Psyche
alle pijlers
Frustraties moeder
dinsdag 22 mei 2012 om 14:22
Pff.. ik wil even mijn ei kwijt over mijn moeder.
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
dinsdag 22 mei 2012 om 15:03
Je moeder respecteert je grenzen niet.
Maar ik weet ook niet of je die wel heb aangegeven.
Niet dat ik daar goed in ben hoor. Maar ik kan het dan dus ook m'n moeder niet kwalijk nemen dat ze over me heen walst. Ik zeg er namelijk niks van.
Jij wel?
En je moeder kun je niet veranderen, alleen jezelf.
Als je beter met je moeder wil kunnen praten, moet je haar taal leren. Ik snap dat je liever wil dat je moeder Nederlands leert. Maar dat doet ze nu eenmaal niet en je kan haar niet dwingen.
Maar ik weet ook niet of je die wel heb aangegeven.
Niet dat ik daar goed in ben hoor. Maar ik kan het dan dus ook m'n moeder niet kwalijk nemen dat ze over me heen walst. Ik zeg er namelijk niks van.
Jij wel?
En je moeder kun je niet veranderen, alleen jezelf.
Als je beter met je moeder wil kunnen praten, moet je haar taal leren. Ik snap dat je liever wil dat je moeder Nederlands leert. Maar dat doet ze nu eenmaal niet en je kan haar niet dwingen.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:06
Je loopt bij een psych zeg je, en dat is goed in zo een situatie.
Echter zal geen enkele psych je kunnen helpen als jij je alles laat overkomen en anderen de schuld geeft van jouw onwel gevoelens.
Op een gegeven moment moet je kappen daarmee en jezelf niet meer begeven waar je verantwoording afschuift, maar die verantwoording gaat nemen. Pas dan zal je echt kunnen dealen met het verleden. Nu blijf je er half half in hangen en blijf je in het schuldgeef, slachtoffer gedoe hangen.
Get out of there en wordt gelukkig..
Echter zal geen enkele psych je kunnen helpen als jij je alles laat overkomen en anderen de schuld geeft van jouw onwel gevoelens.
Op een gegeven moment moet je kappen daarmee en jezelf niet meer begeven waar je verantwoording afschuift, maar die verantwoording gaat nemen. Pas dan zal je echt kunnen dealen met het verleden. Nu blijf je er half half in hangen en blijf je in het schuldgeef, slachtoffer gedoe hangen.
Get out of there en wordt gelukkig..
dinsdag 22 mei 2012 om 15:07
Ik heb haar wel geconfronteerd met het feit dat ze mij emotioneel heeft verwaarloosd. Waarop ze dan zegt: maar ik heb je nog nooit achter gelaten bij iemand anders.
Ze snapt het niet. Ik wil eigenlijk heel graag dat iemand anders haar alles komt duidelijk maken. Ik probeer dit al mijn hele leven en word er moe van.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:09
Hoewel ik ook vind dat TO harde woorden gebruikt, begrijp ik de frustratie helemaal. Dit is geen eenmalige irritatie, maar iets wat zich al haar levenlang heeft opgebouwd.
Ik zou inderdaad het contact minimaliseren.
TO, heeft je behandelaar niet om familiegesprekken gevraagd? Ik denk nl. dat het veel zou kunnen verduidelijken als je moeder ook in de behandeling zou worden betrokken.
Ik zou inderdaad het contact minimaliseren.
TO, heeft je behandelaar niet om familiegesprekken gevraagd? Ik denk nl. dat het veel zou kunnen verduidelijken als je moeder ook in de behandeling zou worden betrokken.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:10
dinsdag 22 mei 2012 om 15:13
Denk dat je het wat concreter moet maken.
Ma, als ik een brief voor je moet nakijken, zou je dat dan van te voren kunnen vertellen, zodat ik het kan inplannen.
Ik heb niet altijd tijd en als ik bij vrienden ben, ga ik niet naar huis om je brief na te kijken.
Of als ze sms-t.:"Ma, ik ben niet thuis, morgenochtend controlleer ik je brief. Je krijgt hem om 11 uur in de mailbox" en dan je mobiel uitzetten.
"Je hebt me emotioneel verwaarloosd" is een te rekbaar begrip. Wat is dat? En het is in het verleden, dus daar kan je moeder ook niks meer mee.
Je kan beter in het nu blijven en concreet vertellen wat je wil.
"Mamma, ik zou het fijn vinden als je mij bedankt als ik een brief voor je heb gecontrolleerd."
Of, "Mamma, fijn dat je het eten maakt, waar ik van houd. Dankjewel."
dinsdag 22 mei 2012 om 15:17
Pinkiie, het klinkt allemaal erg ongezellig, maar ook niet afschuwelijk. Ik denk dat je beter kunt werken aan jouw frustraties en de houding die je tegenover je moeder hebt, dan proberen je moeder te veranderen.
Hoe oud ben je, als ik vragen mag? Je klinkt namelijk nog erg jong.
Hoe oud ben je, als ik vragen mag? Je klinkt namelijk nog erg jong.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 22 mei 2012 om 15:19
Het is inderdaad iets waar ik al mijn hele leven lang last van heb. Nee mijn psycholoog heeft niet om familiegesprekken gevraagd. Ik weet ook niet of zoiets zou kunnen.. het is een studentenpsycholoog helemaal in mijn studentenstad. Mijn moeder zou dan daarvoor uren moeten reizen voor iets waar ze toch weinig zin in zal hebben. Mijn moeder heeft daar nooit tijd voor.
Daarnaast vindt ze een psycholoog maar bullshit als ik dat zo even mag zeggen. Ik heb haar ooit eens tegen een vriendin horen zeggen dat het beter is om met een vriendin over problemen te praten want dat is gratis.. en een psycholoog kost geld...terwijl er geen verschil is. Dat zegt al genoeg over hoe zij over psychologen denkt. Namelijk dat er geen verschil is tussen praten met een vriendin over problemen en praten met een psycholoog over problemen. Alsof een psycholoog geen aanvullende waarde heeft ofzo..
dinsdag 22 mei 2012 om 15:24
Mijn moeder heeft ADD en hoort ook veel dingen die ik zeg/vraag/vertel niet omdat haar aandacht weer op iets anders is gericht wat op dat moment voor haar belangrijker is. Niet dat ik hiermee wil zeggen dat je moeder ADD o.i.d. heeft, maar ik herken je frustratie.
Verder eens met StabiloBoss, duidelijk zeggen wat je wel/niet wil en prettig vind en je daar consequent aan houden, dat zorgt in ieder geval voor duidelijkheid ten opzichte van je moeder.
Mijn ervaring is in ieder geval dat mijn moeder veel meer claimt en hulp vraagt wanneer ik op stel en sprong dingen voor haar doe en altijd opneem of z.s.m. terugbel wanneer ze belt (dus wanneer ik veel hulp bied of ruimte bied om hulp te vragen).
Wat betreft computerproblemen: neem 1 keer de tijd om een 'handleiding' te schrijven voor de meest voorkomende problemen waarvoor ze jou belt. Zorg dat de handleiding begrijpelijk is voor je moeder en geef deze aan haar of leg het bij haar computer neer. Wanneer ze de volgende keer belt met wéér hetzelfde computerprobleem, kun je naar de handleiding verwijzen. Ik kan natuurlijk niet garanderen dat dit in jouw situatie ook werkt, maar bij mij scheelt het veel gedoe.
Verder eens met StabiloBoss, duidelijk zeggen wat je wel/niet wil en prettig vind en je daar consequent aan houden, dat zorgt in ieder geval voor duidelijkheid ten opzichte van je moeder.
Mijn ervaring is in ieder geval dat mijn moeder veel meer claimt en hulp vraagt wanneer ik op stel en sprong dingen voor haar doe en altijd opneem of z.s.m. terugbel wanneer ze belt (dus wanneer ik veel hulp bied of ruimte bied om hulp te vragen).
Wat betreft computerproblemen: neem 1 keer de tijd om een 'handleiding' te schrijven voor de meest voorkomende problemen waarvoor ze jou belt. Zorg dat de handleiding begrijpelijk is voor je moeder en geef deze aan haar of leg het bij haar computer neer. Wanneer ze de volgende keer belt met wéér hetzelfde computerprobleem, kun je naar de handleiding verwijzen. Ik kan natuurlijk niet garanderen dat dit in jouw situatie ook werkt, maar bij mij scheelt het veel gedoe.
anoniem_121608 wijzigde dit bericht op 22-05-2012 15:26
Reden: Typfoutje
Reden: Typfoutje
% gewijzigd
dinsdag 22 mei 2012 om 15:25
Eigenlijk orthopedagoog, maar misschien dat ik daarna een post-master opleiding wil doen voor gz-psycholoog.
Mijn hele studie zelf al is eigenlijk heel erg confronterend. Je leert heel veel over opvoeding en ontwikkeling. Het zet mij aan het denken over het verleden, maar helaas word ik er ook nog wel eens emotioneel van.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:27
Maar heeft het zin om nog over die keer te praten toen ze gewoon ophing zonder doei te zeggen? Want dat is wel weer een tijdje terug, waarschijnlijk weet ze dat al niet meer.
Mijn moeder heeft een computerschriftje zeg maar. Daarin heeft ze aantekeningen gemaakt van de dingen die ik haar heb laten zien op de computer. Helaas wil ze dat ding niet altijd gebruiken en vraagt ze toch keer op keer aan mij... pff.. dat ding werkt voor geen meter.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:31
Oh raar. Nou ze woont zelf hier al 25 jaar (of langer?) maar spreekt zelf enorm gebrekkig Nederlands. Ze heeft weinig zin om een taalcursus te doen o.i.d. Ik heb haar vaker aangeboden om haar Nederlands te leren - samen met mij - maar dat wil ze allemaal maar niet. Het ironische hiervan is dat ze wel een cursus Engels heeft gedaan en dat ze wel Engels nog steeds wil leren.
Ikzelf heb vroeger mijn ouders de taal horen spreken, maar sprak altijd zelf in het Nederlands. Ik begrijp haar taal volledig, dus haar begrijpen doe ik altijd wel. Het is alleen jammer dat ze mij niet zo goed begrijpt.
