Thuis
alle pijlers
Zorgen om oude kat
donderdag 22 juni 2017 om 20:45
Mijn man en ik delen ons huis met een lieve oude poes. Ze is inmiddels 19 jaar en krijgt al enkele jaren diverse medicijnen, maar lijkt nog altijd goed in haar vel te zitten. Vandaag ging ik bij de dierenarts langs voor controle, en kreeg alles leek normaal. De dierenarts vond dat ze er goed uit zag voor haar leeftijd.
Een uurtje later ging de telefoon: de eerste uitslagen van haar bloedonderzoek zijn zo slecht, dat ze morgenochtend meteen weer terug moet komen. Torenhoge creatine-waarden, een te lage hematocrietwaarde, en nog geen uitslagen van de rest. Ik wist dat ze nierfalen had, maar dit gaat wel heel hard zo
.
Ik ben even helemaal van slag, terwijl poes haar vertrouwde gang gaat. Ze lijkt nog even goed in haar vel te zitten als vanochtend, en toch kijk ik ineens heel anders naar haar. Ik hoop zo dat ze nog een fatsoenlijk stuk poeswaardig leven mee mag maken, maar vrees meteen al voor het ergste. Arm klein poezebeest.
Dit topic is eigenlijk alleen om van mij af te schrijven, want jullie kunnen de verdere diagnose natuurlijk ook niet uit een kristallen bol aflezen. Pas morgen zal ik echt iets weten over het hoe en wat, maar het wachten daarop is erg lastig. Eigenlijk moet ik poes natuurlijk gewoon op schoot nemen en afleiding zoeken, maar poes vindt het daar vandaag te warm voor volgens mij en het afleiding zoeken wil ook al niet zo.
Een uurtje later ging de telefoon: de eerste uitslagen van haar bloedonderzoek zijn zo slecht, dat ze morgenochtend meteen weer terug moet komen. Torenhoge creatine-waarden, een te lage hematocrietwaarde, en nog geen uitslagen van de rest. Ik wist dat ze nierfalen had, maar dit gaat wel heel hard zo
.Ik ben even helemaal van slag, terwijl poes haar vertrouwde gang gaat. Ze lijkt nog even goed in haar vel te zitten als vanochtend, en toch kijk ik ineens heel anders naar haar. Ik hoop zo dat ze nog een fatsoenlijk stuk poeswaardig leven mee mag maken, maar vrees meteen al voor het ergste. Arm klein poezebeest.
Dit topic is eigenlijk alleen om van mij af te schrijven, want jullie kunnen de verdere diagnose natuurlijk ook niet uit een kristallen bol aflezen. Pas morgen zal ik echt iets weten over het hoe en wat, maar het wachten daarop is erg lastig. Eigenlijk moet ik poes natuurlijk gewoon op schoot nemen en afleiding zoeken, maar poes vindt het daar vandaag te warm voor volgens mij en het afleiding zoeken wil ook al niet zo.
donderdag 22 juni 2017 om 21:11
Ah wat vervelend . Mijn oude kat is laatst ook overleden. Met hem wilde ik nog naar de dierenarts voor een check, maar was het al te laat. Ze laten heel slecht zien als er iets mis is.. Heel veel sterkte morgen en mocht het genoeg zijn voor haar, weet in elk geval dat ze een geweldig en lang leven heeft gehad. 19 is echt een mooie leeftijd 
. Mijn oude kat is laatst ook overleden. Met hem wilde ik nog naar de dierenarts voor een check, maar was het al te laat. Ze laten heel slecht zien als er iets mis is.. Heel veel sterkte morgen en mocht het genoeg zijn voor haar, weet in elk geval dat ze een geweldig en lang leven heeft gehad. 19 is echt een mooie leeftijd
donderdag 22 juni 2017 om 21:12
Sterkte. Maar misschien valt het toch mee, zeker omdat je zelf het idee hebt dat je oudje nog goed in haar velletje zit. Ik kreeg twee jaar geleden ook slecht nieuws van mijn oudje van 20. Ze was aan het herstellen van blaasontsteking, omdat die niet goed genas kreeg ze weer last. Het viel met op dat ze soms niet at en dan weer als een bezetende aan het vreten was. Dierenarts vond dit verdacht (ook gezien leeftijd en omdat ze erg was afgevallen), keek in haar bekje en zag een verdacht vlekje. Een tumor dacht DA. Het was september en ze zou waarschijnlijk Kerst niet halen. Ik kreeg medicijnen om de groei te stremmen. Maar kat at na paar dagen niet meer met smaak. Toen bedacht ik poes al zo oud was en ik wilde niet dat ze moest inleveren op kwaliteit. Ben toen gestopt met haar tumormedicijnen te geven (wel kuur voor blaasontsteking afgemaakt). Ze zou dan alleen maar voor mij in leven blijven, dan wilde ik liever dat ze iets korter zou leven maar niets hoefde in te leveren. Zo gezegd zo gedaan. Het werd oktober, november, december. Ze knapte op, kreeg haar praatjes terug. Ze haalde de Kerst twee jaar geleden, vorig jaar en loopt nog altijd vrolijk rond. Over iets meer dan twee maanden wordt mijnpoezel 22 jaar... Duimen dus voor jou. 
greeneyedcoco wijzigde dit bericht op 22-06-2017 21:17
2.51% gewijzigd
donderdag 22 juni 2017 om 21:15
Moeilijk is dat Ellie. Wij hadden 2 dames van 18. In november voelden we een bultje aan de kaak van de 'oudste'. Dat bleek de dag nadien bij de DA een agressieve tumor te zijn. We hebben haar in moeten laten slapen. Twee maanden geleden hijgde de overgebleven dame heel erg. Hartfalen in het laatste stadium. Het is zo moeilijk om te accepteren dat je huisgenootjes en vriendjes die je zo goed verzorgd en waar je zoveel mee deelt niet net als mensen minstens 70 worden. 19 is oud voor een kat. Wat je nu inderdaad nog kan doen is haar de beste zorg geven en haar belang boven jouw emotie plaatsen. Ik vond het verschrikkelijk, ben er ook vreselijk door van slag geweest en dat heeft lang geduurd. Maar het was wel de enige juiste beslissing. En het feit dat ze 19 is mogen worden wil zeggen dat jullie onwijs goed voor haar gezorgd hebben. Sterkte.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
donderdag 22 juni 2017 om 21:39
Hartelijk dank voor de lieve berichtjes! Ergens hoop ik natuurlijk op een verhaal zoals greeneyedcoco vertelt 
. Maar primair moet ik er natuurlijk voor zorgen dat ze niet gaat lijden. Ze verdient een poeswaardig bestaan.
Mijn man en ik hebben haar zojuist (op aanraden van de dierenarts uiteraard) een onderhuids vochtinfuus gegeven. Mijn andere nierfaalkat knapte daar altijd erg van op, dus ik ga eens kijken of ik bij haar effect zie. Maar juist omdat ze prima overkomt, weet ik niet goed wat voor effect ik verwachten moet. Goed kijken dan maar. En knuffelen, dat kan nooit kwaad.
En hopen dat de andere uitslagen morgen niet al te slecht zijn.
. Maar primair moet ik er natuurlijk voor zorgen dat ze niet gaat lijden. Ze verdient een poeswaardig bestaan.Mijn man en ik hebben haar zojuist (op aanraden van de dierenarts uiteraard) een onderhuids vochtinfuus gegeven. Mijn andere nierfaalkat knapte daar altijd erg van op, dus ik ga eens kijken of ik bij haar effect zie. Maar juist omdat ze prima overkomt, weet ik niet goed wat voor effect ik verwachten moet. Goed kijken dan maar. En knuffelen, dat kan nooit kwaad.
En hopen dat de andere uitslagen morgen niet al te slecht zijn.
donderdag 22 juni 2017 om 22:05
Ach....wat erg. Wat fijn dat jullie zo zorgzaam voor haar zijn. Veel sterkte!
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:43
En toen zat poes in de opname, en ik ben aan het thuiswerken zonder poes.
De overige bloeduitslagen waren niet heel schokkend, maar schetsten ook geen rooskleurig beeld. Ze hopen in de opname die nierwaarden een stuk omlaag te krijgen, en dan kunnen we het daarna zelf proberen bij te houden met onderhuids vocht. Verder krijgt ze wat nieuwe medicatie erbij, en moeten we haar meer kaliumsupplementen gaan geven. En dan is het puur afwachten hoe lang ze zich nog goed zal voelen.
En ook deze dierenarts (het was een andere vanochtend) zei weer dat ze er zo op het oog juist prima uitziet voor haar leeftijd, in groot contrast met wat er uit al die metingen komt. Liever een kat die gezond overkomt met slechte waarden dan andersom, op zich.
Ik hoop maar dat ze het een beetje rustig hebben bij de dierenarts vandaag, zodat er tijd is om haar wat te knuffelen.
De overige bloeduitslagen waren niet heel schokkend, maar schetsten ook geen rooskleurig beeld. Ze hopen in de opname die nierwaarden een stuk omlaag te krijgen, en dan kunnen we het daarna zelf proberen bij te houden met onderhuids vocht. Verder krijgt ze wat nieuwe medicatie erbij, en moeten we haar meer kaliumsupplementen gaan geven. En dan is het puur afwachten hoe lang ze zich nog goed zal voelen.
En ook deze dierenarts (het was een andere vanochtend) zei weer dat ze er zo op het oog juist prima uitziet voor haar leeftijd, in groot contrast met wat er uit al die metingen komt. Liever een kat die gezond overkomt met slechte waarden dan andersom, op zich.
Ik hoop maar dat ze het een beetje rustig hebben bij de dierenarts vandaag, zodat er tijd is om haar wat te knuffelen.
vrijdag 23 juni 2017 om 18:08
Zolang je kat zich verder goed houdt, is het niet aan jou of de dierenarts om te bepalen dat het tijd is voor haar om te gaan. Ze is 19 dus ze gaat toch een keer dood en dat gaat sowieso niet al te lang meer duren.
weet je, als je niet beter had geweten dan had je je nu geen zorgen gemaakt. En ik denk niet dat je kat er later om zou sterven. Misschien kun je nog iets doen zodat het uitgesteld kan worden. Dan heb je hier toch nog iets aan gehad.
weet je, als je niet beter had geweten dan had je je nu geen zorgen gemaakt. En ik denk niet dat je kat er later om zou sterven. Misschien kun je nog iets doen zodat het uitgesteld kan worden. Dan heb je hier toch nog iets aan gehad.
vrijdag 23 juni 2017 om 20:51
Poes is weer thuis. . Ze kan nog spinnen en mauwen, en heeft meteen de bak opgezocht, een hapje gegeten, en mij verzocht haar langdurig te aaien. So far, so good.
De prognose komt neer op "de tijd zal het leren", en we gaan ons best doen die tijd zo mooi mogelijk voor haar te maken.
Hartelijk dank voor jullie lieve berichtjes. Het was heel gek om een dag geen kat in huis te hebben, en het is heerlijk om haar nu weer gewoon te zien rondsnuffelen.
. Ze kan nog spinnen en mauwen, en heeft meteen de bak opgezocht, een hapje gegeten, en mij verzocht haar langdurig te aaien. So far, so good.De prognose komt neer op "de tijd zal het leren", en we gaan ons best doen die tijd zo mooi mogelijk voor haar te maken.
Hartelijk dank voor jullie lieve berichtjes. Het was heel gek om een dag geen kat in huis te hebben, en het is heerlijk om haar nu weer gewoon te zien rondsnuffelen.
vrijdag 23 juni 2017 om 21:52
Wat fijn. Houd haar gewoon goed in de gaten en verwen haar met lekkers en aaien. Maar vooral korte termijn denken. Elke dag dat het goed gaat is er een. Zo ben ik al bijna twee jaar aan het tellen en mijn oude dame verrast iedereen! Binnenkort heb ik een meerdaagse training voor het eerst in twee jaar dat ik zonder haar ben. Er komt oppas, maar poes is nogal eenkennig en heeft zo haar rituelen. Hopelijk gaat dat goed, want ik ga in september drie weken op vakantie. Dat vind ik eigenlijk wel heel griezelig, bang dat ze een terugslag krijgt omdat ze me zo mist.
zondag 25 juni 2017 om 08:56
Dieren hebben soms veel wilskracht om er te zijn. Heb hier een jack russel lopen die vroeg oud is door verwaarlozing in de jeugd. Pootjes zo krom als een hoepel van de artrose, en een slecht hart. Wordt met medicatie voortgeholpen zodat ze nog niet hoeft te gaan.
En reken maar dat ze last heeft met lopen, dat het wel pijn doet! Maar ik zie dat ze nog van dingen geniet, nog smakelijk eet, nog graag mee wil in de rugzak als we met de honden gaan lopen. Jaren terug heb ik al gezegd "volgend jaar om deze tijd is ze er niet meer", maar omdat ik het zo grandioos mis had zeg ik dat nu niet meer.
Zolang zij niet opgeeft, doe ik het ook niet. Tenzij ik zie dat het echt niet meer gaat.
En reken maar dat ze last heeft met lopen, dat het wel pijn doet! Maar ik zie dat ze nog van dingen geniet, nog smakelijk eet, nog graag mee wil in de rugzak als we met de honden gaan lopen. Jaren terug heb ik al gezegd "volgend jaar om deze tijd is ze er niet meer", maar omdat ik het zo grandioos mis had zeg ik dat nu niet meer.
Zolang zij niet opgeeft, doe ik het ook niet. Tenzij ik zie dat het echt niet meer gaat.
donderdag 29 juni 2017 om 08:03
Dit ging ineens heel snel . Ons Lotje is gisteren in mijn armen ingeslapen. en begraven in de tuin van mijn ouders 
.
In het weekend dacht ik nog dat het de goede kant op kon gaan. Ze sliep ontzettend veel, maar ik ging er vanuit dat ze in de opname wel vermoeid zou zijn geraakt. En ze at haar hapjes met medicijnen er door wel op.
Zondagnacht vond ze haar energie terug, en kwam ze gezellig spoken. Over het bed wandelen, een beetje mauwen, op mijn kussen liggen en mij er langzaam vanaf duwen. Ik was blij haar weer wat actiever te zien, maar heb haar de halve nacht in de slaapkamer toegelaten. (Daarna wilde ik toch nog wat slapen ook).
Maandagavond begon ik me zorgen te maken dat ze toch echt niet genoeg (maar wel iets) at, hoewel ze verder haar normale zelf was. We gaven haar haar onderhuids vochtinfuus, en hoopten dat dat zou helpen. En in overleg met de dierenarts gaf ik dinsdagochtend misselijkheidsremmers, om te kijken of daar het probleem kon liggen. Maar op dinsdag at ze geen hap. Wel heeft ze de hele avond spinnend naast mijn man op de bank gelegen. Een echt gezelligheidskatje <3. Ik heb dinsdagavond nog met de dierenarts gebeld, en afgesproken woensdagochtend weer cerenia te geven, en contact te houden.
Maar woensdagochtend was ik er ineens van overtuigd dat het helemaal mis was. Ze had nog steeds geen hap gegeten, en dat ondanks alle vochtinfusen, misselijkheidsremmers, en andere medicijnen en supplementen. Ik belde de dierenarts zodra de telefoonlijn open was, en heb haar naar de opname gebracht.
Ze oogde nog steeds prima, maar schijn bedriegt. Haar nierwaarden bleken ondanks alle pogingen ze omlaag te krijgen juist extreem te zijn gestegen, naar meer dan 1300. En zij zat rustig te spinnen als we haar aaiden.
Ze hebben nog één poging gedaan, in die opname. En ik heb het grootste deel van de dag bij haar gezeten om haar te knuffelen. Maar in de avond waren haar nierwaarden niet gedaald. Niet eens een beetje. En dus hebben we ons lieve Lotje laten inslapen. .
Volgens de dierenarts heeft ze waarschijnlijk een acuut nierprobleem gehad, boven op haar bestaande nierfalen. Want nierwaarden die zo extreem snel stijgen is geen normaal deel van het verloop van nierziekte. Kennelijk kwam het controleconsult vlak nadat het mis ging.
Ik ben blij dat ze in ieder geval elke dag van haar leven grondig heeft kunnen spinnen. Dat kon ze goed, zelfs nadat ze het verdovingsmiddel kreeg nog. Ons mooie lieve Lotje. Ik had haar nog zoveel moois gegund.
. Ons Lotje is gisteren in mijn armen ingeslapen. en begraven in de tuin van mijn ouders .In het weekend dacht ik nog dat het de goede kant op kon gaan. Ze sliep ontzettend veel, maar ik ging er vanuit dat ze in de opname wel vermoeid zou zijn geraakt. En ze at haar hapjes met medicijnen er door wel op.
Zondagnacht vond ze haar energie terug, en kwam ze gezellig spoken. Over het bed wandelen, een beetje mauwen, op mijn kussen liggen en mij er langzaam vanaf duwen. Ik was blij haar weer wat actiever te zien, maar heb haar de halve nacht in de slaapkamer toegelaten. (Daarna wilde ik toch nog wat slapen ook).
Maandagavond begon ik me zorgen te maken dat ze toch echt niet genoeg (maar wel iets) at, hoewel ze verder haar normale zelf was. We gaven haar haar onderhuids vochtinfuus, en hoopten dat dat zou helpen. En in overleg met de dierenarts gaf ik dinsdagochtend misselijkheidsremmers, om te kijken of daar het probleem kon liggen. Maar op dinsdag at ze geen hap. Wel heeft ze de hele avond spinnend naast mijn man op de bank gelegen. Een echt gezelligheidskatje <3. Ik heb dinsdagavond nog met de dierenarts gebeld, en afgesproken woensdagochtend weer cerenia te geven, en contact te houden.
Maar woensdagochtend was ik er ineens van overtuigd dat het helemaal mis was. Ze had nog steeds geen hap gegeten, en dat ondanks alle vochtinfusen, misselijkheidsremmers, en andere medicijnen en supplementen. Ik belde de dierenarts zodra de telefoonlijn open was, en heb haar naar de opname gebracht.
Ze oogde nog steeds prima, maar schijn bedriegt. Haar nierwaarden bleken ondanks alle pogingen ze omlaag te krijgen juist extreem te zijn gestegen, naar meer dan 1300. En zij zat rustig te spinnen als we haar aaiden.
Ze hebben nog één poging gedaan, in die opname. En ik heb het grootste deel van de dag bij haar gezeten om haar te knuffelen. Maar in de avond waren haar nierwaarden niet gedaald
. Niet eens een beetje. En dus hebben we ons lieve Lotje laten inslapen. .Volgens de dierenarts heeft ze waarschijnlijk een acuut nierprobleem gehad, boven op haar bestaande nierfalen. Want nierwaarden die zo extreem snel stijgen is geen normaal deel van het verloop van nierziekte. Kennelijk kwam het controleconsult vlak nadat het mis ging.
Ik ben blij dat ze in ieder geval elke dag van haar leven grondig heeft kunnen spinnen. Dat kon ze goed, zelfs nadat ze het verdovingsmiddel kreeg nog. Ons mooie lieve Lotje. Ik had haar nog zoveel moois gegund.
donderdag 29 juni 2017 om 10:09