Psyche
alle pijlers
Slaapverlamming
vrijdag 16 september 2011 om 09:52
Al vanaf kleins af aan heb ik last van slaapverlamming. Ik heb geen diagnose, maar het lijkt precies op wat ik meemaak.
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
dinsdag 17 juli 2012 om 14:36
Ecornelius, wat vervelend deze terugkerende droom. Heb je het nooit verder gedroomd zeg maar? Ik hoor/lees namelijk wel eens dat een dergelijke droom verdwijnt wanneer je het 'afmaakt', dus in plaats van wakker te worden juist door te dromen.
Ben je hieruit nooit wakker geworden in een slaapverlamming?
Ik had er vanmorgen weer 3 achter elkaar, heel vervelend. Tijdens de laatste dacht ik dat ik er al 'uit' was en ik maakte mijn vriend wakker. Ik kon hem niet zien, dus nam aan dat hij onder de dekens lag. Ik vond zijn arm en kneep er in om hem wakker te maken. Hij bleef echter stil liggen en toen begon ik te beseffen dat hij helemaal niet in bed lag...
Gelukkig werd ik toen alsnog vrij snel helemaal wakker.
Het blijft een vreemd iets...
Ik slaap trouwens zo veel mogelijk op mijn zij, om dus nachtelijke avonturen te voorkomen zeg maar. Ik heb er alleen dan ook last van, dus niet allen als ik op mijn rug slaap. Wel is het zo dat ik me een soort van machtelozer voel als ik op mijn rug lig en de slaapverlammingen voelen dan altijd een stuk enger.
Ik heb het bij al meer mensen gelezen maar het zijslapen is dus iig een goede tip!
Ben je hieruit nooit wakker geworden in een slaapverlamming?
Ik had er vanmorgen weer 3 achter elkaar, heel vervelend. Tijdens de laatste dacht ik dat ik er al 'uit' was en ik maakte mijn vriend wakker. Ik kon hem niet zien, dus nam aan dat hij onder de dekens lag. Ik vond zijn arm en kneep er in om hem wakker te maken. Hij bleef echter stil liggen en toen begon ik te beseffen dat hij helemaal niet in bed lag...
Gelukkig werd ik toen alsnog vrij snel helemaal wakker.
Het blijft een vreemd iets...
Ik slaap trouwens zo veel mogelijk op mijn zij, om dus nachtelijke avonturen te voorkomen zeg maar. Ik heb er alleen dan ook last van, dus niet allen als ik op mijn rug slaap. Wel is het zo dat ik me een soort van machtelozer voel als ik op mijn rug lig en de slaapverlammingen voelen dan altijd een stuk enger.
Ik heb het bij al meer mensen gelezen maar het zijslapen is dus iig een goede tip!
dinsdag 17 juli 2012 om 19:34
Ik heb wel eens gelezen over nachtangsten, dat komt zowel bij kinderen als bij volwassenen voor. Je kunt dan heel wild worden terwijl je droomt en je bent nauwelijks wakker te maken.
Ook heb ik volgens mij wel gelezen dat je daarbij ook een slaapverlamming kan hebben.
Je zou het op kunnen zoeken op internet.
Ik hoop dat dit het euvel is, en dat je er wat aan kunt doen, want het lijkt me echt verschrikkelijk.
Heel veel sterkte en slaap lekker gewenst.
Ook heb ik volgens mij wel gelezen dat je daarbij ook een slaapverlamming kan hebben.
Je zou het op kunnen zoeken op internet.
Ik hoop dat dit het euvel is, en dat je er wat aan kunt doen, want het lijkt me echt verschrikkelijk.
Heel veel sterkte en slaap lekker gewenst.
dinsdag 17 juli 2012 om 19:58
Ik heb het ook! Zeer zeer angstaanjagend. Als je snapt wat er gebeurd en er wat aan kan doen wordt het steeds minder eng.
Wat er dus gebeurd is dat je lichaam al slaapt maar je geest niet. Je gaat dan halucineren.
Wat mij helpt? Mijn lichaam wakker maken. Ik kan nu in zo'n enge halicunatie mijn tenen wiebelen. Daardoor wordt mijn lijf wakker en is het over! Probeer maar.... Het werkt echt!
Het is dus geen psychische ziekte maar is iets chemisch in je hersenen. Hoe meer je je hoofd leeg hebt ( dis niet piekeren) hoe minder je dit gebeurd.
Succes!
Wat er dus gebeurd is dat je lichaam al slaapt maar je geest niet. Je gaat dan halucineren.
Wat mij helpt? Mijn lichaam wakker maken. Ik kan nu in zo'n enge halicunatie mijn tenen wiebelen. Daardoor wordt mijn lijf wakker en is het over! Probeer maar.... Het werkt echt!
Het is dus geen psychische ziekte maar is iets chemisch in je hersenen. Hoe meer je je hoofd leeg hebt ( dis niet piekeren) hoe minder je dit gebeurd.
Succes!
vrijdag 20 juli 2012 om 17:01
Ophetrandje: bedoel je dat je meteen met je tenen kan bewegen als je 'wakker' wordt in een slaapverlamming?
Mij lukt dit altijd pas na een halve minuut ofzo, wat natuurlijk meer voelt als een halfuur!
Vannacht had ik er weer erg last van, eigenlijk zo goed als elke dag de afgelopen weken... De ene is echter enger dan de andere.
Maar vannacht kwam ik er maar moeilijk uit en lukte het me maar niet om echt te gaan bewegen. Het kan dan ook echt zeer doen, hebben jullie dat ook? Ik vraag me af hoe dat komt.
Als ik bijvoorbeeld hard probeer te schreeuwen, krijg ik echt kramp in mijn kaken, terwijl ik mijn mond dus niet eens open!
Mij lukt dit altijd pas na een halve minuut ofzo, wat natuurlijk meer voelt als een halfuur!
Vannacht had ik er weer erg last van, eigenlijk zo goed als elke dag de afgelopen weken... De ene is echter enger dan de andere.
Maar vannacht kwam ik er maar moeilijk uit en lukte het me maar niet om echt te gaan bewegen. Het kan dan ook echt zeer doen, hebben jullie dat ook? Ik vraag me af hoe dat komt.
Als ik bijvoorbeeld hard probeer te schreeuwen, krijg ik echt kramp in mijn kaken, terwijl ik mijn mond dus niet eens open!
vrijdag 20 juli 2012 om 18:54
Ja ik ook kramp en pijn aan handen omdat ok probeer met mijn vuisten tegen de muur te bonken zodat iemand me helpt!
Het lukt me niet altijd. Dat wiebelen van de tenen. Iemand anders doet het met haar vingers. Misschien moet je jouw manier vinden.
Ik voel het nu ook aankomen en begin dan gelijk te wiebelen. Misschien is dat de beste manier.
Bij mij begint het met een harde klap of geschreeuw.... Dan kom ik in een draaikolk.... Bij die harde klap en de kolk wiebel ik. Zo voorkom ik het.
Begint het bij jou ook steeds op dezelfde manier?
Het lukt me niet altijd. Dat wiebelen van de tenen. Iemand anders doet het met haar vingers. Misschien moet je jouw manier vinden.
Ik voel het nu ook aankomen en begin dan gelijk te wiebelen. Misschien is dat de beste manier.
Bij mij begint het met een harde klap of geschreeuw.... Dan kom ik in een draaikolk.... Bij die harde klap en de kolk wiebel ik. Zo voorkom ik het.
Begint het bij jou ook steeds op dezelfde manier?
vrijdag 20 juli 2012 om 19:04
Ik heb ook regelmatig last van slaapverlamming. Hoor dan vaak voetstappen in huis (terwijl ik weet dat mijn man naast me ligt te slapen). Vroeger probeerde ik uit alle macht mijn lichaam wakker te maken of te schreeuwen, maar dan duurde het alleen maar langer. Tegenwoordig berust ik erin en laat ik mezelf (met veel oorgesuis en geduizel) terug in slaap vallen. Ik heb er trouwens alleen last van als ik op mijn rug slaap.
vrijdag 20 juli 2012 om 19:20
Bij begint het bijna altijd in een droom die lucide wordt. Ik besef dat ik droom en begin meteen al te wiebelen zeg maar.. omdat ik weet waar het op uit gaat draaien.
Als ik vervolgens wakker wordt, kom ik terecht in een slaapverlamming en besef ik dus ook dat ik niet echt beweeg (of bewogen heb). Ik probeer dan zo rustig mogelijk te blijven en inderdaad tenen of vingers te wiebelen, het duurt van mijn gevoel dan heel lang voordat dit ook lukt.
Terug in slapen vallen lukt mij niet, als ik rustig en stil blijf liggen met mijn ogen dicht, voel ik alleen de slaapverlamming heftiger en dit voelt heel naar.. ik probeer dit dus ook niet meer maar gewoon zo snel mogelijk wakker te worden!
Als ik vervolgens wakker wordt, kom ik terecht in een slaapverlamming en besef ik dus ook dat ik niet echt beweeg (of bewogen heb). Ik probeer dan zo rustig mogelijk te blijven en inderdaad tenen of vingers te wiebelen, het duurt van mijn gevoel dan heel lang voordat dit ook lukt.
Terug in slapen vallen lukt mij niet, als ik rustig en stil blijf liggen met mijn ogen dicht, voel ik alleen de slaapverlamming heftiger en dit voelt heel naar.. ik probeer dit dus ook niet meer maar gewoon zo snel mogelijk wakker te worden!
vrijdag 20 juli 2012 om 19:21
Ik heb het ook als ik op mijn rug slaap en bijna altijd als ik een dutje aan het eind van de middag doe.
Ik heb geen moeite met mijzelf weer wakker krijgen dus het is niet uit alle macht! Ik laat het niet over mij heen komen want ik vind het te angstig.
Ik heb het trouwens alleen in periodes van erge stress of spanning. Dan maalt mijn hoofd enorm. En dat is funest. Ik ga dan voor ik ga slapen werken aan mijn ontspanning. Bij mij werkt meditatie dan heel goed.
Ik heb geen moeite met mijzelf weer wakker krijgen dus het is niet uit alle macht! Ik laat het niet over mij heen komen want ik vind het te angstig.
Ik heb het trouwens alleen in periodes van erge stress of spanning. Dan maalt mijn hoofd enorm. En dat is funest. Ik ga dan voor ik ga slapen werken aan mijn ontspanning. Bij mij werkt meditatie dan heel goed.
zaterdag 21 juli 2012 om 03:22
Ik heb vroeger vaak een aantal dezelfde dromen gehad toen ik nog bij mijn ouders woonde. Ééntje was zo: Als ik sliep, voelde ik heel langzaam de dekens van me af getrokken worden (ik weet het niet zeker meer, lang geleden, maar volgens mij begon ik dan ook te zweven) en dan probeerde ik te schreeuwen, maar dat lukte dan niet. Op een gegeven moment werd ik dan wakker van mijn eigen soort gekerm :s Soms speelde de oude radio dan ook van mijn overleden oma die op de voorzolder stond. Dat was altijd best beangstigend en dan was ik blij dat ik weer wakker was. Toen ik het huis uit ging nooit meer echt last van gehad op 1 keer na, zo'n jaar of tien geleden.
zaterdag 21 juli 2012 om 13:13
zaterdag 21 juli 2012 om 17:14
Even een vraag voor alle mensen die regelmatig een SV hebben: hebben jullie zelf ideeën over hoe het ontstaat? Op internet en zo wordt vaak geschreven over chronische stress, spanning, depressie, maar hoe verhoudt zich dat tot het ontstaan van regelmatige slaapverlammingen? Op zich is hier nog niet veel over bekend.
Ikzelf heb soms het idee dat het met een soort 'hoger bewustzijn' te maken heeft. Dit klinkt heel zweverig, maar dat bedoel ik totaal niet zo
Een voorbeeld: Ik heb in het dagelijks leven altijd het gevoel dat ik erg bewust ben van mijzelf. Ik heb bijvoorbeeld een bloosfobie en ook het gevoel dat er veel op mij wordt gelet. Denk ook sowieso heel erg veel na gedurende de dag. Zou het kunnen dat dit meegenomen wordt bij het slapen? Bij een slaapverlamming zijn immers alle factoren voor (REM)slaap aanwezig, behalve het verliezen van het bewustzijn zeg maar. Je moet je overgeven aan de slaap (je lichaam wil dit blijkbaar ook), maar iets in jezelf houdt je toch 'bewust'.
Hoop dat het niet een al te vaag verhaal is! Maar herkennen jullie dit ook in het dagelijks leven? Erg bewust zijn van jezelf, moeilijk (helemaal) overgeven aan dingen, controle willen houden, veel nadenken?
Ikzelf heb soms het idee dat het met een soort 'hoger bewustzijn' te maken heeft. Dit klinkt heel zweverig, maar dat bedoel ik totaal niet zo
Een voorbeeld: Ik heb in het dagelijks leven altijd het gevoel dat ik erg bewust ben van mijzelf. Ik heb bijvoorbeeld een bloosfobie en ook het gevoel dat er veel op mij wordt gelet. Denk ook sowieso heel erg veel na gedurende de dag. Zou het kunnen dat dit meegenomen wordt bij het slapen? Bij een slaapverlamming zijn immers alle factoren voor (REM)slaap aanwezig, behalve het verliezen van het bewustzijn zeg maar. Je moet je overgeven aan de slaap (je lichaam wil dit blijkbaar ook), maar iets in jezelf houdt je toch 'bewust'.
Hoop dat het niet een al te vaag verhaal is! Maar herkennen jullie dit ook in het dagelijks leven? Erg bewust zijn van jezelf, moeilijk (helemaal) overgeven aan dingen, controle willen houden, veel nadenken?
zaterdag 21 juli 2012 om 17:30
Ik heb het ook een periode gehad, ik was wakker maar ik kreeg mijn ogen niet open en ik wist heel zeker als ik me weer in mijn slaap liet zakken dat ik nooit meer wakker zou worden, doodeng vond ik het, ik had ook vaak het gevoel dat er iemand naast mijn bed stond en als ik mijn ogen eindelijk open had ging ik liggen met de lamp aan doodsbang om weer in slaap te vallen.
zaterdag 21 juli 2012 om 21:03
Bedoel je dan meditatie om in slaap te komen, of juist overdag om meer ontspannen te zijn? Inderdaad een goede tip. Heb hier overigens totaal geen ervaring mee, dus ik zou niet zo goed weten waar te beginnen.. gewoon een kwestie van ontspannen zitten, letten op ademhaling en zo proberen het hoofd leeg te maken? Ik kan wel wat tips gebruiken hiervoor 
Ik ben 's nachts niet echt bezig met piekeren, heb het ook nooit bij het inslapen maar altijd pas bij het ontwaken.
Ik ga me eens verdiepen in dat mediteren
Thanks!
Ik ben 's nachts niet echt bezig met piekeren, heb het ook nooit bij het inslapen maar altijd pas bij het ontwaken.
Ik ga me eens verdiepen in dat mediteren
Thanks!
donderdag 26 juli 2012 om 12:44
Ik moet weer even mijn ei kwijt bij jullie hoor, ik had een doodenge SV vannacht/vanmorgen 
Ik werd wakker uit een droom en voelde mee een beetje gek, dus ik bewoog even met mijn voet (doe ik vaak om te checken als ik zo wakker word) en dat lukte gewoon. Mijn vriend had zijn armen om mij heen geslagen en ik wilde verder slapen. Ik hoorde en voelde zijn ademhaling in mijn nek.
Toen ik me weg voelde zakken, tikte ik hem aan omdat ik het gevoel had toch een SV te krijgen. Hij reageerde niet en toen ik wilde praten, lukt dit niet. Ik greep hem bij zijn arm, maar hij gaf geen reactie. Hij aaide over mijn arm. Hij deed dit echter met zijn nagels (?), steeds harder. Het deed zeer en ik wilde me losmaken uit zijn omhelzing. Zodra ik dit probeerde, hield hij me steviger vast en ik kreeg het benauwd. Ik dacht dat hij me zou stikken en ik wilde huilen, maar dit ging niet.
Toen ik het gevoel had bijna 'out' te gaan van deze wurggreep, kwam ik bij. Ik ging (eindelijk echt) rechtop zitten en hoorde nog steeds diezelfde ademhaling van mijn vriend. Hij lag echter helemaal aan de andere kant van het bed, vredig te slapen. Toen ik hem wakker maakte, zij hij dat hij al die tijd had geslapen en mij niet had geknuffeld o.i.d....
Het was allemaal zó realistsich, ik heb zelfs even gekeken of ik geen krassen op mijn armen had; niet het geval uiteraard;) Waarschijnlijk heb ik na die droom ook mijn voet niet echt bewogen, al voelde dit wel zo en hoorde ik de lakens ervan ritselen.
Bah, wat een nare ervaring he.
Ik werd wakker uit een droom en voelde mee een beetje gek, dus ik bewoog even met mijn voet (doe ik vaak om te checken als ik zo wakker word) en dat lukte gewoon. Mijn vriend had zijn armen om mij heen geslagen en ik wilde verder slapen. Ik hoorde en voelde zijn ademhaling in mijn nek.
Toen ik me weg voelde zakken, tikte ik hem aan omdat ik het gevoel had toch een SV te krijgen. Hij reageerde niet en toen ik wilde praten, lukt dit niet. Ik greep hem bij zijn arm, maar hij gaf geen reactie. Hij aaide over mijn arm. Hij deed dit echter met zijn nagels (?), steeds harder. Het deed zeer en ik wilde me losmaken uit zijn omhelzing. Zodra ik dit probeerde, hield hij me steviger vast en ik kreeg het benauwd. Ik dacht dat hij me zou stikken en ik wilde huilen, maar dit ging niet.
Toen ik het gevoel had bijna 'out' te gaan van deze wurggreep, kwam ik bij. Ik ging (eindelijk echt) rechtop zitten en hoorde nog steeds diezelfde ademhaling van mijn vriend. Hij lag echter helemaal aan de andere kant van het bed, vredig te slapen. Toen ik hem wakker maakte, zij hij dat hij al die tijd had geslapen en mij niet had geknuffeld o.i.d....
Het was allemaal zó realistsich, ik heb zelfs even gekeken of ik geen krassen op mijn armen had; niet het geval uiteraard;) Waarschijnlijk heb ik na die droom ook mijn voet niet echt bewogen, al voelde dit wel zo en hoorde ik de lakens ervan ritselen.
Bah, wat een nare ervaring he.
donderdag 26 juli 2012 om 16:30
Ik val even binnen: heeft iemand van jullie eergisteren die documentaire gezien? Op RTL 5 of op Veronica, dat weet ik even niet meer uit mijn hoofd. Het programma heette 'Slaapmix'. Het ging over sekssomnia.
Dat heeft zo'n beetje dezelfde basis geloof ik als slaapverlamming. Het is een vorm van slaapwandelen, waarbij 'wandelen' overigens niet suggereert dat er ook daadwerkelijk gewandeld wordt. Je kunt bvb. ook slaapzitten (zoals ik het bij mezelf noem) of dus last hebben van sekssomnia.
Echt interessant om te kijken voor de mensen hier.
Dat heeft zo'n beetje dezelfde basis geloof ik als slaapverlamming. Het is een vorm van slaapwandelen, waarbij 'wandelen' overigens niet suggereert dat er ook daadwerkelijk gewandeld wordt. Je kunt bvb. ook slaapzitten (zoals ik het bij mezelf noem) of dus last hebben van sekssomnia.
Echt interessant om te kijken voor de mensen hier.
vrijdag 27 juli 2012 om 11:24
Molly74: Ik heb deze niet gezien en zag dat ik 'm nog niet kon terugkijken. Slaapwandelen (kunnen bewegen tijdens slaap) lijkt eigenlijk precies het tegenovergestelde te zijn van slaapverlamming (niet kunnen bewegen bij wakker zijn). Ik zou die docu wel graag willen zien.
En wat gebeurt er precies bij dat slaapzitten waar je het over hebt? Lijkt me best eng voor je partner, als jij er de volgende dag niets meer van weet!
Dubiootje: Ik was ook echt even van slag hoor. Soms kan een droom al zo levendig en eng zijn, maar het enge hierbij is dat je juist niet droomt! Je maakt het echt mee om dat je gewoon bij bewustzijn bent, en eigenlijk dus daarbij hallucineert. Echt freaky allemaal
En wat gebeurt er precies bij dat slaapzitten waar je het over hebt? Lijkt me best eng voor je partner, als jij er de volgende dag niets meer van weet!
Dubiootje: Ik was ook echt even van slag hoor. Soms kan een droom al zo levendig en eng zijn, maar het enge hierbij is dat je juist niet droomt! Je maakt het echt mee om dat je gewoon bij bewustzijn bent, en eigenlijk dus daarbij hallucineert. Echt freaky allemaal
vrijdag 27 juli 2012 om 11:28
ik heb dit alleen als ik bijvoorbeeld 's middags even ga slapen. Het is heel angstaanjagend als je je ogen niet open kunt krijgen en ik word dan vaak met een heel snel kloppend hard.
Ik droom dan vaak dat ik al wakker ben en ik mijn beleving sta ik dan ook echt op. Totdat ik erachter kom dat ik dus nog slaap en mijn ogen niet open kan krijgen. Dan raak ik dus in paniek.
Ik droom dan vaak dat ik al wakker ben en ik mijn beleving sta ik dan ook echt op. Totdat ik erachter kom dat ik dus nog slaap en mijn ogen niet open kan krijgen. Dan raak ik dus in paniek.
zaterdag 28 juli 2012 om 11:50
quote:jen16 schreef op 27 juli 2012 @ 11:24:
Molly74: Ik heb deze niet gezien en zag dat ik 'm nog niet kon terugkijken. Slaapwandelen (kunnen bewegen tijdens slaap) lijkt eigenlijk precies het tegenovergestelde te zijn van slaapverlamming (niet kunnen bewegen bij wakker zijn). Ik zou die docu wel graag willen zien.
En wat gebeurt er precies bij dat slaapzitten waar je het over hebt? Lijkt me best eng voor je partner, als jij er de volgende dag niets meer van weet!
Dubiootje: Ik was ook echt even van slag hoor. Soms kan een droom al zo levendig en eng zijn, maar het enge hierbij is dat je juist niet droomt! Je maakt het echt mee om dat je gewoon bij bewustzijn bent, en eigenlijk dus daarbij hallucineert. Echt freaky allemaal
Je schrijft aan Dubiootje dat je het echt meemaakt en bij bewustzijn bent. Maar dat schijnt (volgens dat programma) dus niet zo te zijn. Je kunt dan wel wakker LIJKEN, maar je hersenen slapen nog. Zo zeiden ze het ook letterlijk trouwens: op de monitor kon je zien dat de hersenen in slaapstand (diepe slaap) waren. Nu heb ik het over die sekssomnia trouwens, wat hetzelfde is (qua hersenfrequentie) als slaapwandelen.
Slaapwandelen suggereert weliswaar WANDELEN, maar ze bedoelen daar alles mee op dat gebied: dus ook als je niet wandelt, maar wel die hersen-toestand hebt als je (in mijn geval dus) gewoon zit in bed. Of omhoog komt in bed, wat verdwaasd rondkijkt en weer gaat liggen.
Dit had te maken met een té diepe slaap die ook nog 's te lang duurt voor je leeftijd (pubers hebben veel uren diepe slaap, middelbare leeftijd een beetje minder, bejaarde nog veel minder). En die te diepe slaap-toestand, waarbij je hersenen dus slapen maar je lichaam wakker is, is dus blijkbaar het geval bij zowel dat slaapwandelen (zitten, sekssomnia, etc.) als bij slaapverlamming.
Jammer dat die uitzending niet terug te zien is, want ik leg het natuurlijk op mijn eigen manier uit. En niet duidelijk genoeg waarschijnlijk. Misschien is er in een artikel op internet iets te vinden? Het was in ieder geval heel interessant.
Wat betreft mijn eigen nachtelijke zaken: ik heb geen partner. In de tijd dat ik nog kind was en als volwassene nog bij mijn ouders woonde, kreeg ik het van de rest van het gezin te horen wat ik weer had uitgespookt. En toen ik later op mezelf woonde en een paar jaar samen heb gewoond, schrok mijn toenmalige vriend daar wel van. Maar op den duur wende hij eraan. Soms wist ik het inderdaad 's morgens niet meer, waarbij ik het meestal weer wist te herinneren als iemand me erop attendeerde.
En vaak werd ik door de herrie die ik erbij produceerde (gillen, vloeken, praten, etc.) zelf al wakker op na een aantal minuten. Dus dan voelde ik meteen dat ik weer iets gedaan had. Ik ging dan snel weer beschaamd liggen. Hoewel ik me er overdag niet voor schaamde, dat dan weer niet.
Molly74: Ik heb deze niet gezien en zag dat ik 'm nog niet kon terugkijken. Slaapwandelen (kunnen bewegen tijdens slaap) lijkt eigenlijk precies het tegenovergestelde te zijn van slaapverlamming (niet kunnen bewegen bij wakker zijn). Ik zou die docu wel graag willen zien.
En wat gebeurt er precies bij dat slaapzitten waar je het over hebt? Lijkt me best eng voor je partner, als jij er de volgende dag niets meer van weet!
Dubiootje: Ik was ook echt even van slag hoor. Soms kan een droom al zo levendig en eng zijn, maar het enge hierbij is dat je juist niet droomt! Je maakt het echt mee om dat je gewoon bij bewustzijn bent, en eigenlijk dus daarbij hallucineert. Echt freaky allemaal
Je schrijft aan Dubiootje dat je het echt meemaakt en bij bewustzijn bent. Maar dat schijnt (volgens dat programma) dus niet zo te zijn. Je kunt dan wel wakker LIJKEN, maar je hersenen slapen nog. Zo zeiden ze het ook letterlijk trouwens: op de monitor kon je zien dat de hersenen in slaapstand (diepe slaap) waren. Nu heb ik het over die sekssomnia trouwens, wat hetzelfde is (qua hersenfrequentie) als slaapwandelen.
Slaapwandelen suggereert weliswaar WANDELEN, maar ze bedoelen daar alles mee op dat gebied: dus ook als je niet wandelt, maar wel die hersen-toestand hebt als je (in mijn geval dus) gewoon zit in bed. Of omhoog komt in bed, wat verdwaasd rondkijkt en weer gaat liggen.
Dit had te maken met een té diepe slaap die ook nog 's te lang duurt voor je leeftijd (pubers hebben veel uren diepe slaap, middelbare leeftijd een beetje minder, bejaarde nog veel minder). En die te diepe slaap-toestand, waarbij je hersenen dus slapen maar je lichaam wakker is, is dus blijkbaar het geval bij zowel dat slaapwandelen (zitten, sekssomnia, etc.) als bij slaapverlamming.
Jammer dat die uitzending niet terug te zien is, want ik leg het natuurlijk op mijn eigen manier uit. En niet duidelijk genoeg waarschijnlijk. Misschien is er in een artikel op internet iets te vinden? Het was in ieder geval heel interessant.
Wat betreft mijn eigen nachtelijke zaken: ik heb geen partner. In de tijd dat ik nog kind was en als volwassene nog bij mijn ouders woonde, kreeg ik het van de rest van het gezin te horen wat ik weer had uitgespookt. En toen ik later op mezelf woonde en een paar jaar samen heb gewoond, schrok mijn toenmalige vriend daar wel van. Maar op den duur wende hij eraan. Soms wist ik het inderdaad 's morgens niet meer, waarbij ik het meestal weer wist te herinneren als iemand me erop attendeerde.
En vaak werd ik door de herrie die ik erbij produceerde (gillen, vloeken, praten, etc.) zelf al wakker op na een aantal minuten. Dus dan voelde ik meteen dat ik weer iets gedaan had. Ik ging dan snel weer beschaamd liggen. Hoewel ik me er overdag niet voor schaamde, dat dan weer niet.
zaterdag 28 juli 2012 om 12:17
Ok, nog even op Google gezocht, wil het toch wel goed zeggen allemaal, voordat er onjuiste info staat.
Ik kwam op een wikipedia-site: "De Britse televisiezender BBC One zond in 2007 een rapportageserie uit genaamd de Sleep Clinic. Hierin werden verschillende soorten slaapstoornissen bij patiënten onder de loep genomen en -waar mogelijk- behandeld. Nachtcamera's in de Sleep Clinic (slaapkliniek) van het Papworth Hospital te Cambridge monitorden en bestudeerden het slaapgedrag en gaven de kijker een glimp op deze aparte gebeurtenissen die de patiënten omtrent hun slaapstoornis bezig houden."
Dit is volgens mij hetzelfde programma. Misschien kun je het terugkijken via die zender?
Ik kwam op een wikipedia-site: "De Britse televisiezender BBC One zond in 2007 een rapportageserie uit genaamd de Sleep Clinic. Hierin werden verschillende soorten slaapstoornissen bij patiënten onder de loep genomen en -waar mogelijk- behandeld. Nachtcamera's in de Sleep Clinic (slaapkliniek) van het Papworth Hospital te Cambridge monitorden en bestudeerden het slaapgedrag en gaven de kijker een glimp op deze aparte gebeurtenissen die de patiënten omtrent hun slaapstoornis bezig houden."
Dit is volgens mij hetzelfde programma. Misschien kun je het terugkijken via die zender?
zaterdag 28 juli 2012 om 12:21
Hier een site gevonden met de hele serie Sleep Clinic. Weet alleen niet welke aflevering het zou moeten zijn waar dit specifieke onderwerp behandeld wordt.
http://kat.ph/sleep-clini ... 7-pdtv-xvid-t3006677.html
En toen las ik dit:
http://en.wikipedia.org/wiki/Sleep_paralysis
Hoe dan ook: het is allemaal in het Engels. En dat is te ingewikkeld voor mij met zulke termen. Ik kan helaas niet terugvinden wat de gemeenschappelijke (hersen)factor is tussen de aandoeningen van dat programma en slaapverlamming.
Succes en sterkte in ieder geval allemaal!
http://kat.ph/sleep-clini ... 7-pdtv-xvid-t3006677.html
En toen las ik dit:
http://en.wikipedia.org/wiki/Sleep_paralysis
Hoe dan ook: het is allemaal in het Engels. En dat is te ingewikkeld voor mij met zulke termen. Ik kan helaas niet terugvinden wat de gemeenschappelijke (hersen)factor is tussen de aandoeningen van dat programma en slaapverlamming.
Succes en sterkte in ieder geval allemaal!
