Psyche
alle pijlers
Slaapverlamming
vrijdag 16 september 2011 om 09:52
Al vanaf kleins af aan heb ik last van slaapverlamming. Ik heb geen diagnose, maar het lijkt precies op wat ik meemaak.
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
Ik weet pas sinds een jaar dat dit slaapverlamming kan heten, daarvoor dacht ik altijd dat het een verwerking van een verdrongen trauma oid was.
Mijn eerste levensechte droom met slaapverlamming had ik toen ik een jaar of 6 a 7 jaar oud was.
Ik sliep samen mijn broertje op 1 kamer, hij boven - en ik onderop het stapelbed.
Het was nacht en ik kon dus niets zien, maar ineens lag er iemand bovenop mij en ik vocht er tegen, probeerde diegene van me af te duwen. Ook bonkte ik tegen de muren en met mijn voeten naar boven, zodat mijn broertje dat wel moest voelen.
Ik velde alle details van de lattenbodem (van mijn broertje) waar ik tegen trapte en hoe de muur aanvoelde op het moment dat ik er tegenaan bonkte.
Het lukte me niet om te schreeuwen, er kwam geen geluid uit mijn mond .Heel frustrerend
Ik kon mijn ogen niet open krijgen en uiteindelijk, met veel moeite, wel.
Toen ik wakker was, bleek er niets aan de hand. Ik ben erg boos geweest op mijn broertje, waarom had hij me niet wakker gemaakt. Maar hij had naar eigen zeggen niets meegekregen.
Later heb ik veel dromen gehad, waarbij ik het licht niet aan kreeg als ik uit bed wilde gaan(moest s nachts als kind vaak naar de wc). De dromen begonnen elke keer, met dat ik wakker werd en bijv naar de wc wilde. Het licht kreeg ik dus niet aan en ik deed in de donker de deur open. Ik werd dan in elkaar geslagen en voelde letterlijk de hoeken van de ruimte. Ik had geen pijn,maar voelde wel hoe mijn lichaam tegen de muur aan kwam en ook in de hoeken. En hoe mijn lichaam heen en weer geslingerd werd. En daarbij ook de woede van “de ander”. Wie het ook maar was.
Op een gegeven moment, naarmate ik dit vaker meemaakte. Kreeg ik door dat het een droom was en liet ik me “doodgaan” zodat ik wist dat ik wel in bed lag, ik kreeg dan alleen mijn ogen niet open en ik kon mijn lichaam niet bewegen. Met veel moeite kreeg ik mijn ogen open.En bleek dat er niets aan de hand was.
Ik ga nu als volwassen vrouw nog altijd zonder het licht aan te doen naar beneden om naar de wc te gaan, puur omdat ik bang ben dat het licht niet aan gaat. Zo levensecht voelt het.
Ook heb ik een periode gehad dat ik bij mijn zus op de kamer sliep. Op een gegeven moment had ik weer zo’n rare droom; heb mezelf “ dood laten gaan” en vervolgens zat ik weer vast in mijn lichaam.
Ik hoorde mijn zus heel lief en geruststellend tegen me praten terwijl ze aaide en aangaf dat ik nu raar droomde en dat ze bij me bleef totdat ik echt wakker was. Ik voelde me gerustgesteld en werd(met moeite) wakker. Het enge was, dat toen ik naar mijn zus keek, ze helemaal niet naast mijn bed stond,maar zelf heerlijk lag te slapen. Zij had dus helemaal niet tegen me gepraat! Ik heb het haar naderhand ook gevraagd, en nee zij sliep de hele tijd.
Nu ben ik samen met mijn man en heb ik dus logischerwijs nog altijd last van dergelijke dromen.
Als hij aan het varen is, dan slaap ik natuurlijk alleen. Soms is dit wel eng. Doordat ik het volgende meemaakte:
Ik lag dus op bed en ik sliep half(zo ervaarde ik dat) ik voelde iemand tegen me aan kruipen, lepeltje lepeltje. Lekker knus en een veilig gevoel, ik dacht dat het mijn man was. Maar ineens bedacht ik me dus dat hij het niet kon zijn.. jakkes wie (het voelde echt als een lichaam) lag er tegen mij aan?
Ik kreeg door dat het weer zo’n rare droom was. Met moeite werd ik wakker en *gelukkig* was het niet iemand anders die tegen me aanlag. Ik deed het licht niet aan en bleef in bed liggen.Ik hoorde de kat melken en spinnen, dus ik voelde me wel op mijn gemak. Ik werd de volgende ochtend wakker en toen bleek dat de kat er helemaal niet was! Ik had hem ook niet mee naar boven genomen,maar toch had ik die nacht aangenomen van wel.
Nog een laatste voorbeeld. Als mijn man aan wal werkt gaat hij vroeg van huis.Ik slaap dan nog even wat langer. Ik heb ook vaak op die momenten de rare dromen. Zoals de keer dat ik plat tegen het bed gedrukt werd en een helikopter geluid hoorde en door een luchtdruk tegen het bed gedrukt werd. Een heel naar gevoel was dat. Ik kon geen kant op. Wat ik met name ook eng vond, was dat mijn deken naar beneden werd getrokken. Ik had weer door dit is een droom en niet echt!
Ik probeerde met “man en macht”(want zo voelt het) mijn ogen open te krijgen en dat lukte. O, wat word ik dan met een naar gevoel wakker zeg.
Sommige periodes heb ik er meer last van dan andere. Het kan voorkomen dat ik ze eens in een half jaar heb,maar ook 2x in de week.
Wie maakt zulke dromen ook mee en hoe ga jij ermee om?
Het lucht me in elk geval al op om het op te schrijven. En sorry voor dit lange verhaal
zaterdag 28 juli 2012 om 18:45
Bedankt voor alle informatie Molly74! Ik ga gelijk eens even kijken. Wel moet ik erbij zeggen dat je tijdens een SV wel degelijk bij bewust zijn bent (geestelijk) alleen je lichaam is verlamd. Vandaar dat ik juist denk dat het precies het tegenovergestelde is van slaapwandelen, waarbij je wél kan bewegen en zelfs in diepe slaap bent! Wat naar dat jij dat meemaakt zeg, lijkt me ook geen pretje!
Lila01: Een slaapverlamming is heel specifiek, en herken je zogezegd uit duizenden :p Ik zal proberen het in mijn eigen woorden uit te leggen.
Tijdens de REM-slaap maakt je lichaam een stofje aan om je te verlammen, zodat je niet de handelingen uitvoert waar je over droomt. Alleen het hart, de ogen en de longen zijn niet verlamd. Dit is een natuurlijk mechanisme.
Tijdens een slaapverlamming ontstaat hierin een storing, waardoor dit stofje nog (of al) in je lichaam zit, terwijl al (of nog) wakker bent. Het kan dus ontstaan vlak voor het inslapen of vlak na het wakker worden. Omdat de hersengebieden op dat moment nog geprikkeld zijn die actief zijn tijdens de REM-slaap (het dromen), kunnen er hallucinaties ontstaan; zowel tactische, als visuele of auditieve hallucinaties. Je ogen kun je echter vaak wel openen, waardoor je bijvoorbeeld gewoon de wekker kan zien, de slaapkamer, enz. Dit kan dus gaan vermengen met de hallucinaties, waardoor het lijkt alsof er echt iets in je slaapkamer/bed is.
Het gaat er dus om dat je lichaam per ongeluk nog/al in slaaptoestand is, terwijl je geestelijk wel wakker bent. Veel mensen ervaren tijdens een slaapverlamming gevoelens van verstikking, tintelingen, oorsuizen, enz.
Herken je dit een beetje in wat jij meemaakt? Dat je wakker ben, gewoon bij bewustzijn, normale geluiden van buiten en binnen kan horen, de slaapkamer kan zien, maar totaal verlamd bent? Dat je je niet kan bewegen, hoe je het ook probeert en misschien dingen hoort/ziet die er niet zijn? Een aanval duurt meestal enkele minuten, soms korter.
Lila01: Een slaapverlamming is heel specifiek, en herken je zogezegd uit duizenden :p Ik zal proberen het in mijn eigen woorden uit te leggen.
Tijdens de REM-slaap maakt je lichaam een stofje aan om je te verlammen, zodat je niet de handelingen uitvoert waar je over droomt. Alleen het hart, de ogen en de longen zijn niet verlamd. Dit is een natuurlijk mechanisme.
Tijdens een slaapverlamming ontstaat hierin een storing, waardoor dit stofje nog (of al) in je lichaam zit, terwijl al (of nog) wakker bent. Het kan dus ontstaan vlak voor het inslapen of vlak na het wakker worden. Omdat de hersengebieden op dat moment nog geprikkeld zijn die actief zijn tijdens de REM-slaap (het dromen), kunnen er hallucinaties ontstaan; zowel tactische, als visuele of auditieve hallucinaties. Je ogen kun je echter vaak wel openen, waardoor je bijvoorbeeld gewoon de wekker kan zien, de slaapkamer, enz. Dit kan dus gaan vermengen met de hallucinaties, waardoor het lijkt alsof er echt iets in je slaapkamer/bed is.
Het gaat er dus om dat je lichaam per ongeluk nog/al in slaaptoestand is, terwijl je geestelijk wel wakker bent. Veel mensen ervaren tijdens een slaapverlamming gevoelens van verstikking, tintelingen, oorsuizen, enz.
Herken je dit een beetje in wat jij meemaakt? Dat je wakker ben, gewoon bij bewustzijn, normale geluiden van buiten en binnen kan horen, de slaapkamer kan zien, maar totaal verlamd bent? Dat je je niet kan bewegen, hoe je het ook probeert en misschien dingen hoort/ziet die er niet zijn? Een aanval duurt meestal enkele minuten, soms korter.
zaterdag 28 juli 2012 om 20:41
zaterdag 28 juli 2012 om 20:49
quote:jen16 schreef op 28 juli 2012 @ 18:45:
Bedankt voor alle informatie Molly74! Ik ga gelijk eens even kijken. Wel moet ik erbij zeggen dat je tijdens een SV wel degelijk bij bewust zijn bent (geestelijk) alleen je lichaam is verlamd. Vandaar dat ik juist denk dat het precies het tegenovergestelde is van slaapwandelen, waarbij je wél kan bewegen en zelfs in diepe slaap bent! Wat naar dat jij dat meemaakt zeg, lijkt me ook geen pretje!
Lila01: Een slaapverlamming is heel specifiek, en herken je zogezegd uit duizenden :p Ik zal proberen het in mijn eigen woorden uit te leggen.
Tijdens de REM-slaap maakt je lichaam een stofje aan om je te verlammen, zodat je niet de handelingen uitvoert waar je over droomt. Alleen het hart, de ogen en de longen zijn niet verlamd. Dit is een natuurlijk mechanisme.
Tijdens een slaapverlamming ontstaat hierin een storing, waardoor dit stofje nog (of al) in je lichaam zit, terwijl al (of nog) wakker bent. Het kan dus ontstaan vlak voor het inslapen of vlak na het wakker worden. Omdat de hersengebieden op dat moment nog geprikkeld zijn die actief zijn tijdens de REM-slaap (het dromen), kunnen er hallucinaties ontstaan; zowel tactische, als visuele of auditieve hallucinaties. Je ogen kun je echter vaak wel openen, waardoor je bijvoorbeeld gewoon de wekker kan zien, de slaapkamer, enz. Dit kan dus gaan vermengen met de hallucinaties, waardoor het lijkt alsof er echt iets in je slaapkamer/bed is.
Het gaat er dus om dat je lichaam per ongeluk nog/al in slaaptoestand is, terwijl je geestelijk wel wakker bent. Veel mensen ervaren tijdens een slaapverlamming gevoelens van verstikking, tintelingen, oorsuizen, enz.
Herken je dit een beetje in wat jij meemaakt? Dat je wakker ben, gewoon bij bewustzijn, normale geluiden van buiten en binnen kan horen, de slaapkamer kan zien, maar totaal verlamd bent? Dat je je niet kan bewegen, hoe je het ook probeert en misschien dingen hoort/ziet die er niet zijn? Een aanval duurt meestal enkele minuten, soms korter.
Even over het eerste vetgedrukte stukje: aha, dat wist ik niet. Ik reageerde eerder vooral op je stukje met je vriend. En dat je daarna wakker werd en het niet echt bleek te zijn. Is dat dan iets anders dan die slaapverlamming? Want bij die situatie met je vriend, dat (niet)vasthouden, was je zonder bewustzijn toch?
Of begreep ik dat verkeerd? Want bij het tweede zwarte stukje is het dus eigenlijk net andersom dan bij slaapwandelen e.d., want in het laatste geval is je lichaam wakker maar je hersenen niet.
Pff, ingewikkeld.
Bedankt voor alle informatie Molly74! Ik ga gelijk eens even kijken. Wel moet ik erbij zeggen dat je tijdens een SV wel degelijk bij bewust zijn bent (geestelijk) alleen je lichaam is verlamd. Vandaar dat ik juist denk dat het precies het tegenovergestelde is van slaapwandelen, waarbij je wél kan bewegen en zelfs in diepe slaap bent! Wat naar dat jij dat meemaakt zeg, lijkt me ook geen pretje!
Lila01: Een slaapverlamming is heel specifiek, en herken je zogezegd uit duizenden :p Ik zal proberen het in mijn eigen woorden uit te leggen.
Tijdens de REM-slaap maakt je lichaam een stofje aan om je te verlammen, zodat je niet de handelingen uitvoert waar je over droomt. Alleen het hart, de ogen en de longen zijn niet verlamd. Dit is een natuurlijk mechanisme.
Tijdens een slaapverlamming ontstaat hierin een storing, waardoor dit stofje nog (of al) in je lichaam zit, terwijl al (of nog) wakker bent. Het kan dus ontstaan vlak voor het inslapen of vlak na het wakker worden. Omdat de hersengebieden op dat moment nog geprikkeld zijn die actief zijn tijdens de REM-slaap (het dromen), kunnen er hallucinaties ontstaan; zowel tactische, als visuele of auditieve hallucinaties. Je ogen kun je echter vaak wel openen, waardoor je bijvoorbeeld gewoon de wekker kan zien, de slaapkamer, enz. Dit kan dus gaan vermengen met de hallucinaties, waardoor het lijkt alsof er echt iets in je slaapkamer/bed is.
Het gaat er dus om dat je lichaam per ongeluk nog/al in slaaptoestand is, terwijl je geestelijk wel wakker bent. Veel mensen ervaren tijdens een slaapverlamming gevoelens van verstikking, tintelingen, oorsuizen, enz.
Herken je dit een beetje in wat jij meemaakt? Dat je wakker ben, gewoon bij bewustzijn, normale geluiden van buiten en binnen kan horen, de slaapkamer kan zien, maar totaal verlamd bent? Dat je je niet kan bewegen, hoe je het ook probeert en misschien dingen hoort/ziet die er niet zijn? Een aanval duurt meestal enkele minuten, soms korter.
Even over het eerste vetgedrukte stukje: aha, dat wist ik niet. Ik reageerde eerder vooral op je stukje met je vriend. En dat je daarna wakker werd en het niet echt bleek te zijn. Is dat dan iets anders dan die slaapverlamming? Want bij die situatie met je vriend, dat (niet)vasthouden, was je zonder bewustzijn toch?
Of begreep ik dat verkeerd? Want bij het tweede zwarte stukje is het dus eigenlijk net andersom dan bij slaapwandelen e.d., want in het laatste geval is je lichaam wakker maar je hersenen niet.
Pff, ingewikkeld.
zaterdag 28 juli 2012 om 22:53
Haha, ja het is ingewikkelde materie! 
In die beschrijving met mijn vriend was ik wel wakker (ik hoorde mijn vriend ademen, zag het dekbed, was al wakker geworden... alleen dat gevoel dat iemand je vasthoudt (overigens ook door vele andere gevoeld tijdens zo'n aanval) is een kwestie van zo'n zogenaamde 'tactiele hallucinatie'. Dit wordt beschreven als 'een gevoel van aanraking, vasthouden of verstikking'. Hierbij mengen dus flarden uit de REM-slaap met echt geziene beelden, zoals het bed, zichzelf en/of de kamer. Ben je ook al het Old Hag-syndroom tegengekomen? Dit is eigenlijk hetzelfde, maar dan ingevuld met culturele/eeuwenoude mythen. Een ander voorbeeld hiervan is de Incubus. In de moderne, Westerse (vooral Amerikaanse) cultuur wordt dit weer vaak ingevuld met Alien Abductions. Best grappig om die vergelijkingen eens te zien!
Slaapwandel je trouwens vaak? Lijkt me doodeng om ineens ergens wakker te worden en (nog) niet te weten wat je allemaal hebt uitgespookt, en voor hoelang. Ontstaan hierdoor geen gevaarlijke situaties?
En heb je manieren gevonden om hier iets tegen te doen, of is dit lastig?
Ik merk dat ik door (zeker die heftige) aanvallen van slaapverlamming soms echt bang ben om te gaan slapen en tegen de nachten opzie.. klinkt misschien een beetje kinderachtig Maar zeker nu ik het haast elke nacht heb, vind ik het echt naar! Maar ja Lang leve het forum!
Weltrusten!
In die beschrijving met mijn vriend was ik wel wakker (ik hoorde mijn vriend ademen, zag het dekbed, was al wakker geworden... alleen dat gevoel dat iemand je vasthoudt (overigens ook door vele andere gevoeld tijdens zo'n aanval) is een kwestie van zo'n zogenaamde 'tactiele hallucinatie'. Dit wordt beschreven als 'een gevoel van aanraking, vasthouden of verstikking'. Hierbij mengen dus flarden uit de REM-slaap met echt geziene beelden, zoals het bed, zichzelf en/of de kamer. Ben je ook al het Old Hag-syndroom tegengekomen? Dit is eigenlijk hetzelfde, maar dan ingevuld met culturele/eeuwenoude mythen. Een ander voorbeeld hiervan is de Incubus. In de moderne, Westerse (vooral Amerikaanse) cultuur wordt dit weer vaak ingevuld met Alien Abductions. Best grappig om die vergelijkingen eens te zien!
Slaapwandel je trouwens vaak? Lijkt me doodeng om ineens ergens wakker te worden en (nog) niet te weten wat je allemaal hebt uitgespookt, en voor hoelang. Ontstaan hierdoor geen gevaarlijke situaties?
En heb je manieren gevonden om hier iets tegen te doen, of is dit lastig?
Ik merk dat ik door (zeker die heftige) aanvallen van slaapverlamming soms echt bang ben om te gaan slapen en tegen de nachten opzie.. klinkt misschien een beetje kinderachtig
Maar zeker nu ik het haast elke nacht heb, vind ik het echt naar! Maar ja Lang leve het forum!Weltrusten!
zondag 29 juli 2012 om 13:03
Oei, nog meer aandoeningen! Nee, die twee termen kende ik nog niet. Zal daar ook eens over gaan lezen.
Ik slaapwandel wel, maar dan de figuurlijke versie. Ik ga dus niet (of eigenlijk zelden) aan de loop. Daarom noem ik het zelf maar slaapzitten, omdat dit in een gesprek duidelijker is. Eén keer heb ik in mijn slaapkamer (als puber geloof ik) in een bepaalde hoek gestaan. Ik was ervan overtuigd dat ik in de slaapkamer van mijn ouders was, waar de deur rechts zat. De deur in mijn slaapkamer zat links. Ik was dus heel paniekerig en benauwd dat ik de kamer niet meer uit kon, de deur was er immers niet meer!
Verder beperkt het zich letterlijk tot zitten. En dan ervan overtuigd zijn dat er iets gaande is. Bvb. ratten op mijn bed (al is dit wel al jaren geleden voor het laatst geweest) die ik dan ook echt zie lopen. Het is niet enkel een droom, want je kunt ieder gesprek met mij voeren (zolang die ratten maar blijven zitten, gnagna).
En ik heb momenteel nogal vaak dat ik net in slaap ben gevallen en dan (niet)wakker word, waarna ik denk dat ik nog ergens dieren moet bevrijden. Ik weet dan ook precies waar ze zitten qua omgeving, maar ik kan die plek nooit vinden. Ik struin dan mijn gedachten af en denk dan: waarom onthou ik dat niet? En begin me dan erge zorgen te maken. Om dit dan even te laten bezinken ga ik vaak plassen. Om dáár vervolgens erachter te komen dat wat ik net allemaal dacht, niet echt was.
Het lijkt op dromen, maar dan met open ogen en met activiteiten.
Vroeger als klein kind had ik een paar keer per week (nu twee keer per maand hooguit) dat ik ging schelden en vloeken en schreeuwen. Vooral als het een emotionele dag was geweest. Ik had dan vaak ruzie in mijn slaap, of ik kon een spelletje niet winnen (niet tegen onrecht kunnen), etc. Dan ging mijn moeder soms naar me toe (anders maakte ik het hele huis wakker) en dan ging ik daar ook nog 's mee in discussie, want ik begon dan al met 'EN IK DROOM DEZE KEER NIET!' Terwijl ik dat dus wel deed op dat moment, haha.
En ooit, ooit was het wél echt. Toen zat er iets onder mijn bed. Ik wederom gillen en naar beneden roepen (het was zaterdagochtend en mijn ouders waren al op) dat er iets zat. Niemand die reageerde. Want ach.... ze is weer aan het dromen. Totdat mijn moeder uiteindelijk toch maar 's kwam kijken, omdat ik nu ook kon benoemen wat het was. Namelijk een kraai!
De hele slaapkamer vol poepjes, want het beestje was overdag naar binnen gevlogen, maar kon er 's avonds niet meer uit. En ik heb al een beetje schrik voor dat gefladder van vogels, dus toen helemaal!
Ik slaapwandel wel, maar dan de figuurlijke versie. Ik ga dus niet (of eigenlijk zelden) aan de loop. Daarom noem ik het zelf maar slaapzitten, omdat dit in een gesprek duidelijker is. Eén keer heb ik in mijn slaapkamer (als puber geloof ik) in een bepaalde hoek gestaan. Ik was ervan overtuigd dat ik in de slaapkamer van mijn ouders was, waar de deur rechts zat. De deur in mijn slaapkamer zat links. Ik was dus heel paniekerig en benauwd dat ik de kamer niet meer uit kon, de deur was er immers niet meer!
Verder beperkt het zich letterlijk tot zitten. En dan ervan overtuigd zijn dat er iets gaande is. Bvb. ratten op mijn bed (al is dit wel al jaren geleden voor het laatst geweest) die ik dan ook echt zie lopen. Het is niet enkel een droom, want je kunt ieder gesprek met mij voeren (zolang die ratten maar blijven zitten, gnagna).
En ik heb momenteel nogal vaak dat ik net in slaap ben gevallen en dan (niet)wakker word, waarna ik denk dat ik nog ergens dieren moet bevrijden. Ik weet dan ook precies waar ze zitten qua omgeving, maar ik kan die plek nooit vinden. Ik struin dan mijn gedachten af en denk dan: waarom onthou ik dat niet? En begin me dan erge zorgen te maken. Om dit dan even te laten bezinken ga ik vaak plassen. Om dáár vervolgens erachter te komen dat wat ik net allemaal dacht, niet echt was.
Het lijkt op dromen, maar dan met open ogen en met activiteiten.
Vroeger als klein kind had ik een paar keer per week (nu twee keer per maand hooguit) dat ik ging schelden en vloeken en schreeuwen. Vooral als het een emotionele dag was geweest. Ik had dan vaak ruzie in mijn slaap, of ik kon een spelletje niet winnen (niet tegen onrecht kunnen), etc. Dan ging mijn moeder soms naar me toe (anders maakte ik het hele huis wakker) en dan ging ik daar ook nog 's mee in discussie, want ik begon dan al met 'EN IK DROOM DEZE KEER NIET!' Terwijl ik dat dus wel deed op dat moment, haha.
En ooit, ooit was het wél echt. Toen zat er iets onder mijn bed. Ik wederom gillen en naar beneden roepen (het was zaterdagochtend en mijn ouders waren al op) dat er iets zat. Niemand die reageerde. Want ach.... ze is weer aan het dromen. Totdat mijn moeder uiteindelijk toch maar 's kwam kijken, omdat ik nu ook kon benoemen wat het was. Namelijk een kraai!
De hele slaapkamer vol poepjes, want het beestje was overdag naar binnen gevlogen, maar kon er 's avonds niet meer uit. En ik heb al een beetje schrik voor dat gefladder van vogels, dus toen helemaal!
zondag 29 juli 2012 om 13:06
Over dat 'tactiele' waar jij het over had: het is dus klaarblijkelijk net andersom dan wat er in die docu werd verteld. Jij en ik zien de dingen, beleven de dingen, onthouden het ook.
En in die docu doen ze van alles, maar weten het niet meer.
Nou moet ik zeggen dat ik het dus ook vaak niet meer wist, maar iemand vertelde het dan tegen mij (ouders, of later vriend). En heel soms was ik het zelf even vergeten en dan doordat iemand erover begon, begon het bij mij weer te dagen. En het was, vooral in de kindertijd en toen met die ratten, dat ik wakker werd van mijn eigen herrie.
Toch vraag ik me af, ook al is het hele gebeuren precies andersom, of er in de hersenen niet hetzelfde plaatsvindt bij al die aandoeningen. Heb je die docu ook niet meer op die andere sites kunnen vinden trouwens?
En in die docu doen ze van alles, maar weten het niet meer.
Nou moet ik zeggen dat ik het dus ook vaak niet meer wist, maar iemand vertelde het dan tegen mij (ouders, of later vriend). En heel soms was ik het zelf even vergeten en dan doordat iemand erover begon, begon het bij mij weer te dagen. En het was, vooral in de kindertijd en toen met die ratten, dat ik wakker werd van mijn eigen herrie.
Toch vraag ik me af, ook al is het hele gebeuren precies andersom, of er in de hersenen niet hetzelfde plaatsvindt bij al die aandoeningen. Heb je die docu ook niet meer op die andere sites kunnen vinden trouwens?
zondag 29 juli 2012 om 14:55
Wat een nachtelijke avonturen zeg! Ook vreemd dat er dan nog wel met je te praten valt he, dat je eigenlijk in je slaap gewoon hele gesprekken aan het voeren kan zijn. Ik wist niet zoveel van slaapwandelen, ik dacht eigenlijk dat een slaapwandelaar zich nooit iets kon herinneren van de activiteiten, maar nu jij beschrijft dat je je eigenlijk gewoon 'wakker' voelt snap ik het meer. Ook heb ik vaak gelezen/gehoord dat het gevaarlijk zou zijn om een slaapwandelaar wakker te maken. Is dit gewoon een fabeltje?
Hoewel het best eng is allemaal, is het ook wel weer heel interessant eigenlijk, beetje bizar zelfs dat dit soort fenomenen allemaal (kunnen) gebeuren tijdens een lekker nachtje slapen
Ik heb via die site de documentaire gedownload, althans, dat probeerde ik. Hij staat nog steeds klaar, maar hij download niks (server uit de lucht?). Ik vind die Engelse teksten ook moeilijk om te lezen hoor, vooral met al die termen
Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd hoe slaapwandelen zich verhoudt tot slaapparalyse. Er treedt immers bij allebei een verstoring op in het slapen en waken, en bij het al dan niet kunnen bewegen tijdens de slaap op de juiste momenten.
Over die Incubus moet je niet lezen voor het slapengaan hoor, trouwens
Zeker als er plaatjes bij staan, krijg je spontaan nachtmerries van! Haha.
Heb jij ook dingen die het slaapzitten (zo noem ik het voor het gemak ook maar even) uitlokken? Of manieren om het tegen te gaan? Ik lees in ieder geval dat je het vaak heb in emotionele tijden. Gelukkig is bij jou de frequentie in ieder geval afgenomen
Hoewel het best eng is allemaal, is het ook wel weer heel interessant eigenlijk, beetje bizar zelfs dat dit soort fenomenen allemaal (kunnen) gebeuren tijdens een lekker nachtje slapen
Ik heb via die site de documentaire gedownload, althans, dat probeerde ik. Hij staat nog steeds klaar, maar hij download niks (server uit de lucht?). Ik vind die Engelse teksten ook moeilijk om te lezen hoor, vooral met al die termen
Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd hoe slaapwandelen zich verhoudt tot slaapparalyse. Er treedt immers bij allebei een verstoring op in het slapen en waken, en bij het al dan niet kunnen bewegen tijdens de slaap op de juiste momenten.
Over die Incubus moet je niet lezen voor het slapengaan hoor, trouwens
Zeker als er plaatjes bij staan, krijg je spontaan nachtmerries van! Haha.Heb jij ook dingen die het slaapzitten (zo noem ik het voor het gemak ook maar even) uitlokken? Of manieren om het tegen te gaan? Ik lees in ieder geval dat je het vaak heb in emotionele tijden. Gelukkig is bij jou de frequentie in ieder geval afgenomen
maandag 30 juli 2012 om 21:40
dinsdag 31 juli 2012 om 11:59
Gek he, Mojitolise, dat er van die trucjes zijn? Ik kan (of kon.. nu word ik altijd meteen wakker in een SV als ik besef dat ik droom) uit een droom/nachtmerrie altijd wakker worden door met gesloten ogen mijn hoofd te schudden, of door heel snel te knipperen.
Ik heb eens gelezen dat je juist in een droom kan blijven (ik zou overigens niet weten waarom je dit zou willen, ik wil dan gewoon z.s.m. goed wakker worden!) door in je handen te wrijven of rondjes te draaien op je voeten.
Dit soort trucjes, net als omhoog kijken, zijn altijd lastig met een slaapverlamming doordat je echt helemaal verlamd bent. Je hoofd kan je dus niet bewegen. Misschien door met je ogen omhoog te kijken? Die kan ik nl. soms een beetje bewegen. Misschien goed om eens uit te proberen ja!
Het is wel zo dat, klinkt misschien een beetje stom, ik mijn ogen tijdens zo'n aanval niet echt durf te openen uit angst voor die hallucinaties (die beperken zich dan tot dingen voelen/horen, en ik wil liever geen man naast mijn bed zien staan of een heks op mijn borst zien zitten, haha)
Ik heb eens gelezen dat je juist in een droom kan blijven (ik zou overigens niet weten waarom je dit zou willen, ik wil dan gewoon z.s.m. goed wakker worden!) door in je handen te wrijven of rondjes te draaien op je voeten.
Dit soort trucjes, net als omhoog kijken, zijn altijd lastig met een slaapverlamming doordat je echt helemaal verlamd bent. Je hoofd kan je dus niet bewegen. Misschien door met je ogen omhoog te kijken? Die kan ik nl. soms een beetje bewegen. Misschien goed om eens uit te proberen ja!
Het is wel zo dat, klinkt misschien een beetje stom, ik mijn ogen tijdens zo'n aanval niet echt durf te openen uit angst voor die hallucinaties (die beperken zich dan tot dingen voelen/horen, en ik wil liever geen man naast mijn bed zien staan of een heks op mijn borst zien zitten, haha)
vrijdag 3 augustus 2012 om 10:50
Mijn nieuwste hulpmiddel (ja, je verzint steeds wat nieuws!) is een liedje in mijn hoofd te zingen als ik weer vastzit. Vooral om mezelf rustig te houden, beetje te relativeren, af te leiden en om ook zo te kunnen 'meten' hoe lang een aanval nou echt duurt.
Van de week zat ik er echt even doorheen, vond het echt niet meer leuk Bijna elke nacht ben ik toch bang om te gaan slapen (ik ben toch echt al volwassen), ik probeer er niet aan te denken en mezelf rustig te houden...soms raak ik echt even in paniek dan. Zo raar.. alleen maar door dit stomme verschijnsel, waarbij er eigenlijk niets aan de hand is! Maar als ik er uit kom, heb ik echt het gevoel dat me iets is 'aangedaan' zeg maar, zó beangstigend.
Nu probeer ik maar te accepteren dat ik het gewoon elke nacht minstens 1x heb. Heb ik het een nachtje niet, is dat mooi meegenomen. En tijdens een aanval gewoon heel rustig blijven en te bedenken dat alles wat ik hoor/voel/ evt. zie, nep is!
Dit lukt aardig, zeker als ik een paar dagen een rustigere heb gehad zeg maar. Als het weer een heftige is geweest, lukt het even wat moeilijker om er luchtig over te blijven.
Ik kan nu in ieder geval af en toe mijn verhaal kwijt, dat helpt al Al is dit topic niet meer zo actief. Toch altijd fijn om weer wat trucjes te lezen hoe je hier zo snel mogelijk uitkomt bijvoorbeeld
Van de week zat ik er echt even doorheen, vond het echt niet meer leuk
Bijna elke nacht ben ik toch bang om te gaan slapen (ik ben toch echt al volwassen), ik probeer er niet aan te denken en mezelf rustig te houden...soms raak ik echt even in paniek dan. Zo raar.. alleen maar door dit stomme verschijnsel, waarbij er eigenlijk niets aan de hand is! Maar als ik er uit kom, heb ik echt het gevoel dat me iets is 'aangedaan' zeg maar, zó beangstigend.Nu probeer ik maar te accepteren dat ik het gewoon elke nacht minstens 1x heb. Heb ik het een nachtje niet, is dat mooi meegenomen. En tijdens een aanval gewoon heel rustig blijven en te bedenken dat alles wat ik hoor/voel/ evt. zie, nep is!
Dit lukt aardig, zeker als ik een paar dagen een rustigere heb gehad zeg maar. Als het weer een heftige is geweest, lukt het even wat moeilijker om er luchtig over te blijven.
Ik kan nu in ieder geval af en toe mijn verhaal kwijt, dat helpt al Al is dit topic niet meer zo actief. Toch altijd fijn om weer wat trucjes te lezen hoe je hier zo snel mogelijk uitkomt bijvoorbeeld
woensdag 15 augustus 2012 om 09:59
Hoi Jen,
Fijn dat je hebt uitgevonden dat een liedje goed kan werken. En dat je rustig kan blijven als je het hebt. Ik las op internet ook nog dat extra vitamine B kan helpen. Moet je maar eens op googlen.
Kan mij voorstellen dat het impact heeft. Ook als je nog die hallucinaties erbij kunt hebben, zou ik ook mijn ogen dicht willen houden ja.
Ik zal eens proberen om in mijn handen te wrijven als ik in mijn droom wil blijven. Soms droom ik helder en kan ik mijn droom wat sturen, dan kan ik het eens doen. Al komt het idd niet vaak voor dat ik zo graag in een droom wil blijven. Vaak ben ik blij dat ik wakker wordt als ik weer eens een trein of vliegtuig heb gemist, schoolexamen niet haal, achtervolgt wordt in mijn droom. Maar soms heb ik wel leuke dromen (in het zwembad of als ik onbeperkt en gratis kan shoppen of allemaal speelgoed van vroeger zie).
Sterkte in ieder geval!
Fijn dat je hebt uitgevonden dat een liedje goed kan werken. En dat je rustig kan blijven als je het hebt. Ik las op internet ook nog dat extra vitamine B kan helpen. Moet je maar eens op googlen.
Kan mij voorstellen dat het impact heeft. Ook als je nog die hallucinaties erbij kunt hebben, zou ik ook mijn ogen dicht willen houden ja.
Ik zal eens proberen om in mijn handen te wrijven als ik in mijn droom wil blijven. Soms droom ik helder en kan ik mijn droom wat sturen, dan kan ik het eens doen. Al komt het idd niet vaak voor dat ik zo graag in een droom wil blijven. Vaak ben ik blij dat ik wakker wordt als ik weer eens een trein of vliegtuig heb gemist, schoolexamen niet haal, achtervolgt wordt in mijn droom. Maar soms heb ik wel leuke dromen (in het zwembad of als ik onbeperkt en gratis kan shoppen of allemaal speelgoed van vroeger zie).
Sterkte in ieder geval!
vrijdag 17 augustus 2012 om 15:25
Wat grappig dat je dat zegt van die vitamine B! Ik ben er namelijk een aantal weken geleden mee begonnen en wonder boven wonder heb ik amper meer een slaapverlamming gehad.. misschien is het toeval hoor (ik dacht dat dit pas na een maand ofzo zou beginnen te werken namelijk). Maar je kan je voorstellen dat ik nu voortaan elke avond braaf mijn vitamine B-pil inneem! Ik ben zo blij dat het in ieder geval minder is geworden, hierdoor ben ik ook weer minder bang om te slapen en dit zal natuurlijk ook wel meewerken Het is natuurlijk ook een beetje een vicieuze cirkel denk ik.
Heb jij al wat uit kunnen proberen in je lucide dromen? Ik snap je in ieder geval meteen als je zegt dat je uit de meeste dromen zo snel mogelijk wakker wil worden, heb ik zelf ook.
Ik herken ook jouw soort dromen heel goed! Ik heb al zó vaak een bus of trein gemist, me verslapen omdat ik niet goed op de klok kan kijken ofzo, of dat ik er niet op kan komen waar ik nou heen moet/heb afgesproken (School? Werk?)
Maar ook wel eens gedroomd over een winkel vol met taarten, die je dan gewoon mag pakken
Jij ook succes!
Heb jij al wat uit kunnen proberen in je lucide dromen? Ik snap je in ieder geval meteen als je zegt dat je uit de meeste dromen zo snel mogelijk wakker wil worden, heb ik zelf ook.
Ik herken ook jouw soort dromen heel goed! Ik heb al zó vaak een bus of trein gemist, me verslapen omdat ik niet goed op de klok kan kijken ofzo, of dat ik er niet op kan komen waar ik nou heen moet/heb afgesproken (School? Werk?)
Maar ook wel eens gedroomd over een winkel vol met taarten, die je dan gewoon mag pakken
Jij ook succes!
dinsdag 21 augustus 2012 om 22:14
Hoi!
Ik heb meerdere slaapverlammingen gehad en toen ik klein was uittredingen. Vanmorgen heb ik weer een slaapverlamming gehad met hallucinatie.. Ik lag in me bed en ik hoorde stemmen en dacht dat dit mijn ex vriend was (waar ik nog veel van houd), ik hoorde voetstappen richting mn bed en z'n stem. Ik wilde mn ogen opendoen maar dat lukte amper, toen het wel lukte hoorde ik geschreeuw en zag een vaag demonisch gezicht die mijn keel vast pakte.. Op dat moment wist ik dat het een slaapverlamming was en ik probeerde mn ademhaling te reguleren.. Het was echt weer super freaky!!
Ik heb meerdere slaapverlammingen gehad en toen ik klein was uittredingen. Vanmorgen heb ik weer een slaapverlamming gehad met hallucinatie.. Ik lag in me bed en ik hoorde stemmen en dacht dat dit mijn ex vriend was (waar ik nog veel van houd), ik hoorde voetstappen richting mn bed en z'n stem. Ik wilde mn ogen opendoen maar dat lukte amper, toen het wel lukte hoorde ik geschreeuw en zag een vaag demonisch gezicht die mijn keel vast pakte.. Op dat moment wist ik dat het een slaapverlamming was en ik probeerde mn ademhaling te reguleren.. Het was echt weer super freaky!!
Maak van een mug een vlinder.
woensdag 22 augustus 2012 om 18:22
Lauwtje, wat een nare ervaring die je hebt gehad zeg, getsie! Wel fijn dat je ook snel herkent dat het dan om een slaapverlamming gaat...
Heb je het altijd bij het ontwaken, of ook voor het inslapen? Ik merk dat mijn 'aanvallen' 's nachts altijd veel enger en heftiger zijn dan die tegen de ochtend, 's ochtends kom ik er ook beter (sneller) uit zeg maar.
Ik hoop voor je dat je het niet al te vaak meemaakt
Heb je wat dingen kunnen vinden die in zo'n geval kunnen helpen?
Heb je het altijd bij het ontwaken, of ook voor het inslapen? Ik merk dat mijn 'aanvallen' 's nachts altijd veel enger en heftiger zijn dan die tegen de ochtend, 's ochtends kom ik er ook beter (sneller) uit zeg maar.
Ik hoop voor je dat je het niet al te vaak meemaakt
Heb je wat dingen kunnen vinden die in zo'n geval kunnen helpen?
donderdag 23 augustus 2012 om 23:29
Hoi Jen!
Ik heb ze normaliter vaak tijdens een middagdutje en tijdens het ontwaken..
Ik zag een tip ergens staan over een liedje gaan zingen, dat is wel een goede. Zelf probeer ik op mn ademhaling te letten en tegen mezelf zeggen dat het nep is haha..
Ik heb het gelukkig nog niet al te vaak gehad.. Dit afgelopen jaar stuk of 5 keer. Vroeger denk ik ook wel, maar kan het mij niet heugen, had wel veel last van nachtmerries als kind. Nu nog steeds trouwens.
Onthoud jij vaak ook je dromen? Ik maak ze altijd levensecht mee lijkt het..
Ik heb ze normaliter vaak tijdens een middagdutje en tijdens het ontwaken..
Ik zag een tip ergens staan over een liedje gaan zingen, dat is wel een goede. Zelf probeer ik op mn ademhaling te letten en tegen mezelf zeggen dat het nep is haha..
Ik heb het gelukkig nog niet al te vaak gehad.. Dit afgelopen jaar stuk of 5 keer. Vroeger denk ik ook wel, maar kan het mij niet heugen, had wel veel last van nachtmerries als kind. Nu nog steeds trouwens.
Onthoud jij vaak ook je dromen? Ik maak ze altijd levensecht mee lijkt het..
Maak van een mug een vlinder.
vrijdag 24 augustus 2012 om 17:59
Toevallig dat jij dat zo zegt, ik weet nu (bijna zeker) dat ik het als kind ook moet hebben gehad. Ik had altijd last van nachtmerries en de nachten waren vaak drama's in mijn herinnering. Ik riep dan om mijn moeder als ik bang was, maar soms lukte dat niet! Dan werd ik wakker uit een nachtmerrie, riep haar, maar er kwam dan geen geluid uit mijn keel. Als ik dan op de muren ging kloppen, deden mijn armen het niet Nu achteraf lijken dit soort dingen precies op slaapverlamming (soms kwam mijn moeder dan wel mijn kamer binnen, maar was ze 'kwaadaardig' of begon ze mij pijn te doen omdat ik iedereen wakker had gemaakt. De volgende dag bedacht ik me dat ik het maar gedroomd moest hebben..) Dit valt nu dus ook allemaal meer op z'n plek.
Ook nu heb ik altijd levendige dromen, kan er vaak veel nog heel goed herinneren. Zo droomde ik vannacht over een grote tijgerhaai, een orka die ik moest tekenen wat niet lukte (geeen idee hoe ik hierbij kom) en over mijn oma in de dierentuin die boos op mij was. Haha, soms zijn dromen zo raar.
Dat van dat liedje postte ik inderdaad. Ik heb nog een goede tip om daar aan toe te voegen! Wel een hele rare, maar mij heeft het al heel vaak goed (en snel) geholpen:
- Zodra je beseft dat je in een SV komt, rustig blijven en hallucinaties bewust negeren! Besef dat je er invloed op hebt en denk er dus niet aan. (Makkelijk gezegd dan gedaan, maar probeer het eens echt 'weg te denken')
- Houd je ogen dicht. Hoewel er ook gevoelsmatige en auditieve hallucinaties op kunnen treden, scheelt het al als je in ieder geval niets engs kunt zíen.
- Trek zo snel mogelijk je neus op (klinkt heel raar ja, maar werkt echt). Dus je neus als het ware rimpelen, alsof je iets vies ruikt!
Dat laatste lukt bij mij altijd vrij snel (misschien omdat gezichtsspieren het eerste gaan werken?), in tegenstelling tot het bewegen van een arm of been. Zodra je íets kan bewegen (in dit geval neus/gezicht) komt de rest vanzelf.
Dus: niet ertegen 'vechten', maar meteen proberen om alleen je neus zo ver mogelijk op te trekken! Zodra je weer gevoel krijgt, kan je je ogen openen en rechtop gaan zitten.
Ook nu heb ik altijd levendige dromen, kan er vaak veel nog heel goed herinneren. Zo droomde ik vannacht over een grote tijgerhaai, een orka die ik moest tekenen wat niet lukte (geeen idee hoe ik hierbij kom) en over mijn oma in de dierentuin die boos op mij was. Haha, soms zijn dromen zo raar.
Dat van dat liedje postte ik inderdaad. Ik heb nog een goede tip om daar aan toe te voegen! Wel een hele rare, maar mij heeft het al heel vaak goed (en snel) geholpen:
- Zodra je beseft dat je in een SV komt, rustig blijven en hallucinaties bewust negeren! Besef dat je er invloed op hebt en denk er dus niet aan. (Makkelijk gezegd dan gedaan, maar probeer het eens echt 'weg te denken')
- Houd je ogen dicht. Hoewel er ook gevoelsmatige en auditieve hallucinaties op kunnen treden, scheelt het al als je in ieder geval niets engs kunt zíen.
- Trek zo snel mogelijk je neus op (klinkt heel raar ja, maar werkt echt). Dus je neus als het ware rimpelen, alsof je iets vies ruikt!
Dat laatste lukt bij mij altijd vrij snel (misschien omdat gezichtsspieren het eerste gaan werken?), in tegenstelling tot het bewegen van een arm of been. Zodra je íets kan bewegen (in dit geval neus/gezicht) komt de rest vanzelf.
Dus: niet ertegen 'vechten', maar meteen proberen om alleen je neus zo ver mogelijk op te trekken! Zodra je weer gevoel krijgt, kan je je ogen openen en rechtop gaan zitten.
zondag 26 augustus 2012 om 16:14
Ik heb vandaag even geëxperimenteerd ermee, vooral om het minder eng te maken en met vriend te laten zien hoe hij het eventueel bij mij kan herkennen!
Ik ging op de bank liggen voor een middagdutje (doe ik normaal nooit, maar lees veel over dit en het ontstaan van SV, net als jij aangeeft). Ik ging rustig en ontspannen op mijn rug liggen, en mijn vriend zou kijken of hij dingen zag gebeuren wanneer ik in een verlamming terecht zou komen.
Al na 10 minuten begon mijn lichaam 'raar' aan te voelen. Alsof er een vreemde vloeistof door mijn aderen begon te stromen. Het tintelde steeds meer en alles werd licht (of juist zwaar Heel gek). Mijn ademhaling werd heel zwaar en ik had het niet meer onder controle, mijn hart ging steeds harder bonzen en het voelde alsof ik liggend flauwviel ofzo. Ik wist meteen dat de slaapverlamming eraan kwam en ik probeerde (helaas te snel) iets te bewegen. Dat lukte nog net, maar uit 'enthousiasme' deed ik mijn ogen open en vertelde mijn vriend dat dít het was. Mijn hart ging echt als een razende tekeer en ik was een soort van buiten adem. Hij vond het heel raar, haha!
Stom dus, ik heb iets te snel geprobeerd te bewegen, waardoor ik nog niet echt vast zat. Ik weet zeker dat dit wel was gebeurd als ik 1 minuut had gewacht!
Ik vind het wel al een stuk minder eng nu ik het bewust aan heb voelen komen en zo, maakt het ook meer 'grappig' of interessant. Hoop dat mijn vriend ook kan ontdekken dat ik toch een geluidje kan maken ofzo! Ik hoop namelijk altijd 's nachts dat hij merkt dat ik een SV heb en mij eruit kan halen. Dit is tot nu toe niet gelukt, maar misschien kunnen we er zo achter komen. Ik zal de geïnteresseerden op de hoogte houden
Ik ging op de bank liggen voor een middagdutje (doe ik normaal nooit, maar lees veel over dit en het ontstaan van SV, net als jij aangeeft). Ik ging rustig en ontspannen op mijn rug liggen, en mijn vriend zou kijken of hij dingen zag gebeuren wanneer ik in een verlamming terecht zou komen.
Al na 10 minuten begon mijn lichaam 'raar' aan te voelen. Alsof er een vreemde vloeistof door mijn aderen begon te stromen. Het tintelde steeds meer en alles werd licht (of juist zwaar Heel gek). Mijn ademhaling werd heel zwaar en ik had het niet meer onder controle, mijn hart ging steeds harder bonzen en het voelde alsof ik liggend flauwviel ofzo. Ik wist meteen dat de slaapverlamming eraan kwam en ik probeerde (helaas te snel) iets te bewegen. Dat lukte nog net, maar uit 'enthousiasme' deed ik mijn ogen open en vertelde mijn vriend dat dít het was. Mijn hart ging echt als een razende tekeer en ik was een soort van buiten adem. Hij vond het heel raar, haha!
Stom dus, ik heb iets te snel geprobeerd te bewegen, waardoor ik nog niet echt vast zat. Ik weet zeker dat dit wel was gebeurd als ik 1 minuut had gewacht!
Ik vind het wel al een stuk minder eng nu ik het bewust aan heb voelen komen en zo, maakt het ook meer 'grappig' of interessant. Hoop dat mijn vriend ook kan ontdekken dat ik toch een geluidje kan maken ofzo! Ik hoop namelijk altijd 's nachts dat hij merkt dat ik een SV heb en mij eruit kan halen. Dit is tot nu toe niet gelukt, maar misschien kunnen we er zo achter komen. Ik zal de geïnteresseerden op de hoogte houden
zondag 26 augustus 2012 om 21:38
Hey Jen!
Wat apart dat je het kan opwekken.. Wel gaaf dat je het met je vriend probeert. Mijn ex vriend had ook last van SV's toen hij me zijn ervaring vertelde ging bij mij een belletje rinkelen, en net wat jij zegt herken ik bepaalde gebeurtenissen van mn jeugd.
Ik ben wel benieuwd naar je experimenten
Succes!
Wat apart dat je het kan opwekken.. Wel gaaf dat je het met je vriend probeert. Mijn ex vriend had ook last van SV's toen hij me zijn ervaring vertelde ging bij mij een belletje rinkelen, en net wat jij zegt herken ik bepaalde gebeurtenissen van mn jeugd.
Ik ben wel benieuwd naar je experimenten
Succes!
Maak van een mug een vlinder.
zondag 26 augustus 2012 om 21:56
Hoi meiden, hier ook iemand die bekend is met sv. Vroeger dacht ik altijd dat er een boze geest op mij ging zitten als kind! Doodeng! Tegenwoordig helpt rustig blijven en een liedje zingen mij ook. Ik heb het echt bij het ontwaken en met name als ik nog blijf liggen als mijn man naar z'n werk is en ik nog een dutje doe... Ben blij dat ik sinds een paar jaar weet wat het is, want ook hier veel angst voor het slapen er gehad!
maandag 27 augustus 2012 om 11:33
Hoi Tijger83, wat jij vertelt is wel heel eng zeg! Als kind weet je natuurlijk al helemaal niet wat je overkomt. Heb jij ook, net als lauwtje ook vertelt last van die levendige dromen en zo?
Dit hoor/lees ik namelijk veel bij mensen met SV. Kan er goed mee te maken hebben waarschijnlijk. Tijdens je droomslaap maakt je lichaam die zogenaamde atonia aan, waardoor je lichaam verlamd is tijdens deze fase. Normaal zouden mensen volgens mij zo'n 5x 30 minuten in de REMslaap (droomfase) zijn. Misschien omdat mensen met SV in verhouding meer dromen, maakt je lichaam wel teveel van dit stofje aan? Weet het niet hoor, maar dan wordt het misschien net zo'n mechanisme als dat je moe wordt van te veel slapen (Je lichaam maakt dan extra melatonine aan, terwijl je dit eigenlijk niet meer nodig hebt en hierdoor wordt je dan moe).
Vind het ook wel een interessant verschijnsel hoor, zeker omdat er nog zo weinig over bekend is eigenlijk. Daarbij helpt het rationeel benaderen mij ook om het minder eng te vinden hoor:P Er lijken iig wel wat gemeenschappelijke factoren te zijn voor het (regelmatig) ontstaan van zo'n slaapverlamming.
Fijn dat je in ieder geval minder bang ben geworden bij het slapen. Na een SV ben ik meestal nog wel bang om weer terug te slapen, gelukkig heb ik het meestal 's ochtends vroeg en ga ik er gewoon uit
Dit hoor/lees ik namelijk veel bij mensen met SV. Kan er goed mee te maken hebben waarschijnlijk. Tijdens je droomslaap maakt je lichaam die zogenaamde atonia aan, waardoor je lichaam verlamd is tijdens deze fase. Normaal zouden mensen volgens mij zo'n 5x 30 minuten in de REMslaap (droomfase) zijn. Misschien omdat mensen met SV in verhouding meer dromen, maakt je lichaam wel teveel van dit stofje aan? Weet het niet hoor, maar dan wordt het misschien net zo'n mechanisme als dat je moe wordt van te veel slapen (Je lichaam maakt dan extra melatonine aan, terwijl je dit eigenlijk niet meer nodig hebt en hierdoor wordt je dan moe).
Vind het ook wel een interessant verschijnsel hoor, zeker omdat er nog zo weinig over bekend is eigenlijk. Daarbij helpt het rationeel benaderen mij ook om het minder eng te vinden hoor:P Er lijken iig wel wat gemeenschappelijke factoren te zijn voor het (regelmatig) ontstaan van zo'n slaapverlamming.
Fijn dat je in ieder geval minder bang ben geworden bij het slapen. Na een SV ben ik meestal nog wel bang om weer terug te slapen, gelukkig heb ik het meestal 's ochtends vroeg en ga ik er gewoon uit
donderdag 13 september 2012 om 09:31
Hoi Jen, zie nu pas je reactie. Ja, levendig dromen kan ik heel goed! En ook echt hele actiefilms in mijn hoofd. Wie weet dat het daar mee te maken heeft.
Ik ben wel heel blij dat ik tegenwoordig weet wat het is. Want je denkt echt dat je gek bent geworden en je kan het ook niet uitleggen aan mensen. Het is zo'n maf gevoel... Hopelijk helpt dit topic mensen die misschien hetzelfde overkomt, maar er niet goed over kunnen praten...
Ik ben wel heel blij dat ik tegenwoordig weet wat het is. Want je denkt echt dat je gek bent geworden en je kan het ook niet uitleggen aan mensen. Het is zo'n maf gevoel... Hopelijk helpt dit topic mensen die misschien hetzelfde overkomt, maar er niet goed over kunnen praten...
donderdag 13 september 2012 om 11:34
Toevallig (of niet dus ) dat jij ook altijd zo levendig kan dromen!
Het is moeilijk om aan andere mensen uit te leggen he, die hebben toch gauw het idee dat het een soort dromen zijn. Was het maar zo! Het is inderdaad en heel vreemd en echt uniek gevoel. Gewoon letterlijk van top tot teen verlamd zijn, terwijl je gewoon in je bed ligt en totaal bij bewustzijn bent. Soms kan ik mijn wekker zien en zie ik zo de tijd verstrijken, haha. In een droom kan dit nog wel eens rare dingen veroozaken, die je achteraf kan toewijden aan het dromen (klok die niet werkt, juist te snel loopt, de tijd steeds verwisseld ofzo, niet goed kunnen 'lezen'). Tijdens een SV klopt de tijd altijd zeg maar.. meestal lig ik de laatste tijd ongeveer een minuutje echt vast, hoewel het voelt als een uur
Tijger83, heb jij het ook nog heel regelmatig nu?
Het is moeilijk om aan andere mensen uit te leggen he, die hebben toch gauw het idee dat het een soort dromen zijn. Was het maar zo! Het is inderdaad en heel vreemd en echt uniek gevoel. Gewoon letterlijk van top tot teen verlamd zijn, terwijl je gewoon in je bed ligt en totaal bij bewustzijn bent. Soms kan ik mijn wekker zien en zie ik zo de tijd verstrijken, haha. In een droom kan dit nog wel eens rare dingen veroozaken, die je achteraf kan toewijden aan het dromen (klok die niet werkt, juist te snel loopt, de tijd steeds verwisseld ofzo, niet goed kunnen 'lezen'). Tijdens een SV klopt de tijd altijd zeg maar.. meestal lig ik de laatste tijd ongeveer een minuutje echt vast, hoewel het voelt als een uur
Tijger83, heb jij het ook nog heel regelmatig nu?
woensdag 12 december 2012 om 17:05
Het is alweer een tijdje geleden dat hier is gepost, maar vond het niet nodig om een nieuw (eigen) topic te openen. Toch wil ik graag weer even mijn hart luchten en dit lijkt me een geschikte plaats Gelijk even ge-upt dus!
Ik heb vannacht zo'n drama-nacht gehad, ben er vandaag gewoon een beetje ziek van. Ik heb heel licht geslapen, steeds flarden van dromen gehad en werd dus elke keer (na, voor en tussen ) elke droom wakker in een slaapverlamming. En telkens moest ik echt vechten om eruit te komen en om wakker te blijven. Omdat ik tegen de ochtend zó moe was geworden, lukte het steeds niet om goed wakker te blijven en viel ik óf meteen weer in een nare korte slaap, óf zelfs direct weer in een SV.. Ik heb denk ik wel 12 keer zo 'vast' gezeten.
Misschien klinkt het allemaal een beetje als aanstellerij, maar wat voelde ik me brak toen uiteindelijk de wekker ging! Had het idee allemaal heftige dingen te hebben meegemaakt in die kamer, haha. Mensen hebben me geslagen en verstikt, mijn moeder was boos op me, vriend wurgde me weer eens, en ga zo maar door.. En dan ook nog dat klote-gevoel van die verlammingen, bah.
Ben er gewoon weer even klaar mee, dat stomme gedoe Wellicht zijn er (nieuwe?) forummers die hierover willen meepraten?
Ik heb vannacht zo'n drama-nacht gehad, ben er vandaag gewoon een beetje ziek van. Ik heb heel licht geslapen, steeds flarden van dromen gehad en werd dus elke keer (na, voor en tussen ) elke droom wakker in een slaapverlamming. En telkens moest ik echt vechten om eruit te komen en om wakker te blijven. Omdat ik tegen de ochtend zó moe was geworden, lukte het steeds niet om goed wakker te blijven en viel ik óf meteen weer in een nare korte slaap, óf zelfs direct weer in een SV.. Ik heb denk ik wel 12 keer zo 'vast' gezeten.
Misschien klinkt het allemaal een beetje als aanstellerij, maar wat voelde ik me brak toen uiteindelijk de wekker ging! Had het idee allemaal heftige dingen te hebben meegemaakt in die kamer, haha. Mensen hebben me geslagen en verstikt, mijn moeder was boos op me, vriend wurgde me weer eens, en ga zo maar door.. En dan ook nog dat klote-gevoel van die verlammingen, bah.
Ben er gewoon weer even klaar mee, dat stomme gedoe Wellicht zijn er (nieuwe?) forummers die hierover willen meepraten?
woensdag 12 december 2012 om 21:12
Ha Jen,
Wat shit dat je zo'n rotnacht gehad hebt. Heb je er vaak last van? Haal je straks je slaap weer in of ben je nu al bang dat het vannacht weer zal gebeuren?
Bij mij komt het gelukkig bijna niet meer voor de afgelopen1,5 jaar. Een maand of 2 geleden had ik het weer eens, ik werd ook niet voldoende wakker waardoor ik er steeds weer in werd gezogen. Hij was niet zo heftig als 'normaal', dat ik verstikt word bijvoorbeeld en ook echt nog een paar minuten naar adem hap en op adem moet komen als ik er uit kom.
Ik had daarvoor al een week slecht geslapen (ik ben een hele slechter slaper en met periodes slaap ik bijna niet). Dat is bij mij een trigger. Was er ook echt niet goed van toen. Gelukkig slaap ik weer wat beter.
Ik hoop dat je komende nacht lekker slaapt Jen!
Wat shit dat je zo'n rotnacht gehad hebt. Heb je er vaak last van? Haal je straks je slaap weer in of ben je nu al bang dat het vannacht weer zal gebeuren?
Bij mij komt het gelukkig bijna niet meer voor de afgelopen1,5 jaar. Een maand of 2 geleden had ik het weer eens, ik werd ook niet voldoende wakker waardoor ik er steeds weer in werd gezogen. Hij was niet zo heftig als 'normaal', dat ik verstikt word bijvoorbeeld en ook echt nog een paar minuten naar adem hap en op adem moet komen als ik er uit kom.
Ik had daarvoor al een week slecht geslapen (ik ben een hele slechter slaper en met periodes slaap ik bijna niet). Dat is bij mij een trigger. Was er ook echt niet goed van toen. Gelukkig slaap ik weer wat beter.
Ik hoop dat je komende nacht lekker slaapt Jen!
woensdag 12 december 2012 om 21:36
Bedankt voor je berichtje Gobsmack. Balen dat je er ook last van heb; pas als je het heb meegemaakt weet je hoe vervelend het is he!
Ik heb er het afgelopen jaar heel erg veel last van gehad (elke nacht) en de laatste weken juist weer veel minder. Meestal alleen nog in het weekend, maar tegen de ochtend lijken de 'aanvallen' altijd al wat minder heftig Nu had ik het dus vanaf het midden van de nacht, en slecht slapen doe ik helaas altijd wel.
Ik heb wel besloten om slaap niet te gaan inhalen; ik ga vannacht gewoon weer normale tijd naar bed en hoop dat ik tot de wekker rustig de nacht doorkom
Jij hebt dus ook al de nodige dingen meegemaakt 's nachts? Het gevoel (of zelfs hallucinatie) van verstikking oid lijkt vaak voor te komen, net als gekke geluiden. Begint het bij jou ook 9 van de 10 keer met zo'n lucide droom?
Ik heb er het afgelopen jaar heel erg veel last van gehad (elke nacht) en de laatste weken juist weer veel minder. Meestal alleen nog in het weekend, maar tegen de ochtend lijken de 'aanvallen' altijd al wat minder heftig Nu had ik het dus vanaf het midden van de nacht, en slecht slapen doe ik helaas altijd wel.
Ik heb wel besloten om slaap niet te gaan inhalen; ik ga vannacht gewoon weer normale tijd naar bed en hoop dat ik tot de wekker rustig de nacht doorkom
Jij hebt dus ook al de nodige dingen meegemaakt 's nachts? Het gevoel (of zelfs hallucinatie) van verstikking oid lijkt vaak voor te komen, net als gekke geluiden. Begint het bij jou ook 9 van de 10 keer met zo'n lucide droom?
