Psyche
alle pijlers
Slaapverlamming
vrijdag 16 september 2011 om 09:52
Al vanaf kleins af aan heb ik last van slaapverlamming. Ik heb geen diagnose, maar het lijkt precies op wat ik meemaak.
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
vrijdag 16 september 2011 om 10:53
vrijdag 16 september 2011 om 10:57
Ik heb ook weleens slaapverlamming gehad. Vaak zag ik dan aan het voeteneinde iemand zitten, was ook erg beangstigend. Ik probeerde dan ook uit alle macht wakker te worden maar dat lukte dan niet meteen. Moest er dan heel veel moeite voor doen, ik probeerde dan ook altijd mn ogen als eerste open te doen.
Tips heb ik er niet voor, heb het de laatste tijd niet meer meegemaakt. Gelukkig dat je je nu wel beseft dat het een droom is, maar ik snap dat het nog steeds eng is.
Tips heb ik er niet voor, heb het de laatste tijd niet meer meegemaakt. Gelukkig dat je je nu wel beseft dat het een droom is, maar ik snap dat het nog steeds eng is.
vrijdag 16 september 2011 om 11:01
Ervaring mee. In periodes van stress heb ik er weer last van. Ik voel het ook aankomen vlak voor ik in slaap valt, het gaat kriebelen in mijn hoofd. Dan vertel ik mezelf dat ik niet bang hoef te zijn.
Voor mij is het mezelf steeds vertellen dat ik niet bang hoef te zijn, de key. Daarnaast doe ik ook een test om te zien of ik droom of wakker ben, ik kijk op de klok. Als daar niet bestaande cijfers staan droom ik. Dan ben ik wakker in een droom (lucide droom) en kan ik alles doen wat ik wil. Vliegen naar de sterren, toveren, alles wat ik verzin. Maar verzin ik iets engs dan wordt het ook eng, dat is even oppassen.
Probeer het maar eens, als de lichtschakelaar het niet doet. Bedenk dat er een pratend roze konijn je een taart komt brengen ofzo
Lucide dromen en slaapverlamming gaan vaak samen. Slaapverlamming is een tijdelijk foutje in je chemie. Om ervoor te zorgen dat je gewoon in je bed blijft liggen als je droomt, wordt je lichaam ahw verlamt. Als dat proces niet goed gaat is je geest als wakker maar staat je lichaam nog niet aan.
Voor mij is het mezelf steeds vertellen dat ik niet bang hoef te zijn, de key. Daarnaast doe ik ook een test om te zien of ik droom of wakker ben, ik kijk op de klok. Als daar niet bestaande cijfers staan droom ik. Dan ben ik wakker in een droom (lucide droom) en kan ik alles doen wat ik wil. Vliegen naar de sterren, toveren, alles wat ik verzin. Maar verzin ik iets engs dan wordt het ook eng, dat is even oppassen.
Probeer het maar eens, als de lichtschakelaar het niet doet. Bedenk dat er een pratend roze konijn je een taart komt brengen ofzo
Lucide dromen en slaapverlamming gaan vaak samen. Slaapverlamming is een tijdelijk foutje in je chemie. Om ervoor te zorgen dat je gewoon in je bed blijft liggen als je droomt, wordt je lichaam ahw verlamt. Als dat proces niet goed gaat is je geest als wakker maar staat je lichaam nog niet aan.
vrijdag 16 september 2011 om 11:01
Ik heb het 1x iets dergelijks meegemaakt en vond het hartstikke eng, maar volgens mij was dat toch anders. Ik werd wakker, lag op mijn zij, wilde me op m'n rug draaien en dat lukte niet - mijn lichaam draaide niet mee. Het duurde nog even een paar seconden voor het wel lukte. Nee, laat maar... dat is inderdaad heel wat anders
Wazig,
Ik heb niet alles gelezen, maar ben je wel 'ns in een slaapkliniek geweest?
Wazig,
Ik heb niet alles gelezen, maar ben je wel 'ns in een slaapkliniek geweest?
vrijdag 16 september 2011 om 11:06
hee wazig, mijn vriend heeft hetzelfde wat jij hebt.
hij heeft in een kroeg gewerkt en had er toen bijna dagelijks last van. nu hij overdag werkt is het bijna over.
wat helpt: regelmatig slapen (echt overdreven elke dag zelfde tijd naar bed), niet te lang uitslapen in het weekend. veel sporten, gezond eten. geen stress hebben. niet eten voor het slapen gaan.
wat misschien helpt ook: als je man thuis is, vraag of hij bij je waakt. vriend en ik kwamen erachter dat hij zelf in zijn droom geen geluid kan maken, (wil schreeuwen maar lukt niet), maar in het echt doet hij dit wel degelijk; komt een raar gepiep uit zijn mond als hij slaapt. zodra dit begint maak ik hem meteen wakker. dan schrikt hij zich dood. daarna valt ie weer in slaap en is het over.
hij heeft in een kroeg gewerkt en had er toen bijna dagelijks last van. nu hij overdag werkt is het bijna over.
wat helpt: regelmatig slapen (echt overdreven elke dag zelfde tijd naar bed), niet te lang uitslapen in het weekend. veel sporten, gezond eten. geen stress hebben. niet eten voor het slapen gaan.
wat misschien helpt ook: als je man thuis is, vraag of hij bij je waakt. vriend en ik kwamen erachter dat hij zelf in zijn droom geen geluid kan maken, (wil schreeuwen maar lukt niet), maar in het echt doet hij dit wel degelijk; komt een raar gepiep uit zijn mond als hij slaapt. zodra dit begint maak ik hem meteen wakker. dan schrikt hij zich dood. daarna valt ie weer in slaap en is het over.
For what do we live, but to serve as sport for our neighbours, and laugh at them in our turn?
vrijdag 16 september 2011 om 11:10
Ik heb alleen de OP gelezen, moet zo weg, dus lees straks derest wel.
Zijn dit geen lucide dromen??
Oftewel, dat je wakker ben in je droomtoestand?
Je lichaam slaapt, (en dus kun je je niet bewegen) maar je bewustzijn maakt alles bewust mee. Je moet je alleen realiseren dat je droomt.
Ik heb het als kind vaak gehad. Dood en doodeng.
Hetzelfde met dat licht. Het licht ging niet aan, hoevaak ik het knopje ook indrukte en er was altijd iemand in de kamer! Gelukkig heb ik nu niet meer op 1 x na laatst.
Zijn dit geen lucide dromen??
Oftewel, dat je wakker ben in je droomtoestand?
Je lichaam slaapt, (en dus kun je je niet bewegen) maar je bewustzijn maakt alles bewust mee. Je moet je alleen realiseren dat je droomt.
Ik heb het als kind vaak gehad. Dood en doodeng.
Hetzelfde met dat licht. Het licht ging niet aan, hoevaak ik het knopje ook indrukte en er was altijd iemand in de kamer! Gelukkig heb ik nu niet meer op 1 x na laatst.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
vrijdag 16 september 2011 om 11:16
Klinkt allemaal heel herkenbaar. Ik heb er tot nu toe nog geen 'etiketje' voor kunnen vinden. Slaapverlamming, uittreding, het zal allemaal wel. Ik heb er vorig jaar pas voor het eerst mee te maken gehad en het was echt heel erg angstaanjagend. Voordat de slaapverlamming intreedt gaat mijn hele lichaam tintelen en hoor ik een ruisend geluid. Ik weet het, klinkt allemaal vaag. Daarom heb ik het alleen ooit mijn vriend verteld. De allereerste keer dat het gebeurde schrok ik me een ongeluk. Ik kon me niet meer bewegen en praten en hoorde duidelijk iemand tegen mijn spreken. Ik zag mezelf ook op bed liggen. Ik ben weken van slag geweest. Ik heb nog een aantal keren erna de slaapverlamming voelen aankomen, maar ik weet nu hoe ik het moet onderdrukken. Een hele angstaanjagende ervaring die ik niet meer hoop mee te maken.
vrijdag 16 september 2011 om 11:29
Goh, ik dacht dat ik alleen van die rare dingen had! Maar ik herken wel iets, gelukkig niet zo eng hoor. Als kind stond ik vaak naast mijn bed om mijn moeder te roepen, maar dan kwam er inderdaad geen geluid.
Als volwassene heb ik het in het verleden vaak gehad als ik 's ochtends nog weer in slaap viel. Dan werd er beneden op de deur gebonkt en geschreeuwd en dan ging later echt even kijken of er iets gebeurd was, maar nee: droom.
Ook inderdaad dat er iemand bovenop me lag, was overigens een hele fijne ervaring en dat mijn man me over mijn wang streelde, terwijl ie al naar zijn werk was. Maar dat niet wakker kunnen worden vind ik wel eng. Heel raar gevoel, strakke kaken enzo. En het is een enorme krachtsinspanning om je ogen open te krijgen. Bijzonder is dit wel, vraag me af wat het precies is.
Als volwassene heb ik het in het verleden vaak gehad als ik 's ochtends nog weer in slaap viel. Dan werd er beneden op de deur gebonkt en geschreeuwd en dan ging later echt even kijken of er iets gebeurd was, maar nee: droom.
Ook inderdaad dat er iemand bovenop me lag, was overigens een hele fijne ervaring en dat mijn man me over mijn wang streelde, terwijl ie al naar zijn werk was. Maar dat niet wakker kunnen worden vind ik wel eng. Heel raar gevoel, strakke kaken enzo. En het is een enorme krachtsinspanning om je ogen open te krijgen. Bijzonder is dit wel, vraag me af wat het precies is.
vrijdag 16 september 2011 om 11:40
Ik heb even gezocht via google scholar (sleep paralysis) en vond de volgende link: http://www.medlink.com/subscribe_server ... D=MLT0004T (in het Engels dus). Zo te lezen gaat slaapverlamming vaak gepaard met narcolepsie.
Een slaappoli lijkt me een goed idee.
Een slaappoli lijkt me een goed idee.
Ga in therapie!
vrijdag 16 september 2011 om 11:46
Ik heb overigens het omgekeerde gehad toen ik jaren geleden op het 'hoogtepunt' van mijn burnout zat. Kwam waarschijnlijk door combi angst/ vermoeidheid/ oxazepam. Maar ik ging dus naar mijn werk, liep met mijn man de trap af en zei 'jeetje, wat is het nog donker, het lijkt wel nacht'. En floep, daar ging ik. Alles leek onecht, een droomtoestand, mijn man zijn stem was 'onecht'. Ik heb niets laten merken, wilde hem niet ongerust maken en gewoon op mijn fiets gestapt en naar mijn werk gefietst. Mijn lichaam bewoog, maar ik was elders. Dood- en doodeng. Toen ik voor de deur van mijn werk stond, heb ik me omgedraaid en ben als een gek naar huis gefietst, ziekgemeld (het bellen kostte me enorm veel moeite, alles leek onecht), een oxazepam genomen en gaan slapen. Toen ik wakker werd was alles weer 'normaal'.
Ik denk overigens dat dit een vorm van depersonalisatie/ derealisatie was, maar zo heftig heb ik het gelukkig nooit meer meegemaakt. Ook heel gevaarlijk, want ik was me helemaal niet meer bewust van het gevaar met oversteken enzo toen ik fietste. Brrrrrr,
Sorry, was een beetje off-topic, maar ik ben het even kwijt.
Ik denk overigens dat dit een vorm van depersonalisatie/ derealisatie was, maar zo heftig heb ik het gelukkig nooit meer meegemaakt. Ook heel gevaarlijk, want ik was me helemaal niet meer bewust van het gevaar met oversteken enzo toen ik fietste. Brrrrrr,
Sorry, was een beetje off-topic, maar ik ben het even kwijt.
vrijdag 16 september 2011 om 12:00
Hoi wazig.
jouw verhaal komt mij erg bekend voor. Ik werd in mijn puber jaren op gegeven moment elke zaterdag wakker in een nog slapend lichaam. Op de andere dagen ging de wekker (school/sport) en had ik er geen last van. Ik herken het van de ogen. Wat ik ook raar vind is dat ik soms voel dat ik me beweeg, maar dat helemaal niet zo blijkt te zijn. Dat ik ergens tegen aan sla om iemand wakker te maken, dat ik dat voel in mijn hand, maar geen geluid hoor.
Het voelen alsof er anderen in de buurt zijn, heb ik gelukkig nog nooit gehad. Ik heb al genoeg aan mezelf wanneer het weer eens zover is.
Heeft iemand trouwens tips om sneller wakker te worden? En weet iemand waarom dat wakker worden zoveel energie kost, dat als je eenmaal de controle over je lichaam hebt zo enorm moe bent?
Ik heb ook eens gehad dat ik eindelijk wakker was, maar zo moe dat ik mij omdraaide en gelijk weer terug viel in die slaap/waakstand. Dat was erg frustrerend.
jouw verhaal komt mij erg bekend voor. Ik werd in mijn puber jaren op gegeven moment elke zaterdag wakker in een nog slapend lichaam. Op de andere dagen ging de wekker (school/sport) en had ik er geen last van. Ik herken het van de ogen. Wat ik ook raar vind is dat ik soms voel dat ik me beweeg, maar dat helemaal niet zo blijkt te zijn. Dat ik ergens tegen aan sla om iemand wakker te maken, dat ik dat voel in mijn hand, maar geen geluid hoor.
Het voelen alsof er anderen in de buurt zijn, heb ik gelukkig nog nooit gehad. Ik heb al genoeg aan mezelf wanneer het weer eens zover is.
Heeft iemand trouwens tips om sneller wakker te worden? En weet iemand waarom dat wakker worden zoveel energie kost, dat als je eenmaal de controle over je lichaam hebt zo enorm moe bent?
Ik heb ook eens gehad dat ik eindelijk wakker was, maar zo moe dat ik mij omdraaide en gelijk weer terug viel in die slaap/waakstand. Dat was erg frustrerend.
vrijdag 16 september 2011 om 12:16
Ik heb het ook gehad, nu gelukkig niet meer. Ik droomde altijd over een geest. Eerst alleen over een geest op zolder, later kwam hij tot halverwege de trap naar beneden en nog een paar dromen later kwam hij op mijn kamer, terwijl ik in bed lag. Dan probeerde ik het licht aan te doen maar dat ging niet. Opstaan ging eerst ook niet, een paar dromen later wel maar dan werd ik door die geest op de grond gedrukt en geslagen .Gillen lukte ook niet, soms kwam er met heel veel moeite wat gefluister uit mijn mond.
Op gegeven moment wist ik ook dat het ging gebeuren, dan droomde ik dat ik in bed lag (ik wist ook dat ik droomde) en wist dat ik zo bezoek zou krijgen van meneer de geest. Ook wist ik dat ik pas wakker kon worden als ik die geest weg gewerkt had. Dan begon ik alvast mijn krachten te sparen om mijn kamer uit te kunnen komen.
Klinkt misschien een beetje raar, maar hoe vaker ik dit droomde, hoe sterker ik werd. Steeds lukte het om iets dichter mijn mijn slaapkamerdeur te komen.
In mijn laatste droom hierover, en dit gaat echt heel raar klinken lag ik weer in bed en de geest kwam er aan. Ik vroeg om hulp 'van boven' en wist dat ik die hulp ook zou krijgen. De geest kwam weer op mijn kamer en ditmaal lukte het me om met veel moeite mijn kamerdeur te bereiken en de gang op te vluchten, waar ik het licht wel aan kreeg. Na die keer heb ik nooit meer last van gehad van deze dromen *klopt af*
Op gegeven moment wist ik ook dat het ging gebeuren, dan droomde ik dat ik in bed lag (ik wist ook dat ik droomde) en wist dat ik zo bezoek zou krijgen van meneer de geest. Ook wist ik dat ik pas wakker kon worden als ik die geest weg gewerkt had. Dan begon ik alvast mijn krachten te sparen om mijn kamer uit te kunnen komen.
Klinkt misschien een beetje raar, maar hoe vaker ik dit droomde, hoe sterker ik werd. Steeds lukte het om iets dichter mijn mijn slaapkamerdeur te komen.
In mijn laatste droom hierover, en dit gaat echt heel raar klinken lag ik weer in bed en de geest kwam er aan. Ik vroeg om hulp 'van boven' en wist dat ik die hulp ook zou krijgen. De geest kwam weer op mijn kamer en ditmaal lukte het me om met veel moeite mijn kamerdeur te bereiken en de gang op te vluchten, waar ik het licht wel aan kreeg. Na die keer heb ik nooit meer last van gehad van deze dromen *klopt af*
vrijdag 16 september 2011 om 12:18
Lucide dromen zijn heel anders Spininhoek, lees maar http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucide_droom
Ik had vanmorgen nog slaapverlamming. Ik hoorde mijn vriend weer thuiskomen terwijl hij net naar zijn werk was. Misschien iets vergeten? Leek heel echt, geen droom zegmaar. Ik zag op de klok dat het bijna 08:00 was, hij moet 07:00 beginnen. Later maakte m'n wekker me wakker en die staat op 07:30.
Zo heb ik ooit eens gezien dat de hond van familie naast mijn bed zat. Een vreemd touwtje bij het lichtknopje. En vele andere vreemde dingen.
Ik had vanmorgen nog slaapverlamming. Ik hoorde mijn vriend weer thuiskomen terwijl hij net naar zijn werk was. Misschien iets vergeten? Leek heel echt, geen droom zegmaar. Ik zag op de klok dat het bijna 08:00 was, hij moet 07:00 beginnen. Later maakte m'n wekker me wakker en die staat op 07:30.
Zo heb ik ooit eens gezien dat de hond van familie naast mijn bed zat. Een vreemd touwtje bij het lichtknopje. En vele andere vreemde dingen.
vrijdag 16 september 2011 om 12:21
vrijdag 16 september 2011 om 12:44
bedankt voor alle reacties
Ik ga straks weer beginnen met een nieuwe baan, met onregelmatige diensten en ik moet nog even ervaren hoe zwaar(qua agressie en dergerlijke) de doelgroep is. Dus stressloos en met structuur gaat niet helemaal lukken.Ik ben sinds kort wel 4 x in de week aan het sporten, dus dat is een mooie uitlaatklep.
Ik heb ook wel eens dat ik de hallucinatie-droom in word "gezogen". als ik niet goed wakker blijf of word, dan is het lastig wakker worden. Meestal lukt dat wel.
ik heb vorige jaar een burn out gehad(diagnose) en ben eigenlijk vrij snel weer gaan werken.Welliswaar weer in het oude patroon van slapen en werken en voor de rest geen puf hebben. Ik bleek een vit b12 tekort te hebben en deze wordt goed behandeld met injecties.
Ik heb ook periode's als ik erg moe ben, dat ik dan in slaap kan vallen als ik op visite ben, heel vervelend.Gelukkig is het daadwerkelijk in slaap gevallen me nog niet overkomen, vaak ga ik dan naar huis(als ik al een tijdje op bezoek ben), om dat te voorkomen.
Een goede tip, dat als mijn man thuis is, om hem te vragen om mij wakker te maken, als hij al iets opmerkt. het stomme is, dat ik er bijna nooit last van heb als hij naast me ligt.
Hij maakt me wel wakker als ik lig te knarsetanden, want daar slaap hij sowieso niet doorheen
Vennelo, ik had dat laatst ook. Alsof mijn vriend weer thuis kwam omdat hij iets was vergeten, ik hoorde hem nog naar boven roepen. alsof het echt was.
Lila01, ik herken dat gevoel wat je beschrijft wel. Ik heb het lang niet zo heftig als jij meegemaakt.
Ik zit dan bijv op de bank terwijl ik dat meemaak, alsof ik niet in mijn lichaam zit, een heel vreemd gevoel.
Een slaappoli lijkt me ook wel een goed idee, maar als je op dat moment nu niet last hebt van die "dromen"? Zou het ook kunnen zijn dat je daar alleen terecht kunt als je in een periode zit daar je er veel last van hebt?
En ja ik weet het: moet het eigenlijk aan de h.arts vragen...
Ik ga straks weer beginnen met een nieuwe baan, met onregelmatige diensten en ik moet nog even ervaren hoe zwaar(qua agressie en dergerlijke) de doelgroep is. Dus stressloos en met structuur gaat niet helemaal lukken.Ik ben sinds kort wel 4 x in de week aan het sporten, dus dat is een mooie uitlaatklep.
Ik heb ook wel eens dat ik de hallucinatie-droom in word "gezogen". als ik niet goed wakker blijf of word, dan is het lastig wakker worden. Meestal lukt dat wel.
ik heb vorige jaar een burn out gehad(diagnose) en ben eigenlijk vrij snel weer gaan werken.Welliswaar weer in het oude patroon van slapen en werken en voor de rest geen puf hebben. Ik bleek een vit b12 tekort te hebben en deze wordt goed behandeld met injecties.
Ik heb ook periode's als ik erg moe ben, dat ik dan in slaap kan vallen als ik op visite ben, heel vervelend.Gelukkig is het daadwerkelijk in slaap gevallen me nog niet overkomen, vaak ga ik dan naar huis(als ik al een tijdje op bezoek ben), om dat te voorkomen.
Een goede tip, dat als mijn man thuis is, om hem te vragen om mij wakker te maken, als hij al iets opmerkt. het stomme is, dat ik er bijna nooit last van heb als hij naast me ligt.
Hij maakt me wel wakker als ik lig te knarsetanden, want daar slaap hij sowieso niet doorheen
Vennelo, ik had dat laatst ook. Alsof mijn vriend weer thuis kwam omdat hij iets was vergeten, ik hoorde hem nog naar boven roepen. alsof het echt was.
Lila01, ik herken dat gevoel wat je beschrijft wel. Ik heb het lang niet zo heftig als jij meegemaakt.
Ik zit dan bijv op de bank terwijl ik dat meemaak, alsof ik niet in mijn lichaam zit, een heel vreemd gevoel.
Een slaappoli lijkt me ook wel een goed idee, maar als je op dat moment nu niet last hebt van die "dromen"? Zou het ook kunnen zijn dat je daar alleen terecht kunt als je in een periode zit daar je er veel last van hebt?
En ja ik weet het: moet het eigenlijk aan de h.arts vragen...
vrijdag 16 september 2011 om 12:47
ik voel het aankomen, als ik in bed lig en mijn lichaam lijkt dan om zijn as te draaien (moeilijk uit te leggen) weet ik dat het weer prijs is die nacht. Gillen lukt niet en ontsnappen ook niet.
Die truc van 1 teen bewegen wil soms welleens lukken.
behoorlijk eng en levensecht zijn die ervaringen.
(wel fijn om te lezen dat er meer mensen zijn)
Die truc van 1 teen bewegen wil soms welleens lukken.
behoorlijk eng en levensecht zijn die ervaringen.
(wel fijn om te lezen dat er meer mensen zijn)
vrijdag 16 september 2011 om 12:51
gaviia, knap dat je hebt doorgezet en je angst overwonnen hebt.
Ik heb wel eens de droom gehad dat "hij"in mensen vorm en in een droom achter me aan zat.
Ik ben erg boos geworden en ging op hem af, de confrontatie aan. Heel gek, er kwam een gummetje in beeld en "hij"werd uitgewist. yeah! Dacht ik. Helaas heeft het niet geholpen en heb ik er nog steeds last van. Ik had gehoopt er voor altijd en eeuwig vanaf te zijn.
Ojee, wil je ook niet bang maken natuurlijk...
Het is best vreemd, soms overkomt het me in combinatie met een gewone droom, dat deze veranderd en ik zo'n eng voorgevoel krijg. een andere keer ben ik wakker,maar word ik erin "gezogen"en moet goed wakker blijven anders kom ik er weer in. andere keer zie en ervaar ik het als een gedaante, die ook aan me zit. Toch wel apart allemaal
Ik heb wel eens de droom gehad dat "hij"in mensen vorm en in een droom achter me aan zat.
Ik ben erg boos geworden en ging op hem af, de confrontatie aan. Heel gek, er kwam een gummetje in beeld en "hij"werd uitgewist. yeah! Dacht ik. Helaas heeft het niet geholpen en heb ik er nog steeds last van. Ik had gehoopt er voor altijd en eeuwig vanaf te zijn.
Ojee, wil je ook niet bang maken natuurlijk...
Het is best vreemd, soms overkomt het me in combinatie met een gewone droom, dat deze veranderd en ik zo'n eng voorgevoel krijg. een andere keer ben ik wakker,maar word ik erin "gezogen"en moet goed wakker blijven anders kom ik er weer in. andere keer zie en ervaar ik het als een gedaante, die ook aan me zit. Toch wel apart allemaal
vrijdag 16 september 2011 om 13:10
quote:wazig schreef op 16 september 2011 @ 12:51:
gaviia, knap dat je hebt doorgezet en je angst overwonnen hebt.
Ik heb wel eens de droom gehad dat "hij"in mensen vorm en in een droom achter me aan zat.
Ik ben erg boos geworden en ging op hem af, de confrontatie aan. Heel gek, er kwam een gummetje in beeld en "hij"werd uitgewist. yeah! Dacht ik. Helaas heeft het niet geholpen en heb ik er nog steeds last van. Ik had gehoopt er voor altijd en eeuwig vanaf te zijn.
Ojee, wil je ook niet bang maken natuurlijk...
Je maakt me niet bang hoor Jammer dat de gum niet werkte.
Ik heb me trouwens vergist in die vorige post, want na die droom dat ik de gang wist te bereiken heb ik nog één keer zo'n droom gehad. Alleen wist ik toen dat ik het aan kon, omdat ik het al eens eerder had gedaan.
Heb jij dat niet, dat je weet dat je 'hem' al eens hebt uitgewist en dat het je daardoor nog een keer lukt? Misschien moet je daar de volgende keer eens aan proberen te denken (Tsjakkaaaaaa! Ik kán het! )
gaviia, knap dat je hebt doorgezet en je angst overwonnen hebt.
Ik heb wel eens de droom gehad dat "hij"in mensen vorm en in een droom achter me aan zat.
Ik ben erg boos geworden en ging op hem af, de confrontatie aan. Heel gek, er kwam een gummetje in beeld en "hij"werd uitgewist. yeah! Dacht ik. Helaas heeft het niet geholpen en heb ik er nog steeds last van. Ik had gehoopt er voor altijd en eeuwig vanaf te zijn.
Ojee, wil je ook niet bang maken natuurlijk...
Je maakt me niet bang hoor Jammer dat de gum niet werkte.
Ik heb me trouwens vergist in die vorige post, want na die droom dat ik de gang wist te bereiken heb ik nog één keer zo'n droom gehad. Alleen wist ik toen dat ik het aan kon, omdat ik het al eens eerder had gedaan.
Heb jij dat niet, dat je weet dat je 'hem' al eens hebt uitgewist en dat het je daardoor nog een keer lukt? Misschien moet je daar de volgende keer eens aan proberen te denken (Tsjakkaaaaaa! Ik kán het! )
vrijdag 16 september 2011 om 13:59
Ik heb het een half jaar geleden voor het eerst meegemaakt en hoop dat het de laatste keer was. Ontzettend eng!
Ik werd 'wakker' en het leek of er een soort onzichtbare geest in de kamer was die bovenop me ging liggen en ik kreeg geen lucht meer. Ik dacht echt serieus dat ik doodging. Verder hoorde ik ook hele rare geluiden soort harde zoem/suis. En het leek of ik boven mezelf zweefde. Voor mijn gevoel duurde het wel een
kwartier voordat ik weer 'bij' was. Echt creepy.
Het was wel een periode met weinig slaap en veel stress. Denk dat het daarmee te maken had.
Ik werd 'wakker' en het leek of er een soort onzichtbare geest in de kamer was die bovenop me ging liggen en ik kreeg geen lucht meer. Ik dacht echt serieus dat ik doodging. Verder hoorde ik ook hele rare geluiden soort harde zoem/suis. En het leek of ik boven mezelf zweefde. Voor mijn gevoel duurde het wel een
kwartier voordat ik weer 'bij' was. Echt creepy.
Het was wel een periode met weinig slaap en veel stress. Denk dat het daarmee te maken had.
vrijdag 16 september 2011 om 15:07
Herkenbaar, ik heb het sneller als ik stress heb of moe ben. Heb ook wel eens hallucinaties erbij gehad, dat vond ik nog het engst van alles. Het gevoel zelf daar ben ik inmiddels wel aan gewend. Ik ben niet meer zo bang maar wacht rustig tot ik écht helemaal wakker wordt. Het is inderdaad sleep paralysis. Ongeveer 9 % van de mensen heeft er af en toe last van en sommigen helaas vaker.
vrijdag 16 september 2011 om 15:11
quote:Lilith75 schreef op 16 september 2011 @ 12:00:
Herkenbaar en heel erg eng.
Ik heb het gelukkig al lang niet meer gehad en ik "voel' het aankomen.
Ook had ik vaak dat als ik er eenmaal "uit" zodra ik weer mijn ogen dicht deed ik er ook direct weer "in"zat.Dat heb ik ook vaak gehad, erg eng is dat en dat voel je dan ook weer aankomen. Het voelt als een soort extreem overmand worden door slaap, mijn lijf begint helemaal te tintelen en mijn kaken zitten strak op elkaar. Ik stoot ook allemaal rare geluiden uit dan omdat ik niet kan praten, heel raar. Ik heb wel het idee dat het helpt. En ik ben in gevecht om mijn lijf te bewegen, om mijn ogen open te krijgen. Want die zijn gewoon dicht tijdens slaapverlamming. Kun je nagaan hoe je lichaam zichzelf echt "uitzet" tijdens je slaap.
Herkenbaar en heel erg eng.
Ik heb het gelukkig al lang niet meer gehad en ik "voel' het aankomen.
Ook had ik vaak dat als ik er eenmaal "uit" zodra ik weer mijn ogen dicht deed ik er ook direct weer "in"zat.Dat heb ik ook vaak gehad, erg eng is dat en dat voel je dan ook weer aankomen. Het voelt als een soort extreem overmand worden door slaap, mijn lijf begint helemaal te tintelen en mijn kaken zitten strak op elkaar. Ik stoot ook allemaal rare geluiden uit dan omdat ik niet kan praten, heel raar. Ik heb wel het idee dat het helpt. En ik ben in gevecht om mijn lijf te bewegen, om mijn ogen open te krijgen. Want die zijn gewoon dicht tijdens slaapverlamming. Kun je nagaan hoe je lichaam zichzelf echt "uitzet" tijdens je slaap.
vrijdag 16 september 2011 om 20:04
quote:gemini2011 schreef op 16 september 2011 @ 13:59:
Ik heb het een half jaar geleden voor het eerst meegemaakt en hoop dat het de laatste keer was. Ontzettend eng!
Ik werd 'wakker' en het leek of er een soort onzichtbare geest in de kamer was die bovenop me ging liggen en ik kreeg geen lucht meer. Ik dacht echt serieus dat ik doodging. Verder hoorde ik ook hele rare geluiden soort harde zoem/suis. En het leek of ik boven mezelf zweefde. Voor mijn gevoel duurde het wel een
kwartier voordat ik weer 'bij' was. Echt creepy.
Het was wel een periode met weinig slaap en veel stress. Denk dat het daarmee te maken had.Daarom wordt in het geval van slaapverlamming ook wel eens over 'sitting ghost' gesproken. Zo voelt het inderdaad, en in mijn geval droom ik die geest er dus ook nog bij. Lekker eng allemaal
Ik heb het een half jaar geleden voor het eerst meegemaakt en hoop dat het de laatste keer was. Ontzettend eng!
Ik werd 'wakker' en het leek of er een soort onzichtbare geest in de kamer was die bovenop me ging liggen en ik kreeg geen lucht meer. Ik dacht echt serieus dat ik doodging. Verder hoorde ik ook hele rare geluiden soort harde zoem/suis. En het leek of ik boven mezelf zweefde. Voor mijn gevoel duurde het wel een
kwartier voordat ik weer 'bij' was. Echt creepy.
Het was wel een periode met weinig slaap en veel stress. Denk dat het daarmee te maken had.Daarom wordt in het geval van slaapverlamming ook wel eens over 'sitting ghost' gesproken. Zo voelt het inderdaad, en in mijn geval droom ik die geest er dus ook nog bij. Lekker eng allemaal
vrijdag 16 september 2011 om 22:36
Ik heb regelmatig last van slaapverlamming, soms meerdere keren per nacht. Ik dacht altijd dat het iets psychisch was, maar het zou ook kunnen dat je nog niet helemaal wakker bent. Je kunt je immers niet bewegen als je droomt om te voorkomen dat je jezelf pijn doet, dus het zou best kunnen dat je af en toe nog niet "aan" staat als je wakker wordt. Je bent dus niet gek en je bent ook zeker niet de enige die hier last van heeft.
Ik kan me als het gebeurt meestal niet bewegen (soms mijn ogen ook niet openen) en ik heb het vaak ook benauwd. Vaak hallucineer ik ook, erg griezelig. Hallucinaties heb ik trouwens ook vaak voordat ik in slaap val. Meestal zijn ze erg angstaanjagend en kan ik ze niet verdringen, niet fijn als je lekker wilt gaan slapen of uitgerust aan je dag wilt beginnen.
Bij mij komt het meestal goed zodra ik mijn vingers kan bewegen, dus dat doe ik tegenwoordig bewust. Als dat eenmaal lukt kom ik vaak in een keer tot leven en zwiepen mijn armen en benen alle kanten op. Niet zo leuk voor eventuele bedgenoten natuurlijk, ik heb mijn ex zelfs een keer een blauw oog geslagen.
Het gebeurt bij mij meestal als ik het druk heb en me zorgen maak over iets. Het is voor mij dus een signaal dat ik het wat rustiger aan moet doen. Als je er zoveel last van hebt als jij schrijft zou ik wel hulp zoeken bij een slaapkliniek oid, want het lijkt me moeilijk om op deze manier goed uit te rusten. Sinds ik bewust ontspan voordat ik naar bed ga heb ik er overigens minder last van.
Ik kan me als het gebeurt meestal niet bewegen (soms mijn ogen ook niet openen) en ik heb het vaak ook benauwd. Vaak hallucineer ik ook, erg griezelig. Hallucinaties heb ik trouwens ook vaak voordat ik in slaap val. Meestal zijn ze erg angstaanjagend en kan ik ze niet verdringen, niet fijn als je lekker wilt gaan slapen of uitgerust aan je dag wilt beginnen.
Bij mij komt het meestal goed zodra ik mijn vingers kan bewegen, dus dat doe ik tegenwoordig bewust. Als dat eenmaal lukt kom ik vaak in een keer tot leven en zwiepen mijn armen en benen alle kanten op. Niet zo leuk voor eventuele bedgenoten natuurlijk, ik heb mijn ex zelfs een keer een blauw oog geslagen.
Het gebeurt bij mij meestal als ik het druk heb en me zorgen maak over iets. Het is voor mij dus een signaal dat ik het wat rustiger aan moet doen. Als je er zoveel last van hebt als jij schrijft zou ik wel hulp zoeken bij een slaapkliniek oid, want het lijkt me moeilijk om op deze manier goed uit te rusten. Sinds ik bewust ontspan voordat ik naar bed ga heb ik er overigens minder last van.
