In over my head...
vrijdag 6 juli 2012 om 22:30
Het is me allemaal een beetje te veel aan het worden.
Op mijn werk loopt het niet fijn, lang verhaal kort: ik voel me niet echt meer op mijn gemak sinds ik terug ben (3 mnd weggeweest)
Een scheiding in onze familie waar ik voor mijn gevoel middenin kom te zitten, ik ben niet eens degene die gaat scheiden, ben slechts aangetrouwd. Maar ik hou wel graag met beide contact, en 1 van de 2 dwarsboomt dat aan alle kanten.
En daar moet ik zo ook nog mee op vakantie (zelfde huisje)
Mijn eigen relatie is momenteel zozo, en ik weet niet wanneer dat erin is geslopen.
En zo zijn er nog wel wat meer dingen die erbovenop liggen.
Ik weet dat bovenstaande allemaal dingen zijn waar ik zelf verrandering in kan brengen. Maar ik heb er de energie niet voor.
Ik ben nu al blij als ik gewoon de dag door kan komen...
Ik probeer de negatieve gedachten om te zetten, maar dat lukt me niet. Wil alleen maar huilen, zelfs dat lukt me niet eens....
Op mijn werk loopt het niet fijn, lang verhaal kort: ik voel me niet echt meer op mijn gemak sinds ik terug ben (3 mnd weggeweest)
Een scheiding in onze familie waar ik voor mijn gevoel middenin kom te zitten, ik ben niet eens degene die gaat scheiden, ben slechts aangetrouwd. Maar ik hou wel graag met beide contact, en 1 van de 2 dwarsboomt dat aan alle kanten.
En daar moet ik zo ook nog mee op vakantie (zelfde huisje)
Mijn eigen relatie is momenteel zozo, en ik weet niet wanneer dat erin is geslopen.
En zo zijn er nog wel wat meer dingen die erbovenop liggen.
Ik weet dat bovenstaande allemaal dingen zijn waar ik zelf verrandering in kan brengen. Maar ik heb er de energie niet voor.
Ik ben nu al blij als ik gewoon de dag door kan komen...
Ik probeer de negatieve gedachten om te zetten, maar dat lukt me niet. Wil alleen maar huilen, zelfs dat lukt me niet eens....
vrijdag 6 juli 2012 om 22:41
Het komt misschien vreemd en raar over, maar omdat huilen mij altijd erg goed doet en kracht geeft, heb ik een stomme tip voor je die bij mij werkt als een tierelier als ik niet kan huilen.
Zet als je alleen bent de meest snotterige huilfilm op die je kan bedenken en zwelg er lekker in. Gebruik dat om uit te huilen.
Ik kan je verder geen zinnig woord schenken.
Ik wens je dikke tranen toe.
Zet als je alleen bent de meest snotterige huilfilm op die je kan bedenken en zwelg er lekker in. Gebruik dat om uit te huilen.
Ik kan je verder geen zinnig woord schenken.
Ik wens je dikke tranen toe.
vrijdag 6 juli 2012 om 22:45
Wat vervelend dat alles tegelijk lijkt te komen. Toch kan je maar 1 ding per keer oplossen en daarin schuilt misschien een beetje troost: keuzes maken. Weeg af: wat kost je meer, met je familie meegaan in het huisje of afzeggen? Durf een knoop door te hakken. Je brandt op als je alles tegelijk even goed wilt doen en dat hoeft niet, want dat verwacht jij (neem ik aan) ook niet van anderen. Bepaal wat op dit moment het meeste verdriet oplevert en maak een keuze. Is dat je werk dan is misschien de afweging: wat kost meer energie: een gesprek aangaan met je baas? Of op de automatische piloot doorgaan. Je hebt meer controle dan je denkt. Sterkte!
vrijdag 6 juli 2012 om 23:08
Bedankt voor de reacties.
@ deathby, ik denk niet dat het een burn out is, er komt me gewoon even teveel op mijn dak. Too much to deal with at once zeg maar.
@ cateautje, heb ik ook al geprobeerd. My crymovie of all times, maar meer dan een lieflijk traantje wat langs mijn wang zachtjes neerdaalde kwam er niet. Maar ik denk dat ik nu Inderdaad een old fashion jankpartij nodig heb... en dan de rest daarna stapje voor stapje.
@ rapunzel, ik weet dat ik maar 1 ding tegelijk kan/moet aanpakken, maar Dan word het weer lastig om te bepalen wat als eerste...
Misschien eerst maar eens goed huilen en goed slapen. Daarna stapje voor stapje.
@ deathby, ik denk niet dat het een burn out is, er komt me gewoon even teveel op mijn dak. Too much to deal with at once zeg maar.
@ cateautje, heb ik ook al geprobeerd. My crymovie of all times, maar meer dan een lieflijk traantje wat langs mijn wang zachtjes neerdaalde kwam er niet. Maar ik denk dat ik nu Inderdaad een old fashion jankpartij nodig heb... en dan de rest daarna stapje voor stapje.
@ rapunzel, ik weet dat ik maar 1 ding tegelijk kan/moet aanpakken, maar Dan word het weer lastig om te bepalen wat als eerste...
Misschien eerst maar eens goed huilen en goed slapen. Daarna stapje voor stapje.
woensdag 11 juli 2012 om 21:00
Hmmm misschien toch maar eens verder naar laten kijken...
Ik ben echt mezelf niet, kan om niets uit mijn vel snappen, of ik zit te janken...
Ik ga vrijdag op vakantie, toch bezloten om met schoonfamilie mee te gaan, er is gelukkig genoeg mogelijkheid voor me om me terug te trekken.
Gaat het na de vakantie niet beter (uitgerust etc.) dan zal ik een afspraak maken bij de ha.
Ik ben echt mezelf niet, kan om niets uit mijn vel snappen, of ik zit te janken...
Ik ga vrijdag op vakantie, toch bezloten om met schoonfamilie mee te gaan, er is gelukkig genoeg mogelijkheid voor me om me terug te trekken.
Gaat het na de vakantie niet beter (uitgerust etc.) dan zal ik een afspraak maken bij de ha.
vrijdag 13 juli 2012 om 01:52
Wat ik doe als een heleboel dingen tegelijk niet goed gaan, belangrijke dingen waar ik me veel zorgen om kan maken, is voor iedere situatie of lastig gebied een of twee kleine stappen bedenken die ik direct kan doen, bv iets overleggen of uitspreken, dingen dragelijker maken door een bepaalde aanpassing in tijd of hoeveelheid, morgen naar die en die winkel voor dit of dat, vaak geeft dat al wat verlichting. Misschien bij jou ook. niet bij één ding beginnen maar aan alles een
klein begin maken...
klein begin maken...