Psyche
alle pijlers
Iemand tips?
donderdag 23 augustus 2012 om 13:32
Hee,
Ik zou graag advies willen hoe ik het beste zou kunnen reageren in deze situatie.
Ik woon samen met mijn broer en mijn ouders onder een dak. Ik slaap precies naast mijn broer zijn slaapkamer, en mijn broer komt gedurende de dagen dat ik thuis ben echt elk uur wel binnenstormen en gaat op mijn bed liggen, lacht en rent weg, pakt de dieren en legt ze op mijn bed neer etc..etc..
Ik wordt er echt moe van. Ik vind het best leuk om met hem tijd te doorbrengen en dat doe ik ook zeker, we spelen samen veel games en ik heb gisteren nog met hem gevist buiten alleen ik heb wel een bepaalde grens dat ik even tijd alleen nodig heb.
Dit gebeurde er dus vandaag:
'S ochtends kwam hij de eerste keer binnen toen ik lag te lezen in bed, en ik zei ''ik heb vandaag ff niks aan m'n hoofd nodig'' en toen zei hij ''dat moet jij altijd'' toen zei ik ''ja en?'' en toen lachte hij me uit in mijn gezicht en liep weg. En ik vond het nogal kwetsend. Toen schreeuwde ik hem na ''Ik heb gisteren nog met je gevist en al die dingen! Laat me nu effe wil je!''
Daarna een uur later kwam hij weer mijn kamer binnen en was ik geprikkeld door zijn vorige reactie. Legde hij weer een kat op mijn kamer en ging daar liggen, zei ik ''Wil je aub mij met rust laten en voortaan kloppen?!'' toen zei hij ''Jij moet niet zo zeuren je bent raar'' en toen liep hij weer weg na een tijdje, en toen voelde ik boosheid opkomen bij mezelf, liep ik mee naar beneden en zei ik van streek ''Wil je aub voortaan kloppen want ik raak hier geprikkeld van, ik heb het nodig'' toen zei hij niks en had hij zijn koptelefoon opgedaan en zei hij, ah lekker rust.
Ik wordt echt heel erg getreiterd door hem en ik wordt er zelfs onzeker van (weet niet waarom) en ik wil graag met rust worden gelaten door zijn stomme gedrag. Ik zeg het tegen me moeder en zei antwoord er gewoon op van ''ja nou ja wat moet ik daar nou mee''.
dus ja, mijn broertje luistert toch niet en mijn moeder blijkbaar ook niet, dus ik wordt mooi in een hoekje gedreven (zo voelt het).
ben nogal een onzeker typje en wss vinden mensen het leuk om daar mee te spelen (ik ben heel erg kwetsbaar).
Iemand tips?
Ik zou graag advies willen hoe ik het beste zou kunnen reageren in deze situatie.
Ik woon samen met mijn broer en mijn ouders onder een dak. Ik slaap precies naast mijn broer zijn slaapkamer, en mijn broer komt gedurende de dagen dat ik thuis ben echt elk uur wel binnenstormen en gaat op mijn bed liggen, lacht en rent weg, pakt de dieren en legt ze op mijn bed neer etc..etc..
Ik wordt er echt moe van. Ik vind het best leuk om met hem tijd te doorbrengen en dat doe ik ook zeker, we spelen samen veel games en ik heb gisteren nog met hem gevist buiten alleen ik heb wel een bepaalde grens dat ik even tijd alleen nodig heb.
Dit gebeurde er dus vandaag:
'S ochtends kwam hij de eerste keer binnen toen ik lag te lezen in bed, en ik zei ''ik heb vandaag ff niks aan m'n hoofd nodig'' en toen zei hij ''dat moet jij altijd'' toen zei ik ''ja en?'' en toen lachte hij me uit in mijn gezicht en liep weg. En ik vond het nogal kwetsend. Toen schreeuwde ik hem na ''Ik heb gisteren nog met je gevist en al die dingen! Laat me nu effe wil je!''
Daarna een uur later kwam hij weer mijn kamer binnen en was ik geprikkeld door zijn vorige reactie. Legde hij weer een kat op mijn kamer en ging daar liggen, zei ik ''Wil je aub mij met rust laten en voortaan kloppen?!'' toen zei hij ''Jij moet niet zo zeuren je bent raar'' en toen liep hij weer weg na een tijdje, en toen voelde ik boosheid opkomen bij mezelf, liep ik mee naar beneden en zei ik van streek ''Wil je aub voortaan kloppen want ik raak hier geprikkeld van, ik heb het nodig'' toen zei hij niks en had hij zijn koptelefoon opgedaan en zei hij, ah lekker rust.
Ik wordt echt heel erg getreiterd door hem en ik wordt er zelfs onzeker van (weet niet waarom) en ik wil graag met rust worden gelaten door zijn stomme gedrag. Ik zeg het tegen me moeder en zei antwoord er gewoon op van ''ja nou ja wat moet ik daar nou mee''.
dus ja, mijn broertje luistert toch niet en mijn moeder blijkbaar ook niet, dus ik wordt mooi in een hoekje gedreven (zo voelt het).
ben nogal een onzeker typje en wss vinden mensen het leuk om daar mee te spelen (ik ben heel erg kwetsbaar).
Iemand tips?
donderdag 23 augustus 2012 om 13:36
donderdag 23 augustus 2012 om 13:43
quote:giuliettacapuletti schreef op 23 augustus 2012 @ 13:36:
Hoe jong zijn jullie? Het gedrag van je broertje klinkt puberaal namelijk. Is het misschien tijd om op jezelf te gaan wonen? Of ben je daar ook nog te jong voor?
En kan je deur op slot? Dat lijkt me wel zo prettig op bepaalde momenten als je even alleen wilt zijn.
Ik ben net 20, hij is 13. Ja zijn pubertijd begint net. Dat zou het kunnen zijn. Hij heeft alleen niet echt moeite met z'n ouders, nooit een fout woord, maar tegen mij durft hij wel zo te spelen.
Ja op mezelf wonen kan een optie zijn.
Ik heb btw autisme en ben overgevoelig dus sommige situaties voor mij kunnen verwarrend zijn. Ik snap niet wrm mensen me uitlachen etc. Ik snap die flauwe dingen niet, maja het zal er wel bij horen.
Een slot op de deur is een heel goed idee. Alleen dat moet ik ook weer overleggen met me vader, als hij nee zegt, ben ik alsnog niet vrij van dat getreiter.
Door me autisme/HSP merk ik dat me ouders me nog meer beschermen/bepalen voor mij dan ik wil.
Hoe jong zijn jullie? Het gedrag van je broertje klinkt puberaal namelijk. Is het misschien tijd om op jezelf te gaan wonen? Of ben je daar ook nog te jong voor?
En kan je deur op slot? Dat lijkt me wel zo prettig op bepaalde momenten als je even alleen wilt zijn.
Ik ben net 20, hij is 13. Ja zijn pubertijd begint net. Dat zou het kunnen zijn. Hij heeft alleen niet echt moeite met z'n ouders, nooit een fout woord, maar tegen mij durft hij wel zo te spelen.
Ja op mezelf wonen kan een optie zijn.
Ik heb btw autisme en ben overgevoelig dus sommige situaties voor mij kunnen verwarrend zijn. Ik snap niet wrm mensen me uitlachen etc. Ik snap die flauwe dingen niet, maja het zal er wel bij horen.
Een slot op de deur is een heel goed idee. Alleen dat moet ik ook weer overleggen met me vader, als hij nee zegt, ben ik alsnog niet vrij van dat getreiter.
Door me autisme/HSP merk ik dat me ouders me nog meer beschermen/bepalen voor mij dan ik wil.
donderdag 23 augustus 2012 om 13:47
Als je twintig bent, ben je volwassen. Ik vind dat je vader op die leeftijd niks meer te zeggen heeft over een slot op je deur.
En je broertje is dus een echt pubertje aan het worden, dat was direct al duidelijk. Vervelend joh! Misschien moet je hem later eens terugpakken, als hij behoefte krijgt aan privacy?
En je broertje is dus een echt pubertje aan het worden, dat was direct al duidelijk. Vervelend joh! Misschien moet je hem later eens terugpakken, als hij behoefte krijgt aan privacy?
donderdag 23 augustus 2012 om 14:09
Een keer overleggen aan het diner, dat je het goed zat ben.
Niet aanvallend maar communicerend.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je als vrouw van 20 er niet op zit te wachten dat je puberbroertje te pas en te onpas bij jouw binnen komt vallen.
Jouw ouders zullen vast er ook zo over denken.
Minimaal een klop op de deur en een 'kom binnen' voordat ze binnenkomen
Niet aanvallend maar communicerend.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je als vrouw van 20 er niet op zit te wachten dat je puberbroertje te pas en te onpas bij jouw binnen komt vallen.
Jouw ouders zullen vast er ook zo over denken.
Minimaal een klop op de deur en een 'kom binnen' voordat ze binnenkomen
donderdag 23 augustus 2012 om 14:09
quote:cookie-dough schreef op 23 augustus 2012 @ 14:04:
Mijn ouders zouden/(hebben) gezegd dit is ons huis wij betalen het onze regels als je een slot op de deur wilt ga je maar ergens anders wonen..
Maar in het geval dat je autistisch bent en je ondervindt zo'n last van je puberale broertje vind ik het heel logisch dat je een haakje op de deur wil . Als je ouders snappen dat je last hebt van de prikkels die je broertje veroorzaakt, zullen ze vast snel een haakje erop zetten en afspraken maken met je broer. Heb je het al met je ouders besproken?
Sterkte ermee, komt vast goed. Echt even een gesprekje met je ouders aangaan hoor!
Mijn ouders zouden/(hebben) gezegd dit is ons huis wij betalen het onze regels als je een slot op de deur wilt ga je maar ergens anders wonen..
Maar in het geval dat je autistisch bent en je ondervindt zo'n last van je puberale broertje vind ik het heel logisch dat je een haakje op de deur wil . Als je ouders snappen dat je last hebt van de prikkels die je broertje veroorzaakt, zullen ze vast snel een haakje erop zetten en afspraken maken met je broer. Heb je het al met je ouders besproken?
Sterkte ermee, komt vast goed. Echt even een gesprekje met je ouders aangaan hoor!
donderdag 23 augustus 2012 om 14:10
Ik had m'n zusje in de nekvel gegrepen en van mn kamer af gebonjourd. Issie nou helemaal!
Blijkbaar snap jou broertje het 'persoonlijke ruimte' idee ook niet. Misschien iets te vaak ja gezegd en hem aandacht gegeven als hij daar om vroeg?
Stel je grenzen en wees duidelijk. Niet 'ik heb vandaag niets aan mijn hoofd nodig' Wel: opzouten ik wil je nu niet op mijn kamer en over een uur en daarna ook niet.
Blijkbaar snap jou broertje het 'persoonlijke ruimte' idee ook niet. Misschien iets te vaak ja gezegd en hem aandacht gegeven als hij daar om vroeg?
Stel je grenzen en wees duidelijk. Niet 'ik heb vandaag niets aan mijn hoofd nodig' Wel: opzouten ik wil je nu niet op mijn kamer en over een uur en daarna ook niet.
Been there, done that, got the T-shirt.
