Thuis
alle pijlers
Waar huis kopen?
dinsdag 22 december 2015 om 14:03
Ik zit met een dilemma. Mijn ex en ik zijn een paar maanden geleden uit elkaar gegaan. Wij hebben een jaar samengewoond in het huis van mijn ex zo'n 85 km (uurtje reizen) van mijn oorspronkelijke woonplaats. Ik heb mij vanaf het eerste moment thuis gevoeld in die nieuwe woonplaats. Met mijn werk was het ook goed te regelen. Mijn werkgever heeft 2 kantoren en ik kan vrij flexibel (uitgezonderd met sommige vergaderingen) bepalen op welk kantoor ik werk. Een van de 2 kantoren ligt halverwege mijn oorspronkelijke woonplaats en de plaats waar ik samengewoond heb. Ik hoef maar 4 dagen naar kantoor te reizen, vanuit mijn nieuwe woonplaats was dat 40 a 45 min, 1 dag werk ik thuis. Vanuit mijn oude woonplaats naar dichtstbijzijnde kantoor 30 a 35 min.
Na de relatiebreuk ben ik teruggegaan naar mijn oude woonplaats, omdat ik daar nog van jaren geleden ingeschreven stond bij de woningcorporatie en ik zodoende daar snel een woning kon krijgen. Ik zit nu in een flatje in een niet zo fijne buurt (ik had niet veel keus, omdat ik snel iets moest hebben). Het is echter niet alleen het appartement waar ik mij niet thuis voel, maar ik voel mij ook niet meer thuis in deze stad. Als ik door deze stad rijd, heb ik continu het gevoel van 'ik wil hier weg'. Ik heb zoveel (ook veel vervelende) herinneringen in deze stad en toen ik ging samenwonen was ik blij dat ik daar eindelijk weg was. In deze stad heb ik wel mijn vader en zus dichtbij wonen. Mijn moeder woont dichter bij de plaats waar ik samenwoonde (ongeveer 30 min afstand). Wat vrienden betreft, ik heb ook wel een paar vrienden hier in mijn oude omgeving, maar niet iemand waar ik wekelijks bij over de vloer kom. Ook vrienden die ik eens in de 3 maanden zie en die het niet uitmaakt waar ik woon.
In de plaats waar ik een jaar gewoond heb met mijn ex-partner heb ik in die periode niet veel contacten opgedaan. Simpelweg omdat ik daar niet aan toe kwam. We hadden de familie en vrienden van mijn partner, mijn familie en vrienden in mijn oude omgeving waar we contact mee onderhielden, werk, studie naast het werk, huishouden, ik kwam er gewoon niet aan toe om actief daar nog op zoek te gaan naar nieuwe vrienden en door de drukte met alles had ik ook die behoefte niet.
Toen ik daar woonde ging ik vaak die dag dat ik op het kantoor werkte dat verder weg lag en meer in de buurt van mijn oude woonplaats, na het werk bij familie of vrienden in mijn oude woonplaats langs. Dan waren dus ook de km's al voor een groot deel betaald door de baas.
Wat ik vooral mis uit de plaats waar ik samenwoonde, is dat wij het bos direct achter het huis hadden liggen. Ik ging elke dag met de hond het bos in en meerdere keren per week hardlopen in het bos. Ook vond ik het heerlijk om in de tuin te werken. Die dingen mis ik nu. Nu is het winter, dus nu is het nog niet zo'n probleem, maar ik denk dat ik dat als het dadelijk beter weer wordt nog veel meer ga missen. Dat waren echt dingen die mij gelukkig maakten. Ook ligt deze woonplaats veel centraler (mijn oude woonplaats ligt nogal in een uiterste hoek van het land), vind ik de omgeving/natuur veel mooier daar en heb ik heel vaak gedacht 'dit is echt een mooie en fijne plek om kinderen te laten opgroeien'. Kinderen heb ik nu nog niet, maar ik hoop dat ik dit in de toekomst wel nog mag meemaken.
In mijn oude woonplaats is geen bos in de directe omgeving, dan moet ik al naar de dorpen eromheen (het wonen in een dorp trekt mij niet zo) en dan zijn de huizen in de buurt van het bos niet te betalen (voor mij). Aan de andere kant heb ik dan wel mijn vader dichtbij, die heel handig is en allerhande klusjes voor me in huis kan doen, en mijn zus met kinderen. Dit miste ik echter niet toen ik samenwoonde, want ik onderhield toch wel regelmatig contact met ze. Maar toen had ik daar in mijn nieuwe woonplaats natuurlijk wel mijn ex met familie.
Kortom, als ik ga wonen in de plaats waar ik samenwoonde, kan ik dicht bij het bos wonen waar ik dagelijks van kan genieten, woon ik centraler en kan ik een nieuwe start maken. Ik moet natuurlijk wel goed beseffen dat dit anders is dan toen ik er samenwoonde, omdat ik met de familie en vrienden van mijn ex geen contact meer heb.
Als ik in mijn oude woonplaats een huis koop, kan ik niet in de buurt van het bos wonen, zit ik terug in mijn oude omgeving met veel vervelende herinneringen, maar heb ik wel handige vader en mijn zus in de buurt.
Ik weet niet wat ik moet doen.
En ik wil gaan kopen, omdat ik na 1 januari sowieso niet meer in aanmerking kom voor een andere sociale huurwoning en ik nu voor mijn huidige appartement in slechte buurt al een huurprijs betaal die ik ook kwijt ben aan hypotheek als ik een huisje met tuin koop (ik heb een berekening laten maken).
Daar komt nog bij dat ik dit jaar al 2x verhuisd ben en als ik dadelijk een 3e keer verhuis wil ik ook wel de komende jaren op die plek blijven, want ik ben het verhuizen inmiddels wel zat.
Ik hoop dat het een beetje een duidelijk verhaal is. Wellicht kunnen jullie mij nieuwe inzichten geven, waar ik zelf nog niet aan gedacht heb, en die mij kunnen helpen bij mijn beslissing.
Na de relatiebreuk ben ik teruggegaan naar mijn oude woonplaats, omdat ik daar nog van jaren geleden ingeschreven stond bij de woningcorporatie en ik zodoende daar snel een woning kon krijgen. Ik zit nu in een flatje in een niet zo fijne buurt (ik had niet veel keus, omdat ik snel iets moest hebben). Het is echter niet alleen het appartement waar ik mij niet thuis voel, maar ik voel mij ook niet meer thuis in deze stad. Als ik door deze stad rijd, heb ik continu het gevoel van 'ik wil hier weg'. Ik heb zoveel (ook veel vervelende) herinneringen in deze stad en toen ik ging samenwonen was ik blij dat ik daar eindelijk weg was. In deze stad heb ik wel mijn vader en zus dichtbij wonen. Mijn moeder woont dichter bij de plaats waar ik samenwoonde (ongeveer 30 min afstand). Wat vrienden betreft, ik heb ook wel een paar vrienden hier in mijn oude omgeving, maar niet iemand waar ik wekelijks bij over de vloer kom. Ook vrienden die ik eens in de 3 maanden zie en die het niet uitmaakt waar ik woon.
In de plaats waar ik een jaar gewoond heb met mijn ex-partner heb ik in die periode niet veel contacten opgedaan. Simpelweg omdat ik daar niet aan toe kwam. We hadden de familie en vrienden van mijn partner, mijn familie en vrienden in mijn oude omgeving waar we contact mee onderhielden, werk, studie naast het werk, huishouden, ik kwam er gewoon niet aan toe om actief daar nog op zoek te gaan naar nieuwe vrienden en door de drukte met alles had ik ook die behoefte niet.
Toen ik daar woonde ging ik vaak die dag dat ik op het kantoor werkte dat verder weg lag en meer in de buurt van mijn oude woonplaats, na het werk bij familie of vrienden in mijn oude woonplaats langs. Dan waren dus ook de km's al voor een groot deel betaald door de baas.
Wat ik vooral mis uit de plaats waar ik samenwoonde, is dat wij het bos direct achter het huis hadden liggen. Ik ging elke dag met de hond het bos in en meerdere keren per week hardlopen in het bos. Ook vond ik het heerlijk om in de tuin te werken. Die dingen mis ik nu. Nu is het winter, dus nu is het nog niet zo'n probleem, maar ik denk dat ik dat als het dadelijk beter weer wordt nog veel meer ga missen. Dat waren echt dingen die mij gelukkig maakten. Ook ligt deze woonplaats veel centraler (mijn oude woonplaats ligt nogal in een uiterste hoek van het land), vind ik de omgeving/natuur veel mooier daar en heb ik heel vaak gedacht 'dit is echt een mooie en fijne plek om kinderen te laten opgroeien'. Kinderen heb ik nu nog niet, maar ik hoop dat ik dit in de toekomst wel nog mag meemaken.
In mijn oude woonplaats is geen bos in de directe omgeving, dan moet ik al naar de dorpen eromheen (het wonen in een dorp trekt mij niet zo) en dan zijn de huizen in de buurt van het bos niet te betalen (voor mij). Aan de andere kant heb ik dan wel mijn vader dichtbij, die heel handig is en allerhande klusjes voor me in huis kan doen, en mijn zus met kinderen. Dit miste ik echter niet toen ik samenwoonde, want ik onderhield toch wel regelmatig contact met ze. Maar toen had ik daar in mijn nieuwe woonplaats natuurlijk wel mijn ex met familie.
Kortom, als ik ga wonen in de plaats waar ik samenwoonde, kan ik dicht bij het bos wonen waar ik dagelijks van kan genieten, woon ik centraler en kan ik een nieuwe start maken. Ik moet natuurlijk wel goed beseffen dat dit anders is dan toen ik er samenwoonde, omdat ik met de familie en vrienden van mijn ex geen contact meer heb.
Als ik in mijn oude woonplaats een huis koop, kan ik niet in de buurt van het bos wonen, zit ik terug in mijn oude omgeving met veel vervelende herinneringen, maar heb ik wel handige vader en mijn zus in de buurt.
Ik weet niet wat ik moet doen.
En ik wil gaan kopen, omdat ik na 1 januari sowieso niet meer in aanmerking kom voor een andere sociale huurwoning en ik nu voor mijn huidige appartement in slechte buurt al een huurprijs betaal die ik ook kwijt ben aan hypotheek als ik een huisje met tuin koop (ik heb een berekening laten maken).
Daar komt nog bij dat ik dit jaar al 2x verhuisd ben en als ik dadelijk een 3e keer verhuis wil ik ook wel de komende jaren op die plek blijven, want ik ben het verhuizen inmiddels wel zat.
Ik hoop dat het een beetje een duidelijk verhaal is. Wellicht kunnen jullie mij nieuwe inzichten geven, waar ik zelf nog niet aan gedacht heb, en die mij kunnen helpen bij mijn beslissing.
dinsdag 22 december 2015 om 14:25
Als het bos de enige factor is dan zou ik eerst ook anderen woonplaatsen gaan bekijken. Ik zou niet op de plek blijven wonen waar je nu woont. De argumenten die je noemt om te blijven vind ik niet heel sterk.
Dus terug naar de samenwoon plek of een hele nieuwe stad zoeken. Dat laatste heb ik ooit gedaan en ik vond het heerlijk. Juist een plek waar ik niemand kende en waar ik het leuk wonen vond ( en vind ) Ik geniet al bijna 15 jaar van de plek waar ik ben gaan wonen maar ben nu wel toe aan een verhuizing. Ergens weer helemaal opnieuw alles gaan ontdekken vind ik leuk.
Dus terug naar de samenwoon plek of een hele nieuwe stad zoeken. Dat laatste heb ik ooit gedaan en ik vond het heerlijk. Juist een plek waar ik niemand kende en waar ik het leuk wonen vond ( en vind ) Ik geniet al bijna 15 jaar van de plek waar ik ben gaan wonen maar ben nu wel toe aan een verhuizing. Ergens weer helemaal opnieuw alles gaan ontdekken vind ik leuk.
Before you assume, there is this thing called asking.
dinsdag 22 december 2015 om 14:44
Volgens mij weet je het al lang. Ga lekker een huisje zoeken in de plaats waar je met je ex hebt gewoond. (hoe vaak loop je elkaar nu echt tegen het lijf? Ik woon in een appartementen gebouw, de meeste mensen kom ik helemaal nooit tegen). En je vader en je zus kun je opzoeken toch? Als je 1x per week naar je oude woonplaats rijdt komt het helemaal goed. Bovendien kunnen ze ook bij jou op bezoek komen toch.
dinsdag 22 december 2015 om 14:54
dinsdag 22 december 2015 om 17:50
Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb ook wel gekeken naar plaatsen die ertussenin liggen, maar vind het een erg groot risico om een huis te kopen in een plaats waar ik nog nooit gewoond heb en niet weet of ik daar zal kunnen wennen. En dan kom ik ook weer in een dorp uit als het in de buurt van het bos is.
Wat sommigen van jullie zeggen is denk ik wel zo. Mijn gevoel weet het wel. Ik denk dat ik ergens bang ben dat ik misschien te hoge verwachtingen heb, omdat ik daar zo gelukkig ben geweest, maar dat deels natuurlijk ook kwam door ex en familie daar. Maar ik besef ook wel dat ik moet zorgen dat ik zelf gelukkig word en daar kan ik wel de dingen doen die mij gelukkig maken. En ik zal natuurlijk actief moeten investeren om daar nieuwe contacten op te doen.
Als ik denk aan waar ik over 5 jaar wil staan, zie ik mezelf ook echt niet in mijn oude woonplaats. Dus dat zegt misschien ook wel genoeg...
Maar op dit moment ben ik de relatiebreuk wel nog aan het verwerken. Mensen zeggen tegen mij dat ik geen overhaaste beslissingen moet nemen en veel mensen in mijn omgeving (collega's, zus, vader) snappen sowieso niet dat ik overweeg om terug daar te gaan wonen. Zij zijn nogal honkvast. En dat brengt mij dan weer aan het twijfelen.
Ik heb ook wel gekeken naar plaatsen die ertussenin liggen, maar vind het een erg groot risico om een huis te kopen in een plaats waar ik nog nooit gewoond heb en niet weet of ik daar zal kunnen wennen. En dan kom ik ook weer in een dorp uit als het in de buurt van het bos is.
Wat sommigen van jullie zeggen is denk ik wel zo. Mijn gevoel weet het wel. Ik denk dat ik ergens bang ben dat ik misschien te hoge verwachtingen heb, omdat ik daar zo gelukkig ben geweest, maar dat deels natuurlijk ook kwam door ex en familie daar. Maar ik besef ook wel dat ik moet zorgen dat ik zelf gelukkig word en daar kan ik wel de dingen doen die mij gelukkig maken. En ik zal natuurlijk actief moeten investeren om daar nieuwe contacten op te doen.
Als ik denk aan waar ik over 5 jaar wil staan, zie ik mezelf ook echt niet in mijn oude woonplaats. Dus dat zegt misschien ook wel genoeg...
Maar op dit moment ben ik de relatiebreuk wel nog aan het verwerken. Mensen zeggen tegen mij dat ik geen overhaaste beslissingen moet nemen en veel mensen in mijn omgeving (collega's, zus, vader) snappen sowieso niet dat ik overweeg om terug daar te gaan wonen. Zij zijn nogal honkvast. En dat brengt mij dan weer aan het twijfelen.