Wat moet ik doen?

Ik heb al een aantal topics, maar vergeet die topics. Ik heb een probleem. Ik ben 23 jaar en woon nog thuis met mijn moeder, maar mijn moeder is erg emotioneel instabiel, altijd al geweest en daar hebben wij ook in onze jeugd flink klappen voor gekregen. Alles maakt haar boos en ze is totaal geen levensgenieter, wilt niet het beste voor haar kinderen ook al zegt ze van wel, maar dat varieert van hoe ze zich voelt. Ze heeft haar eigen mentale issues, ze blijft onze biologische vader de schuld geven, hij heeft haar zo gemaakt, hij heeft haar mishandelt, hij heeft haar achtergelaten met vier kinderen etc. en dan zegt ze ik ben ziek omdat ik jullie heb moeten opvoeden, ik bedoel geven kinderen je geen vreugde ipv lasten? Ze begint ook zomaar met uitschelden als ik haar netjes vraag of ze mij wilt stoppen met controleren van mijn leven, geld, school etc. Alles wat ik doe, word commentaar op gegeven en op en gegeven moment word ik gek en zeg ik laat mij met rust en dan begint een hele scheldpartij (gewoon echt erge dingen, zeg ik er wat van, scheld ze mij nog meer uit). Ik begin bijna klaar met haar te zijn en harde realiteit te accepteren en dat is gewoon dat ik geen ouders heb. Ik kan ook geen sociaal leven hebben zolang ik nog thuis woon, ze laat mij schuldig voelen als ik met mijn vaders kant familie om ga, ze laat mijn schuldig voelen als ik werk, als ik wegga met vrienden. Ik word simpelweg als een 'property'' gezien, ze laat mij schuldig voelen als ik mijn leven leid en dreigt ze mij uit huis te zetten. Zelf is ze niet actief in het leven en is ze boos als haar kinderen actief zijn. Ze denkt dat wij voor moeten zorgen en gebruikt allerlei exuusjes van ik heb dit meegemaakt etc. maar wij zijn haar kinderen, als zij ons gewoon goed had behandeld, ons vrijheid had gegeven, niet had geslagen, uitgescholden etc dan had ik alles voor haar gedaan, maar ik voel die emotionele band gewoon niet, ze is echt een ongelukkig gemeen persoon. Ik ben hiervan ontzettend hard en koud van geworden, zelf weet ik ook niet hoe ik met andere mensen om moet gaan zonder hun te kwetsen door de dingen die ik zeg. Ik wil uit huis, maar ik heb overal gesolliciteerd voor bijbaantjes en nergens word ik aangenomen, mijn diploma heb ik volgende maand en ik ga verder studeren maar ik moet ook nog stage lopen en ik ben bang dat ik het in mijn eentje niet haal financieel, ik wil mijn diploma echt halen. Als ik een kamer neem heb ik maar 170 euro over voor eten en andere noodzakelijke dingen en dat is incl.lening. Mijn moeder maakt misbruik van het feit dat ik nog onder haar dak woon en haar mood swings maken mij ook gek, haar controle over mijn leven, haar gescheld, ik ben ook een mens en heb genoeg aangehoord in mijn leven van dat ik ''dom, sloom, koud, kil, idioot, egoistisch,lelijk ben'. Zit ik nou fout hier? of zit mijn moeder fout?



Ik voel me hierdoor erg depressief, wat zal jij doen in mijn situatie? en niet zeggen therapie dat heeft geen nut als ik nog steeds thuis woon met mijn moeder. Van een therapiesessie komen en dan uitgescholden worden voor alles en nog wat is gewoon te erg. Ze is mentaal niet in orde dus ik reageer gewoon simpelweg niet meer op haar scheldpartijen. Mijn oudere zus en broer zijn echt onderdoor gegaan, die zitten gewoon zo erg in een depressie dat wij zelfs bij mijn oudere zus bemoeizorg hebben ingeschakeld, als ik mijn zus zie breekt mijn hart gewoon, ze is wie ze is omdat mijn moeder haar kapot heeft gemaakt en dan verwacht ze nog dat mijn zus normaal als een volwassene zou moeten ''functioneren', mijn zus denkt dat ze leven niet waard is, en mijn broer saboteert zichzelf altijd. Ik ben erg boos omdat ik het moeilijk vind om mijn moeder los te laten, ergens wil je haar erkenning, maar je weet je zal het nooit krijgen. Het lijkt net een soort van Stockholm syndroom'' iets



Dank je voor het lezen en dit zal ook mijn laatste topic zijn over dit, ik wil gewoon echt graag andere mensen mening over zo een situatie weten, mensen niet uit mijn omgeving, maar die ik niet ken.

ik denk eerlijk gezegd dat 180 euro niet genoeg is

Ik heb al gesolliciteerd op talloze bijbaantjes van callcenter tot verkoop, ik word alleen maar afgewezen. Ik ben al 3/4 maanden bezig, ik zie het gewoon even niet meer zitten nu, afhankelijk zijn van mijn moeder en haar constante gezeik aan horen is pure hel

callcenter omdat ik niet flexibel ben ivm met school, winkels wegens leeftijd, en de rest geeen ideee, mijn zorg hoef ik niet te betalen van 180 dat is al meegenomen