent, maar ik ben klaar om op eigen benen te staan.' En dit antwoord herhaal je als hij tegenwerpingen maakt.
Is het een idee om je moeder iets eerder in te lichten zodat zij je kan steunen in het gesprek?
Is het een idee om je moeder iets eerder in te lichten zodat zij je kan steunen in het gesprek?
woensdag 6 april 2016 om 11:03
Als je bang bent voor de reactie van je vader op dit nieuws, ben je misschien nog niet volwassen genoeg.
Bij volwassen zijn hoort namelijk dat je je eigen keuzes maakt en daar achter staat, ongeacht de mening van iemand anders.
Dat betekend uiteraard niet, dat je andermans mening niet ter zake doende vind. Je hebt alle argumenten afgewogen en hebt een beslissing genomen waar je achter staat.
Jij staat blijkbaar niet genoeg achter je eigen beslissing. Nog maar eens goed nadenken dan. Waarom vind je vader je vriend niet de juiste man voor jou?
Bij volwassen zijn hoort namelijk dat je je eigen keuzes maakt en daar achter staat, ongeacht de mening van iemand anders.
Dat betekend uiteraard niet, dat je andermans mening niet ter zake doende vind. Je hebt alle argumenten afgewogen en hebt een beslissing genomen waar je achter staat.
Jij staat blijkbaar niet genoeg achter je eigen beslissing. Nog maar eens goed nadenken dan. Waarom vind je vader je vriend niet de juiste man voor jou?
woensdag 6 april 2016 om 11:12
Je bent meerderjarig dus je hebt de toestemming van je vader niet nodig.
Maar is het wel verstandig om van een "beschermende" vader te gaan samenwonen met een oudere vriend. Misschien kan het verstandig zijn om eerst eens op eigen benen te gaan staan.
Maar is het wel verstandig om van een "beschermende" vader te gaan samenwonen met een oudere vriend. Misschien kan het verstandig zijn om eerst eens op eigen benen te gaan staan.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 6 april 2016 om 11:12
quote:Katherina schreef op 06 april 2016 @ 11:03:
Als je bang bent voor de reactie van je vader op dit nieuws, ben je misschien nog niet volwassen genoeg.
Bij volwassen zijn hoort namelijk dat je je eigen keuzes maakt en daar achter staat, ongeacht de mening van iemand anders.
Dat betekend uiteraard niet, dat je andermans mening niet ter zake doende vind. Je hebt alle argumenten afgewogen en hebt een beslissing genomen waar je achter staat.
Jij staat blijkbaar niet genoeg achter je eigen beslissing. Nog maar eens goed nadenken dan. Waarom vind je vader je vriend niet de juiste man voor jou?ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
Als je bang bent voor de reactie van je vader op dit nieuws, ben je misschien nog niet volwassen genoeg.
Bij volwassen zijn hoort namelijk dat je je eigen keuzes maakt en daar achter staat, ongeacht de mening van iemand anders.
Dat betekend uiteraard niet, dat je andermans mening niet ter zake doende vind. Je hebt alle argumenten afgewogen en hebt een beslissing genomen waar je achter staat.
Jij staat blijkbaar niet genoeg achter je eigen beslissing. Nog maar eens goed nadenken dan. Waarom vind je vader je vriend niet de juiste man voor jou?ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
woensdag 6 april 2016 om 11:18
quote:hamerhaai schreef op 06 april 2016 @ 11:12:
Je bent meerderjarig dus je hebt de toestemming van je vader niet nodig.
Maar is het wel verstandig om van een "beschermende" vader te gaan samenwonen met een oudere vriend. Misschien kan het verstandig zijn om eerst eens op eigen benen te gaan staan.+1
Je bent meerderjarig dus je hebt de toestemming van je vader niet nodig.
Maar is het wel verstandig om van een "beschermende" vader te gaan samenwonen met een oudere vriend. Misschien kan het verstandig zijn om eerst eens op eigen benen te gaan staan.+1
woensdag 6 april 2016 om 11:29
quote:patchouli_ schreef op 06 april 2016 @ 10:56:
Breng het als een mededeling, niet een vraag om toestemming. Als je weet hoe hij gaat reageren, stel je daar dan van te voren op in en bedenk wat je terug wilt zeggen. Maak er een volwassen antwoord van en ga de discussie niet aan. 'Pa, ik ben volwassen en neem nu mijn eigen beslissingen. Ik weet dat je van me houdt en bezorgd bent, maar ik ben klaar om op eigen benen te staan.' En dit antwoord herhaal je als hij tegenwerpingen maakt.
Is het een idee om je moeder iets eerder in te lichten zodat zij je kan steunen in het gesprek?Precies zo! +1
Breng het als een mededeling, niet een vraag om toestemming. Als je weet hoe hij gaat reageren, stel je daar dan van te voren op in en bedenk wat je terug wilt zeggen. Maak er een volwassen antwoord van en ga de discussie niet aan. 'Pa, ik ben volwassen en neem nu mijn eigen beslissingen. Ik weet dat je van me houdt en bezorgd bent, maar ik ben klaar om op eigen benen te staan.' En dit antwoord herhaal je als hij tegenwerpingen maakt.
Is het een idee om je moeder iets eerder in te lichten zodat zij je kan steunen in het gesprek?Precies zo! +1
woensdag 6 april 2016 om 11:42
quote:hanniesara schreef op 06 april 2016 @ 11:12:
[...]
ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
Je hoeft helemaal geen schuldgevoel te hebben omdat je uit huis gaat. Ouders zullen zich altijd zorgen blijven maken om hun kinderen, maar dat betekent niet dat je hun zin nog moet doen als je al volwassen bent.
Ga fijn samenwonen met je vriend, je vader zal er wel aan wennen hoor.
[...]
ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
Je hoeft helemaal geen schuldgevoel te hebben omdat je uit huis gaat. Ouders zullen zich altijd zorgen blijven maken om hun kinderen, maar dat betekent niet dat je hun zin nog moet doen als je al volwassen bent.
Ga fijn samenwonen met je vriend, je vader zal er wel aan wennen hoor.
woensdag 6 april 2016 om 11:54
quote:hanniesara schreef op 06 april 2016 @ 11:12:
[...]
ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
Waarom stel je je vader teleur als je het huis uit wil en op eigen benen wil staan? Waarom wil je de goedkeuring van je vader? Het is inderdaad fijn als je door familie gesteund wordt in je keuzes, maar als ze er niet achter staan terwijl jij voelt dat dit écht de juiste stap is voor jou, is dat hun probleem en niet het jouwe. Breng het nieuws dan gewoon als een voldongen feit, desnoods met daarin verweven dat je het lief vind dat ze zo betrokken zijn en zich zorgen maken, maaar... je bent volwassen, maakt je eigen keuzes, en je zou het fijn vinden als ze jou zelf laten ondervinden of dit samenwonen werkt voor jou, ipv dat ze je ervoor proberen te behoeden. Zoiets.
Of heb je misschien toch diep van binnen een twijfel...
Ben het persoonlijk wel eens met Hamerhaai, van een situatie van wonend bij een beschermende vader naar wonen met een oudere vriend die meer levenservaring heeft, kan onverstandig zijn. Een tijdje op jezelf wonen is echt heel leerzaam en goed voor je eigen ontwikkeling!
[...]
ik sta ook zeker achter mijn keus, maar ik ga niet graag uit huis met een naar gevoel. Het is namelijk lastig als je iemand teleur wil stellen. Betekend niet dat ik niet genoeg eroverna hebt gedacht en niet volwassen genoeg ben. Mijn vader vond het nogal lastig dat mijn vriend 10 jaar ouder is en al wel op eigen benen stond.
Waarom stel je je vader teleur als je het huis uit wil en op eigen benen wil staan? Waarom wil je de goedkeuring van je vader? Het is inderdaad fijn als je door familie gesteund wordt in je keuzes, maar als ze er niet achter staan terwijl jij voelt dat dit écht de juiste stap is voor jou, is dat hun probleem en niet het jouwe. Breng het nieuws dan gewoon als een voldongen feit, desnoods met daarin verweven dat je het lief vind dat ze zo betrokken zijn en zich zorgen maken, maaar... je bent volwassen, maakt je eigen keuzes, en je zou het fijn vinden als ze jou zelf laten ondervinden of dit samenwonen werkt voor jou, ipv dat ze je ervoor proberen te behoeden. Zoiets.
Of heb je misschien toch diep van binnen een twijfel...
Ben het persoonlijk wel eens met Hamerhaai, van een situatie van wonend bij een beschermende vader naar wonen met een oudere vriend die meer levenservaring heeft, kan onverstandig zijn. Een tijdje op jezelf wonen is echt heel leerzaam en goed voor je eigen ontwikkeling!
woensdag 6 april 2016 om 12:04
quote:Monatala schreef op 06 april 2016 @ 10:54:
Je zegt Pa, ik ga samenwonen met Vriend. Dan en dan ga ik verhuizen. En dan ga je. Je bent tenslotte volwassen en maakt je eigen keuzes.
Dit is een goede.
Verschrikkelijk trouwens, van die ouders die hun kind een schuldgevoel aanpraten. Snap ik niet. Het geluk van je kinderen staat toch voorop? Zet je ego dan ff aan de kant en steun je kind.
Je zegt Pa, ik ga samenwonen met Vriend. Dan en dan ga ik verhuizen. En dan ga je. Je bent tenslotte volwassen en maakt je eigen keuzes.
Dit is een goede.
Verschrikkelijk trouwens, van die ouders die hun kind een schuldgevoel aanpraten. Snap ik niet. Het geluk van je kinderen staat toch voorop? Zet je ego dan ff aan de kant en steun je kind.
woensdag 6 april 2016 om 12:43
Vind je het niet fijn/belangrijk om eerst op jezelf te wonen? Het klinkt alsof je vader zich erg met je leven bemoeit en zoals je het schrijft lijk je daar veel rekening mee te houden. Hopelijk besef je je wel dat jouw eigen geluk voorop staat
En nu klink ik vast als een overbezorgde moeder oud wijf, maar denk je er met het samenwonen om hoeveel hij en jij gaan betalen en of daar ook zaken van op papier komen? Heeft hij een koop- of een huurhuis? Kom jij ook op het contract? Met andere woorden, mocht het mis gaan, kan hij je dan zomaar op straat zetten? Nu verwelkomt je vader je dan ongetwijfeld met open armen, maar leuk is dat niet!
En nu klink ik vast als een overbezorgde moeder oud wijf, maar denk je er met het samenwonen om hoeveel hij en jij gaan betalen en of daar ook zaken van op papier komen? Heeft hij een koop- of een huurhuis? Kom jij ook op het contract? Met andere woorden, mocht het mis gaan, kan hij je dan zomaar op straat zetten? Nu verwelkomt je vader je dan ongetwijfeld met open armen, maar leuk is dat niet!
woensdag 6 april 2016 om 19:36
quote:mjdlh schreef op 06 april 2016 @ 12:43:
Vind je het niet fijn/belangrijk om eerst op jezelf te wonen? Het klinkt alsof je vader zich erg met je leven bemoeit en zoals je het schrijft lijk je daar veel rekening mee te houden. Hopelijk besef je je wel dat jouw eigen geluk voorop staat
En nu klink ik vast als een overbezorgde moeder oud wijf, maar denk je er met het samenwonen om hoeveel hij en jij gaan betalen en of daar ook zaken van op papier komen? Heeft hij een koop- of een huurhuis? Kom jij ook op het contract? Met andere woorden, mocht het mis gaan, kan hij je dan zomaar op straat zetten? Nu verwelkomt je vader je dan ongetwijfeld met open armen, maar leuk is dat niet!
We weten al hoe we het moeten gaan doen en hoe we het gaan regelen, alleen moet ik het nieuws nog brengen. Ik weet dat het uiteindelijk wel goed komt, dat komt het namelijk altijd maar voor de eerste reactie ben ik bang. En dat is eigenlijk mijn hele leven al zo en dat is lastig te doorbreken. Ik ben altijd een ja-knikker geweest en pas sinds ik met mijn vriend ga 'breek' ik een beetje de regels.
Ik slaap elk weekend bij hem en nu komen de vakantie periodes eraan en ben ik ook vaker bij hem. Misschien is dat een goed moment om het te vertellen..
Vind je het niet fijn/belangrijk om eerst op jezelf te wonen? Het klinkt alsof je vader zich erg met je leven bemoeit en zoals je het schrijft lijk je daar veel rekening mee te houden. Hopelijk besef je je wel dat jouw eigen geluk voorop staat
En nu klink ik vast als een overbezorgde moeder oud wijf, maar denk je er met het samenwonen om hoeveel hij en jij gaan betalen en of daar ook zaken van op papier komen? Heeft hij een koop- of een huurhuis? Kom jij ook op het contract? Met andere woorden, mocht het mis gaan, kan hij je dan zomaar op straat zetten? Nu verwelkomt je vader je dan ongetwijfeld met open armen, maar leuk is dat niet!
We weten al hoe we het moeten gaan doen en hoe we het gaan regelen, alleen moet ik het nieuws nog brengen. Ik weet dat het uiteindelijk wel goed komt, dat komt het namelijk altijd maar voor de eerste reactie ben ik bang. En dat is eigenlijk mijn hele leven al zo en dat is lastig te doorbreken. Ik ben altijd een ja-knikker geweest en pas sinds ik met mijn vriend ga 'breek' ik een beetje de regels.
Ik slaap elk weekend bij hem en nu komen de vakantie periodes eraan en ben ik ook vaker bij hem. Misschien is dat een goed moment om het te vertellen..
woensdag 6 april 2016 om 19:41
Gewoon stelselmatig vaker daar blijven slapen?
Als je 4 of 5 nachten van de 7 bij hem slaapt, schrikken ze echt niet op als je na een paar weken / maanden zegt dat je definitief bij hem intrekt.
En gaat het ook geleidelijker en wennen je ouders er makkelijker aan.
Hetzelfde met dat er waarschijnlijk stelselmatig kleding naar daar verhuisd en je uiteindelijk niet eens een verhuiswagen of dergelijke nodig hebt omdat alles er al staat .
En het "verhuizen" dus veel minder formeel wordt.
Maar gewoon na een tijdje een officiële adreswijziging.
Als je 4 of 5 nachten van de 7 bij hem slaapt, schrikken ze echt niet op als je na een paar weken / maanden zegt dat je definitief bij hem intrekt.
En gaat het ook geleidelijker en wennen je ouders er makkelijker aan.
Hetzelfde met dat er waarschijnlijk stelselmatig kleding naar daar verhuisd en je uiteindelijk niet eens een verhuiswagen of dergelijke nodig hebt omdat alles er al staat .
En het "verhuizen" dus veel minder formeel wordt.
Maar gewoon na een tijdje een officiële adreswijziging.
woensdag 6 april 2016 om 21:34
quote:hanniesara schreef op 06 april 2016 @ 19:36:
[...]
We weten al hoe we het moeten gaan doen en hoe we het gaan regelen, alleen moet ik het nieuws nog brengen. Ik weet dat het uiteindelijk wel goed komt, dat komt het namelijk altijd maar voor de eerste reactie ben ik bang. En dat is eigenlijk mijn hele leven al zo en dat is lastig te doorbreken. Ik ben altijd een ja-knikker geweest en pas sinds ik met mijn vriend ga 'breek' ik een beetje de regels.
Ik slaap elk weekend bij hem en nu komen de vakantie periodes eraan en ben ik ook vaker bij hem. Misschien is dat een goed moment om het te vertellen..Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?
[...]
We weten al hoe we het moeten gaan doen en hoe we het gaan regelen, alleen moet ik het nieuws nog brengen. Ik weet dat het uiteindelijk wel goed komt, dat komt het namelijk altijd maar voor de eerste reactie ben ik bang. En dat is eigenlijk mijn hele leven al zo en dat is lastig te doorbreken. Ik ben altijd een ja-knikker geweest en pas sinds ik met mijn vriend ga 'breek' ik een beetje de regels.
Ik slaap elk weekend bij hem en nu komen de vakantie periodes eraan en ben ik ook vaker bij hem. Misschien is dat een goed moment om het te vertellen..Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?
woensdag 6 april 2016 om 21:43
quote:Marana_ schreef op 06 april 2016 @ 21:34:
[...]
Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?Bij hem is dat totaal niet aan de orde, ik kan bij hem mezelf zijn dus durf ik makkelijk mijn mening te geven. En kan ik de dingen doen die ik zelf wil en door hem word ik aangemoedigd.
[...]
Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?Bij hem is dat totaal niet aan de orde, ik kan bij hem mezelf zijn dus durf ik makkelijk mijn mening te geven. En kan ik de dingen doen die ik zelf wil en door hem word ik aangemoedigd.
woensdag 6 april 2016 om 21:45
quote:Marana_ schreef op 06 april 2016 @ 21:34:
[...]
Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?Moet ze hier echt antwoord op gaan geven? Ze vraagt alleen hoe ze het haar vader op een goede manier kan vertellen. Dit gaat wel erg ver.
[...]
Hoe ben je tegenover je vriend? Heb je bij hem ook maar gewoon ja geknikt toen hij voorstelde dat je bij hem kwam wonen? Of hebben jullie nog wel gesproken over samen een ander huis zoeken, of eerst op jezelf? Hoe gaat dat met andere zaken, wie bepaalt de vakantiebestemming, het restaurant waar je gaat eten, wat voor kleding jij koopt?Moet ze hier echt antwoord op gaan geven? Ze vraagt alleen hoe ze het haar vader op een goede manier kan vertellen. Dit gaat wel erg ver.
woensdag 6 april 2016 om 22:48
quote:hanniesara schreef op 06 april 2016 @ 21:43:
[...]
Bij hem is dat totaal niet aan de orde, ik kan bij hem mezelf zijn dus durf ik makkelijk mijn mening te geven. En kan ik de dingen doen die ik zelf wil en door hem word ik aangemoedigd.
Fijn, goed om te lezen.
Dan gewoon je vader vertellen dat je daar gaat wonen, of als je dat echt niet durft langzamerhand steeds meer tijd en spullen bij je vriend (door)brengen.
[...]
Bij hem is dat totaal niet aan de orde, ik kan bij hem mezelf zijn dus durf ik makkelijk mijn mening te geven. En kan ik de dingen doen die ik zelf wil en door hem word ik aangemoedigd.
Fijn, goed om te lezen.
Dan gewoon je vader vertellen dat je daar gaat wonen, of als je dat echt niet durft langzamerhand steeds meer tijd en spullen bij je vriend (door)brengen.