Overig
alle pijlers
Versta ik dat nu goed?
zaterdag 11 augustus 2012 om 20:21
Soms zeggen mensen wel eens dingen, waarvan je denkt: zegt hij/zij dat nu echt?
Een voorbeeld. Ik kom net terug van een verjaardag met behoorlijk wat oude mensen. Eén van die mensen zegt. Goh je lijkt wel op iemand die ik ken. Ja net zulk haar, en zij is ook best wel fors. Jij wordt zeker ook wel gepest..... AUW
Ik ben echt wel te zwaar, maar dat zeg je toch niet? Ik denk ook niet dat hij besefte hoe erg ik deze opmerking vond en omdat ik geen zin in ruzie had, heb ik niks gezegd. Maar het gaf (geeft) me wel een rotgevoel.
Ik ben benieuwd. Hebben jullie dit ook wel eens? En hoe reageer je dan? Laat je het gaan of niet?
Een voorbeeld. Ik kom net terug van een verjaardag met behoorlijk wat oude mensen. Eén van die mensen zegt. Goh je lijkt wel op iemand die ik ken. Ja net zulk haar, en zij is ook best wel fors. Jij wordt zeker ook wel gepest..... AUW
Ik ben echt wel te zwaar, maar dat zeg je toch niet? Ik denk ook niet dat hij besefte hoe erg ik deze opmerking vond en omdat ik geen zin in ruzie had, heb ik niks gezegd. Maar het gaf (geeft) me wel een rotgevoel.
Ik ben benieuwd. Hebben jullie dit ook wel eens? En hoe reageer je dan? Laat je het gaan of niet?
maandag 13 augustus 2012 om 08:11
Iemand uit mijn kennissenkring kreeg haar eerste kind, een jongetje, net in de periode dat BeverlyHills 90210 heel poplulair was, het jongetje werd Dylan genoemd, zoals bijna ieder jongetje in bepaalde kringen.
De opa van het kereltje kwam op kraamvisite, hele oude opa, beetje dovig ook, en toen hij vroeg: 'En, hoe heet-ie?' zei de kraamvrouw 'Dillun'.
Da's goed, zei opa, zo'n echte oerhollandse naam hoor je niet vaak meer, wat ze die kinderen tegenwoordig allemaal maar voor namen geven, dat is zeker mode, maar Willem, daar kan die goed zijn leven mee door. Mooi.
De opa van het kereltje kwam op kraamvisite, hele oude opa, beetje dovig ook, en toen hij vroeg: 'En, hoe heet-ie?' zei de kraamvrouw 'Dillun'.
Da's goed, zei opa, zo'n echte oerhollandse naam hoor je niet vaak meer, wat ze die kinderen tegenwoordig allemaal maar voor namen geven, dat is zeker mode, maar Willem, daar kan die goed zijn leven mee door. Mooi.
maandag 13 augustus 2012 om 11:15
Dylan - Willem
Ik heb ook nog wel een paar sterke verhalen. Over een nichtje die heel heel heel veel moeite heeft moeten doen en meerdere miskramen heeft meegemaakt, toen ze eindelijk zwanger was! had mijn zus de onvergetelijke uitspraak 'eigenlijk zouden die inferieure genen zich niet mogen voortplanten'. Dat had de natuur dan 'goed' geregeld.
Ik heb maar niet de moeite genomen om mijn zus persoonlijk in te lichten over het feit dat mijn man en ik ook niet bepaald gemakkelijk zwanger werden...
Karma: volgens mij is het kind van mijn nichtje aanzienlijk beter 'gelukt' dan die draken van mijn zus, maar dat heb ik maar nooit uitgesproken.
Mijn vader vond ooit dat ik maar een man moest 'nemen' dan kon die tenminste voor mij nadenken, zelf kon ik dat helemaal niet.
Ik was totaal overdonderd, mijn moeder repliceerde dat dan wel aan zijn achterlijke voorbeeld zou liggen.
Tja, heel wat mensen vinden het nodig om iets over mijn lengte te zeggen. Of over mijn voeten, want mijn voeten zijn 'kleiner' in vergelijking met de rest. Zo ZZ wat heb jij een kleine voeten! is dat niet lastig met schoenen kopen?? Eh nee, ik heb een hele doorsnee maat 39. Of 'hey ZZ, moet jij wel op dat soort hakken lopen, dan word je nog langer!' Nou en?
Ooit had ik een vriend die kleiner was, toen waren de opmerkingen helemaal niet van de lucht.
Ik heb ook nog wel een paar sterke verhalen. Over een nichtje die heel heel heel veel moeite heeft moeten doen en meerdere miskramen heeft meegemaakt, toen ze eindelijk zwanger was! had mijn zus de onvergetelijke uitspraak 'eigenlijk zouden die inferieure genen zich niet mogen voortplanten'. Dat had de natuur dan 'goed' geregeld.
Ik heb maar niet de moeite genomen om mijn zus persoonlijk in te lichten over het feit dat mijn man en ik ook niet bepaald gemakkelijk zwanger werden...
Karma: volgens mij is het kind van mijn nichtje aanzienlijk beter 'gelukt' dan die draken van mijn zus, maar dat heb ik maar nooit uitgesproken.
Mijn vader vond ooit dat ik maar een man moest 'nemen' dan kon die tenminste voor mij nadenken, zelf kon ik dat helemaal niet.
Ik was totaal overdonderd, mijn moeder repliceerde dat dan wel aan zijn achterlijke voorbeeld zou liggen.
Tja, heel wat mensen vinden het nodig om iets over mijn lengte te zeggen. Of over mijn voeten, want mijn voeten zijn 'kleiner' in vergelijking met de rest. Zo ZZ wat heb jij een kleine voeten! is dat niet lastig met schoenen kopen?? Eh nee, ik heb een hele doorsnee maat 39. Of 'hey ZZ, moet jij wel op dat soort hakken lopen, dan word je nog langer!' Nou en?
Ooit had ik een vriend die kleiner was, toen waren de opmerkingen helemaal niet van de lucht.
woensdag 15 augustus 2012 om 11:05
quote:Perel schreef op 12 augustus 2012 @ 11:38:
Sprokkelien, iets dergelijks, maar minder kwetsend, maakte ik mee:
In mijn vriendengroep was een grote donkere antilliaan, die met een heel zwaar accent praatte. Stereotiep, dat absoluut. Uitgaan met zijn allen was best lastig, want deze jongen mocht lang niet overal naar binnen.
Op een gegeven moment zou hij mij thuis ophalen, en belde hij aan. Ik woonde nog bij mijn ouders en in een klein huisje was de woonkamer wel gelijk vol toen hij eenmaal binnen stond. Mijn ouders, met name mijn moeder was erg onder de indruk.
Bij het handenschudden, verdween mijn moeders hand in de zijne zo ongeveer tot haar pols.
Er stond één grote fauteuil, mijn vaders vaste stoel.
Zegt mijn moeder - goedbedoeld - dat zeker: drinken jullie nog koffie voordat je gaat? Ja, dat zouden we doen.
En daar achter aan tegen mij: "zet hem maar in die grote stoel, dan'.
Ik vind dat helemaal niet beledigend, maar juist vertederend.
Zo'n klein vrouwtje met zo'n reus van een kerel, die in de grote stoel van pa mag gaan zitten.
Edit: ik lees nu pas dat ze tegen jou zei: 'zet hem maar in de grote stoel", i.p.v. het aan hemzelf vragen.
Had ik over het hoofd gezien
Sprokkelien, iets dergelijks, maar minder kwetsend, maakte ik mee:
In mijn vriendengroep was een grote donkere antilliaan, die met een heel zwaar accent praatte. Stereotiep, dat absoluut. Uitgaan met zijn allen was best lastig, want deze jongen mocht lang niet overal naar binnen.
Op een gegeven moment zou hij mij thuis ophalen, en belde hij aan. Ik woonde nog bij mijn ouders en in een klein huisje was de woonkamer wel gelijk vol toen hij eenmaal binnen stond. Mijn ouders, met name mijn moeder was erg onder de indruk.
Bij het handenschudden, verdween mijn moeders hand in de zijne zo ongeveer tot haar pols.
Er stond één grote fauteuil, mijn vaders vaste stoel.
Zegt mijn moeder - goedbedoeld - dat zeker: drinken jullie nog koffie voordat je gaat? Ja, dat zouden we doen.
En daar achter aan tegen mij: "zet hem maar in die grote stoel, dan'.
Ik vind dat helemaal niet beledigend, maar juist vertederend.
Zo'n klein vrouwtje met zo'n reus van een kerel, die in de grote stoel van pa mag gaan zitten.
Edit: ik lees nu pas dat ze tegen jou zei: 'zet hem maar in de grote stoel", i.p.v. het aan hemzelf vragen.
Had ik over het hoofd gezien
woensdag 15 augustus 2012 om 12:07
Ik had mijn opa al een poosje niet gezien, dus toen ik daar naartoe ging was het eerste wat hij zei: "Zo, vind je niet dat je wat kilootjes teveel hebt?". Niet eens een hallo of een knuffel! Was ik wel zwaar teleurgesteld over.
Toen we binnen waren heeft ie ook nog even de weegschaal tevoorschijn gehaald omdat hij wilde weten hoeveel ik woog.
Mijn man was toen voor het eerst mee en wij vonden dat we wel netjes genoeg gekleed waren. Over mijn man heeft opa maar 1 ding gezegd: "Je weet toch waar we gaan eten vanavond, laat hem maar wat van mij aantrekken, dit ziet er niet uit."
Toen we binnen waren heeft ie ook nog even de weegschaal tevoorschijn gehaald omdat hij wilde weten hoeveel ik woog.
Mijn man was toen voor het eerst mee en wij vonden dat we wel netjes genoeg gekleed waren. Over mijn man heeft opa maar 1 ding gezegd: "Je weet toch waar we gaan eten vanavond, laat hem maar wat van mij aantrekken, dit ziet er niet uit."
woensdag 15 augustus 2012 om 12:08
quote:amarna schreef op 15 augustus 2012 @ 11:27:
Nicht was bevallen van een dood geboren meisje . Bleek een kindje met Down-syndroom te zijn.
Schoonzus: "is maar goed ook, wie wat wat jou nu bespaard is gebleven".
Alsof nicht achteraf gezien blij moest zijn dat dit was gebeurd.Dit vind ik echt niet kunnen!
Nicht was bevallen van een dood geboren meisje . Bleek een kindje met Down-syndroom te zijn.
Schoonzus: "is maar goed ook, wie wat wat jou nu bespaard is gebleven".
Alsof nicht achteraf gezien blij moest zijn dat dit was gebeurd.Dit vind ik echt niet kunnen!
woensdag 15 augustus 2012 om 12:22
woensdag 15 augustus 2012 om 12:29
quote:ellemiekje schreef op 15 augustus 2012 @ 12:07:
Ik had mijn opa al een poosje niet gezien, dus toen ik daar naartoe ging was het eerste wat hij zei: "Zo, vind je niet dat je wat kilootjes teveel hebt?". Niet eens een hallo of een knuffel! Was ik wel zwaar teleurgesteld over.
Toen we binnen waren heeft ie ook nog even de weegschaal tevoorschijn gehaald omdat hij wilde weten hoeveel ik woog.
Mijn man was toen voor het eerst mee en wij vonden dat we wel netjes genoeg gekleed waren. Over mijn man heeft opa maar 1 ding gezegd: "Je weet toch waar we gaan eten vanavond, laat hem maar wat van mij aantrekken, dit ziet er niet uit."
De weegschaal pakken, kán het nog lomper.
En je vriend die opa's kleding maar aan moest doen, tssss.
Ik ben nogal driftig, had opa'skunstgebitje uit de mond geslagen, denk ik
Ik had mijn opa al een poosje niet gezien, dus toen ik daar naartoe ging was het eerste wat hij zei: "Zo, vind je niet dat je wat kilootjes teveel hebt?". Niet eens een hallo of een knuffel! Was ik wel zwaar teleurgesteld over.
Toen we binnen waren heeft ie ook nog even de weegschaal tevoorschijn gehaald omdat hij wilde weten hoeveel ik woog.
Mijn man was toen voor het eerst mee en wij vonden dat we wel netjes genoeg gekleed waren. Over mijn man heeft opa maar 1 ding gezegd: "Je weet toch waar we gaan eten vanavond, laat hem maar wat van mij aantrekken, dit ziet er niet uit."
De weegschaal pakken, kán het nog lomper.
En je vriend die opa's kleding maar aan moest doen, tssss.
Ik ben nogal driftig, had opa'skunstgebitje uit de mond geslagen, denk ik
woensdag 15 augustus 2012 om 12:35
Ik ben er maar wel op gaan staan, want hij hield er maar niet over op! Uiteindelijk ben ik ook niet assertief genoeg om hem tegen te spreken, maar nu - 6 jaar later - knaagt het nog steeds!
Vroeger hij was heel lief, maar sinds dit bezoekje vind ik dat niet meer zo
Overigens zie ik hem sinds dat bezoekje wel weer vaker, maar is het eerste wat hij iedere keer zegt ook iets over mijn gewicht. En eigenlijk ook het enige wat ie überhaupt zegt, behalve het mopperen op televisieprogramma's of mijn jongere neefjes en nichtjes.
Het zal wel de leeftijd zijn!
En dat overhemd moest mijn man na het etentje maar houden. "Heeft ie ook een net hemd voor als het weer een keer nodig is"...
Vroeger hij was heel lief, maar sinds dit bezoekje vind ik dat niet meer zo
Overigens zie ik hem sinds dat bezoekje wel weer vaker, maar is het eerste wat hij iedere keer zegt ook iets over mijn gewicht. En eigenlijk ook het enige wat ie überhaupt zegt, behalve het mopperen op televisieprogramma's of mijn jongere neefjes en nichtjes.
Het zal wel de leeftijd zijn!
En dat overhemd moest mijn man na het etentje maar houden. "Heeft ie ook een net hemd voor als het weer een keer nodig is"...
woensdag 15 augustus 2012 om 15:03
Ik heb een tijdje in de thuiszorg gewerkt een paar jaar terug in mijn studentenstad, toen was ik nog een aantal kilo's te zwaar. De vrouw des huizes (jaar of 70) was aan het telefoneren en ik hoorde haar zeggen 'Ja de hulp is er nu, en ze komt uit *naam stad*, en ja dat kun je ook wel zien hoor dat ze daar vandaan komt, een flinke stevige meid is het'. Ik dacht echt: WTF? Ten eerste: zijn alle mensen uit de plaats waar ik vandaan kom stevig of zo? En ten tweede: zoiets zeg je toch niet als ik binnen gehoorafstand sta.. Vond het echt heel vreemd toen maar heb er niets van gezegd. Die vrouw was sowieso een beetje een rare, maar verder wel aardig.
Paar jaar terug, in dezelfde 'dikkere' periode: ik was tijdens een dagje naar het strand in slaap gevallen, en blijkbaar snurkte ik toen nogal. Vriend van een vriendin van mij 'ja dat komt natuurlijk door al dat overgewicht van je haha'. Ik kon er niet om lachen.
Paar jaar terug, in dezelfde 'dikkere' periode: ik was tijdens een dagje naar het strand in slaap gevallen, en blijkbaar snurkte ik toen nogal. Vriend van een vriendin van mij 'ja dat komt natuurlijk door al dat overgewicht van je haha'. Ik kon er niet om lachen.
woensdag 15 augustus 2012 om 15:07
Er schieten me nog een paar te binnen: een flink aantal jaren terug, ik denk wel een jaar of 10, kwam ik een kennis van mijn oma tegen in de supermarkt. Ik was samen met mijn moeder. Ze zei tegen mij 'nou je kunt wel zien hoor dat je familie bent van je oma, die bolle kop van jullie zit blijkbaar in de familie'.
Een vroegere vriendin van me, die ik nu nooit meer spreek: 'ja ik zag Peter laatst nog op straat, die zei nog tegen me dat hij je nieuwe kapsel niet zo goed vindt staan, je krijgt er zo'n plofkop door. Zei hij'. Was toen ook wel even goed klaar met haar (en met die Peter ook trouwens.
En 1 op de basisschool: ik en een 'vriendin' waren aan het roddelen over het populaire meisje van de klas. Vriendin zei 'ja ik vind haar helemaal niet zo knap als iedereen zegt hoor, ik vind zelfs jou nog knapper, dat meen ik echt'. En ik vatte het in eerste instantie ook nog als een compliment op.
Ben door de jaren heen gelukkig wel wat mondiger geworden en nu krijg ik dit soort opmerkingen niet vaak meer naar m'n hoofd (of ik hoor het niet meer dat kan ook nog).
Een vroegere vriendin van me, die ik nu nooit meer spreek: 'ja ik zag Peter laatst nog op straat, die zei nog tegen me dat hij je nieuwe kapsel niet zo goed vindt staan, je krijgt er zo'n plofkop door. Zei hij'. Was toen ook wel even goed klaar met haar (en met die Peter ook trouwens.
En 1 op de basisschool: ik en een 'vriendin' waren aan het roddelen over het populaire meisje van de klas. Vriendin zei 'ja ik vind haar helemaal niet zo knap als iedereen zegt hoor, ik vind zelfs jou nog knapper, dat meen ik echt'. En ik vatte het in eerste instantie ook nog als een compliment op.
Ben door de jaren heen gelukkig wel wat mondiger geworden en nu krijg ik dit soort opmerkingen niet vaak meer naar m'n hoofd (of ik hoor het niet meer dat kan ook nog).
dinsdag 21 augustus 2012 om 19:52
Vriendin van oma "goh, de vorige keer dat ik je zag was je nog slank".
"Heb jij een pruik op?". Ik heb een dikke bos haar waar ik niet blij mee ben en vindt dit echt een rare vraag. Was dus serieus bedoeld. Alsof ik zomaar met een pruik rond zou lopen.
Ik: "ik ben 6kg afgevallen". Tante: "Ja, dat mag ook wel".
Oma: "X? Is dat die dikke vriendin van je?"
Oma: "Goh dat meisje is ook dik"
Oma: "Ja, dat is alleen voor dunne mensen weggelegd"
Oma: "Ben je aan het lijnen? Je kon het zeker weer niet volhouden?"
Moeder: "Je moet niet met elke vent het bed induiken" (ik ben helemaal geen type wat elke week bij een ander in bed ligt maar dat terzijde)
Schoonzus van oma die ik amper ken: "Ja mijn kleinkind is stukken slanker" (ja, dus????)
Vriend van me had net een nieuwe relatie en dat vertelde hij tegen een vriend van hem "Oh je het toch geen relatie met die dikke he" (hij had het over mij).
Ik ben echt niet slank maar ik hoef toch niet steeds aangesproken te worden als "die dikke"? Ik noem iemand met een bril toch ook niet telkens "die brillie" of iemand met rood haar "die rooie"? Heeft niks met overgevoeligheid te maken. Nee, tevreden ben ik niet met mijn overgewicht en ja, ik doe er wat aan maar ik heet gewoon Kate en ik heet niet "die dikke".
"Heb jij een pruik op?". Ik heb een dikke bos haar waar ik niet blij mee ben en vindt dit echt een rare vraag. Was dus serieus bedoeld. Alsof ik zomaar met een pruik rond zou lopen.
Ik: "ik ben 6kg afgevallen". Tante: "Ja, dat mag ook wel".
Oma: "X? Is dat die dikke vriendin van je?"
Oma: "Goh dat meisje is ook dik"
Oma: "Ja, dat is alleen voor dunne mensen weggelegd"
Oma: "Ben je aan het lijnen? Je kon het zeker weer niet volhouden?"
Moeder: "Je moet niet met elke vent het bed induiken" (ik ben helemaal geen type wat elke week bij een ander in bed ligt maar dat terzijde)
Schoonzus van oma die ik amper ken: "Ja mijn kleinkind is stukken slanker" (ja, dus????)
Vriend van me had net een nieuwe relatie en dat vertelde hij tegen een vriend van hem "Oh je het toch geen relatie met die dikke he" (hij had het over mij).
Ik ben echt niet slank maar ik hoef toch niet steeds aangesproken te worden als "die dikke"? Ik noem iemand met een bril toch ook niet telkens "die brillie" of iemand met rood haar "die rooie"? Heeft niks met overgevoeligheid te maken. Nee, tevreden ben ik niet met mijn overgewicht en ja, ik doe er wat aan maar ik heet gewoon Kate en ik heet niet "die dikke".