Van de stad naar het dorp...
maandag 14 maart 2016 om 19:31
maandag 14 maart 2016 om 19:31
Ja een paar keer. Ben een paar keer eerder van stad naar dorp verhuisd. Bevalt me prima.
De stad paste heel goed bij me in die tijd. Nu past dit beter bij me. Wonen nu drie maanden in dit dorp (vlakbij A'dam) en hier blijven we de komende tien jaar in ieder geval.
Met het dorp zelf heb ik nog weinig te maken. Dat komt in de zomer vast wel.
Stad is gezellig, veel reuring, altijd de mogelijkheid om wat te doen.
Dorp is ook gezellig, knusser, we hebben hier een heel goed contact met de buren, dat vond ik in de stad echt tegen vallen. Overzichtelijker, ook voor onze twee kleine kinderen als ze straks groter zijn. Veiliger ook, weinig verkeer.
En ik ben in 10/15 min in de stad. Heerlijk dichtbij en toch hebben we er geen last van.
De stad paste heel goed bij me in die tijd. Nu past dit beter bij me. Wonen nu drie maanden in dit dorp (vlakbij A'dam) en hier blijven we de komende tien jaar in ieder geval.
Met het dorp zelf heb ik nog weinig te maken. Dat komt in de zomer vast wel.
Stad is gezellig, veel reuring, altijd de mogelijkheid om wat te doen.
Dorp is ook gezellig, knusser, we hebben hier een heel goed contact met de buren, dat vond ik in de stad echt tegen vallen. Overzichtelijker, ook voor onze twee kleine kinderen als ze straks groter zijn. Veiliger ook, weinig verkeer.
En ik ben in 10/15 min in de stad. Heerlijk dichtbij en toch hebben we er geen last van.
maandag 14 maart 2016 om 19:32
Dat je zeer moeilijk als buitenstaander in de hechte gemeenschap geaccepteerd wordt, je in de gaten gehouden wordt en er over je geroddeld wordt voordat je je om hebt gedraaid.
Mijn ervaring, maar het zal er ook wel mee te maken hebben in welk dorp, hoeveel mensen wonen er en de mentaliteit van het dorp. Ik bleek uiteindelijk ook meer een stadsmens
Mijn ervaring, maar het zal er ook wel mee te maken hebben in welk dorp, hoeveel mensen wonen er en de mentaliteit van het dorp. Ik bleek uiteindelijk ook meer een stadsmens
maandag 14 maart 2016 om 19:35
Daar is niets zinnigs over te zeggen. Het ene dorp is het andere niet. Een stad idem.
Je hebt grote dorpen met allerlei voorzieningen en je hebt dorpen waar 20 personen wonen, niks te beleven is en geroddeld wordt. En daarnaast is iedereen anders. Wat ik leuk of fijn vind, hoef jij niet leuk te vinden.
Je hebt grote dorpen met allerlei voorzieningen en je hebt dorpen waar 20 personen wonen, niks te beleven is en geroddeld wordt. En daarnaast is iedereen anders. Wat ik leuk of fijn vind, hoef jij niet leuk te vinden.
maandag 14 maart 2016 om 19:39
maandag 14 maart 2016 om 19:44
Ik heb door de jaren heen allerlei verschillende woonssituaties gehad: midden in een wereldstad en midden op het platteland en alles er tussen in.
Het heeft allemaal zijn voordelen en nadelen.
Ik kan niet zeggen waar ik echt de voorkeur aan geef. Ik zie zowel de attractie van de rust van de natuur als de drukte en levendigheid van de stad.
Nu wonen we in een dorp. Geen heel klein dorp. Dat had mijn man wel gewild maar ik wilde graag een bepaalde hoeveelheid voorzieningen. We wonen in een dorp met scholen, redelijk aanbod aan winkels, zelfs iets van horeca en wat sportclubs. We wonen aan de rand van het dorp dus we zitten ook zo midden in het bos en de weilanden. Ik vind dit een goede keuze voor ons huidige leven. We hebben opgroeiende kinderen dus ik wilde wat ruimte hebben (zowel in huis als om huis) en een huis in een dorp is gemiddeld goedkoper dan in de stad (maar je hebt natuurlijk ook hele dure dorpen). Daarnaast wilde ik wel dat er een school en dergelijke in de buurt was en makkelijk te bereiken.
Daarnaast wilde mijn man graag een grote tuin (ik ook maar belangrijker voor hem) en wilden we graag in de buurt van de natuur zitten.
Dus dan kom je al vlug op een dorp uit: wel voorzieningen maar ook natuur
Het heeft allemaal zijn voordelen en nadelen.
Ik kan niet zeggen waar ik echt de voorkeur aan geef. Ik zie zowel de attractie van de rust van de natuur als de drukte en levendigheid van de stad.
Nu wonen we in een dorp. Geen heel klein dorp. Dat had mijn man wel gewild maar ik wilde graag een bepaalde hoeveelheid voorzieningen. We wonen in een dorp met scholen, redelijk aanbod aan winkels, zelfs iets van horeca en wat sportclubs. We wonen aan de rand van het dorp dus we zitten ook zo midden in het bos en de weilanden. Ik vind dit een goede keuze voor ons huidige leven. We hebben opgroeiende kinderen dus ik wilde wat ruimte hebben (zowel in huis als om huis) en een huis in een dorp is gemiddeld goedkoper dan in de stad (maar je hebt natuurlijk ook hele dure dorpen). Daarnaast wilde ik wel dat er een school en dergelijke in de buurt was en makkelijk te bereiken.
Daarnaast wilde mijn man graag een grote tuin (ik ook maar belangrijker voor hem) en wilden we graag in de buurt van de natuur zitten.
Dus dan kom je al vlug op een dorp uit: wel voorzieningen maar ook natuur
maandag 14 maart 2016 om 19:47
Ik, alweer een aantal jaar geleden. Nadeel: het ziekenhuis is 20 kilometer verderop (we hebben wel een uitgebreid gezondheidscentrum, maar toen ik mijn voet gewond had, had ik een probleem...), we hebben geen enkele toko, Turk of halal slager, en de markt stelt ook weinig voor. Maar we hebben toch een gevarieerd centrum en komen niets tekort.
Doe het ook niet als je een uitgebreid bruisend uitgaansleven wil. De bioscoop stelt niets voor. Er is weinig horeca. Als ik iets wil bestellen bij Thuisbezorgd kan ik kiezen tussen de snackbar, een tent met kebab-achtige dingen en een Italiaan die eigenlijk ook gewoon vooral kebab, shoarma en zo verkoopt. Maar we hebben gelukkig een heel goede Chinees en een treinstation en de dichtstbijzijnde grote steden liggen op 15-20 minuten treinafstand.
Voor de rest: ik wou dat ik dit veel eerder had gedaan. Rust, gemoedelijkheid, mensen groeten je op straat, iedereen kent iedereen zonder dat het opdringerig wordt. Nou is mijn dorp wel vrij open naar "import", gelukkig. Mijn kinderen zijn "anders" (autisme) maar worden, in tegenstelling tot in de grote stad waar "anders zijn" betekende dat je een soort schietschijf voor pesters was, hier gewoon geaccepteerd zoals ze zijn.
Mijn kinderen moesten wel wennen aan de overgang, maar de rust heeft hen heel goed gedaan. En ze vervelen zich geen moment!
Doe het ook niet als je een uitgebreid bruisend uitgaansleven wil. De bioscoop stelt niets voor. Er is weinig horeca. Als ik iets wil bestellen bij Thuisbezorgd kan ik kiezen tussen de snackbar, een tent met kebab-achtige dingen en een Italiaan die eigenlijk ook gewoon vooral kebab, shoarma en zo verkoopt. Maar we hebben gelukkig een heel goede Chinees en een treinstation en de dichtstbijzijnde grote steden liggen op 15-20 minuten treinafstand.
Voor de rest: ik wou dat ik dit veel eerder had gedaan. Rust, gemoedelijkheid, mensen groeten je op straat, iedereen kent iedereen zonder dat het opdringerig wordt. Nou is mijn dorp wel vrij open naar "import", gelukkig. Mijn kinderen zijn "anders" (autisme) maar worden, in tegenstelling tot in de grote stad waar "anders zijn" betekende dat je een soort schietschijf voor pesters was, hier gewoon geaccepteerd zoals ze zijn.
Mijn kinderen moesten wel wennen aan de overgang, maar de rust heeft hen heel goed gedaan. En ze vervelen zich geen moment!
maandag 14 maart 2016 om 19:47
Ik ben verhuisd van Den Bosch naar een dorp met 1500 inwoners. Mijn man komt hier vandaan, en kent dus iedereen. Daardoor kent iedereen automatisch mij ook.
Tot nu toe (woon er 4 jaar) zie ik alleen maar voordelen. De rust, de ruimte. En ook het kennen van iedereen. Ik loop hier gerust naar mijn buurvrouw voor het spreekwoordelijke kopje suiker. In de stad kende ik mijn buren niet echt. Alleen van gezicht.
De sociale controle heeft voordelen; de buren weten het als je op vakantie bent,en kunnen zo een oogje in het zeil houden. Als er iemand op ons "erf" (zo groot wonen we niet, maar bedoel; op onze oprit, bij onze poort, voordeur of in de tuin) zou worden gesignaleerd, weet ik zeker dat de buren er wat over vragen/wat van zeggen.
Ook kennen we elkaars kinderen. Onze dochter is nog klein, maar ik vind het wel fijn dat als ze straks naar de speeltuin loopt en daar andere ouders zijn ze ook weten dat dat ons kind is, en waar ze woont.
Ons dorp heeft een basisschool en een kroeg, maar geen winkels. Daar stel je je op in. Wij hebben altijd de vriezer en de voorraadkast vol. Ik doe eens per week boodschappen en haal dan alles wat we nodig hebben. Daar raak je aan gewend.
Waar ik ook aan gewend ben: het heerlijke huis met enorme tuin, dat we in de stad nooit hadden kunnen betalen.
De nadelen van sociale controle heb ik zelf (nog) niet ondervonden. Maar als ik overburen van een eindje verderop tegen elkaar hoor zeggen "ik zag gisteravond dat jullie ook The Voice zaten te kijken, spannend he" dan ben ik toch blij dat we vrij zitten aan de voor- en achterkant dus geen inkijk. Maar dat zou ik in de stad net zo vervelend vinden. Hier ken je echter je buurman/vrouw en heb je het er misschien makkelijker over dan met iemand die je niet kent (maar waarvan je ook ziet wat hij kijkt op tv) snap je wat ik bedoel?
Tot nu toe (woon er 4 jaar) zie ik alleen maar voordelen. De rust, de ruimte. En ook het kennen van iedereen. Ik loop hier gerust naar mijn buurvrouw voor het spreekwoordelijke kopje suiker. In de stad kende ik mijn buren niet echt. Alleen van gezicht.
De sociale controle heeft voordelen; de buren weten het als je op vakantie bent,en kunnen zo een oogje in het zeil houden. Als er iemand op ons "erf" (zo groot wonen we niet, maar bedoel; op onze oprit, bij onze poort, voordeur of in de tuin) zou worden gesignaleerd, weet ik zeker dat de buren er wat over vragen/wat van zeggen.
Ook kennen we elkaars kinderen. Onze dochter is nog klein, maar ik vind het wel fijn dat als ze straks naar de speeltuin loopt en daar andere ouders zijn ze ook weten dat dat ons kind is, en waar ze woont.
Ons dorp heeft een basisschool en een kroeg, maar geen winkels. Daar stel je je op in. Wij hebben altijd de vriezer en de voorraadkast vol. Ik doe eens per week boodschappen en haal dan alles wat we nodig hebben. Daar raak je aan gewend.
Waar ik ook aan gewend ben: het heerlijke huis met enorme tuin, dat we in de stad nooit hadden kunnen betalen.
De nadelen van sociale controle heb ik zelf (nog) niet ondervonden. Maar als ik overburen van een eindje verderop tegen elkaar hoor zeggen "ik zag gisteravond dat jullie ook The Voice zaten te kijken, spannend he" dan ben ik toch blij dat we vrij zitten aan de voor- en achterkant dus geen inkijk. Maar dat zou ik in de stad net zo vervelend vinden. Hier ken je echter je buurman/vrouw en heb je het er misschien makkelijker over dan met iemand die je niet kent (maar waarvan je ook ziet wat hij kijkt op tv) snap je wat ik bedoel?
maandag 14 maart 2016 om 19:52
Ik ben van Amsterdam naar een dorp gegaan. Merk alleen maar voordelen. Ben zo in Amsterdam met de fiets (nog geen 5 minuten naar de stadsgrens, halfuurtje naar centraal), heb een tuin, gratis parkeren, kan gewoon een uur in mijn voortuin zitten zonder dat er ook maar iemand langskomt, heb een 2x zo groot huis dat beter onderhouden is voor hetzelfde geld als in Amsterdam centrum en ben in het weekend met mooi weer ook zo in het Gooi, aan het strand, etc. met de auto, ipv in de overvolle parken te MOETEN zitten, al doen we dat nog wel eens hoor.
Had dit jaren eerder moeten doen! Al vind ik het wel soms irritant om naar huis te fietsen in de winter als het laat is geworden, maar dat gebeurt zo weinig dat ik het niet echt als nadeel zie en ik heb sowieso een hekel aan naar huis fietsen in de kou, dat had ik ook al toen ik nog in de stad woonde. Als ik eenmaal op de fiets zit maakt het me niet meer zoveel uit.
Inmiddels neig ik al een beetje naar straks nog groener te gaan wonen, maar zou het wel weer vervelend vinden om in zo'n gezapig, wit kakdorp terecht te komen waar alle kindertjes op hockey zitten en Fleur en Floris heten
Had dit jaren eerder moeten doen! Al vind ik het wel soms irritant om naar huis te fietsen in de winter als het laat is geworden, maar dat gebeurt zo weinig dat ik het niet echt als nadeel zie en ik heb sowieso een hekel aan naar huis fietsen in de kou, dat had ik ook al toen ik nog in de stad woonde. Als ik eenmaal op de fiets zit maakt het me niet meer zoveel uit.
Inmiddels neig ik al een beetje naar straks nog groener te gaan wonen, maar zou het wel weer vervelend vinden om in zo'n gezapig, wit kakdorp terecht te komen waar alle kindertjes op hockey zitten en Fleur en Floris heten
maandag 14 maart 2016 om 19:58
quote:Dragisa schreef op 14 maart 2016 @ 19:39:
Ja, naar hoofddorp. Eigenlijk amper nog een dorp te noemen maar ik vond de overgang van hartje Amsterdam hiernaartoe echt gigantisch.
We genieten van meer huis van ons geld en een heerlijke tuin, maar we hebben toch besloten terug te gaan. De hut staat momenteel te koop.
Hoofddorp is net als Almere wat mij betreft.
Wij zijn een jaar geleden uit Amsterdam weggegaan naar een wat kleinere stad. Alle dorpen en steden dichtbij Amsterdam uitvoerig onderzocht maar dorpen doen het niet voor ons... te weinig faciliteiten vooral. En ook we een beetje bang voor bekrompenheid, weinig gelijkgestemden zeg maar.
Amsterdam missen we wel om de mentaliteit en veelzijdigheid op alle gebieden. Maar de rust, groen, etc is hier een hele grote pre. We wonen dan ook in een van de mooiste wijken en heel dichtbij het centrum.
Ja, naar hoofddorp. Eigenlijk amper nog een dorp te noemen maar ik vond de overgang van hartje Amsterdam hiernaartoe echt gigantisch.
We genieten van meer huis van ons geld en een heerlijke tuin, maar we hebben toch besloten terug te gaan. De hut staat momenteel te koop.
Hoofddorp is net als Almere wat mij betreft.
Wij zijn een jaar geleden uit Amsterdam weggegaan naar een wat kleinere stad. Alle dorpen en steden dichtbij Amsterdam uitvoerig onderzocht maar dorpen doen het niet voor ons... te weinig faciliteiten vooral. En ook we een beetje bang voor bekrompenheid, weinig gelijkgestemden zeg maar.
Amsterdam missen we wel om de mentaliteit en veelzijdigheid op alle gebieden. Maar de rust, groen, etc is hier een hele grote pre. We wonen dan ook in een van de mooiste wijken en heel dichtbij het centrum.
maandag 14 maart 2016 om 20:02
Ik woon in een gezapig, wit kakdorp met (mijn) kindertjes op hockey en met namen als Fleur en Floris.
Ik vind het er heerlijk. We wonen in een groot dorp met erg veel voorzieningen, dichtbij een middelgrote stad (10 minuten fietsen en ik sta in de stad met bioscoop, theater, restaurants, musea etc). Het dorp zelf heeft een zwembad, bibliotheek, parken, speeltuintjes en goede scholen. Ik vind de voorzieningen beter/ dichterbij dan toen ik in Amsterdam centrum woonde. Daar moest ik echt wel verder voor een zwembad of park en was eigenlijk alleen Artis een stukje groen waar we wandelden. Hier is er rust, strand, natuur, en geen parkeerdruk. Ik wil hier nooit meer weg.
Ik vind het er heerlijk. We wonen in een groot dorp met erg veel voorzieningen, dichtbij een middelgrote stad (10 minuten fietsen en ik sta in de stad met bioscoop, theater, restaurants, musea etc). Het dorp zelf heeft een zwembad, bibliotheek, parken, speeltuintjes en goede scholen. Ik vind de voorzieningen beter/ dichterbij dan toen ik in Amsterdam centrum woonde. Daar moest ik echt wel verder voor een zwembad of park en was eigenlijk alleen Artis een stukje groen waar we wandelden. Hier is er rust, strand, natuur, en geen parkeerdruk. Ik wil hier nooit meer weg.
maandag 14 maart 2016 om 20:18
quote:ponny schreef op 14 maart 2016 @ 19:47:
Ik ben verhuisd van Den Bosch naar een dorp met 1500 inwoners. Mijn man komt hier vandaan, en kent dus iedereen. Daardoor kent iedereen automatisch mij ook.
Tot nu toe (woon er 4 jaar) zie ik alleen maar voordelen. De rust, de ruimte. En ook het kennen van iedereen. Ik loop hier gerust naar mijn buurvrouw voor het spreekwoordelijke kopje suiker. In de stad kende ik mijn buren niet echt. Alleen van gezicht.
De sociale controle heeft voordelen; de buren weten het als je op vakantie bent,en kunnen zo een oogje in het zeil houden. Als er iemand op ons "erf" (zo groot wonen we niet, maar bedoel; op onze oprit, bij onze poort, voordeur of in de tuin) zou worden gesignaleerd, weet ik zeker dat de buren er wat over vragen/wat van zeggen.
Ook kennen we elkaars kinderen. Onze dochter is nog klein, maar ik vind het wel fijn dat als ze straks naar de speeltuin loopt en daar andere ouders zijn ze ook weten dat dat ons kind is, en waar ze woont.
Ons dorp heeft een basisschool en een kroeg, maar geen winkels. Daar stel je je op in. Wij hebben altijd de vriezer en de voorraadkast vol. Ik doe eens per week boodschappen en haal dan alles wat we nodig hebben. Daar raak je aan gewend.
Waar ik ook aan gewend ben: het heerlijke huis met enorme tuin, dat we in de stad nooit hadden kunnen betalen.
De nadelen van sociale controle heb ik zelf (nog) niet ondervonden. Maar als ik overburen van een eindje verderop tegen elkaar hoor zeggen "ik zag gisteravond dat jullie ook The Voice zaten te kijken, spannend he" dan ben ik toch blij dat we vrij zitten aan de voor- en achterkant dus geen inkijk. Maar dat zou ik in de stad net zo vervelend vinden. Hier ken je echter je buurman/vrouw en heb je het er misschien makkelijker over dan met iemand die je niet kent (maar waarvan je ook ziet wat hij kijkt op tv) snap je wat ik bedoel?Het leuke is, dit heb ik dus precies zo in de stad van bijna 20.000 inwoners ik heb al diverse keren bij de buren aan de deur gestaan voor melk. We komen op elkaars verjaardagen en ze weten ook wanneer we weg zijn en doen dan de post en planten. De kinderen in de buurt kennen we allemaal en ook waar ze wonen enz. Het maakt dus niet zo heel veel uit, dit kan je overal hebben namelijk. Maar dat komt niet vanzelf, daar moet je wat moeite voor doen en het ligt ook aan het soort personen dat er woont. Maar deze dingen kan je in de stad net zo goed vinden hoor
Ik ben verhuisd van Den Bosch naar een dorp met 1500 inwoners. Mijn man komt hier vandaan, en kent dus iedereen. Daardoor kent iedereen automatisch mij ook.
Tot nu toe (woon er 4 jaar) zie ik alleen maar voordelen. De rust, de ruimte. En ook het kennen van iedereen. Ik loop hier gerust naar mijn buurvrouw voor het spreekwoordelijke kopje suiker. In de stad kende ik mijn buren niet echt. Alleen van gezicht.
De sociale controle heeft voordelen; de buren weten het als je op vakantie bent,en kunnen zo een oogje in het zeil houden. Als er iemand op ons "erf" (zo groot wonen we niet, maar bedoel; op onze oprit, bij onze poort, voordeur of in de tuin) zou worden gesignaleerd, weet ik zeker dat de buren er wat over vragen/wat van zeggen.
Ook kennen we elkaars kinderen. Onze dochter is nog klein, maar ik vind het wel fijn dat als ze straks naar de speeltuin loopt en daar andere ouders zijn ze ook weten dat dat ons kind is, en waar ze woont.
Ons dorp heeft een basisschool en een kroeg, maar geen winkels. Daar stel je je op in. Wij hebben altijd de vriezer en de voorraadkast vol. Ik doe eens per week boodschappen en haal dan alles wat we nodig hebben. Daar raak je aan gewend.
Waar ik ook aan gewend ben: het heerlijke huis met enorme tuin, dat we in de stad nooit hadden kunnen betalen.
De nadelen van sociale controle heb ik zelf (nog) niet ondervonden. Maar als ik overburen van een eindje verderop tegen elkaar hoor zeggen "ik zag gisteravond dat jullie ook The Voice zaten te kijken, spannend he" dan ben ik toch blij dat we vrij zitten aan de voor- en achterkant dus geen inkijk. Maar dat zou ik in de stad net zo vervelend vinden. Hier ken je echter je buurman/vrouw en heb je het er misschien makkelijker over dan met iemand die je niet kent (maar waarvan je ook ziet wat hij kijkt op tv) snap je wat ik bedoel?Het leuke is, dit heb ik dus precies zo in de stad van bijna 20.000 inwoners ik heb al diverse keren bij de buren aan de deur gestaan voor melk. We komen op elkaars verjaardagen en ze weten ook wanneer we weg zijn en doen dan de post en planten. De kinderen in de buurt kennen we allemaal en ook waar ze wonen enz. Het maakt dus niet zo heel veel uit, dit kan je overal hebben namelijk. Maar dat komt niet vanzelf, daar moet je wat moeite voor doen en het ligt ook aan het soort personen dat er woont. Maar deze dingen kan je in de stad net zo goed vinden hoor
maandag 14 maart 2016 om 20:22
Ik heb deze stap een jaar of vijf geleden gemaakt toen ik met mijn vrouw ging samenwonen. En dan ook meteen naar een piepklein dorpje waar ik niet eens mijn roots heb. Ik kwam vanuit de vierde grootste stad van NL, waar ik 13 jaar woonde en gestudeerd had en dacht dat ik het heeeeeel erg zou gaan missen, het wonen in een stad.
Dat was niet zo. Ik mis het (snel) kunnen afspreken met mijn vrienden die er nog wonen soms wel maar voor de rest is er geen sprake van heimwee of terugwillen. Vreemd genoeg is dit gevoel er wel naar mijn geboorteomgeving, geen idee of dat (alleen maar) nostalgie is.
Ik weet dus niet zeker of je kunt zeggen of je een uitgesproken dorps- of stadsmens bent, ik denk dat de omgeving en eventueel ook de regio bij je moet passen. Ik zeg wel dat ik geen stadsmens ben, maar zou zó voorstellen om naar de vijfde stad van NL verhuizen mocht ik daar bijv een goede baan vinden...
Dat was niet zo. Ik mis het (snel) kunnen afspreken met mijn vrienden die er nog wonen soms wel maar voor de rest is er geen sprake van heimwee of terugwillen. Vreemd genoeg is dit gevoel er wel naar mijn geboorteomgeving, geen idee of dat (alleen maar) nostalgie is.
Ik weet dus niet zeker of je kunt zeggen of je een uitgesproken dorps- of stadsmens bent, ik denk dat de omgeving en eventueel ook de regio bij je moet passen. Ik zeg wel dat ik geen stadsmens ben, maar zou zó voorstellen om naar de vijfde stad van NL verhuizen mocht ik daar bijv een goede baan vinden...
maandag 14 maart 2016 om 20:23
quote:modus_ schreef op 14 maart 2016 @ 20:02:
Ik woon in een gezapig, wit kakdorp met (mijn) kindertjes op hockey en met namen als Fleur en Floris.
Ik vind het er heerlijk. We wonen in een groot dorp met erg veel voorzieningen, dichtbij een middelgrote stad (10 minuten fietsen en ik sta in de stad met bioscoop, theater, restaurants, musea etc). Het dorp zelf heeft een zwembad, bibliotheek, parken, speeltuintjes en goede scholen. Ik vind de voorzieningen beter/ dichterbij dan toen ik in Amsterdam centrum woonde. Daar moest ik echt wel verder voor een zwembad of park en was eigenlijk alleen Artis een stukje groen waar we wandelden. Hier is er rust, strand, natuur, en geen parkeerdruk. Ik wil hier nooit meer weg.Mijn man komt ook uit zo'n dorp en eerlijk is eerlijk, het is een prachtig en heerlijk dorp om te wonen. Maar mijn Amsterdamse hartje schiet gewoon een beetje in een kramp van de ongelooflijke eenheidsworst Ik hou van verschillende figuren en culturen om me heen. Nu wonen we dus in een volstrekt oncharmant dorp maar wél met veel diversiteit je ken nie alles hebben
Ik woon in een gezapig, wit kakdorp met (mijn) kindertjes op hockey en met namen als Fleur en Floris.
Ik vind het er heerlijk. We wonen in een groot dorp met erg veel voorzieningen, dichtbij een middelgrote stad (10 minuten fietsen en ik sta in de stad met bioscoop, theater, restaurants, musea etc). Het dorp zelf heeft een zwembad, bibliotheek, parken, speeltuintjes en goede scholen. Ik vind de voorzieningen beter/ dichterbij dan toen ik in Amsterdam centrum woonde. Daar moest ik echt wel verder voor een zwembad of park en was eigenlijk alleen Artis een stukje groen waar we wandelden. Hier is er rust, strand, natuur, en geen parkeerdruk. Ik wil hier nooit meer weg.Mijn man komt ook uit zo'n dorp en eerlijk is eerlijk, het is een prachtig en heerlijk dorp om te wonen. Maar mijn Amsterdamse hartje schiet gewoon een beetje in een kramp van de ongelooflijke eenheidsworst Ik hou van verschillende figuren en culturen om me heen. Nu wonen we dus in een volstrekt oncharmant dorp maar wél met veel diversiteit je ken nie alles hebben
maandag 14 maart 2016 om 20:23
Van middelgrote stad naar middelgroot dorp met aardig wat voorzieningen verhuisd. Geen moment spijt gehad! Naar de dichtstbijzijnde stad is het 15min fietsen of 10min met de bus die vaak gaat en tot laat.
In het dorp zelf genoeg winkels en er zijn meerdere scholen.
Heel veel groen en bos in en om het dorp, leuk contact met de buren. Tis ook redelijk kak, maar dat is prima met opgroeiende kinderen vind ik.
In het dorp zelf genoeg winkels en er zijn meerdere scholen.
Heel veel groen en bos in en om het dorp, leuk contact met de buren. Tis ook redelijk kak, maar dat is prima met opgroeiende kinderen vind ik.