Psyche
alle pijlers
Slaapverlamming
vrijdag 16 september 2011 om 09:52
Al vanaf kleins af aan heb ik last van slaapverlamming. Ik heb geen diagnose, maar het lijkt precies op wat ik meemaak.
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
dinsdag 10 januari 2012 om 19:03
Jeetje wat heftig allemaal zeg, ik hoop dat ze je op de slaappoli wat beter kunnen helpen en/tips kunnen geven.
Ik heb het nog nooit meegemaakt dat ik wakker werd en me niet kon bewegen, maar had het inderdaad wel vaker gehoord...dat je er echter ook hallucinaties bij kreeg, dat wist ik niet!
Toen ik jong was, had ik wel een aantal keer per jaar hele enge & levensechte dromen of hallucinaties, weet niet wat het precies was. Toen dacht ik dat het echt was, maar later besefte ik me dat dat echt niet kon, dat ik dus op die momenten of aan het dromen was of aan het hallucineren/ijlen (kreeg het altijd op momenten dat ik ziek was of werd).
Ik was dan altijd boven in huis en vanaf beneden kwam er 'iets' naar boven, geen monster of iets dergelijks maar een soort bol...een bol die slecht was. Ik kon de bol alleen maar tegenhouden door in de wc te spugen. Ik rende dus constant van de trap naar de wc en terug en de bol kwam steeds sneller omhoog, klinkt ontzettend stom, maar het was toen zo eng! Ik dacht ook altijd dat het echt gebeurd was en het gebeurde ook vaker.
Ik slaapwandelde vroeger ook wel eens, misschien dat ik aan het slaapwandelen en dromen tegelijkertijd was?
Lucide dromen heb ik trouwens ook wel eens, vooral als ik net in slaap val of bijna wakker word. Ik bepaal dan gewoon wat er in de droom gebeurt, een beetje als fantaseren, maar dan echter; met beelden, geluiden en geuren. Als ik helemaal wakker ben, lukt het me niet om zo realistisch te fantaseren, haha.
Ik ervaar het altijd als heel prettig, het is niet zo dat ik moet controleren of het een droom is ofzo, want dat weet ik gewoon.
Ik heb het nog nooit meegemaakt dat ik wakker werd en me niet kon bewegen, maar had het inderdaad wel vaker gehoord...dat je er echter ook hallucinaties bij kreeg, dat wist ik niet!
Toen ik jong was, had ik wel een aantal keer per jaar hele enge & levensechte dromen of hallucinaties, weet niet wat het precies was. Toen dacht ik dat het echt was, maar later besefte ik me dat dat echt niet kon, dat ik dus op die momenten of aan het dromen was of aan het hallucineren/ijlen (kreeg het altijd op momenten dat ik ziek was of werd).
Ik was dan altijd boven in huis en vanaf beneden kwam er 'iets' naar boven, geen monster of iets dergelijks maar een soort bol...een bol die slecht was. Ik kon de bol alleen maar tegenhouden door in de wc te spugen. Ik rende dus constant van de trap naar de wc en terug en de bol kwam steeds sneller omhoog, klinkt ontzettend stom, maar het was toen zo eng! Ik dacht ook altijd dat het echt gebeurd was en het gebeurde ook vaker.
Ik slaapwandelde vroeger ook wel eens, misschien dat ik aan het slaapwandelen en dromen tegelijkertijd was?
Lucide dromen heb ik trouwens ook wel eens, vooral als ik net in slaap val of bijna wakker word. Ik bepaal dan gewoon wat er in de droom gebeurt, een beetje als fantaseren, maar dan echter; met beelden, geluiden en geuren. Als ik helemaal wakker ben, lukt het me niet om zo realistisch te fantaseren, haha.
Ik ervaar het altijd als heel prettig, het is niet zo dat ik moet controleren of het een droom is ofzo, want dat weet ik gewoon.
dinsdag 7 februari 2012 om 18:55
Wat heftig die verhalen hier! Ik heb zelf ook zo nu en dan een slaapverlamming, maar niet zo erg als hier wordt verteld. Ik weet inmiddels op het moment zelf dat het een slaapverlamming is (vraag me niet hoe, maar iets in me beseft dat het niet echt is) en omdat ik weet dat ik me er tijdens de verlammingen bewust van ben maakt dat ik het nu al minder eng vind. De eerste keer dat ik had het vond ik zo vreselijk. Ik heb daarna heel lang niet meer alleen geslapen (bij zusjes op kamer, ouders, vriendje, vriendinnen). En ik heb het jaren lang eng gevonden om alleen thuis te zijn. Na googelen kwam ik er achter wat het was..
Nu heb ik het nog af en toe. Laatst had ik er een waarin ik naast m'n bed lag (tussen m'n muur en het bed, das een vrij smal stuk) en werd er aan m'n been getrokken en moest ik me vasthouden aan de muur en het bed (een beetje net als in Paranormal Activity). Bah..
Succes voor degene die er iets aan willen laten doen!
Nu heb ik het nog af en toe. Laatst had ik er een waarin ik naast m'n bed lag (tussen m'n muur en het bed, das een vrij smal stuk) en werd er aan m'n been getrokken en moest ik me vasthouden aan de muur en het bed (een beetje net als in Paranormal Activity). Bah..
Succes voor degene die er iets aan willen laten doen!
dinsdag 7 februari 2012 om 19:26
donderdag 16 februari 2012 om 12:24
Ik was alweer vergeten dat ik hier gereageerd had!
De eerste keer is nu zo'n 6 jaar geleden, ik was toen 18. Dat was denk ik ook meteen de heftigste. Een aantal dagen geleden had ik het weer. Alleen deze was minder heftig. Daarom vind ik t lastig te bepalen of het nou een droom was of echt. Het vindt namelijk wel plaats in mijn bed, slaapkamer, alles wat op dat moment in het echt ook zo is.
Ook benieuwd naar degene met de onderzoeken!
De eerste keer is nu zo'n 6 jaar geleden, ik was toen 18. Dat was denk ik ook meteen de heftigste. Een aantal dagen geleden had ik het weer. Alleen deze was minder heftig. Daarom vind ik t lastig te bepalen of het nou een droom was of echt. Het vindt namelijk wel plaats in mijn bed, slaapkamer, alles wat op dat moment in het echt ook zo is.
Ook benieuwd naar degene met de onderzoeken!
donderdag 16 februari 2012 om 12:45
Ik ga hier wat neerzetten. Simpelweg omdat ik hier heilig in geloof.
Ik doe dit niet om zieltjes te winnen. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil wat aanreiken, wat ik zeer belangrijk acht.
Ik ben christen. Ik geloof ik God en in Jezus en ook in de andere kant. Demonen.
Please bekijk de link en het youtube filmpe aandachtig en poog er open voor te staan.
Bewijzen dat God bestaat in zijn algemeenheid is heel erg lastig. Bewijzen dat Jezus macht heeft over demonen is heel erg eenvoudig aan te tonen bij mensen met slaapverlamming.
Ik vind het moeilijk om dit te schrijven en dit neer te zetten. Ik loop niet bepaald te koop met mijn geloof en ik geloof ook pertinent niet dat een mens kan zorgen voor bekering. Dat is mijn doel dan ook niet. Ik wil jullie een middel toereiken waarvan ik weet dat het helpt. Je hoeft geen christen te zijn om toe te passen, zoals ook gesteld in dit filmpje.
Ik zal verder niet op dit topic ingaan op geloof want daar is dit topic niet voor bedoeld en ik wil het ook niet vervuilen. Nogmaals, het is een handreiking. Doe ermee wat je wil. En heel veel sterkte. Het is best heel eng en heftig wat je s'nachts meemaakt.
http://stopsleepparalysis.org/
Ik doe dit niet om zieltjes te winnen. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil wat aanreiken, wat ik zeer belangrijk acht.
Ik ben christen. Ik geloof ik God en in Jezus en ook in de andere kant. Demonen.
Please bekijk de link en het youtube filmpe aandachtig en poog er open voor te staan.
Bewijzen dat God bestaat in zijn algemeenheid is heel erg lastig. Bewijzen dat Jezus macht heeft over demonen is heel erg eenvoudig aan te tonen bij mensen met slaapverlamming.
Ik vind het moeilijk om dit te schrijven en dit neer te zetten. Ik loop niet bepaald te koop met mijn geloof en ik geloof ook pertinent niet dat een mens kan zorgen voor bekering. Dat is mijn doel dan ook niet. Ik wil jullie een middel toereiken waarvan ik weet dat het helpt. Je hoeft geen christen te zijn om toe te passen, zoals ook gesteld in dit filmpje.
Ik zal verder niet op dit topic ingaan op geloof want daar is dit topic niet voor bedoeld en ik wil het ook niet vervuilen. Nogmaals, het is een handreiking. Doe ermee wat je wil. En heel veel sterkte. Het is best heel eng en heftig wat je s'nachts meemaakt.
http://stopsleepparalysis.org/
donderdag 16 februari 2012 om 14:48
donderdag 16 februari 2012 om 15:25
quote:rozenstruikje schreef op 16 februari 2012 @ 12:45:
Ik ga hier wat neerzetten. Simpelweg omdat ik hier heilig in geloof.
Ik doe dit niet om zieltjes te winnen. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil wat aanreiken, wat ik zeer belangrijk acht.
Ik ben christen. Ik geloof ik God en in Jezus en ook in de andere kant. Demonen.
Please bekijk de link en het youtube filmpe aandachtig en poog er open voor te staan.
Bewijzen dat God bestaat in zijn algemeenheid is heel erg lastig. Bewijzen dat Jezus macht heeft over demonen is heel erg eenvoudig aan te tonen bij mensen met slaapverlamming.
Ik vind het moeilijk om dit te schrijven en dit neer te zetten. Ik loop niet bepaald te koop met mijn geloof en ik geloof ook pertinent niet dat een mens kan zorgen voor bekering. Dat is mijn doel dan ook niet. Ik wil jullie een middel toereiken waarvan ik weet dat het helpt. Je hoeft geen christen te zijn om toe te passen, zoals ook gesteld in dit filmpje.
Ik zal verder niet op dit topic ingaan op geloof want daar is dit topic niet voor bedoeld en ik wil het ook niet vervuilen. Nogmaals, het is een handreiking. Doe ermee wat je wil. En heel veel sterkte. Het is best heel eng en heftig wat je s'nachts meemaakt.
http://stopsleepparalysis.org/Wat een nare post
. En ik geloof ook in God en heb af en toe slaapverlamming maar ik zie geen positiefs in deze post. Ik ga maar uit van je goede bedoelingen.
Ik ga hier wat neerzetten. Simpelweg omdat ik hier heilig in geloof.
Ik doe dit niet om zieltjes te winnen. Zo zit ik niet in elkaar. Ik wil wat aanreiken, wat ik zeer belangrijk acht.
Ik ben christen. Ik geloof ik God en in Jezus en ook in de andere kant. Demonen.
Please bekijk de link en het youtube filmpe aandachtig en poog er open voor te staan.
Bewijzen dat God bestaat in zijn algemeenheid is heel erg lastig. Bewijzen dat Jezus macht heeft over demonen is heel erg eenvoudig aan te tonen bij mensen met slaapverlamming.
Ik vind het moeilijk om dit te schrijven en dit neer te zetten. Ik loop niet bepaald te koop met mijn geloof en ik geloof ook pertinent niet dat een mens kan zorgen voor bekering. Dat is mijn doel dan ook niet. Ik wil jullie een middel toereiken waarvan ik weet dat het helpt. Je hoeft geen christen te zijn om toe te passen, zoals ook gesteld in dit filmpje.
Ik zal verder niet op dit topic ingaan op geloof want daar is dit topic niet voor bedoeld en ik wil het ook niet vervuilen. Nogmaals, het is een handreiking. Doe ermee wat je wil. En heel veel sterkte. Het is best heel eng en heftig wat je s'nachts meemaakt.
http://stopsleepparalysis.org/Wat een nare post
. En ik geloof ook in God en heb af en toe slaapverlamming maar ik zie geen positiefs in deze post. Ik ga maar uit van je goede bedoelingen.
donderdag 16 februari 2012 om 15:59
Rozenstruikje, ik weet dat je het goed bedoelt, maar slaapverlamming is heel makkelijk te verklaren door de wetenschap. Het lijkt me dan ook niet nodig om er andere niet wetenschappelijke dingen bij te halen.
Mensen die in aliens geloven halen slaapverlamming aan om te bewijzen dat aliens mensen ontvoeren. Vind ik net zo onzinnig.
Als er nou geen verklaring voor slaapverlamming was, zou ik je verhaal misschien nog het voordeel van de twijfel geven. Maar er is een verklaring en jij zoekt er een verklaring voor in het geloof.
Mensen die in aliens geloven halen slaapverlamming aan om te bewijzen dat aliens mensen ontvoeren. Vind ik net zo onzinnig.
Als er nou geen verklaring voor slaapverlamming was, zou ik je verhaal misschien nog het voordeel van de twijfel geven. Maar er is een verklaring en jij zoekt er een verklaring voor in het geloof.
donderdag 16 februari 2012 om 16:24
Ik sta open voor reacties hierop, maar sta zeer zeker ook open om het te beperken aangezien dit geen topic is wat gaat over geloof. En ik wil het niet bevuilen. Voor een ieder of allen die hier niets mee willen, van vinden of wat mee kunnen laat het gaan. Ik post het hier niet voor niets, maar zeker geen verkeerde bedoelingen. Er worden mensen geholpen hiermee. En daarom geef ik het mee. Zoals ik schetste ben ik er wel voorzichtig mee zoals ik het breng. Het is een onderwerp wat ik zeer serieus neem. Leg het neer als je er niets mee kan, pak het op indien wel. Zoals Sprokkelientje het aangaf, snap ik volkomen.
donderdag 16 februari 2012 om 16:34
Slaapverlamming...ik weet pas sinds een paar jaar dat het een naam heeft, een fenomeen is, iets waar meer mensen aan lijden...
Ik kreeg een mailtje van mijn ex, die vertelde me dat hij bij Discovery een programma over slaapverlamming had gezien, hij zei, dat is precies wat jij altijd had!
Ik ben er toen over gaan googelen en ik voelde me zo opgelucht! Ik ben dus niet gek, er zijn dus meer mensen die er last van hebben!
Ik heb dit al sinds ik kind ben. Ik had altijd een teddybeer die ik soms 'als ik het aan voelde komen' vastgreep, ik klemde me aan hem vast en kon me niet meer bewegen, nauwelijks ademen. Maar soms was ik te laat en kon ik zelfs mijn teddybeer niet meer vasthouden. Dat was zo angstig.
Het ging door totdat ik zelfs volwassen was. De laatste keer is nu echter al weer een jaar of 5 geleden. Die was wel zeer heftig, heftiger dan ik ooit daarvoor had meegemaakt. Toen ik werd 'losgelaten' klopte mijn hart in mijn keel, ik had voor mijn gevoel ook heel hard HELP geroepen, maar er kwam geen geluid uit me en mijn toenmalige partner heeft ook niets gemerkt. De adem werd me gewoon ontnomen.
Inmiddels weet ik dat mijn moeder het ook heeft gehad. We hebben ook allebei dezelfde 'persoon' gezien, een man in het zwart, met hoed, zoals in de reclame uit de 70's van de sherry reclame "Het geheim dat je deelt met Sandeman" Als je daarop googelt zie je precies wat ik altijd zag.
Zo eng. Maar het helpt me dat ik weet dat dit een verschijnsel is dat op de hele wereld voorkomt. Dat maakt het ook wel weer raar.
En nee, het is geen droom. Het is een belevenis.
Ik kreeg een mailtje van mijn ex, die vertelde me dat hij bij Discovery een programma over slaapverlamming had gezien, hij zei, dat is precies wat jij altijd had!
Ik ben er toen over gaan googelen en ik voelde me zo opgelucht! Ik ben dus niet gek, er zijn dus meer mensen die er last van hebben!
Ik heb dit al sinds ik kind ben. Ik had altijd een teddybeer die ik soms 'als ik het aan voelde komen' vastgreep, ik klemde me aan hem vast en kon me niet meer bewegen, nauwelijks ademen. Maar soms was ik te laat en kon ik zelfs mijn teddybeer niet meer vasthouden. Dat was zo angstig.
Het ging door totdat ik zelfs volwassen was. De laatste keer is nu echter al weer een jaar of 5 geleden. Die was wel zeer heftig, heftiger dan ik ooit daarvoor had meegemaakt. Toen ik werd 'losgelaten' klopte mijn hart in mijn keel, ik had voor mijn gevoel ook heel hard HELP geroepen, maar er kwam geen geluid uit me en mijn toenmalige partner heeft ook niets gemerkt. De adem werd me gewoon ontnomen.
Inmiddels weet ik dat mijn moeder het ook heeft gehad. We hebben ook allebei dezelfde 'persoon' gezien, een man in het zwart, met hoed, zoals in de reclame uit de 70's van de sherry reclame "Het geheim dat je deelt met Sandeman" Als je daarop googelt zie je precies wat ik altijd zag.
Zo eng. Maar het helpt me dat ik weet dat dit een verschijnsel is dat op de hele wereld voorkomt. Dat maakt het ook wel weer raar.
En nee, het is geen droom. Het is een belevenis.
donderdag 16 februari 2012 om 18:41
quote:rozenstruikje schreef op 16 februari 2012 @ 16:24:
Ik sta open voor reacties hierop, maar sta zeer zeker ook open om het te beperken aangezien dit geen topic is wat gaat over geloof. En ik wil het niet bevuilen. Voor een ieder of allen die hier niets mee willen, van vinden of wat mee kunnen laat het gaan. Ik post het hier niet voor niets, maar zeker geen verkeerde bedoelingen. Er worden mensen geholpen hiermee. En daarom geef ik het mee. Zoals ik schetste ben ik er wel voorzichtig mee zoals ik het breng. Het is een onderwerp wat ik zeer serieus neem. Leg het neer als je er niets mee kan, pak het op indien wel. Zoals Sprokkelientje het aangaf, snap ik volkomen.
Het topic gaat niet over het geloof, maar ik denk jouw link wel rozenstruikje.
Ik ben overtuigd van jouw goede bedoelingen maar (zonder dat ik de link open) weet ik bijna met zekerheid te zeggen dat de link die jij plaatst mij een naar gevoel zal geven als ik deze open, jij had het over een filmpje..denk dat ik deze niet hoef te zien.
Je hoeft de link inderdaad niet te openen, je bent er in je posting ook heel neutraal in maar (zonder dit voor anderen in te vullen) vraag ik mij af of er mensen zijn die slaapverlamming hebben en hier ook angstig bij zijn (om wat voor reden dan ook) die de meerwaarde van de link en bijbehorend filmpje zullen zien.
Ik sta open voor reacties hierop, maar sta zeer zeker ook open om het te beperken aangezien dit geen topic is wat gaat over geloof. En ik wil het niet bevuilen. Voor een ieder of allen die hier niets mee willen, van vinden of wat mee kunnen laat het gaan. Ik post het hier niet voor niets, maar zeker geen verkeerde bedoelingen. Er worden mensen geholpen hiermee. En daarom geef ik het mee. Zoals ik schetste ben ik er wel voorzichtig mee zoals ik het breng. Het is een onderwerp wat ik zeer serieus neem. Leg het neer als je er niets mee kan, pak het op indien wel. Zoals Sprokkelientje het aangaf, snap ik volkomen.
Het topic gaat niet over het geloof, maar ik denk jouw link wel rozenstruikje.
Ik ben overtuigd van jouw goede bedoelingen maar (zonder dat ik de link open) weet ik bijna met zekerheid te zeggen dat de link die jij plaatst mij een naar gevoel zal geven als ik deze open, jij had het over een filmpje..denk dat ik deze niet hoef te zien.
Je hoeft de link inderdaad niet te openen, je bent er in je posting ook heel neutraal in maar (zonder dit voor anderen in te vullen) vraag ik mij af of er mensen zijn die slaapverlamming hebben en hier ook angstig bij zijn (om wat voor reden dan ook) die de meerwaarde van de link en bijbehorend filmpje zullen zien.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
donderdag 16 februari 2012 om 18:54
Wat een herkenbare verhalen! Ik heb het sinds de geboorte van mijn eerste dochter, waarschijnlijk door een combinatie van slaaptekort en postnatale depressie. Ik vond het zó ontzettend eng! Had inderdaad altijd een heel benauwd gevoel en ik probeerde altijd heel hard te schreeuwen om mijn man te roepen zodat hij me wakker kon maken. Maar natuurlijk hoorde hij me nooit.
Ik ben erachter gekomen dat ik het vooral kreeg aan het eind van de nacht/begin van de ochtend als ik na een tijd wakker te hebben gelegen toch weer in slaap viel. Gelukkig is het na een tijd wel minder geworden, maar helaas komt het af en toe nog wel terug.....
Ik ben erachter gekomen dat ik het vooral kreeg aan het eind van de nacht/begin van de ochtend als ik na een tijd wakker te hebben gelegen toch weer in slaap viel. Gelukkig is het na een tijd wel minder geworden, maar helaas komt het af en toe nog wel terug.....
donderdag 16 februari 2012 om 19:00
@Elise
Als ik het al heb, heb ik het ook altijd aan het begin van de nacht of in de ochtend als ik na wakker ben geweest toch weer even in slaap val. Ik heb gemerkt dat het bij mij in de ochtend vaker voorkomt als ik bv even heb gepraat (doordat partner bv eerder opstaat om naar het werk te gaan).
De laatste keren waren mijn ervaringen zo naar dat ik de keer erop maar ben opgestaan als hij wegging en ik even had gepraat en helder wakker was geweest.
Als ik het al heb, heb ik het ook altijd aan het begin van de nacht of in de ochtend als ik na wakker ben geweest toch weer even in slaap val. Ik heb gemerkt dat het bij mij in de ochtend vaker voorkomt als ik bv even heb gepraat (doordat partner bv eerder opstaat om naar het werk te gaan).
De laatste keren waren mijn ervaringen zo naar dat ik de keer erop maar ben opgestaan als hij wegging en ik even had gepraat en helder wakker was geweest.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
donderdag 16 februari 2012 om 19:15
Dag allemaal!
Had helemaal niet door dat mijn topic actief was, sorry!
Ik heb het onderzoek inmiddels gehad en helaas is hier niets uit naar voren gekomen.
Het blijkt `alleen` dat ik de diepteslaap niet haal, door dat ik niet goed in en door slaap. Tsjah wat kan ik daar nu mee?
Ik heb nog even gekeken op internet en er schijnt wel een verband te zijn met een vit B12 tekort en deze rare ervaringen.
Verder gaat het even helemaal niet zo goed met mij, vandaar dat ik nu even niet met het slaapprobleem bezig ben.
Bedankt in elk geval voor de reactie's!
Liefs wazig
Had helemaal niet door dat mijn topic actief was, sorry!
Ik heb het onderzoek inmiddels gehad en helaas is hier niets uit naar voren gekomen.
Het blijkt `alleen` dat ik de diepteslaap niet haal, door dat ik niet goed in en door slaap. Tsjah wat kan ik daar nu mee?
Ik heb nog even gekeken op internet en er schijnt wel een verband te zijn met een vit B12 tekort en deze rare ervaringen.
Verder gaat het even helemaal niet zo goed met mij, vandaar dat ik nu even niet met het slaapprobleem bezig ben.
Bedankt in elk geval voor de reactie's!
Liefs wazig
donderdag 16 februari 2012 om 19:18
donderdag 16 februari 2012 om 19:27
@sprokkelientje.
Ja mijn leven staat even op zijn kop door ander slecht nieuws mbt gezondheid. Nu nog volop in onzekerheid.
Misschien post ik als ik eraan toe ben wel mee in het daarvoor bestaande topic, maar nu nog even niet.
Verder wil ik er nog niet teveel over kwijt, lekker vaag dus maar ben bang dat ik dan te herkenbaar ben en ik ben er ook nog te verdrietig voor.
Liefs
Ja mijn leven staat even op zijn kop door ander slecht nieuws mbt gezondheid. Nu nog volop in onzekerheid.
Misschien post ik als ik eraan toe ben wel mee in het daarvoor bestaande topic, maar nu nog even niet.
Verder wil ik er nog niet teveel over kwijt, lekker vaag dus maar ben bang dat ik dan te herkenbaar ben en ik ben er ook nog te verdrietig voor.
Liefs
donderdag 16 februari 2012 om 20:13
quote:wazig schreef op 16 februari 2012 @ 19:27:
@sprokkelientje.
Ja mijn leven staat even op zijn kop door ander slecht nieuws mbt gezondheid. Nu nog volop in onzekerheid.
Misschien post ik als ik eraan toe ben wel mee in het daarvoor bestaande topic, maar nu nog even niet.
Verder wil ik er nog niet teveel over kwijt, lekker vaag dus maar ben bang dat ik dan te herkenbaar ben en ik ben er ook nog te verdrietig voor.
Liefs
als ik dit lees meid.
@sprokkelientje.
Ja mijn leven staat even op zijn kop door ander slecht nieuws mbt gezondheid. Nu nog volop in onzekerheid.
Misschien post ik als ik eraan toe ben wel mee in het daarvoor bestaande topic, maar nu nog even niet.
Verder wil ik er nog niet teveel over kwijt, lekker vaag dus maar ben bang dat ik dan te herkenbaar ben en ik ben er ook nog te verdrietig voor.
Liefs
als ik dit lees meid.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
donderdag 16 februari 2012 om 22:19
Ach lieve Wazig, ik wens je heel veel sterkte! Wat naar voor je.
Ik mag over 2 weken naar de neuroloog om een slaaponderzoek te bespreken. Lastig wel, want ik slaap momenteel weer ruim 7 uur per nacht, maar wel met behulp van medicatie. Voor een beter beeld zou ik eigenlijk moeten afbouwen, maar als ik dan weer stop met slapen dan kan ik ook niet functioneren. Nu even niet handig met werk en alles wat er gaande is. Ik heb al medicatie vanaf de zomer en sindsdien in ieder geval geen slaapparalyses meer gehad.
Ik mag over 2 weken naar de neuroloog om een slaaponderzoek te bespreken. Lastig wel, want ik slaap momenteel weer ruim 7 uur per nacht, maar wel met behulp van medicatie. Voor een beter beeld zou ik eigenlijk moeten afbouwen, maar als ik dan weer stop met slapen dan kan ik ook niet functioneren. Nu even niet handig met werk en alles wat er gaande is. Ik heb al medicatie vanaf de zomer en sindsdien in ieder geval geen slaapparalyses meer gehad.
zaterdag 18 februari 2012 om 00:52
Bedankt Sprokkelientje en Gobsmack.
Gobsmack; heel spannend dus. Ben benieuwd wat je neuroloog zegt en wat er uit een onderzoek naar voren zal komen.
Kan me wel indenken dat het afbouwen heel lastig is en misschien ook wel een dubbel gevoel geeft.
Je kunt het ook met de neuroloog overleggen toch? Tot hoever je moet afbouwen om valide onderzoeksresultaten te krijgen.
Ondanks dat het niet zo lekker met mij gaat, slaap ik wonderbaarlijk genoeg wel redelijk goed. Ik heb nog wel nachten van een uurtje,maar daarnaast nu ook veel nachten van een uur of 6 en dat begin ik wel te merken, dat ik niet zó moe/belabberd meer ben.
Weltrusten allemaal
Gobsmack; heel spannend dus. Ben benieuwd wat je neuroloog zegt en wat er uit een onderzoek naar voren zal komen.
Kan me wel indenken dat het afbouwen heel lastig is en misschien ook wel een dubbel gevoel geeft.
Je kunt het ook met de neuroloog overleggen toch? Tot hoever je moet afbouwen om valide onderzoeksresultaten te krijgen.
Ondanks dat het niet zo lekker met mij gaat, slaap ik wonderbaarlijk genoeg wel redelijk goed. Ik heb nog wel nachten van een uurtje,maar daarnaast nu ook veel nachten van een uur of 6 en dat begin ik wel te merken, dat ik niet zó moe/belabberd meer ben.
Weltrusten allemaal
dinsdag 21 februari 2012 om 10:02
Ik heb dit ook gehad. S ochtends vroeg (half 7) toen ik al wakker was geweest en ik was als de dood. Een ontzettend drukkend gevoel op mijn borst, ik wilde schreeuwen en mn vriend aantikken met mn voet (die lag 5 cm van de mijne), maar dat lukte niet. Net toen ik dacht dat het drukkende gevoel wegging, kwam het weer terug en dat 3 keer achter elkaar. Ik durfde niet meer te slapen en ik heb ook de hele dag hoofdpijn gehad.
Ik hoop dat het nooit meer gebeurd, ik heb namelijk wel vaker het idee dat er dingen gebeuren die niet 'kunnen'.
Ik hoop dat het nooit meer gebeurd, ik heb namelijk wel vaker het idee dat er dingen gebeuren die niet 'kunnen'.
