Psyche
alle pijlers
failed at life:(
dinsdag 12 juni 2012 om 22:30
Zoals velen heb ik ook even een anonieme nick aangemaakt om mijn verhaal van me af te schrijven.
Een jaar geleden is mijn huis ontruimd en ben ik op straat gezet. Ik heb hier zelf niet veel van gezien omdat ik in die tijd bij mn vriend was. Toen ik aankwam bij mijn huis was alles al weg en op straat. Hierdoor ben ik me steeds depressiever gaan voelen door schaamte tegenover iedereen die ik ken ben ik gestopt met mensen af te spreken.
Sinds dit jaar ben ik ook weer zwaar depressief. De zelfmoordgedachten schieten door mn hoofd. Waar ik me weer ellendig van ga voelen. De gedachten die nu vooral door mn hoofd gaan zijn welke vrienden ik moet kwijtraken voor ik het doe en dat het uit moet gaan met mn vriend. Zodat ik minder mensen kwets. Ik wist altijd zeker dat ik het nooit zou gaan doen, maar zo 100 procent zeker ben ik daar nu niet van. Maar wel 99 procent gelukkig.
Vorig jaar ben ik ook gestopt met studeren en ik voel me ook echt een mislukking. Alles wat ik bedacht had voor mn leven kan niet meer. Wat het waarschijnlijk allemaal erger maakt.
Herkent iemand dit? Hoe kan ik mn leven weer op de baan krijgen en vergeten wat er is gebeurd?
Een jaar geleden is mijn huis ontruimd en ben ik op straat gezet. Ik heb hier zelf niet veel van gezien omdat ik in die tijd bij mn vriend was. Toen ik aankwam bij mijn huis was alles al weg en op straat. Hierdoor ben ik me steeds depressiever gaan voelen door schaamte tegenover iedereen die ik ken ben ik gestopt met mensen af te spreken.
Sinds dit jaar ben ik ook weer zwaar depressief. De zelfmoordgedachten schieten door mn hoofd. Waar ik me weer ellendig van ga voelen. De gedachten die nu vooral door mn hoofd gaan zijn welke vrienden ik moet kwijtraken voor ik het doe en dat het uit moet gaan met mn vriend. Zodat ik minder mensen kwets. Ik wist altijd zeker dat ik het nooit zou gaan doen, maar zo 100 procent zeker ben ik daar nu niet van. Maar wel 99 procent gelukkig.
Vorig jaar ben ik ook gestopt met studeren en ik voel me ook echt een mislukking. Alles wat ik bedacht had voor mn leven kan niet meer. Wat het waarschijnlijk allemaal erger maakt.
Herkent iemand dit? Hoe kan ik mn leven weer op de baan krijgen en vergeten wat er is gebeurd?
dinsdag 12 juni 2012 om 22:33
dinsdag 12 juni 2012 om 22:33
Hoezo kan er niets meer van wat je van je leven had bedacht? Je bent je huis kwijt, niet je benen en je armen!
Pak jezelf weer bij elkaar, en lukt dat niet, zoek dan professionele hulp. Ga daarvoor naar je huisarts.
Zoek een baantje als je je daar goed genoeg voor voelt. Hier ontmoet je weer nieuwe mensen, die je niet hoeft te vertellen dat je huis ontruimd is, maar gewoon dat je samenwoont met je vriend.
Langzaam aan zul je zien dat de nare gedachten een beetje weg gaan, en misschien kun je dan wel weer studeren? Misschien kun je wel doorgroeien in het baantje wat je hebt en wil je wel helemaal niet studeren. Misschien komt er nog veel meer moois op je pad. Niets zo saai als een leven dat al helemaal uitgestippeld is joh, grijp deze kans!
Pak jezelf weer bij elkaar, en lukt dat niet, zoek dan professionele hulp. Ga daarvoor naar je huisarts.
Zoek een baantje als je je daar goed genoeg voor voelt. Hier ontmoet je weer nieuwe mensen, die je niet hoeft te vertellen dat je huis ontruimd is, maar gewoon dat je samenwoont met je vriend.
Langzaam aan zul je zien dat de nare gedachten een beetje weg gaan, en misschien kun je dan wel weer studeren? Misschien kun je wel doorgroeien in het baantje wat je hebt en wil je wel helemaal niet studeren. Misschien komt er nog veel meer moois op je pad. Niets zo saai als een leven dat al helemaal uitgestippeld is joh, grijp deze kans!
dinsdag 12 juni 2012 om 22:36
dinsdag 12 juni 2012 om 22:39
dinsdag 12 juni 2012 om 22:53
quote:lifeforever schreef op 12 juni 2012 @ 22:44:
Laten we vooral niet vergeten dat een psycholoog net zo duur is als de maandelijkse huur.
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.
Laten we vooral niet vergeten dat een psycholoog net zo duur is als de maandelijkse huur.
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.
dinsdag 12 juni 2012 om 22:54
Joh, zo makkelijk laat jij je toch niet uit het veld slaan? Wat is er nu helemaal aan de hand?
Je hebt dus een verkeerde studiekeuze gemaakt of je kon de studie niet meer aan? Dat is toch niet uniek? Ik geloof dat bijna de helft van de studenten dat een keer doormaakt. Die falen toch niet allemaal? Welnee, die weten gewoon nog niet goed wat wel bij ze past.
En je huis is dus leeggehaald? Heb je het nieuws gevolgd? Ook dergelijke financiële problemen zijn (helaas) niet uniek. prijs jezelf gelukkig dat jij de wijze financiële lessen nu al krijgt en niet op het moment dat je al getrouwd bent en 3 kinderen hebt. Het is nu heel zuur, maar deze ervaring zal je juist helpen om in je verdere leven een stabiele financiële basis op te bouwen en te koesteren.
Kortom, zie de moeilijkheden die je nu hebt als wijze lessen over jezelf en het leven. Deze lessen zullen, als jij de tijd neemt om ze te leren, waardevol zijn voor de rest van je leven! Je faalt niet, je volgt praktijklessen.
Probeer, eventueel met hulp van een psycholoog, wat minder hard voor jezelf te worden. We maken allemaal wel eens keuzes, die we achteraf beter anders hadden kunnen maken.
Je hebt dus een verkeerde studiekeuze gemaakt of je kon de studie niet meer aan? Dat is toch niet uniek? Ik geloof dat bijna de helft van de studenten dat een keer doormaakt. Die falen toch niet allemaal? Welnee, die weten gewoon nog niet goed wat wel bij ze past.
En je huis is dus leeggehaald? Heb je het nieuws gevolgd? Ook dergelijke financiële problemen zijn (helaas) niet uniek. prijs jezelf gelukkig dat jij de wijze financiële lessen nu al krijgt en niet op het moment dat je al getrouwd bent en 3 kinderen hebt. Het is nu heel zuur, maar deze ervaring zal je juist helpen om in je verdere leven een stabiele financiële basis op te bouwen en te koesteren.
Kortom, zie de moeilijkheden die je nu hebt als wijze lessen over jezelf en het leven. Deze lessen zullen, als jij de tijd neemt om ze te leren, waardevol zijn voor de rest van je leven! Je faalt niet, je volgt praktijklessen.
Probeer, eventueel met hulp van een psycholoog, wat minder hard voor jezelf te worden. We maken allemaal wel eens keuzes, die we achteraf beter anders hadden kunnen maken.
dinsdag 12 juni 2012 om 22:55
quote:achnein schreef op 12 juni 2012 @ 22:53:
[...]
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.Dit dus. Met een verwijzing van je huisarts betaal je hooguit een eigen bijdrage dat misschien een keer een paar tientjes per maand is. Ik wil graag weten waar ik daar en maand huur van kan betalen, dan verhuis ik vandaag nog.
[...]
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.Dit dus. Met een verwijzing van je huisarts betaal je hooguit een eigen bijdrage dat misschien een keer een paar tientjes per maand is. Ik wil graag weten waar ik daar en maand huur van kan betalen, dan verhuis ik vandaag nog.
The time is now
dinsdag 12 juni 2012 om 22:58
quote:achnein schreef op 12 juni 2012 @ 22:53:
[...]
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.
Een tweedelijns psycholoog kost 200 eigen bijdrage + 220 Eigen Risico, voor ons is het heel makkelijk om te roepen om naar een psycholoog te gaan. Terwijl ze op straat is gezet.
Sensoor of de gemeente maatschappelijk locat etc lijken me toegankelijker, zij weten vaak wel gratis instanties.
[...]
Lijkt me een heel zinnige opmerking aan iemand die aan het overwegen is hoe je zelfmoord kunt plegen.
Bovendien praat je POEP, want een psycholoog is niet zo duur.
Als je niets zinnigs te zeggen hebt, zeg dan niets.
Een tweedelijns psycholoog kost 200 eigen bijdrage + 220 Eigen Risico, voor ons is het heel makkelijk om te roepen om naar een psycholoog te gaan. Terwijl ze op straat is gezet.
Sensoor of de gemeente maatschappelijk locat etc lijken me toegankelijker, zij weten vaak wel gratis instanties.
dinsdag 12 juni 2012 om 23:00
Ten eerste; zie mijn motto.
Ten tweede; je geeft aan dat je nog mensen om je heen hebt waar je van houdt. Stoot het asjeblieft niet af, daar kwets je alleen maar jezelf mee (en hen). Je verdient liefde, van anderen, en van jezelf. Hou die mensen om je heen, betrek ze in je proces, vraag om steun, begrip en liefde. Ga naar een psycholoog. Dat is geen falen, dat is niet erg. Dat verdien je en is onwijs dapper en iets waar je heel erg trots op mag zijn.
Waarschijnlijk wil je dood (denk ik) omdat je niet in dit leven wilt zijn, niet deze negatieve gedachtes en emoties wil hebben. Maar wat geeft zelfmoord je, behalve een vlucht? Het leven biedt ook zo veel moois, wil je dat echt missen?
Ten tweede; je geeft aan dat je nog mensen om je heen hebt waar je van houdt. Stoot het asjeblieft niet af, daar kwets je alleen maar jezelf mee (en hen). Je verdient liefde, van anderen, en van jezelf. Hou die mensen om je heen, betrek ze in je proces, vraag om steun, begrip en liefde. Ga naar een psycholoog. Dat is geen falen, dat is niet erg. Dat verdien je en is onwijs dapper en iets waar je heel erg trots op mag zijn.
Waarschijnlijk wil je dood (denk ik) omdat je niet in dit leven wilt zijn, niet deze negatieve gedachtes en emoties wil hebben. Maar wat geeft zelfmoord je, behalve een vlucht? Het leven biedt ook zo veel moois, wil je dat echt missen?
anoniem_138870 wijzigde dit bericht op 12-06-2012 23:03
Reden: spelling
Reden: spelling
% gewijzigd
dinsdag 12 juni 2012 om 23:02
quote:lifeforever schreef op 12 juni 2012 @ 22:58:
[...]
Een tweedelijns psycholoog kost 200 eigen bijdrage + 220 Eigen Risico, voor ons is het heel makkelijk om te roepen om naar een psycholoog te gaan. Terwijl ze op straat is gezet.
Sensoor of de gemeente etc lijken me toegankelijker.
En voor dat bedrag heb je ongelimiteerd hulp.
Sensoor zal verwijzen naar een psycholoog en de gemeente is geen liefdadigheidsinstelling en zal haar ook verwijzen.
Bovendien weet je helemaal niet of ze haar eigen risico niet al op heeft.
Nu stop ik, want dit gezeur is gewoon topicvervuiling. De kern is gewoon dat ze goede hulp nodig heeft en dat goede hulp best 200 euro waard is.
[...]
Een tweedelijns psycholoog kost 200 eigen bijdrage + 220 Eigen Risico, voor ons is het heel makkelijk om te roepen om naar een psycholoog te gaan. Terwijl ze op straat is gezet.
Sensoor of de gemeente etc lijken me toegankelijker.
En voor dat bedrag heb je ongelimiteerd hulp.
Sensoor zal verwijzen naar een psycholoog en de gemeente is geen liefdadigheidsinstelling en zal haar ook verwijzen.
Bovendien weet je helemaal niet of ze haar eigen risico niet al op heeft.
Nu stop ik, want dit gezeur is gewoon topicvervuiling. De kern is gewoon dat ze goede hulp nodig heeft en dat goede hulp best 200 euro waard is.
dinsdag 12 juni 2012 om 23:14
voordat deze discussie volledig een andere kant op gaat. Ik heb de afgelopen jaren meerdere keren geprobeert hulp te zoeken. Mijn depressieve klachten begonnen toen ik 6 was en komen en gaan. Ik heb hiervoor ook een aantal keer hulp gezocht maar doordat ik naast depressieve klachten ook een aantal andere dingen heb. Waarbij psychologen telkens dezelfde (verkeerde) conclusie nemen heb ik uiteindelijk ervoor gekozen om het zelf te doen. Hierdoor kom ik bij de verkeerde afdeling terecht en deze afdeling komt weer tot de conclusie dat ze me niet kunnen helpen omdat ik daar niet hoor... 1e lijns kunnen we niet helpen omdat ze daar niet bevoegd voor zijn geloof ik, ik heb wel een aantal gemaild, maar krijgt steeds nee.
3 jaar geleden ook antidepressiva geprobeerd, maar daar wordt ik lyrisch/bizar vrolijk van.
Bij universiteitspsycholoog ben ik ook geweest, deze wilde me doorsturen naar een reguliere psycholoog, maar dat kon toen niet.
Maargoed, lang verhaal kort, therapie zit er niet in door andere klachten die ik heb.
3 jaar geleden ook antidepressiva geprobeerd, maar daar wordt ik lyrisch/bizar vrolijk van.
Bij universiteitspsycholoog ben ik ook geweest, deze wilde me doorsturen naar een reguliere psycholoog, maar dat kon toen niet.
Maargoed, lang verhaal kort, therapie zit er niet in door andere klachten die ik heb.
dinsdag 12 juni 2012 om 23:15
Als je tot je nek in de stront zit, moet je je hoofd niet laten hangen.
Als het nog erger kan, dan kan het altijd nog erger, en als het NIET erger kan, kan het alleen maar beter gaan.
Dus...
Ik zou zeggen geef jezelf niet zo snel op.
Als dat het is, en je wil zelf niks doen voor geluk...
Das pas zonde.
Je hoort jezelf niet op te geven spullen zijn spullen, een huis is een huis.
Alles kan weg.
Overal kun je zondr.
Tot je jezelf in de steek laat.
Als het nog erger kan, dan kan het altijd nog erger, en als het NIET erger kan, kan het alleen maar beter gaan.
Dus...
Ik zou zeggen geef jezelf niet zo snel op.
Als dat het is, en je wil zelf niks doen voor geluk...
Das pas zonde.
Je hoort jezelf niet op te geven spullen zijn spullen, een huis is een huis.
Alles kan weg.
Overal kun je zondr.
Tot je jezelf in de steek laat.
dinsdag 12 juni 2012 om 23:25
quote:nummerzoveel schreef op 12 juni 2012 @ 23:13:
@anouar
Maatschappelijk werk is niet opgeleid voor het bieden van psychische hulp een mensen die suïcidaal zijn. Dat is dus niet de juiste weg. Als je koelkast het niet meer doet, dan bel je toch ook niet een tandarts om hem te laten maken?Materiële ondersteuning kan anders een essentieel onderdeel zijn van de aanpak (naast bijv medicatie en therapie) om de las alvastt te verlichten en de situatie draaglijker te maken. Hoe raar het ook klinkt, als ze bij mij binnenkomen gaan ze direct na de intake eerst naar de maatschappelijk werker, om orde op zaken te stellen. Met een iets lichtere (materiële) last op je schouders, sta je ook meer open voor dingen die je over jezelf kan leren. Eerst de ergste zwaarte eraf.
@anouar
Maatschappelijk werk is niet opgeleid voor het bieden van psychische hulp een mensen die suïcidaal zijn. Dat is dus niet de juiste weg. Als je koelkast het niet meer doet, dan bel je toch ook niet een tandarts om hem te laten maken?Materiële ondersteuning kan anders een essentieel onderdeel zijn van de aanpak (naast bijv medicatie en therapie) om de las alvastt te verlichten en de situatie draaglijker te maken. Hoe raar het ook klinkt, als ze bij mij binnenkomen gaan ze direct na de intake eerst naar de maatschappelijk werker, om orde op zaken te stellen. Met een iets lichtere (materiële) last op je schouders, sta je ook meer open voor dingen die je over jezelf kan leren. Eerst de ergste zwaarte eraf.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
