Psyche
alle pijlers
Slaapverlamming
vrijdag 16 september 2011 om 09:52
Al vanaf kleins af aan heb ik last van slaapverlamming. Ik heb geen diagnose, maar het lijkt precies op wat ik meemaak.
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
zaterdag 17 september 2011 om 23:02
Ik heb dit ook een hele tijd gehad! Het begon met heel hard suizen en er was ook wind in mijn slaapkamer. Zo hard dat ik er wakker van werd, maar het gebeurde soms ook als ik bijjjna in slaap viel. Dan hoorde ik het geluid aankomen zeg maar... Vervolgens werd ik van boven af in mijn bed gedrukt en kon niet meer bewegen of praten, terwijl ik wel helemaal bij bewustzijn was. Ik voelde ook energie in mijn kamer... Ik vond het doodeng en toen ik op een gegeven moment ook 'gerommel' in de kast hoorde heb ik de volgende dag gevraagd of dit kon stoppen en of diegene wilde vertrekken. Dat gebeurde toen ook. Sindsdien geen last meer van gehad, maarrrrr....nu las ik laatst iets over uittreden en dat lijkt er qua 'symptomen' verdacht veel op. Dat zou ook kunnen verklaren waarom je het licht niet aankreeg TO, aangezien je op dat moment wellicht niet in je fysieke lichaam bewoog maar alleen als ziel.... Eigenlijk toch wel interessant!
maandag 19 september 2011 om 16:25
Ik word overigens ook moeilijk wakker uit slaapverlamming. Ik probeer dan mijn hoofd te bewegen, laatst lukte dat na enige tijd. Heel gek gevoel, om niet wakker te kunnen worden, terwijl je wel wil.
Ik heb tijdens slaapverlamming ook weleens dromen dat ik mezelf verwen. Of in bed plas. Allebei gelukkig niet het geval [geweest] als ik uiteindelijk echt wakker word.
Ik heb tijdens slaapverlamming ook weleens dromen dat ik mezelf verwen. Of in bed plas. Allebei gelukkig niet het geval [geweest] als ik uiteindelijk echt wakker word.
woensdag 21 september 2011 om 22:31
Ik heb meegelezen met het topic,gelukkig zelf al een tijd niet meer gehad, ben er altijd nog een tijdje van slag.
Maar wat ik afgelopen nacht meemaakte vond ik dan wel grappig.
Ik droomde dat ik zo'n slaapverlammingsdroom kreeg, maar wist dankzij de tips, die in mijn droom tot mijn scheenbeen in een onmogelijke positie rondjes te draaien, de droom te stoppen. werd met een glimlach wakker
Maar wat ik afgelopen nacht meemaakte vond ik dan wel grappig.
Ik droomde dat ik zo'n slaapverlammingsdroom kreeg, maar wist dankzij de tips, die in mijn droom tot mijn scheenbeen in een onmogelijke positie rondjes te draaien, de droom te stoppen. werd met een glimlach wakker
woensdag 21 september 2011 om 23:34
Er lopen hier een aantal zaken door elkaar. Slaapverlamming, realistisch dromen en lucide dromen.
Slaapverlamming komt niet veel voor. Het is inderdaad wat TS noemt dat je wakker wordt en je niet kan bewegen. Je zit dan ook nog in je droom, omdat je tussen slaap en waaktoestand inzit. Voor je gevoel (en in feite is dat ook zo) ben je wakker, maar je zit ook nog half in droom én je kan niet bewegen!
Heel naar is dit.
Ik heb het zelf een keer 5 x achter elkaar gehad. Ik schrok wakker uit een nare droom en ik wilde het licht aan doen om me veilig te voelen en ter bevestiging dat het een droom was, maar ik kon niet bewegen! Ik kreeg mijn arm niet omhoog. Toen het weer lukte was ik zwaar opgelucht en viel weer in slaap, om dit proces dus nog n paar x te beleven. Extra eng is dat het niet alleen realistisch lijkt, het Ãs realistisch. Je ziet je eigen kamer, alles is hoe het moet zijn. De laatste x uit die nacht ging de droom verder, ik kon weer bewegen en rende naar buiten. Toen kwam ik ergens dat niet klopte en besefte ik dat ik aan het dromen was.
Dan kom je uit bij lucide dromen. In lucide dromen ben je bewust van het feit dat je droomt. Als je lucide dromen hebt kun je jezelf zelfs trainen om de dromen te sturen. Je hoort vaak dat mensen met lucide dromen een realiteitscheck doen. In hun droom zoeken naar punten die niet kloppen om zo te weten dat ze dromen.
TS heeft ook lucide dromen. Ze laat zichzelf doodgaan om zo uit de droom te komen. Je laat jezelf in realiteit nuet bewust doodgaan, dus je beseft dat je droomt, je kunt het ook sturen, alleen niet de goede kant uit.
Als kind moest ik de deken tot over mijn oren trekken. Zolang die deken er was, wist ik dat ik in bed lag en dag het droom was. Dromen sturen kan ik wel, maar meestal maar kleine stukjes, daarna zak ik toch weer weg in een normale droom. Ik ben ermee opgehouden om ze te sturen omdat ik eerder actief bezig was, dan dat ik sliep.
Realistische dromen heb ik ook al van kinds af aan. Ook vandaar due deken denk ik. Mijn droom ging vaak verder als ik wakker werd. Mijn lijf was niet verlamd, maar de film draaide door op het zwarte doek van de duisternis. Dat gold dus ook voor nachtmerries. Door de deken wist ik dat ik wakker was en in mijn eigen bed lag, maar ik durfde niet te bewegen omdat ik alle beelden nog zag. Zodra het licht aangaat is het goed en veilig. De beelden zijn dan per direct weg! Ik brn als kind op latere leeftijd dus weer met een lampje aan moeten gaan slapen omdat mn ouders er gek van werden telkens een hysterisch kind te moeten kalmeren.
Een paar jaar geleden had ik dit nog eens een keer. Ik werd wakker en oooooveral kropen spinnen!!! Ik heb mn vriend wakker gerammeld en hysterisch gezegd dat het licht aan moest. Maar het licht zat aan mijn kang van het bed, dus hij deed het niet omdat hij er nijs van begreep. Met grote moeite heb ik een klein sprongethe uit bed gemaakt en het licht aangedaan. Stom hé, omdat je weet dat het niet echt is en toch in je broek doet.
Ik heb een tijd zware slaapproblemen gehad. Een nacht sliepen we bij de ouders van mn vriend en ik kon niet slapen. Ik was zoooooo moe, maar kon toch niet slapen. Van ellende de tv aangedaan en met hangende ogen zitten kijken. Te moe om te snappen maar toch niet kunnen slapen??
Dan komt de clou, waarom deze nacht in dit topic past... Er was helemaal geen tv op die kamer!!! Ik begreep er helemaal niks van. Fijn als jr slaapproblemen hebt, je ook nog eens superrealistisch droomt dat je niet kunt slapen! Vind dig nog steeds vaag.
Daarnaast heb ik een heel lange tijd last gehad van claustrofobische dromen. Terwijl ik dit niet ben. Ik was toen verhuisd naar een vreemde stad en voelde me waarschijnlijk opgesloten wat zich vertolkte in mijn dromen. Ik sprong vaak uit bed, en werd met hartkloppingen wakker terwijl ik op de grond zat. Mijn vriend heeft me n keer uit de hoek van de kamer vandaan gehaald waar ik zat met mijn hoifd tussen mijn benen en mijn armen over mijn hoofd ter bescherming terwijl ik nee, nee aan het schreeuwen was. Hij heeft me mee naar bed genomen en het heeft hem best lang gekost om me écht wakker te krijgen en gerust te stellen. Man, wat je hart dan tekeer gaan zeg!! Ook n keer angstig op het voeteneind van het bed zitten rondkruipen omdat ik dacht ik ónder het bed was gekropen en toen ik eronder was, was er aan geen enkele kant meer een uitgang! Brrrrrrr dat waren echt klote dromen!!! Ik heb deze dromen gelukkig al n tijd niet gehad. Ik ben weer verhuisd en voel me hier fijn.
Ik kan me ook echt een dag gewoon depressuef voelen omdat ik een realistische droom heb gehad waarin iets naars was gebeurd. Relatie uit, iemand overleden etc. Of ik ben geiiriteerd naar mijn vriend omdat id ix vreemdgegaan, terwijl hij braaf naast me lag te slapen.
Dromen jullie ook idiote onmogelijke dingen? Die toch werkelijkheid lijken?
Zoals ik droomde dat ze een touw om de nek van een olifant deden en zo strak trokken tot de ogen eruit puilden en vervolgens met bloed uit de kop knalden.
Of katten die opeens bezeten waren en mij wilde pakken terwijl ik het huis niet meer uit kon.
Vannacht droomde ik dat mijn zus qas veranderd in een moordzuchtig mens die me koste wat kost wilde afmaken.
Nadat ik al vaak was gevlucht, had ik me schuilgehouden in een gebouw. Nadat ik daar een tijd verscholen zat, stond zij in een gebouw aan de overkant en zag mij toen ik voor het raam stond. Toen wist ik dat ik moest vluchten maar kwam er een meeeega grote bulldozer die opeens een groooote circkelzaag tevoorschijn toverde die stukken onder mij uit gebouw sneed. Het gebouw stond helemaal wankel en op moment van instorten schrok ik wakker.
Ik vraag me vaak af, waar dit soort achterlijke dromen vandaan komen. Je wordt wakker uit een zeer realistische aanvoelende droom met een ontzettend bonkend hart. Je wás daar en je hebt dat meegemaakt, alleen blijkt het later toch een droom.....
Sorry, erg lang verhaal geworden!
Slaapverlamming komt niet veel voor. Het is inderdaad wat TS noemt dat je wakker wordt en je niet kan bewegen. Je zit dan ook nog in je droom, omdat je tussen slaap en waaktoestand inzit. Voor je gevoel (en in feite is dat ook zo) ben je wakker, maar je zit ook nog half in droom én je kan niet bewegen!
Heel naar is dit.
Ik heb het zelf een keer 5 x achter elkaar gehad. Ik schrok wakker uit een nare droom en ik wilde het licht aan doen om me veilig te voelen en ter bevestiging dat het een droom was, maar ik kon niet bewegen! Ik kreeg mijn arm niet omhoog. Toen het weer lukte was ik zwaar opgelucht en viel weer in slaap, om dit proces dus nog n paar x te beleven. Extra eng is dat het niet alleen realistisch lijkt, het Ãs realistisch. Je ziet je eigen kamer, alles is hoe het moet zijn. De laatste x uit die nacht ging de droom verder, ik kon weer bewegen en rende naar buiten. Toen kwam ik ergens dat niet klopte en besefte ik dat ik aan het dromen was.
Dan kom je uit bij lucide dromen. In lucide dromen ben je bewust van het feit dat je droomt. Als je lucide dromen hebt kun je jezelf zelfs trainen om de dromen te sturen. Je hoort vaak dat mensen met lucide dromen een realiteitscheck doen. In hun droom zoeken naar punten die niet kloppen om zo te weten dat ze dromen.
TS heeft ook lucide dromen. Ze laat zichzelf doodgaan om zo uit de droom te komen. Je laat jezelf in realiteit nuet bewust doodgaan, dus je beseft dat je droomt, je kunt het ook sturen, alleen niet de goede kant uit.
Als kind moest ik de deken tot over mijn oren trekken. Zolang die deken er was, wist ik dat ik in bed lag en dag het droom was. Dromen sturen kan ik wel, maar meestal maar kleine stukjes, daarna zak ik toch weer weg in een normale droom. Ik ben ermee opgehouden om ze te sturen omdat ik eerder actief bezig was, dan dat ik sliep.
Realistische dromen heb ik ook al van kinds af aan. Ook vandaar due deken denk ik. Mijn droom ging vaak verder als ik wakker werd. Mijn lijf was niet verlamd, maar de film draaide door op het zwarte doek van de duisternis. Dat gold dus ook voor nachtmerries. Door de deken wist ik dat ik wakker was en in mijn eigen bed lag, maar ik durfde niet te bewegen omdat ik alle beelden nog zag. Zodra het licht aangaat is het goed en veilig. De beelden zijn dan per direct weg! Ik brn als kind op latere leeftijd dus weer met een lampje aan moeten gaan slapen omdat mn ouders er gek van werden telkens een hysterisch kind te moeten kalmeren.
Een paar jaar geleden had ik dit nog eens een keer. Ik werd wakker en oooooveral kropen spinnen!!! Ik heb mn vriend wakker gerammeld en hysterisch gezegd dat het licht aan moest. Maar het licht zat aan mijn kang van het bed, dus hij deed het niet omdat hij er nijs van begreep. Met grote moeite heb ik een klein sprongethe uit bed gemaakt en het licht aangedaan. Stom hé, omdat je weet dat het niet echt is en toch in je broek doet.
Ik heb een tijd zware slaapproblemen gehad. Een nacht sliepen we bij de ouders van mn vriend en ik kon niet slapen. Ik was zoooooo moe, maar kon toch niet slapen. Van ellende de tv aangedaan en met hangende ogen zitten kijken. Te moe om te snappen maar toch niet kunnen slapen??
Dan komt de clou, waarom deze nacht in dit topic past... Er was helemaal geen tv op die kamer!!! Ik begreep er helemaal niks van. Fijn als jr slaapproblemen hebt, je ook nog eens superrealistisch droomt dat je niet kunt slapen! Vind dig nog steeds vaag.
Daarnaast heb ik een heel lange tijd last gehad van claustrofobische dromen. Terwijl ik dit niet ben. Ik was toen verhuisd naar een vreemde stad en voelde me waarschijnlijk opgesloten wat zich vertolkte in mijn dromen. Ik sprong vaak uit bed, en werd met hartkloppingen wakker terwijl ik op de grond zat. Mijn vriend heeft me n keer uit de hoek van de kamer vandaan gehaald waar ik zat met mijn hoifd tussen mijn benen en mijn armen over mijn hoofd ter bescherming terwijl ik nee, nee aan het schreeuwen was. Hij heeft me mee naar bed genomen en het heeft hem best lang gekost om me écht wakker te krijgen en gerust te stellen. Man, wat je hart dan tekeer gaan zeg!! Ook n keer angstig op het voeteneind van het bed zitten rondkruipen omdat ik dacht ik ónder het bed was gekropen en toen ik eronder was, was er aan geen enkele kant meer een uitgang! Brrrrrrr dat waren echt klote dromen!!! Ik heb deze dromen gelukkig al n tijd niet gehad. Ik ben weer verhuisd en voel me hier fijn.
Ik kan me ook echt een dag gewoon depressuef voelen omdat ik een realistische droom heb gehad waarin iets naars was gebeurd. Relatie uit, iemand overleden etc. Of ik ben geiiriteerd naar mijn vriend omdat id ix vreemdgegaan, terwijl hij braaf naast me lag te slapen.
Dromen jullie ook idiote onmogelijke dingen? Die toch werkelijkheid lijken?
Zoals ik droomde dat ze een touw om de nek van een olifant deden en zo strak trokken tot de ogen eruit puilden en vervolgens met bloed uit de kop knalden.
Of katten die opeens bezeten waren en mij wilde pakken terwijl ik het huis niet meer uit kon.
Vannacht droomde ik dat mijn zus qas veranderd in een moordzuchtig mens die me koste wat kost wilde afmaken.
Nadat ik al vaak was gevlucht, had ik me schuilgehouden in een gebouw. Nadat ik daar een tijd verscholen zat, stond zij in een gebouw aan de overkant en zag mij toen ik voor het raam stond. Toen wist ik dat ik moest vluchten maar kwam er een meeeega grote bulldozer die opeens een groooote circkelzaag tevoorschijn toverde die stukken onder mij uit gebouw sneed. Het gebouw stond helemaal wankel en op moment van instorten schrok ik wakker.
Ik vraag me vaak af, waar dit soort achterlijke dromen vandaan komen. Je wordt wakker uit een zeer realistische aanvoelende droom met een ontzettend bonkend hart. Je wás daar en je hebt dat meegemaakt, alleen blijkt het later toch een droom.....
Sorry, erg lang verhaal geworden!
donderdag 22 september 2011 om 10:34
Herkenbaar verhaal. Ik zou helemaal doordraaien als ik dat zo vaak als jij had. Je praat heel nuchter over. Mij is het twee keer gebeurd. Als puber (wist nog niet wat het was toen) en een jaar geleden.
Midden in de nacht doe ik mn ogen open. Ik krijg een heel onheilspellend gevoel, sluit gelijk mn ogen weer. Doe ze open, Ik zie schimmen op me af komen, heel mn lijf is alert, vreselijk gevoel. Alsof ik het kwaad zelf in mn kamer voelde. Ik ben nog nooit zo bang geweest. Soort oerinstinct, wegwezen. Ik kon helemaal niets. Kon niet schreeuwen of praten, en hoe hard ik ook probeerde, ik kon mn benen en armen niet bewegen. ik sloot mn ogen maar dat gevoel bleef, paar sec. later was het over.
Ik was er helemaal van ondersteboven. Ben een nuchter persoon maar dat was zo eng. Ik ben een week bang geweest om te slapen, heb twee dagen niet geslapen en de derde dag alleen overdag. Toen een hele tijd de wekker ieder uur gezet.
Vind t knap hoe je ermee omgaat. Volgens mij kun je er niets aan doen. Je hersenen zijn actief maar je lijf doet nog niet mee. Lees wel ff mee voor tips.
Midden in de nacht doe ik mn ogen open. Ik krijg een heel onheilspellend gevoel, sluit gelijk mn ogen weer. Doe ze open, Ik zie schimmen op me af komen, heel mn lijf is alert, vreselijk gevoel. Alsof ik het kwaad zelf in mn kamer voelde. Ik ben nog nooit zo bang geweest. Soort oerinstinct, wegwezen. Ik kon helemaal niets. Kon niet schreeuwen of praten, en hoe hard ik ook probeerde, ik kon mn benen en armen niet bewegen. ik sloot mn ogen maar dat gevoel bleef, paar sec. later was het over.
Ik was er helemaal van ondersteboven. Ben een nuchter persoon maar dat was zo eng. Ik ben een week bang geweest om te slapen, heb twee dagen niet geslapen en de derde dag alleen overdag. Toen een hele tijd de wekker ieder uur gezet.
Vind t knap hoe je ermee omgaat. Volgens mij kun je er niets aan doen. Je hersenen zijn actief maar je lijf doet nog niet mee. Lees wel ff mee voor tips.
donderdag 22 september 2011 om 11:06
Was het topic al kwijt! Gelukkig weer gevonden.
Fijn dat er zoveel herkenning is zeg en om te weten dat er zoveel meer mensen zijn met het probleem.
Ik kwam op het topic omdat ik vorige week weer zo´n droom had en ben weer bang dat het weer veel gaat komen.Het valt me tot nu toe mee. Ik heb geen nare dromen meer gehad.
Ik slaap momenteel wel erg slecht, vanaf het moment dat ik vanaf werkloos (tot vorige week)een arbeidsovereenkomst heb getekend en nu aan het werk ben.
Ik ben dus wel bang dat ik door vermoeidheid (op den duur)weer rare dromen ga krijgen.
Mocht ik weer veel rare dromen achter elkaar krijgen, ga ik daar zeker mee naar de h.arts.
Dais, jij weet er veel vanaf zeg en wat heb jij toch ook nare ervaringen. Ik had niet gehacht dat ik lucide dromen zou hebben, dus daar ga ik me dan ook in verdiepen.
Ik heb ook wel van die dromen dat een dierbaar persoon overleden is en dat echt zo voelt en word echt met een rot gevoel wakker.
Toen mijn broer op vakantie was, werd ik snachts opgebeld.Ik kon de mevr aan de andere kant vd lijn niet goed verstaan en ik begreep wel dat er iets mis was met mijn broer. Bleek later dat ik dit een realistischedroom was,maar was behoorlijk aangedaan. Gelukkig was er niets met mijn broer aan de hand,maar was ook bang dat het een voorspellende droom was, maar gelukkig is hij heelhuids thuisgekomen.
Toen ik erg vermoeid was bij mijn vorige werk, sliep ik snachts niet,maar pas rond een uur of 7 heel intensief en droomde bijv dat een collega heel erg boos was dat soort dingen.Ik word dan ook met een kloppend hart wakker en voel me echt beroerd. Duurt wel even voordat ik besef en erken dat er niets aan de hand is en het maar een vervelende droom is geweest.
Fijn dat er zoveel herkenning is zeg en om te weten dat er zoveel meer mensen zijn met het probleem.
Ik kwam op het topic omdat ik vorige week weer zo´n droom had en ben weer bang dat het weer veel gaat komen.Het valt me tot nu toe mee. Ik heb geen nare dromen meer gehad.
Ik slaap momenteel wel erg slecht, vanaf het moment dat ik vanaf werkloos (tot vorige week)een arbeidsovereenkomst heb getekend en nu aan het werk ben.
Ik ben dus wel bang dat ik door vermoeidheid (op den duur)weer rare dromen ga krijgen.
Mocht ik weer veel rare dromen achter elkaar krijgen, ga ik daar zeker mee naar de h.arts.
Dais, jij weet er veel vanaf zeg en wat heb jij toch ook nare ervaringen. Ik had niet gehacht dat ik lucide dromen zou hebben, dus daar ga ik me dan ook in verdiepen.
Ik heb ook wel van die dromen dat een dierbaar persoon overleden is en dat echt zo voelt en word echt met een rot gevoel wakker.
Toen mijn broer op vakantie was, werd ik snachts opgebeld.Ik kon de mevr aan de andere kant vd lijn niet goed verstaan en ik begreep wel dat er iets mis was met mijn broer. Bleek later dat ik dit een realistischedroom was,maar was behoorlijk aangedaan. Gelukkig was er niets met mijn broer aan de hand,maar was ook bang dat het een voorspellende droom was, maar gelukkig is hij heelhuids thuisgekomen.
Toen ik erg vermoeid was bij mijn vorige werk, sliep ik snachts niet,maar pas rond een uur of 7 heel intensief en droomde bijv dat een collega heel erg boos was dat soort dingen.Ik word dan ook met een kloppend hart wakker en voel me echt beroerd. Duurt wel even voordat ik besef en erken dat er niets aan de hand is en het maar een vervelende droom is geweest.
donderdag 22 september 2011 om 11:21
donderdag 22 september 2011 om 11:40
Ik denk dat het er los van staat maar deja vu heb ik regelmatig. Niet een locatie, maar hele gesprekken die precies zo lopen zoals ik een jaar geleden bijvoorbeeld heb gedroomd.
Weet nog dat ik droomde dat ik met een kind op de grond zat in mijn droom en heel simpel aan het spelen was en met hem aan het praten was over auto's. Ik vond dat een hele maffe droom, omdat het toen totaal niet bij me paste. Ruim twee jaar later, heb ik inderdaad een kind en voerde ik precies dat gesprek. Zelfde kleding droeg hij, precies hetzelfde als in mn droom. Alles klopte. Toen ik dat gevoel kreeg 'hey dit ken ik' schrok ik er wel van. Zijn fascinerende dingen.
Weet nog dat ik droomde dat ik met een kind op de grond zat in mijn droom en heel simpel aan het spelen was en met hem aan het praten was over auto's. Ik vond dat een hele maffe droom, omdat het toen totaal niet bij me paste. Ruim twee jaar later, heb ik inderdaad een kind en voerde ik precies dat gesprek. Zelfde kleding droeg hij, precies hetzelfde als in mn droom. Alles klopte. Toen ik dat gevoel kreeg 'hey dit ken ik' schrok ik er wel van. Zijn fascinerende dingen.
donderdag 22 september 2011 om 12:58
Deja vu en slaapverlamming zijn voor mij allebei herkenbaar.
Bij slaapverlamming (heb er gek genoeg al anderhalf jaar geen last meer van gehad) heb ik: het niet kunnen bewegen, je ogen willen opendoen en willen schreeuwen en dat dit niet gaat. Ik gebruik dan al mijn kracht om een vinger of teen te bewegen zodat ik er "uit" kom. Dit is een soort van oerkracht en als ik het niet doe ben ik bang dat ik wegzak en doodga. Meestal schrik ik dan wakker met zware hartkloppingen.
Heb jaren geleden ook een tweetal angstige ervaringen meegemaakt m.b.t. slaapverlamming met mijn ogen open. De eerste keer zag ik een zwarte gestalte door de kamer zweven en kropen er allerlei grote insecten en slangen over de muren.
De tweede keer was het net of ik in een open veld lag en scheerden er rakelings ufo's over mijn hoofd (misschien dat al die verhalen over mensen die ontvoerd zijn door ufo's daar wel vandaan komen) Bij deze twee ervaringen had ik mijn ogen open maar kon ik mijn lijf niet bewegen.
Vorig jaar lag ik 's ochtends in bed en doezelde ik nog wat weg. Ineens leek het net of ik met kracht uit mijn lichaam werd getrokken. Ik zweefde met hoge snelheid, kwam onder water op de bodem van de zee en zweefde daarna door naar het heelal.
Ik hoefde hier niet tegen te vechten, het voelde best goed. Toen ik wakker werd was ik ook heel ontspannen en uitgerust...zo gek.
Ik ben inmiddels niet meer bang voor slaapverlamming. Wellicht heeft het een functie of heeft het met stress, verwerking of wat dan ook te maken. De menselijke geest en psyche is m.i. echt enorm complex.
Dacht vroeger altijd wel dat ik de enige was die dit had. Heb het er ooit met mijn moeder over gehad en toen benoemde ik het als "nog niet helemaal wakker zijn en dan niet kunnen bewegen".
Bij slaapverlamming (heb er gek genoeg al anderhalf jaar geen last meer van gehad) heb ik: het niet kunnen bewegen, je ogen willen opendoen en willen schreeuwen en dat dit niet gaat. Ik gebruik dan al mijn kracht om een vinger of teen te bewegen zodat ik er "uit" kom. Dit is een soort van oerkracht en als ik het niet doe ben ik bang dat ik wegzak en doodga. Meestal schrik ik dan wakker met zware hartkloppingen.
Heb jaren geleden ook een tweetal angstige ervaringen meegemaakt m.b.t. slaapverlamming met mijn ogen open. De eerste keer zag ik een zwarte gestalte door de kamer zweven en kropen er allerlei grote insecten en slangen over de muren.
De tweede keer was het net of ik in een open veld lag en scheerden er rakelings ufo's over mijn hoofd (misschien dat al die verhalen over mensen die ontvoerd zijn door ufo's daar wel vandaan komen) Bij deze twee ervaringen had ik mijn ogen open maar kon ik mijn lijf niet bewegen.
Vorig jaar lag ik 's ochtends in bed en doezelde ik nog wat weg. Ineens leek het net of ik met kracht uit mijn lichaam werd getrokken. Ik zweefde met hoge snelheid, kwam onder water op de bodem van de zee en zweefde daarna door naar het heelal.
Ik hoefde hier niet tegen te vechten, het voelde best goed. Toen ik wakker werd was ik ook heel ontspannen en uitgerust...zo gek.
Ik ben inmiddels niet meer bang voor slaapverlamming. Wellicht heeft het een functie of heeft het met stress, verwerking of wat dan ook te maken. De menselijke geest en psyche is m.i. echt enorm complex.
Dacht vroeger altijd wel dat ik de enige was die dit had. Heb het er ooit met mijn moeder over gehad en toen benoemde ik het als "nog niet helemaal wakker zijn en dan niet kunnen bewegen".
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 11 oktober 2011 om 09:50
Vannochtend weer erg last gehad van rare dromen. Ik bleef op bed liggen waardoor ik steeds in die dromen werd "gezogen".
Ik dacht een nieuwe methode te hebben ondekt waardoor ik wakker werd,maar helaas is dat ook bedrog geweest.
Ik werd nl. keer op keer mij bewust dat wat ik hoorde (muziek, eigen man) niet echt was en ik probeerde het licht aan te doen.Lukte keer op keer niet,pas nadat ik alle krachten opspaarde en mezelf wakker maakte(moeilijk uit te leggen) kreeg ik het licht aan. Omdat ik dus bleef liggen volgende er elke keer weer zo'n rare ervaring.
Ik heb mijn huisarts opgebeld en ik kan donderdag langskomen.
De eerste stap is gezet!
Toen ik zonet keek naar de lamp van onze slaapkamer,werd ik mij ervan bewust dat ik een heel andere lamp had gezien in mijn ervaringen. Dus ik was helemaal niet echt wakker geweest. Bah, wat raar is dat!
Ik vond het al lui van mezelf dat ik na zo'n rare droom/ervaring niet uit bed was gestapt, om er echt even "uit" te zijn
Maar het feit dat ik dus niet echt wakker was, verklaard het een en ander.
Ben helemaal bekaf wakker geworden en ben ook van plan om iets herkenbaars op mijn nachtkastje te leggen, zodat ik zeker weet dat ik wel of niet wakker ben.
Ik dacht een nieuwe methode te hebben ondekt waardoor ik wakker werd,maar helaas is dat ook bedrog geweest.
Ik werd nl. keer op keer mij bewust dat wat ik hoorde (muziek, eigen man) niet echt was en ik probeerde het licht aan te doen.Lukte keer op keer niet,pas nadat ik alle krachten opspaarde en mezelf wakker maakte(moeilijk uit te leggen) kreeg ik het licht aan. Omdat ik dus bleef liggen volgende er elke keer weer zo'n rare ervaring.
Ik heb mijn huisarts opgebeld en ik kan donderdag langskomen.
De eerste stap is gezet!
Toen ik zonet keek naar de lamp van onze slaapkamer,werd ik mij ervan bewust dat ik een heel andere lamp had gezien in mijn ervaringen. Dus ik was helemaal niet echt wakker geweest. Bah, wat raar is dat!
Ik vond het al lui van mezelf dat ik na zo'n rare droom/ervaring niet uit bed was gestapt, om er echt even "uit" te zijn
Maar het feit dat ik dus niet echt wakker was, verklaard het een en ander.
Ben helemaal bekaf wakker geworden en ben ook van plan om iets herkenbaars op mijn nachtkastje te leggen, zodat ik zeker weet dat ik wel of niet wakker ben.
dinsdag 11 oktober 2011 om 09:53
quote:sprokkelientje schreef op 22 september 2011 @ 12:58:
Vorig jaar lag ik 's ochtends in bed en doezelde ik nog wat weg. Ineens leek het net of ik met kracht uit mijn lichaam werd getrokken. Ik zweefde met hoge snelheid, kwam onder water op de bodem van de zee en zweefde daarna door naar het heelal.
Ik hoefde hier niet tegen te vechten, het voelde best goed. Toen ik wakker werd was ik ook heel ontspannen en uitgerust...zo gek.
".
Misschien heb je ook wel de ervaring gehad, dat je uit je lichaam bent getreden.
Wat betreft die UFO's, dat herken ik ook.Kan me voorstellen dat mensen daarom in UFO's geloven
Vorig jaar lag ik 's ochtends in bed en doezelde ik nog wat weg. Ineens leek het net of ik met kracht uit mijn lichaam werd getrokken. Ik zweefde met hoge snelheid, kwam onder water op de bodem van de zee en zweefde daarna door naar het heelal.
Ik hoefde hier niet tegen te vechten, het voelde best goed. Toen ik wakker werd was ik ook heel ontspannen en uitgerust...zo gek.
".
Misschien heb je ook wel de ervaring gehad, dat je uit je lichaam bent getreden.
Wat betreft die UFO's, dat herken ik ook.Kan me voorstellen dat mensen daarom in UFO's geloven
dinsdag 11 oktober 2011 om 10:17
Ik hoop dat donderdag met de huisarts te kunnen bespreken.Ik ben het af en toe echt wel zat. Vind het wel lastig om te gaan bespreken,maar als ik het niet doe. Dan weet ik zeker dat het probleem blijft bestaan, misschien dat de h.arts iets kan betekenen.
Het zou mooi zijn als ik naar een slaapcentrum zou kunnen gaan. Ik kan natuurlijk niet inschatten, dat als ik daar zou zijn, dat ik dan last van die dromen krijg. Dat lijkt me dus wel lastig
Het zou mooi zijn als ik naar een slaapcentrum zou kunnen gaan. Ik kan natuurlijk niet inschatten, dat als ik daar zou zijn, dat ik dan last van die dromen krijg. Dat lijkt me dus wel lastig
donderdag 13 oktober 2011 om 13:43
Vanmorgen naar de (collega in opleiding) van de huisarts geweest.
Fijn gesprek en ze zal het een en ander uitzoeken om de mogelijkheden te bekijken. Met betrekking tot slaappoli tot een bepaalde type therapie die op het probleem aansluit.
Omdat ze volgende week vakantie heeft, duurt het 2 weken voordat ik meer weet.
Het is in elk geval al mooi dat er iets aan gedaan gaat worden.
Fijn gesprek en ze zal het een en ander uitzoeken om de mogelijkheden te bekijken. Met betrekking tot slaappoli tot een bepaalde type therapie die op het probleem aansluit.
Omdat ze volgende week vakantie heeft, duurt het 2 weken voordat ik meer weet.
Het is in elk geval al mooi dat er iets aan gedaan gaat worden.
zondag 8 januari 2012 om 23:18
Binnenkort heb ik een 48uurs onderzoek bij de slaap en waakpoli. Heel spannend allemaal! Ik krijg dat allerlei plakkertjes opgeplakt en een kastje aan mij bevestigd. Ik mag dan gewoon naar huis en na 48uur moet ik dan weer terug naar de poli.
Laatste weken leek het slapen wat beter te gaan,maar sinds afgelopen week weer drama. Gemiddeld maar 2 a 3 uurtjes slaap, sommige nachten slaap ik helemaal niet...
De rare ervaringen qua slaapverlamming en hallucineren dat was op een gegeven moment 1 a 2x per week.
Toen ik wat beter en meer sliep had ik er minder last van. Gisteren was het dan toch weer zover en had ik er 5 keer achter elkaar last van.Ik werd steeds in die sfeer gezogen (als het ware).
Dankzij jullie advies heb ik toch doorgezet om naar de h.arts te gaan en hulp te zoeken. Bedankt daarvoor. Ik hoop echt dat er iets uit de onderzoeken komt waarmee ik verder kan.
Laatste weken leek het slapen wat beter te gaan,maar sinds afgelopen week weer drama. Gemiddeld maar 2 a 3 uurtjes slaap, sommige nachten slaap ik helemaal niet...
De rare ervaringen qua slaapverlamming en hallucineren dat was op een gegeven moment 1 a 2x per week.
Toen ik wat beter en meer sliep had ik er minder last van. Gisteren was het dan toch weer zover en had ik er 5 keer achter elkaar last van.Ik werd steeds in die sfeer gezogen (als het ware).
Dankzij jullie advies heb ik toch doorgezet om naar de h.arts te gaan en hulp te zoeken. Bedankt daarvoor. Ik hoop echt dat er iets uit de onderzoeken komt waarmee ik verder kan.
zondag 8 januari 2012 om 23:26
Edit: zie nu pas dat het eigenlijk een oud topic is en dat er al veel geschreven was. Had ik net niet gezien om een of andere reden. Sorry daarvoor.
Deels herkenbaar. Ik droom ook enorm levendig, voel de emotie soms nog wekenlang. Dit is in zoverre psychisch, dat je in je dromen zaken van je dagelijkse leven (en je verleden) verwerkt.
Ik had dit ook al als kind, maar nu dus nog steeds. Ik heb veel aan mijn hypnotherapeute gehad. Het is nog wel vaak dat ik zo droom, maar de gevoelens erna blijven niet zo lang meer hangen.
Je zult naar mijn idee meer hebben aan een deskundige op droomgebied, dan aan een huisarts of neuroloog. Bvb. verlamming in je droom betekent namelijk dat je in het dagelijks leven ook ergens mee kampt wat je verlamt, figuurlijk gezien. Je zit wellicht in een situatie waarbij je geen uitweg ziet, of je voelt je machteloos over iets, je hebt de grip op een bepaalde situatie (jeugd?) verloren en dit komt terug in je dromen, omdat je het met je bewustzijn verdrongen hebt, al dan niet bewust.
Maar goed, zo verklaar ik het bij mezelf als het gebeurt in een droom. Of dit voor jou geldt, is natuurlijk moeilijk te zeggen vanaf een scherm. Want echte slaapverlamming zal vast anders zijn.
Deels herkenbaar. Ik droom ook enorm levendig, voel de emotie soms nog wekenlang. Dit is in zoverre psychisch, dat je in je dromen zaken van je dagelijkse leven (en je verleden) verwerkt.
Ik had dit ook al als kind, maar nu dus nog steeds. Ik heb veel aan mijn hypnotherapeute gehad. Het is nog wel vaak dat ik zo droom, maar de gevoelens erna blijven niet zo lang meer hangen.
Je zult naar mijn idee meer hebben aan een deskundige op droomgebied, dan aan een huisarts of neuroloog. Bvb. verlamming in je droom betekent namelijk dat je in het dagelijks leven ook ergens mee kampt wat je verlamt, figuurlijk gezien. Je zit wellicht in een situatie waarbij je geen uitweg ziet, of je voelt je machteloos over iets, je hebt de grip op een bepaalde situatie (jeugd?) verloren en dit komt terug in je dromen, omdat je het met je bewustzijn verdrongen hebt, al dan niet bewust.
Maar goed, zo verklaar ik het bij mezelf als het gebeurt in een droom. Of dit voor jou geldt, is natuurlijk moeilijk te zeggen vanaf een scherm. Want echte slaapverlamming zal vast anders zijn.
zondag 8 januari 2012 om 23:45
Bedankt voor jullie reactie's!
Vind het lastig om het als dromen te zien. Omdat, wat ik over het onderwerp lees, er veel geschreven is over wat er fout gaat in de hersenen tijdens bijv de REM slaap.
Dat stress en slaaptekort e.d. meespelen, dat denk ik wel.
Ik zal morgen wel weer even reageren, want ik ben zo moe dat ik me niet kan concentreren op zinsbouw en spelfouten e.d.
Weltrusten dames!
Vind het lastig om het als dromen te zien. Omdat, wat ik over het onderwerp lees, er veel geschreven is over wat er fout gaat in de hersenen tijdens bijv de REM slaap.
Dat stress en slaaptekort e.d. meespelen, dat denk ik wel.
Ik zal morgen wel weer even reageren, want ik ben zo moe dat ik me niet kan concentreren op zinsbouw en spelfouten e.d.
Weltrusten dames!
zondag 8 januari 2012 om 23:59
quote:wazig schreef op 22 september 2011 @ 11:21:
Oja en vroeg me ook af of jullie ook last hebben van een deja vu ervaring/gevoel hebben. Ik heb daar af en toe ook last van en het is zo'n gekke ervaring. Zouden mensen met slaapverlamming/realistische dromen e.d. daar ook eerder last van hebben?Yep, ik heb ook last van allebei.
Oja en vroeg me ook af of jullie ook last hebben van een deja vu ervaring/gevoel hebben. Ik heb daar af en toe ook last van en het is zo'n gekke ervaring. Zouden mensen met slaapverlamming/realistische dromen e.d. daar ook eerder last van hebben?Yep, ik heb ook last van allebei.
maandag 9 januari 2012 om 19:08
*excuus, beetje een lang verhaal geworden*
Ik heb laatst het boek 'de Zielenbreker' gelezen. Hier komt dit thema ook in terug.
Ik heb het zelf vaker meegemaakt. Een keer toen ik heel jong was, een figuur op de disneyposter op mijn kamer was keihard tegen me aan het gillen. Ik was heel bang, kon me niet bewegen en niet om hulp roepen.
7 jaar geleden gebeurde het weer. Toen een 'gewone' slaapverlamming. Ik kon me niet bewegen, was wel 'bewust' aanwezig, met open ogen. Ik heb toen heel hard geprobeerd te gillen en dat doorgezet. Na een halve minuut ofzo (dat duurt heeeel lang op zo'n moment) kwam er geluid uit mijn keel, maar toen was ik er dus uit en was er geen noodzaak meer om mijn huisgenoten wakker te gillen.
De keer daarna had ik allemaal collega's in mijn kamer zitten (ik lag dus gewoon in bed en kon me niet bewegen). Ik kon ook niks zeggen, tegen de tijd dat ik weer kon spreken en bewegen was iedereen ook 'opgelost' en was ik dus gewoon wakker.
De belangrijkste keer was voor mij dat ik voelde dat er iemand tegen me aanlag, ik hoorde en voelde de ademhaling. Ik kon me niet bewegen en was onwijs bang. Toen sprak ze tegen me, klonk als een jong meisje. Toen stelde ze me een vraag waardoor ik wist; dit kan alleen uit mijn eigen onderbewustzijn komen... Als het 'een geest' zou zijn geweest, zou ze het antwoord moeten weten, en verder wist er niemand van. Het moest dus een hallucinatie zijn. Toen ik dat kon bedenken werd mijn lijf ook weer wakker.
Toen ben ik gaan googelen en kwam ik erachter dat het slaapparalyse heet, waar vaak hallucinaties bij optreden.
Begin vorig jaar heb ik het een aantal keer gehad. Ik sliep heel slecht en was depressief, een trigger hiervoor.
Deze waren wel wat heftiger, ik werd van achter (van onder mij dus, want ik lag gewoon in bed, ik heb mijn ogen altijd open tijdens zo'n verlamming, ik zie gewoon alles zoals het is + een eventuele hallucinatie) vastgegrepen en iemand probeerde me te verstikken.
Omdat ik nu weet wat het is, kan ik me dat op zo'n moment ook bedenken. Bewegen lukt me niet, dus ik probeer altijd te gillen, net zolang tot er weer geluid uit mijn keel komt en ik er uit kom. Het beangstigende is dat het zo levensecht is, met de verstikkingsgevoelens erbij. Ik moest dan echt, helemaal bezweet, op adem komen. En dan durf ik ook niet goed weer te gaan slapen. Ik heb het een half jaar geleden gehad dat ik er 3x terug in ging omdat ik mezelf niet wakker genoeg had gemaakt bij het eruit komen.
Ik heb nu al langere tijd medicatie, wat me ook helpt om te slapen, sindsdien gelukkig geen paralyses meer gehad. Ondanks dat het 'maar' hallucinaties zijn, is het doodeng, kost het veel energie en natuurlijk nachtrust! Ik ben heel blij dat ik 'the old hag' nooit ben tegen gekomen, ik kan me voorstellen dat ik me ook echt verkracht zou voelen. Het voelt allemaal zo echt!
Ik ben benieuwd wat er uit je onderzoek komt Wazig! Ik heb zelf ook een verwijzing voor het slaapcentrum liggen. In eerste instantie omdat ik dus niet meer kan slapen. Heb een half jaar 2-5u per nacht geslapen waarbij af en toe dus ook verlamming optraden. Sinds een half jaar slaap ik met medicatie maar 'zelfstandig' slapen kan ik nog steeds niet. Heb ook geen apneu, narcolepsie of een andere slaapstoornis.
Ik heb laatst het boek 'de Zielenbreker' gelezen. Hier komt dit thema ook in terug.
Ik heb het zelf vaker meegemaakt. Een keer toen ik heel jong was, een figuur op de disneyposter op mijn kamer was keihard tegen me aan het gillen. Ik was heel bang, kon me niet bewegen en niet om hulp roepen.
7 jaar geleden gebeurde het weer. Toen een 'gewone' slaapverlamming. Ik kon me niet bewegen, was wel 'bewust' aanwezig, met open ogen. Ik heb toen heel hard geprobeerd te gillen en dat doorgezet. Na een halve minuut ofzo (dat duurt heeeel lang op zo'n moment) kwam er geluid uit mijn keel, maar toen was ik er dus uit en was er geen noodzaak meer om mijn huisgenoten wakker te gillen.
De keer daarna had ik allemaal collega's in mijn kamer zitten (ik lag dus gewoon in bed en kon me niet bewegen). Ik kon ook niks zeggen, tegen de tijd dat ik weer kon spreken en bewegen was iedereen ook 'opgelost' en was ik dus gewoon wakker.
De belangrijkste keer was voor mij dat ik voelde dat er iemand tegen me aanlag, ik hoorde en voelde de ademhaling. Ik kon me niet bewegen en was onwijs bang. Toen sprak ze tegen me, klonk als een jong meisje. Toen stelde ze me een vraag waardoor ik wist; dit kan alleen uit mijn eigen onderbewustzijn komen... Als het 'een geest' zou zijn geweest, zou ze het antwoord moeten weten, en verder wist er niemand van. Het moest dus een hallucinatie zijn. Toen ik dat kon bedenken werd mijn lijf ook weer wakker.
Toen ben ik gaan googelen en kwam ik erachter dat het slaapparalyse heet, waar vaak hallucinaties bij optreden.
Begin vorig jaar heb ik het een aantal keer gehad. Ik sliep heel slecht en was depressief, een trigger hiervoor.
Deze waren wel wat heftiger, ik werd van achter (van onder mij dus, want ik lag gewoon in bed, ik heb mijn ogen altijd open tijdens zo'n verlamming, ik zie gewoon alles zoals het is + een eventuele hallucinatie) vastgegrepen en iemand probeerde me te verstikken.
Omdat ik nu weet wat het is, kan ik me dat op zo'n moment ook bedenken. Bewegen lukt me niet, dus ik probeer altijd te gillen, net zolang tot er weer geluid uit mijn keel komt en ik er uit kom. Het beangstigende is dat het zo levensecht is, met de verstikkingsgevoelens erbij. Ik moest dan echt, helemaal bezweet, op adem komen. En dan durf ik ook niet goed weer te gaan slapen. Ik heb het een half jaar geleden gehad dat ik er 3x terug in ging omdat ik mezelf niet wakker genoeg had gemaakt bij het eruit komen.
Ik heb nu al langere tijd medicatie, wat me ook helpt om te slapen, sindsdien gelukkig geen paralyses meer gehad. Ondanks dat het 'maar' hallucinaties zijn, is het doodeng, kost het veel energie en natuurlijk nachtrust! Ik ben heel blij dat ik 'the old hag' nooit ben tegen gekomen, ik kan me voorstellen dat ik me ook echt verkracht zou voelen. Het voelt allemaal zo echt!
Ik ben benieuwd wat er uit je onderzoek komt Wazig! Ik heb zelf ook een verwijzing voor het slaapcentrum liggen. In eerste instantie omdat ik dus niet meer kan slapen. Heb een half jaar 2-5u per nacht geslapen waarbij af en toe dus ook verlamming optraden. Sinds een half jaar slaap ik met medicatie maar 'zelfstandig' slapen kan ik nog steeds niet. Heb ook geen apneu, narcolepsie of een andere slaapstoornis.
maandag 9 januari 2012 om 19:09
quote:wazig schreef op 08 januari 2012 @ 23:45:
Bedankt voor jullie reactie's!
Vind het lastig om het als dromen te zien. Omdat, wat ik over het onderwerp lees, er veel geschreven is over wat er fout gaat in de hersenen tijdens bijv de REM slaap.
Dat stress en slaaptekort e.d. meespelen, dat denk ik wel.
Ik zal morgen wel weer even reageren, want ik ben zo moe dat ik me niet kan concentreren op zinsbouw en spelfouten e.d.
Weltrusten dames!Het is ook geen dromen inderdaad, er gaat iets mis tijdens het inslapen danwel ontwaken.
Bedankt voor jullie reactie's!
Vind het lastig om het als dromen te zien. Omdat, wat ik over het onderwerp lees, er veel geschreven is over wat er fout gaat in de hersenen tijdens bijv de REM slaap.
Dat stress en slaaptekort e.d. meespelen, dat denk ik wel.
Ik zal morgen wel weer even reageren, want ik ben zo moe dat ik me niet kan concentreren op zinsbouw en spelfouten e.d.
Weltrusten dames!Het is ook geen dromen inderdaad, er gaat iets mis tijdens het inslapen danwel ontwaken.
maandag 9 januari 2012 om 20:45
@sprokkelientje; ik hou jullie uiteraard op de hoogte van het onderzoek!
@gobsmack;ai klinkt erg eng zeg!
Lijkt me ook raar als je je collega's in je slaapkamer hebt. Had je toen ook veel stress van het werk?
Ik sliep laatst ergens anders, toen zag ik (in de hallucinatie) een rode bol enge energie op me af komen. Voelde me toen erg naar. Had de hele nacht niet geslapen en toen ik in slaap viel kreeg ik deze ervaring. Heel raar, de ruimte waarin ik sliep was exact hetzelfde als in mijn hallucinatie.
Het blijft fijn om te merken dat er meer mensen zijn met soortgelijke ervaringen.
Ik praat er niet zo gemakkelijk over namelijk en als ik het wel doe (vooral omdat ik uitleg waarom ik een onderzoek binnenkort heb) dan is er geen herkenning. Dan begint men toch over "gewone nachtmerrie's".
Gobsmack, je geeft aan dat je een verwijzing hebt van de slaapkliniek. Wat maakt, dat je hier nog niets mee hebt gedaan?
@gobsmack;ai klinkt erg eng zeg!
Lijkt me ook raar als je je collega's in je slaapkamer hebt. Had je toen ook veel stress van het werk?
Ik sliep laatst ergens anders, toen zag ik (in de hallucinatie) een rode bol enge energie op me af komen. Voelde me toen erg naar. Had de hele nacht niet geslapen en toen ik in slaap viel kreeg ik deze ervaring. Heel raar, de ruimte waarin ik sliep was exact hetzelfde als in mijn hallucinatie.
Het blijft fijn om te merken dat er meer mensen zijn met soortgelijke ervaringen.
Ik praat er niet zo gemakkelijk over namelijk en als ik het wel doe (vooral omdat ik uitleg waarom ik een onderzoek binnenkort heb) dan is er geen herkenning. Dan begint men toch over "gewone nachtmerrie's".
Gobsmack, je geeft aan dat je een verwijzing hebt van de slaapkliniek. Wat maakt, dat je hier nog niets mee hebt gedaan?
maandag 9 januari 2012 om 23:26
@wazig. Het is ook moeilijk uit te leggen als je er zelf geen last van hebt denk ik.
Ik heb er vroeger eens over trachten te praten toen ik nog op de MAVO zat, vriendinnen keken me aan alsof ik gek was of hadden geen idee wat ik bedoelde.
Het is ook totaal niet vergelijkbaar met "gewone" nachtmerries.
Nog een ervaring die ik jaren geleden had:
Ik ging eens overdag op bed liggen en dommelde zodanig weg dat het niet echt slapen was maar ik ook niet meer 100 procent wakker was.
Ineens leek het alsof ik op alle levensvragen een antwoord had, ik dacht hier gewoon aan...kon wiskundige vragen oplossen en wist ineens hoe het leven in elkaar stak. Ik weet dat ik toen "dacht", nou..als ik straks wakker wordt zal ik de wereld eens vertellen wat ik weet...toen ik eenmaal wakker was, was ik alles vergeten...
heel stom.
Ik heb er vroeger eens over trachten te praten toen ik nog op de MAVO zat, vriendinnen keken me aan alsof ik gek was of hadden geen idee wat ik bedoelde.
Het is ook totaal niet vergelijkbaar met "gewone" nachtmerries.
Nog een ervaring die ik jaren geleden had:
Ik ging eens overdag op bed liggen en dommelde zodanig weg dat het niet echt slapen was maar ik ook niet meer 100 procent wakker was.
Ineens leek het alsof ik op alle levensvragen een antwoord had, ik dacht hier gewoon aan...kon wiskundige vragen oplossen en wist ineens hoe het leven in elkaar stak. Ik weet dat ik toen "dacht", nou..als ik straks wakker wordt zal ik de wereld eens vertellen wat ik weet...toen ik eenmaal wakker was, was ik alles vergeten...
heel stom.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 10 januari 2012 om 18:18
@ Wazig, ik liep in die periode stage en dat was allemaal nieuw en spannend denk ik.
Ik heb nog niks met mijn verwijzing gedaan nog omdat ik dan mijn medicijnen moet afbouwen waarmee ik nu dus wel slaap. Dat betekent dat ik in de aanloop naar het onderzoek minimaal een aantal weken niet of amper zal slapen en dan niet meer kan functioneren (zoals vorig jaar 6 maanden het geval is geweest). Dus niet kan werken, sporten, leven. Ik ben nu niet bereid om mijn leven weer tijdelijk stil te leggen.
En er zijn nog steeds andere mogelijke oorzaken, voordat ik die heb uitgesloten wacht ik het nog even af.
Ik heb nog niks met mijn verwijzing gedaan nog omdat ik dan mijn medicijnen moet afbouwen waarmee ik nu dus wel slaap. Dat betekent dat ik in de aanloop naar het onderzoek minimaal een aantal weken niet of amper zal slapen en dan niet meer kan functioneren (zoals vorig jaar 6 maanden het geval is geweest). Dus niet kan werken, sporten, leven. Ik ben nu niet bereid om mijn leven weer tijdelijk stil te leggen.
En er zijn nog steeds andere mogelijke oorzaken, voordat ik die heb uitgesloten wacht ik het nog even af.
